Η προσπάθεια ανεύρεσης «επίπλων» που θα παραστήσουν τους συνηγόρους του Χρ. Ξηρού (ο χαρακτηρισμός «έπιπλα» ανήκει στον ίδιο τον Χριστόδουλο) απέβη και σήμερα άκαρπη. Ο Α. Ανδρεάδης δεν εμφανίστηκε καθόλου και ο Κ. Αϊβαλιώτης έστειλε μια ασκούμενη από το γραφείο του να δηλώσει ότι είναι άρρωστος με κεφαλαλγία και καρδιακή δυσφορία και του συνεστήθη να παραμείνει κλινήρης επί εβδομάδα (έστειλε και γνωμάτευση γιατρού). Στο μεταξύ εμφανίστηκε και ο Π. Δημάκος (από την πρώτη τριάδα των διορισθέντων) για να ζητήσει την ανάκληση της απόφασης με την οποία παραπέμφθηκε στον ΔΣΑ και τον εισαγγελέα, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δε μπορεί να αποδεχτεί τον αυτεπάγγελτο διορισμό του, διότι από τη μια δε χαίρει της εμπιστοσύνης του κατηγορούμενου που καλείται να υπερασπιστεί (αρνείται οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του) και από την άλλη είναι τέτοιος ο όγκος της δικογραφίας που δε μπορεί να προετοιμαστεί για να ασκήσει τα καθήκοντά του.
Η εισαγγελέας, αφού πρώτα έψεξε σε έντονο (σχεδόν οργίλο) ύφος τον Δημάκο, δηλώνοντας ότι οι δικηγόεοι κάνουν παράβαση καθήκοντος (προφανώς, σύμφωνα με τη μοντέρνα αντίληψη περί άσκησης του υπερασπιστικού έργου, οι δικηγόροι ασκούν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους όταν παίζουν το ρόλο διακοσμητικής γλάστρας), πρότεινε την παραπομπή των Ανδρεάδη και Αϊβαλιώτη στον ΔΣΑ και τον εισαγγελέα πρωτοδικών και την απόρριψη του αιτήματος ανάκλησης του Δημάκου. Οι προτάσειςτης έγιναν δεκτές από το δικαστήριο, που κάλεσε για αύριο τους Γεωργία Αντωνέλου και Μιχαήλ Ασημαντώνη. Ετσι που τα κατάφεραν, σε λίγο θα στείλουν κατηγορούμενους τους μισούς δικηγόρους της Αθήνας.
Τι εννοούμε έτσι που τα κατάφεραν; Εννοούμε την εμμονή τους να αφαιρέσουν το λόγο από τον Χρ. Ξηρό και να τον ωθήσουν σε αποχώρηση από τη δίκη. Ηθελαν με το στανιό να αναγκάσουν τον Χριστόδουλο να μην ολοκληρώσει την τοποθέτησή του επί της ένστασης για την ακυρότητα της προανακριτικής και της ανακριτικής του «απολογίας», που ο ίδιος ευθέως είχε πει ότι ταυτίζεται με την απολογία του. Μάταια, ο αναπληρωτής πρόεδρος Β. Φούκας έλεγε -εκτός μικροφώνου αλλά εις επήκοον όλων- «αφήστε τον να τα πει», καταλαβαίνοντας σε τι αδιέξοδο θα μπουν. Ο πρόεδρος, που αρχικά έδειχνε να τηρεί την ίδια στάση, υποχώρησε στην ασφυκτική πίεση της εισαγγελέα, που ήθελε μια επίδειξη δικονομικού τσαμπουκά, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Και βέβαια, οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στην εμπλοκή με το διορισμό συνηγόρων, που κάποια στιγμή μπορεί να ξεπεραστεί. Είναι και η ακυρότητα που προκύπτει ευθέως, λόγω της αφαίρεσης του λόγου από τον κατηγορούμενο.
