Τέταρτη μέρα της εισαγγελικής αγόρευσης χωρίς εκπλήξεις.
Ανθρωποκτονία Περατικού: Αντλώντας στοιχεία από τις προανακριτικές και διανθίζοντάς τα με ερανίσματα από καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων (άλλως δήλωσε ότι έμοιαζε το κούτελο του Κουφοντίνα και άλλος ότι ταιριάζει ο σωματότυπος του Βασίλη Ξηρού!!!), η εισαγγελέας πρότεινε επανάληψη της πρωτόδικης απόφασης: Σάββας αυτουργός, Κουφοντίνας και Βασίλης απλοί συνεργοί, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός. Εννοείται πως με τις κραυγαλέες αντιφάσεις αυτοπτών μαρτύρων, όπως και με τις διαψεύσεις του σενάριου από τις καταθέσεις των πιο σοβαρών απ’ αυτούς δεν ασχολήθηκε καθόλου. Εμεινε πιστή στην τακτική που από την πρώτη στιγμή χάραξε: παίρνω μόνο ό,τι με βολεύει. Ο,τι δεν με βολεύει ή δεν το αναφέρω καθόλου ή το απορρίπτω, ακόμα κι αν για να το κάνω χρειάζεται να επικαλεστώ επιχειρήματα που συγκρούονται με την κοινή λογική.
Ρουκέτα κατά Γερμανού Πρέσβη: Βέβαια, καμιά ρουκέτα δεν έπεσε κατά του γερμανού πρέσβη, αλλά με μια ρουκέτα χτυπήθηκε το γείσο της σκεπής του σπιτιού του. Μάλιστα, ο μακαρίτης ο Κούνα είχε αποφορτίσει τότε την υπόθεση, δηλώνοντας και στις ανακριτικές αρχές και στα ΜΜΕ, ότι δεν είχαν πρόθεση να τον σκοτώσουν αλλά να κάνουν μια θεαματική συμβολική ενέργεια. Τα ίδια είχε δηλώσει και η 17Ν, η οποία δεν είχε ανάγκη να κρύψει τις πράξεις της. Όταν αποφάσιζε να εκτελέσει το έλεγε ρητά: «Αποφασίσαμε να εκτελέσουμε…». Και όταν αποτύγχανε, επίσης το έλεγε ρητά, όπως έγινε για παράδειγμα με τις απόπειρες κατά Πέτσου και κατά Βαρδινογιάννη, που οπι προκηρύξεις κατέληγαν με το χαρακτηριστικό: «κακό σκυλί ψόφο δεν έχει».
Ομως, αυτά είναι ψιλά γράμματα για την εισαγγελέα. Πρέπει σώνει και καλά η έκρηξη να συνοδευτεί από δυο απόπειρες ανθρωποκτονίας! Μα ο Σάββας στις προανακριτικές του φέρεται να λέει πως σημάδεψαν σκόπιμα ψηλά, για να μη χτυπήσουν κανένα από τους χώρους του σπιτιού. Ψέματα λέει ο Σάββας! Εδώ δεν έχουμε σκόπιμο χτύπημα ψηλά, αλλά αστοχία, όπως και στην περίπτωση της αμερικάνικης πρεσβείας! Οπου μας βολεύει ο Σάββας είναι ειλικρινής και όπου δε μας βολεύει δεν είναι ειλικρινής. Και γιατί να μην είναι ειλικρινής ειδικά για τις εκρήξεις; Μη τυχόν και κατηγορηθεί η 17Ν ότι ήθελε να εκτελέσει ένα διπλωμάτη; Δηλαδή, ο Σάββας πήρε πάνω του τόσες ανθρωποκτονίες, αλλά θέλησε να κρύψει καναδυό απόπειρες; Εν είναι γελοίο ως επιχείρημα; Είπαμε, όμως: στις δίκες πολιτικής σκοπιμότητας ακόμα και η γελοιότητα αποτελεί διωκτικό όπλο.
Η πρόταση λοιπόν είναι όπως η πρωτόδικη απόφαση: Σάββας αυτουργός, Κουφοντίνας και Βασίλης απλοί συνεργοί, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός.
Ανθρωποκτονία Στίβεν Σόντερς: Πρόταση όπως η πρωτόδικη απόφαση: Κουφοντίνας και Σάββας συναυτουργοί, Βασίλης απλός συνεργός, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός. Η δε Σωτηροπούλου αθώα, διότι η μάρτυρας Μανιά (κατέθεσε πρωτοδίκως και στο μεταξύ σκοτώθηκε σε τροχαίο) δεν ήταν απόλυτη στην αναγνώριση και η περιγραφή που κάνει δε στέκει.
Εκρηξη στον Πειραιά: Η Ε. Κουτζαμάνη εισιγήθηκε και την τελευταία ενέργεια της Οργάνωσης, φέρνοντάς την πριν στον κατάλογο. Προφανώς, για να είναι ενιαία η πρότασή της για τη Σωτηροπούλου, η οποία είναι εκ νέου κατηγορούμενη και γι’ αυτή την υπόθεση (αθωώθηκε κατά πλειοψηφία και οι εισαγγελείς άσκησαν έφεση), χάρη στην κατάθεση μιας απίθανης ψευδομάρτυρα (Σαγρή), προϊόντος της τρομοϋστερίας του 2002 και της ενορχηστρωμένης δαιμονοποίησης της Σωτηροπούλου. Η εισαγγελέας εμμέσως (χωρίς δηλαδή να μιλήσει με θετικό τρόπο) θεώρησε τη Σαγρή αναξιόπιστη μάρτυρα. Η προσέγγισή της, μάλιστα, έγινε με απόλυτα λογικό τρόπο, σε πλήρη αντίθεση με τις προσεγγίσεις της σε όλες τις άλλες υποθέσεις, που χαρακτηρίζονταν από αυθαιρεσίες και λογικούς ακροβατισμούς. Είπε για παράδειγμα: αν ο Σάββας πήγε με τη Σωτηροπούλου στον Πειραιά για κατόπτευση μια προηγούμενη μέρα, θα έπαιρνε μαζί του και τη βόμβα; Αν πάλι πήγαινε να βάλει τη βόμβα, θα έπαιρνε μαζί του τη Σωτηροπούλου και ο Κουφοντίνας θα καθόταν στο σπίτι; Μάλλον κάποιο άλλο ζευγάρι είδε η αγρή και μπερδεύτηκε (ε, μη τη βγάλουμε και λυσσασμένη ψευδομάρτυρα!).
Κατά συνέπεια: αυτουργός ο Σάββας, απλός συνεργός ο Κουφοντίνας, ηθικός αυτουργός βάσει του γνωστού «πατρόν») ο Γιωτόπουλος, αθώα η Σωτηροπούλου.
Αμέσως μετά επιστροφή στην κατηγορία της συμμετοχής για τη Σωτηροπούλου: Γνώριζε τη δράση του Κουφοντίνα στη 17Ν (αυτό δεν προκύπτει από πουθενά, αλλά μήπως προκύπτουν ένα σωρό άλλα;), αλλά αυτό δεν σημαίνει και συμμετοχή. Να κηρυχθεί αθώα και απ’ αυτή την κατηγορία.
Στο σημείο αυτό η Ε. Κουτζαμάνη ολοκλήρωσε την αγόρευσή της και έδωσε τη σκυτάλη στον αναπληρωτή εισαγγελέα Γ. Βλάσση. Πριν ξεκινήσει ο αναπληρωτής, ζήτησε το λόγο η Γ. Κούρτοβικ. Ο Δ. Κουφοντίνας –είπε- αποχώρησε από τη διαδικασία και μας έδωσε εντολή να μην αγορεύσουμε αλλά να παριστάμεθα τυπικά. Στην αγόρευσή της η εισαγγελέας χρησιμοποίησε διαστρεβλώνοντας το περιεχόμενό της μια δήλωση του Δ. Κουφοντίνα όταν εξεταζόταν η υπόθεση Μπακογιάννη. Η χρησιμοποίηση αυτή, έτσι όπως έγινε από την εισαγγελέα, είναι προσβλητική, άδικη και λαθεμένη. Σήμερα δημοσιεύεται στον Τύπο μια δήλωση του Δ. Κουφοντίνα, την οποία και διαβάζω στο δικαστήριο (διάβασε τη δήλωση Κουφοντίνα, την οποία δημοσιεύσαμε στο προηγούμενο φύλλο). Η εισαγγελέας δεν απάντησε, αλλά επανήλθε μετά το διάλειμμα, ξαναδιαβάζοντας τη δήλωση Κουφοντίνα όταν εκδικαζόταν η υπόθεση Μπακογιάννη και καταλήγοντας με το σχόλιο: «Δε μιλάει για Μομφεράτο»! Η Γ. Κούρτοβικ παρενέβη άμεσα, δηλώνοντας καθαρά: «Η δήλωση περί νεομύητων μελών αφορά αποκλειστικά την υπόθεση Μομφεράτου και τη θέση που αποδόθηκε σ’ αυτή στην Τζωρτζάτο. Αλλωστε, τα ίδια πράγματα έχει δηλώσει και σε συνέντευξή του στον Τύπο ο Δ. Κουφοντίνας». Στη συζήτηση παρενέβη και ο Τζωρτζάτος: «Εγώ είχα δηλώσει ότι ξέρω και ποιος πυροβόλησε και ποιος ήταν ο δηγός. Και σήμερα δηλώνω, ότι δεν πυροβόλησε ο Κουφοντίνας τον Μομφεράτο». Ασυγκράτητη η εισαγγελέας προχώρησε σε νέα προβοκάτσια: «Αφού ήσασταν εκεί και είδατε να μας το πείτε». Γιατί προβοκάτσια; Γιατί ο Τζωρτζάτος έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι δεν ήταν εκεί, αλλά ρώτησε «τα παιδιά κάτω» και έμαθε. Πώς λοιπόν του βάζει άλλα πράγματα στο στόμα;
Ο Γ. Βλάσσης ξεκίνησε την αγόρευσή του με αναφορές στον Α. Γιωτόπουλο, χρησιμοποιώντας ευθύς εξαρχής ένα σοφιστικό επιχείρημα, που προκάλεσε συνεχείς διακοπές από την πλευρά του κατηγορούμενου. Μάλιστα, κάποια στιγμή ο Γιωτόπουλος σηκώθηκε να φύγει, ο Βλάσσης τον προκάλεσε («φεύγετε γιατί δεν μπορείτε ν’ ακούσετε την αλήθεια») κι αμέσως έκανε μεταβολή και επέστρεψε στη θέση του. Ο πρόεδρος με ήπιο τρόπο ζητούσε από τον Α. Γιωτόπουλο να μη διακόπτει, γιατί αυτές είναι οι απόψεις του εισαγγελέα στις οποίες μπορεί να απαντήσει ο ίδιος, ενώ η εφέτης Γιαννούκου παρενέβη σε κάποια από τις στιγμές έντασης, παρατηρώντας στον Γιωτόπουλο ότι ο ίδιος λέει πως παρίσταται στο δικαστήριο μόνο για να αναπτύξει επιχειρήματα προκειμένου να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και ότι αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις της έδρας (υπονόησε ότι οι ερωτήσεις θα αφορούσαν όλα αυτά τα ζητήματα που έθιγε ο αναπληρωτής εισαγγελέας και για τα οποία διαμαρτυρόταν ο Γιωτόπουλος, αναπτύσσοντας κοφτά αντεπιχειρήματα) και καλώντας τον «να σεβαστεί την ελληνική δικονομική τάξη». Το πιο σημαντικό, πάντως, κατά την άποψή μας, ήταν η κυνική δήλωση του Γ. Βλάσση, ότι ο ίδιος είχε σχηματίσει πεποίθηση «για το κεντρικό πρόσωπο» πριν την έναρξη της δίκης, έχοντας διαβάσει από τη δικογραφία τη συνέντευξη του Σάββα στον Τριανταφυλλόπουλο!!!
Αφού, όπως λέει ο Γιωτόπουλος –είπε ο εισαγγελέας- τον φωτογράφιζαν ένα χρόνο πριν τη σύλληψή του, γιατί δεν εμφανιζόταν στον Τύπο, για να πει ότι τον φωτογραφίζουν και να διαμαρτυρηθεί, όπως έκαναν ένα σωρό άλλοι που υποδείχτηκαν ως αρχηγοί της 17Ν; Τι είχε να φοβηθεί; Ο εισαγγελέας έδωσε μόνος του την απάντηση: δεν εμφανίστηκε ο Γιωτόπουλος, γιατί ήθελε να συνεχιστεί η ένοπλη δράση! Κι εμείς σκεφτόμαστε: αν είναι έτσι που τα λέει ο εισαγγελέας, τότε γιατί ο Γιωτόπουλος έβαλε σε κίνδυνο την Οργάνωσή του; Ηταν «καμμένος» κι αυτός συνέχιζε; Κι όχι μόνο συνέχιζε, αλλά δε φρόντισε ούτε κάποια ίχνη να εξαφανίσει; Και κρατούσε στο πανεράκι του σπιτιού του τα κλειδιά από τις γιάφκες, ακόμα και μετά την έκρηξη στον Πειραιά, για να τα βρουν οι ασφαλίτες; Γι’ αυτό λέμε ότι είναι σοφιστικός ο συλλογισμός Βλάσση. Γιατί θέτει ένα ρητορικό ερώτημα, απαντά με φαινομενικά λογικό τρόπο και ταυτόχρονα αποσιωπά πολλαπλάσια λογικά ερωτήματα και εξίσου λογικές απαντήσεις, που ανατρέπουν ή έστω αμφισβητούν το δικό του.
Αλλο επιχείρημα κατά Γιωτόπουλου της ίδιας ποιότητας: τηρούσε τα μέτρα ασφαλείας, γι’ αυτό και τα έγγραφα τα πήγε στη γιάφκα και δεν τα κρατούσε στο σπί του. Και τα κλειδιά από τη γιάφκα τα είχε φόρα παρτίδα, κυρ-εισαγγελέα; Ακόμα και μετά την έκρηξη; Αυτός ο μέγας συνωμότης, ο τόσο έμπειρος, ο τόσο προσεκτικός, έκανε τόσο χοντρή μαλακία;
Την ίδια τακτική συνέχισε ο εισαγγελέας στο επόμενο θέμα του: γνησιότητα προανακριτικών καταθέσεων. Στην πρώτη προανακριτική –είπε- ο Σάββας δε λέει πρόσωπα. Αρνείται να πει ποιος είναι ο Μανώλης, που αποδείχτηκε μετά ότι ήταν ο Χριστόδουλος. Ο κ. Βλάσσης νομίζει ότι απευθύνεται σε αφελείς. Παίρνει τα γραμμένα εκ των υστέρων κωλόχαρτα και ξεχνά τις ολονύχτιες «συνεδρίες» του Διώτη και του Σύρου με τον ημιθανή Σάββα, μια βδομάδα πριν εμφανίσουν την πρώτη επίσημη προανακριτική. Εμείς δεν θα επικαλεστούμε αυτά που έχει πει ο Διώτης στη διάσημη πλέον αγιογραφία που του έφτιαξε η Μάνδρου στο «Βημαgazino» (αυτή με τα τσολιαδάκια), αλλά ένα πραγματικό γεγονός. Πολύ πριν την πρώτη επίσημη προανακριτική του Σάββα, έχει αποκαλύψει στους ασφαλίτες τη γιάφκα της Δαμάρεως. Η Πάτμου έχει ανακαλυφτεί αμέσως, επειδή οι ιδιοκτήτες της αναγνώρισαν το Σάββα από τις φωτογραφίες στην τηλεόραση. Η Δαμάρεως, όμως, δεν ανακαλύπτεται, γιατί κανείς δεν αναγνωρίζει το Σάββα από τις φωτογραφίες. Τη βρίσκουν γιατί την αποκαλύπτει ο ίδιος, βασανιζόμενος ανελέητα σ’ ένα θάλαμο της ΜΕΘ του «Ευαγγελισμού». Σε ποιον τα λέει, λοιπόν, αυτά ο Γ. Βλάσσης, ότι τίποτα δεν είχαν από το Σάββα και ότι αυτός απλώς επιβεβαίωσε τις προανακριτικές του Χριστόδουλου και των υπόλοιπων; «Εγώ έφτιαξα τις απολογίες των άλλων», έχει πει ο Σάββας και αυτό βγαίνει από τη χρονική αλληλουχία των γεγονότων. Των πραγματικών γεγονότων και όχι των επίσημων καταγραφών που μπήκαν στη δικογραφία, φτιαγμένες εκ των υστέρων.
Για το 211Α ο Γ. Βλάσσης ξεπέρασε τη συνάδελφό του: Και μόνο οι απολογίες φτάνουν, είπε! Εκεί, όμως, που μας… καράφλιασε ήταν όταν υποστήριξε με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου ότι «δεν υπήρχε ηγετική ομάδα πάνω από το Γιωτόπουλο και τον Κουφοντίνα». Και η πρωτόδικη απόφαση, που καταδικάζει τον Γιωτόπουλο ως γραμματοκομιστή των αποφάσεων κάποιας αόρατης τριμελούς γραμματείας προς τον… επιτελάρχη του εκτελεστικού σκέλους Κουφοντίνα; Στα σκουπίδια το πόνημα του Μαργαρίτη, προκειμένου να αναζητήσουμε νέα επιχειρηματολογία για την ηθική αυτουργία. Αυτή πλέον θεμελιώνεται στην… εξειδίκευση του στόχου, που μόνο ο Γιωτόπουλος μπορούσε να κάνει! Τα υπόλοιπα μέλη της 17Ν ήταν προφανώς ένα τσούρμο ανθρωποειδών, χωρίς σκέψη και κρίση. Κάποια στιγμή, ο αναπληρωτής εισαγγελέας προσπάθησε να κάνει και σπέκουλα με τη φράση του Δ. Κουφοντίνα από την τελευταία του δήλωση «σε μένα έλαχε να μιλήσω για να καλύψω το κενό της σιωπής». Αντέδρασε αμέσως η Γ. Κούρτοβικ και ο Γ. Βλάσσης κατρακύλησε στο επίπεδο του κοινού προβοκάτορα: «Δεν το σχολιάζω, το αφήνω να αιωρείται»!
Ο αναπληρωτής εισαγγελέας προσπαθούσε να πιάσει ένα θέμα και χωρίς να το αποτελειώσει επανερχόταν στον Γιωτόπουλο, προσπαθώντας με συνεχείς προκλήσεις να τον εκνευρίσει. Και από πού αντλούσε επιχειρήματα; Από τη συνέντευξη του Σάββα στον Τριανταφυλλόπουλο, τον οποίο μάλιστα ορισμένες φορές αποκαλούσε «ο Μάκης»! Τόσο ανυπόκριτος είναι ο θαυμασμός του για τον Ζούγκλα! «Ξέρετε ποια είναι η είδηση της ημέρας; -σχολίασε με χιούμορ στο Κέντρο Τύπου συνήγορος της πολιτικής αγωγής- η αναγόρευση του Τριανταφυλλόπουλου σε τέταρτο εφέτη ανακριτή»!
Εκεί όμως που ήταν κυριολεκτικά για γέλια ο Γ. Βλάσσης ήταν όταν αυτοαναγορεύτηκε σε εκπρόσωπο του ελληνικού λαού (αλήθεια, άρχισαν να εκλέγονται και εδώ οι εισαγγελείς και δεν το πήραμε χαμπάρι;), για να αποφανθεί, απαντώντας στον Δ. Κουφοντίνα, ότι ο ελληνικός λαός ποτέ δεν είδε τη 17Ν δίπλα του. Δεν έχει τα ιδεολογικοπολιτικά φόντα, δεν ήταν και καλά προετοιμασμένος και έτσι κατέληξε να θυμίζει έντονα τον παραληρηματικό εισαγγελέα της πρώτης δίκης. Θέλησε για παράδειγμα να αντικρούσει μια αναφορά του μάρτυρα υπεράσπισης Π. Γιώτη, που είχε χαρακτηρίσει την παράδοση του Κουφοντίνα πράξη ηθικού μεγαλείου (και επαναστατικής συνέπειας είχε πει ο Γιώτης, αλλά πού να καταλάβει τέτοιες έννοιες ο Βλάσσης;). Ιδού η τοποθέτηση του εισαγγελέα: «Ηταν ηθικό μεγαλείο; Γιατί παραδόθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου; Πού ήταν όταν συλλαμβάνονταν όλοι; Ηταν αυτόκλητη η παράδοση ή εξαναγκάστηκε, επειδή έπρεπε να σώσει την τιμή της οργάνωσης;». Πώς να καταλάβει ο εισαγγελέας ότι αυτό ακριβώς υποστήριξε ο μάρτυρας; Το ηθικό μεγαλείο στην παράδοση Κουφοντίνα αφορά τα κίνητρά της και το είχε τονίσει ο Γιώτης: θυσίασε την προσωπική του ελευθερία προκειμένου να δώσει φωνή στη 17Ν, να υπερασπιστεί την ιστορία της Οργάνωσης και την προσωπική του επαναστατική διαδρομή. Ο εισαγγελέας προφανώς θα θεωρούσε ηθικό μεγαλείο μόνο την παράδοση και μάλιστα την επαύριο της έκρηξης στον Πειραιά. Δε μπορεί να σκεφτεί με άλλη λογική εκτός από τη λογική του μπάτσου.
Ληστεία ΕΛΤΑ Πατησίων: Πρόταση όπως το πρωτόδικο, με υλικό από τις προανακριτικές: Κουφοντίνας αυτουργός ληστείας και απόπειρας ανθρωποκτονίας, Τζωρτζάτος και Τσελέντης συναυτουργοί στη ληστεία και απλοί συνεργοί στην απόπειρα ανθρωποκτονίας, Σάββας απλός συνεργός και Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός και στις δυο πράξεις. Βέβαια, απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του μπάτσου φρουρού δεν υπήρξε (αυτό το έχει καταθέσει και ο Τσελέντης), αλλά ποιος ασχολείται με λεπτομέρειες;
Ληστεία ΕΛΤΑ Αιγάλεω: Εδώ ο εισαγγελέας ξεκίνησε με λίγη φτηνή προπαγάνδα: οι συνταξιούχοι περίμεναν να πάρουν το δώρο τους, αλλά η 17Ν είχε αντίθετη άποψη! Δηλαδή, όταν γίνεται μια ληστεία, οι καταθέτες χάνουν τα λεφτά τους και οι συνταξιούχοι τις συντάξεις τους! Οσο για την απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά διερχόμενου αστυφύλακα, μια ματιά στις εφημερίδες της εποχής θα σας πείσει. Με το που είδε το G3 ο τύπος πέταξε τη μηχανή κάτω και το ‘βαλε στα πόδια φωνάζοντας «βοήθεια χριστιανοί». Ξώφαλτσα στο πόδι τον πήρε μια βολίδα από εξοστρακισμό. Ομως, σ’ αυτή τη δίκη ακόμα και οι εκφοβιστικοί πυροβολισμοί χαρακτηρίζονται απόπειρα ανθρωποκτονίας. Και τι να πούμε για τις αναγνωρίσεις ειδικά σ’ αυτή την υπόθεση; Οι «αναγνωριστές» αρχικά έδειξαν το Δαναλάτο και τη συμμορία του και μετά έδειξαν τους φερόμενους ως μέλη της 17Ν. Αν τους έδειχναν και Τρίτη ομάδα, δεν θα είχαν καμιά δυσκολία να αναγνωρίσουν και αυτή. Παρά ταύτα, οι αναγνωρίσεις θεωρήθηκαν απολύτως έγκυρες από τον Γ. Βλάσση! Η πρόταση είχε μια ασήμαντη διαφοροποίηση από την πρωτόδικη απόφαση: να μην κηρυχτεί ένοχος ηθικής αυτουργίας στην απόπειρα ανθρωποκτονίας ο Γιωτόπουλος, γιατί δε μπορούσε να προβλέψει ότι θα περνούσε έξω από το κατάστημα ένας αστυφύλακας. Κατά τα άλλα: Κουφοντίνας αυτουργός ληστείας και απόπειρας ανθρωποκτονίας, Σάββας, Χριστόδουλος, Τζωρτζάτος συναυτουργοί ληστείας και Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός μόνο ληστείας.
Ληστεία ΕΤΕ Χρεμωνίδου: Εδώ έχουμε παραγραφή λόγω παρέλευσης 8ετίας των πράξεων της οπλοφορίας, της οπλοχρησίας και της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, για τις οποίες είχαν καταδικαστεί πρωτόδικα οι κατηγορούμενοι. Η εισαγγελική πρόταση, αντλώντας επιχειρηματολογία από τις προανακριτικές, είναι: Χριστόδουλος και Σάββας συναυτουργοί ληστείας, Κουφοντίνας και Βασίλης απλοί συνεργοί, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός.
Ληστεία ΟΤΕ Πειραιά (Wackenhut): Πρόταση όπως η πρωτόδικη απόφαση: Σάββας αυτουργός ληστείας, οπλοφορίας, οπλοχρησίας και επικίνδυνης σωματικής βλάβης, Κουφοντίνας και Βασίλης απλοί συνεργοί ληστείας και οπλοφορία, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός ληστείας. Ας σημειωθεί ότι η προσπάθεια του αναπληρωτή εισαγγελέα να δώσει νομική επιχειρηματολογία για την ηθική αυτουργία στις ληστείες ήταν επιεικώς γελοία. Κάποια στιγμή θα διδάσκεται στις Νομικές Σχολές ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Ληστεία ΟΤΕ Πατησίων: Εδώ έχουμε δυο σοβαρά ζητήματα. Το ένα είναι το ατράνταχτο άλλοθι του Καρατσώλη (ήταν την ώρα της ληστείας σε επαγγελματικό ραντεβού). Το άλλο είναι η απόπειρα ανθρωποκτονίας για την οποία καταδικάστηκε ο Σάββας (έπεσε μια σφαίρα σε ένα θωρακισμένο όχημα και ο ίδιος ο οδηγός του έχει καταθέσει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να σπάσει το τζάμι).
Ο Γ. Βλάσσης δήλωσε πως η πρωτόδικη απόφαση δεν τον έχει πείσει ως προς τον Καρατσώλη, διότι δεν έχει επαρκή αιτιολογία. Οχι όμως και να προτείνουμε την αθώωση Καρατσώλη, έστω λόγω αμφιβολιών. Ανέλαβε, λοιπόν, αυτός να δώσει την… επαρκή αιτιολογία. Και ποιο ήταν το κορυφαίο επιχείρημά του; Ο Καρατσώλης μόνος του επιβαρύνει τον εαυτό του και είναι ειλικρινής, διότι αυτή η ληστεία έγινε στις 2 Απριλίου του 2002, δηλαδή ούτε τέσσερις μήνες πριν τη σύλληψη και την απολογία του. Δεν είναι δυνατόν να μη θυμάται καλά κάτι που έγινε τόσο πρόσφατα. Από την άλλη, κανένας άλλος δεν τον είχε αναφέρει γι’ αυτή τη ληστεία. Μόνος του την ανέφερε και μετά την επιβεβαίωσε ο Σάββας. Είναι απόλυτα ειλικρινής η απολογία του και εκ των υστέρων προσπάθησε να κατασκευάσει ένα άλλοθι.
Και μεις απαντάμε στον εισαγγελέα Κλουζό: Και γιατί δε δέχεσαι τον ισχυρισμό Καρατσώλη, ότι η απολογία του είναι κατασκευασμένη και τον έβαλαν και σ’ αυτή τη ληστεία για να συμπληρωθεί το οργανόγραμμα; Οταν ξεκινάς από ένα θέσφατο (η απολογία είναι ειλικρινής), μπορείς να οικοδομήσεις μετά ό,τι σου γουστάρει. Και να βγάζεις αναξιόπιστους τόσους μάρτυρες, μεταξύ των οποίων και τον επιχειρηματία Ιωάννου, που είναι αυτός που είχε το επαγγελματικό ραντεβού με τον Καρατσώλη και ήρθε και κατέθεσε στο δικαστήριο όχι εθελοντικά αλλά με κλήση.
Για το δεύτερο ζήτημα, την απόπειρα ανθρωποκτονίας, ο Βλάσσης ανέφερε αυτά που είπαν οι άνδρες της χρηματαποστολής για το θωρακισμένο τζάμι, αλλά ξεπέρασε το νομικό σκόπελο, αφού έχει καταδικαστεί ο Σάββας. Η τελική πρόταση είναι όπως η πρωτόδικη απόφαση: Σάββας αυτουργός (ληστείας, απόπειρας ανθρωποκτονίας, οπλοφορίας και οπλοχρησίας), Κουφοντίνας, Βασίλης και Καρατσώλης απλοί συνεργοί σε ληστεία και παράνομη οπλοφορία, Γιωτόπουλος ηθικός αυτουργός στη ληστεία.
Κλοπή Συκουρίου: Πρωτόδικα έχουν καταδικαστεί για προμήθεια εκρηκτικών οι Κουφοντίνας, Σάββας, Χριστόδουλος, Τζωρτζάτος, Καρατσώλης, Κωστάρης, Θωμάς Σερίφης και ο Γιωτόπουλος για ηθική αυτουργία και επιπρόσθετα για κατοχή εκρηκτικών οι Κουφοντίνας, Σάββας και Γιωτόπουλος, με το αιτιολογικό ότι αυτοί οι τρεις είχαν κλειδιά από τις γιάφκες. Για να στηρίξει την άποψή του ότι η απολογία του Καρατσώλη είναι ειλικρινής, ο Γ. Βλάσσης πρότεινε την απαλλαγή του από τη συγκεκριμένη πράξη. Δεν δέχτηκε όμως και τον ισχυρισμό του Θωμά, ότι ο ίδιος πήγε στο Συκούριο στη φάση του ελέγχου των αποθηκών και όχι τη μέρα που πήραν τον οπλισμό. Πλην Καρατσώλη, λοιπόν, πρότεινε την επανάληψη της πρωτόδικης απόφασης.
