Συνέχεια των αγορεύσεων της υπεράσπισης Βασίλη Ξηρού με τον Κώστα Παπαδόπουλο. Ο συνήγορος αναφέρθηκε καταρχάς στο πολιτικό πλαίσιο της δίκης και έδωσε απαντήσεις σε απαξιωτικά σχόλια και χαρακτηρισμούς που έχουν ακουστεί για τους κατηγορούμενους. Ηταν μια ενδιαφέρουσα πολιτική-κοινωνιολογική ανάλυση, που με νηφαλιότητα προσπάθησε να αποφορτίσει την υπόθεση από όλο το τρομοϋστερικό φορτίο και να την τοποθετήσει στις πραγματικές (πολιτικές) της διαστάσεις, ως υπόθεση πολιτικών ανταγωνισμών ιστορικής σημασίας. «Ενα δικαστήριο που έχει την ιστορική τιμή να ασχοληθεί με τέτοια υπόθεση δεν πρέπει να την περιορίσει και να την αφυδατώσει, στα πλαίσια που όρισε η εσωτερική συγκυρία του 2002, με τις γνωστές υπερβολές της, αλλά και η γενικότερη συγκυρία με το διεθνές εκείνο κλίμα που έχει ονομαστεί τρομοϋστερία». Αξίζει τον κόπο να αναζητήσετε το πλήρες κείμενο της αγόρευσης Παπαδόπουλου στον ιστοχώρο μας (www.eksegersi.gr).
Εξειδικεύοντας την τοποθέτησή του στον Βασίλη, ο Κ. Παπαδόπουλος είπε ότι αυτός γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια. Αεργος δεν υπήρξε ποτέ. Από μικρό παιδί δούλευε και κάποια στιγμή κατάφερε να στήσει στο υπόγειο του πατρικού σπιτιού στη Θεσσαλονίκη ένα συνεργείο για επισκευή παλιών μοτοσικλετών.
Ο Β. Ξηρός –σημείωσε με έμφαση ο συνήγορος- καταδικάστηκε διότι υπήρξε δεσμώτης της προδικασίας. Καταδικάστηκε με το τέντωμα μιας προανακριτικής μαρτυρικής κατάθεσης, που με το γνωστό αστυνομικό τρικ (τέχνασμα το έχει χαρακτηρίσει ο Αρειος Πάγος) μετατράπηκε σε προανακριτική απολογία. Με φωτοτυπικό τρόπο η μαρτυρική κατάθεση μετατράπηκε σε απολογία. Αυτή όμως δεν είναι η μοναδική παρανομία της προδικασίας. Ο Κ. Παπαδόπουλος αναφέρθηκε και στα υπόλοιπα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Β. Ξηρός στερήθηκε όλων των δικαιωμάτων του και οδηγήθηκε σε εξάντληση, ώστε με τεράστια πίεση και απειλές να υπογράψει αυτά που υπέγραψε.
Στη συνέχεια, ο Κ. Παπαδόπουλος έπιασε και αυτός μία προς μία όλες τις υποθέσεις για τις οποίες καταδικάστηκε ο Βασίλης, αναλύοντας το πραγματικό αποδεικτικό υλικό, τις καταθέσεις των μαρτύρων (το ίδιο είχε κάνει χθες ο συνάδελφός του Δ. Λούβρης). Η αγόρευσή του διακόπηκε από μια ξαφνική αδιαθεσία της εφέτη Γιαννούκου και συνεχίστηκε ύστερα από μια ώρα.
Μετά το τέλος της αγόρευσης Παπαδόπουλου, ο Ι. Μυλωνάς ενημέρωσε το δικαστήριο ότι είναι εδώ ο συμπράττων συνήγορος του Α. Γιωτόπουλου, Αντουάν Κοντ, και ζητά να του επιτραπεί να αγορεύσει εμβόλιμα (η αγόρευσή του δεν πρόκειται να ξεπεράσει τη μία ώρα) την Πέμπτη ή την Παρασκευή. Η εισαγγελέας επιφυλάχτηκε να τοποθετηθεί αύριο το πρωί.
Η Ράνια Καραμπλιάνη, τρίτη συνήγορος του Β. Ξηρού, μπήκε κατευθείαν στο «ζουμί». Για πολλούς κατηγορούμενους, η δικαστική διερεύνηση αυτής της υπόθεσης παρέμεινε δέσμια της αστυνομικής προανάκρισης και της βιαστικής, διεκπεραιωτικής ανάκρισης. Για τον Β. Ξηρό, η άσκηση του δικαιώματος σιωπής κατά την απολογία ήταν η μόνη αξιοπρεπής στάση και την επέλεξε ως διαμαρτυρία στην αστυνομική αυθαιρεσία που καθορίζει τη δικαστική μεταχείρισή του.
Το δικαστήριο θα έπρεπε να αξιολογήσει με επιφυλάξεις τα στοιχεία της προανάκρισης και να αναζητήσει την αλήθεια από τα πραγματικά δεδομένα της ακροαματικής διαδικασίας. Θα έπρεπε να αμφιβάλλει για το περιεχόμενο των προανακριτικών απολογιών, όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση με τα στοιχεία που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία. Θα έπρεπε να θέσει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των προανακριτικών απολογιών, όταν στο ακροατήριο κανείς από τους κατηγορούμενους δεν αναγνωρίζει τον Β. Ξηρό ως μέλος της 17Ν (ειδική μνεία έκανε στην απολογία του Σ. Κονδύλη). Σεβαστές οι αποφάσεις του δικαστηρίου –κατέληξε η συνήγορος- όμως για τον Β. Ξηρό δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές.
Στη συνέχεια, η Ρ. Καραμπλιάνη αναφέρθηκε στη σωρεία των δικονομικών παραβιάσεων κατά τη διαδικασία προσαγωγής και σύλληψης του Β. Ξηρού (παράνομη δακτυλοσκόπηση, απομόνωση από συγγενείς, απαγόρευση επαφής με συνήγορο, με αποτέλεσμα ουδέποτε στην προδικασία να παραστεί με δικηγόρο, μέχρι να φτάσει στον ειδικό εφέτη ανακριτή, στέρηση ύπνου, άσκηση ψυχολογικής βίας, μη χορήγηση αντιγράφων δικογραφίας, απολογία στην ανακρίτρια υπό την απειλή ένοπλων κουκουλοφόρων αστυνομικών κ.λπ.). Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, ο Β. Ξηρός παγιδεύτηκε, εξαναγκάστηκε σε μια ψεύτικη προανακριτική απολογία. Ο Βασίλης καταγγέλλει ότι αυτή η απολογία, που αποτελεί το μοναδικό αποδεικτικό μέσο αυτής της δίκης, είναι άκυρη. Υπάρχουν πράξεις που καταδικάστηκε μόνο μ’ αυτή την απολογία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αυτή η απολογία υπονομεύτηκε έως ακυρώθηκε εντελώς από τα πραγματικά αποδεικτικά μέσα. Η σιωπή του –λέει ο Ανδρουλάκης- είναι ψυχολογικά δυσκατόρθωτο να μην επηρεάσει το δικαστή, όμως και ο ίδιος δεν είχε άλλο μέσο διαμαρτυρίας για την αστυνομική αυθαιρεσία που τον κατέστησε κατηγορούμενο. Το δικαίωμα της σιωπής το αναγνωρίζει και ο νόμος και η ΕΣΔΑ και δεν πρέπει να ερμηνεύεται σε βάρος του κατηγορούμενου.
Στη συνέχεια η συνήγορος πέρασε στην εξέταση των προανακριτικών απολογιών συγκατηγορουμένων, ξεκινώντας απ’ αυτή του Σάββα, που δόθηκε σε καθεστώς ουσιαστικής και δικονομικής αδιαφάνειας. Γι’ αυτό και η πολιτική αγωγή καταφεύγει σε άλλα μέσα, όπως είναι η περιβόητη συνέντευξη του Σάββα στον Τριανταφυλλόπουλο. Ομως κι αυτή πρέπει να την πάρει κανείς στο σύνολό της. Να εντοπίσει, για παράδειγμα το σημείο που ο Σάββας λέει «τις ομολογίες των άλλων εγώ τις έφτιαξα» και να θέσει εν αμφιβόλω το σύνολο αυτών των απολογιών. Καθήκον που για τους δικαστές προκύπτει και από το νόμο, γιατί οι δικαστές δεν δεσμεύονται από την προδικασία, αλλά πρέπει να αναζητούν την αποδεικτική καθαρότητα και την αποδεικτική βεβαιότητα στα στοιχεία της ακροαματικής διαδικασίας, που επιβεβαιώνουν ή όχι τις απολογίες ή ομολογίες της προδικασίας.
Αφού ολοκλήρωσε την τοποθέτησή της στο γενικό μέρος, η Ρ. Καραμπλιάνη πέρασε στην εξέταση ορισμένων υποθέσεων στις οποίες ο Β. Ξηρός έχει καταδικαστεί (πάντα ως απλός συνεργός).
Ρουκέτα κατά της οικίας του γερμανού πρέσβη: Η πρωτόδικη απόφαση πάσχει και ως προς το χαρακτηρισμό της πράξης και ως προς τη συμμετοχή του Β. Ξηρού. Ακόμα και από το συνδυασμό των απολογιών του Βασίλη και του Σάββα, δεν συνάγεται συμμετοχή τέτοια που νομικά μπορεί να χαρακτηριστεί απλή συνέργεια. Είναι άοπλος, δεν κάνει τίποτα (δεν οδηγεί καν το αυτοκίνητο), δεν έχει την ετοιμότητα παροχής συνδρομής στους δράστες. Είναι απλώς παρών και απ’ αυτό δε μπορεί να καταδικαστεί ως απλός συνεργός. Δε συνάδει, λοιπόν, με το σύστημα απόδειξης καταδίκη του κατηγορούμενου γι’ αυτή την πράξη. Επιπλέον, από τα αποδεικτικά στοιχεία (προκήρυξη της 17Ν που δηλώνει στοχοποίηση του σπιτιού και όχι του πρέσβη, συνδυασμός αυτής της προκήρυξης με άλλες προκηρύξεις που σ’ όλες δηλώνεται η ανθρωποκτόνος πρόθεση και γίνεται παραδοχή της αποτυχίας, αν υπήρξε τότε, δήλωση Κουφοντίνα ότι η ενέργεια ήταν συμβολική απάντηση, απολογία Σάββα που λέει ότι σημάδεψε ψηλά για να μην πάει η ρουκέτα μέσα στο σπίτι, δήλωση του Σάββα στο πρωτόδικο, ότι η ρουκέτα πήγε ακριβώς εκεί που σημάδευε, καταθέσεις μαρτύρων ότι ο πρέσβης έβγαινε μόνος του, χωρίς συνοδεία, και επομένως μπορούσαν να τον χτυπήσουν με άλλα μέσα, αν ήθελαν να τον σκοτώσουν,) δεν προκύπτει ανθρωποκτόνος δόλος των δραστών.
Υπόθεση Σόντερς: Στον Βασίλη αποδίδεται η οδήγηση του βαν με το οποίο μετέβησαν οι δράστες κοντά στο χώρο της ενέργειας. Μοναδικά αποδεικτικά μέσα και εδώ οι προανακριτικές του Σάββα και του Βασίλη. Τι λέει ο Σάββας; Ο αδερφός μου μας πήγε εκεί με ένα βαν, μας άφησε και έφυγε. Τι λέει ο Βασίλης; Φορτώσαμε το μηχανάκι στο βαν, εγώ άφησα το βαν εκεί και έφυγα. Επομένως, δε μεταβαίνει ένοπλος στον τόπο της πράξης, δεν τους ενθαρρύνει στην εκτέλεση (ήταν απόφαση και είχε προηγηθεί προετοιμασία), δεν παραμένει κοντά, δεν επιτηρεί το χώρο. Και με βάση την προανακριτική του, το μόνο για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο Βασίλης είναι η παράνομη οπλοφορία. Γιατί όσοι πράττουν βοηθητικές ενέργειες δεν είναι απλοί συνεργοί.
Ανθρωποκτονία Περατικού: Αναφερόμενη στις αναλυτικές τοποθετήσεις των συναδέλφων της, η Ρ. Καραμπλιάνη σημείωσε ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση οι προανακριτικές απολογίες δεν επιβεβαιώνονται από την πληθώρα των μαρτυρικών καταθέσεων, ούτε από τα ευρήματα (γενετικό υλικό που βρέθηκε και δεν ταυτοποιήθηκε με τον Βασίλη). Επίσης, οι απολογίες δεν ενισχύθηκαν από τα σκίτσα που έγιναν, όπως ανέφεραν οι μάρτυρες. Τα σκίτσα, που έγιναν σε ανύποπτο χρόνο και αποτύπωσαν τις περιγραφές των αυτοπτών μαρτύρων σε ανύποπτο χρόνο, εξαφανίστηκαν από τη δικογραφία! Οι καταθέσεις των μαρτύρων στον ανακριτή έγιναν υπό την πίεση της τηλεόρασης, που υποδείκνυε ως δράστες τρία συγκεκριμένα πρόσωπα και είχε δημοσιοποιήσει τις προανακριτικές. Η μάρτυρας Παπακώστα, δικηγόρος το επάγγελμα, κατέθεσε ότι πιέστηκε να προχωρήσει σε αναγνωρίσεις, και αντιστάθηκε. Ο μάρτυρας Ρούσσης κατέθεσε πως στη σκέψη του κυριάρχησε το «μπορεί να απαλλαγεί και να φταίω εγώ»! Οι μάρτυρες κατέθεσαν καθ’ υπόδειξη και στο δικαστήριο κλήθηκαν μόνο αυτοί που αναγνώριζαν και όχι το σύνολο των αυτοπτών μαρτύρων (το σχετικό αίτημα της υπεράσπισης απορρίφθηκε, όπως θύμισε η συνήγορος).
Ρουκέτα στην αμερικάνικη πρεσβεία: Στην προανακριτική του Βασίλη δεν αναφέρεται τίποτα. Στην προανακριτική του Σάββα υπάρχει μια γενική αναφορά, που δεν περιγράφει εξειδικευμένα τις πράξεις καθενός από τα πρόσωπα που αναφέρονται. Ο Σ. Κονδύλης, με καταθέσεις σταθερές, συνεπείς και αξιόπιστες, από την προδικασία μέχρι την απολογία του στο ακροατήριο, αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή του Βασίλη, τον οποίο κατηγορηματικά δηλώνει ότι δεν τον έχει δει ποτέ. Και όμως, η πρωτόδικη απόφαση αναφέρει ότι η ενοχή του Βασίλη προκύπτει και από την κατάθεση του Κονδύλη στο ακροατήριο! Τέλος, τα ευρήματα και οι πραγματογνωμοσύνες (παλαμικό αποτύπωμα και άλλα πειστήρια) δεν επιβεβαιώνουν παρουσία του Βασίλη. Μάλιστα, στη διερεύνηση των πειστηρίων συμμετείχαν και τεχνικοί σύμβουλοι του FBI, δικαίωμα που δόθηκε στην πολιτική αγωγή της υπερδύναμης, δεν δόθηκε όμως στην υπεράσπιση των κατηγορούμενων. Επιπρόσθετα, η συνήγορος επιχειρηματολόγησε πάνω στο ότι δεν προέκυψε κίνδυνος για ανθρώπους από την εκτόξευση της ρουκέτας και στο ότι από πουθενά δεν προκύπτει ανθρωποκτόνος πρόθεση των δραστών.
Η αγόρευση Καραμπλιάνη θα συνεχιστεί αύριο με αναφορά σε υποθέσεις εκρήξεων.
