Με την έναρξη της συνεδρίασης η υπεράσπιση Χρ. Ξηρού πρότεινε την κλήση πέντε αυτοπτών μαρτύρων για την υπόθεση ΜΑΤ Καισαριανή, οι οποίοι έχουν καταθέσει στην προδικασία (στην προανάκριση και την ανάκριση) και έχουν δώσει περιγραφές δραστών (κυρίως περιγραφές σωματότυπων). Οι περιγραφές τους αποκλείουν κάθε πιθανότητα παρουσίας του Χρ. Ξηρού εκεί και καθιστούν εντελώς αναξιόπιστα τα όσα φέρεται να καταθέτει στη λεγόμενη προανακριτική απολογία του. Το δικαστήριο επιφυλάχτηκε να αποφασίσει.
Στη συνέχεια, διαβάστηκαν τα διάφορα έγγραφα της δικογραφίας για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αξιοσημείωτη η αναφορά στην προκήρυξη της 17Ν ότι δεν είχαν στόχο να σκοτώσουν τους ΜΑΤάδες και η περιγραφή (αναλυτικότατη) των μέτρων που πήρε η οργάνωση για να μη χτυπηθεί κανένας περαστικός και να διοχετευθεί έτσι το ωστικό κύμα ώστε να μη διαλύσει την κλούβα. Η 17Ν τότε έθετε το ζήτημα πολιτικά (καθόριζε την ένταση της βίας που ήθελε να χρησιμοποιήσει), σήμερα όμως αυτή η αναφορά έχει και νομική σημασία (αποκρούει το φούσκωμα του κατηγορητήριου). Γιατί, βέβαια, η 17Ν δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να πει ότι ήθελε να σκοτώσει τους ΜΑΤάδες, αν αυτός ήταν ο στόχος της.
Ακολούθως, η εισαγγελέας ζήτησε να αναγνωστούν τα πρακτικά της πρώτης δίκης με τις καταθέσεις των μαρτύρων που δεν εμφανίστηκαν να καταθέσουν. Επανέφερε, δηλαδή, ένα ζήτημα που είχε ξανατεθεί και το δικαστήριο είχε επιφυλαχτεί. Εγινε μια έντονη ανταλλαγή νομικών επιχειρημάτων, την οποία «σκέπασε» ο Δ. Κουφοντίνας με μια σύντομη επί της ουσίας δήλωση: «Εδώ γίνεται μια προσπάθεια με διάφορα δικονομικά τερτίπια να καλυφθεί ένα ζήτημα ουσίας. Ποιο είναι το ζήτημα ουσδίας; Οτι έχουμε δει ως τώρα και σίγουρα θα δούμε και στη συνέχεια της δίκης, να έρχονται μάρτυρες εδώ πέρα, οι οποίοι να λένε τελείως διαφορετικά πράγματα απ’ αυτά που έχουνε πει. Είδαμε ψευδομάρτυρες –έτσι θα τους χαρακτηρίσω εγώ- οι οποίοι έχουν έρθει εδώ πέρα και έτσι όπως ήταν το κλίμα εκείνης της εποχής, να αναγκάζονται τελικά να παραδεχτούν πράγματι ότι δεν είπαν την αλήθεια. Αυτό, με τον τρόπο που προτείνει η εισαγγελέας και η πολιτική αγωγή θα εξουδετερωθεί εδώ μέσα. Δεν θα έρχονται αυτοί εδώ αλλά θα αρκούμαστε να διαβάζουμε τα πρακτικά και δεν θα γίνεται πλέον εδώ μέσα. Αν θέλετε να το κάνετε αυτό κάντε το». Ο πρόεδρος προσπάθησε να δικαιολογηθεί, λέγοντας στον Κουφοντίνα ότι πρόκειται για νομικά ζητήματα, όμως ο Α. Κωνσταντάκης έσπευσε αμέσως να συμφωνήσει με τον Κουφοντίνα, θυμίζοντας την περίπτωση Μηλιώνη. Αν ο Μηλιώνης δεν ερχόταν να καταθέσει και διαβαζόταν η κατάθεσή του, τι θα έμενε; Οτι αναγνώρισε δυο πρόσωπα! Το δικαστήριο επιφυλάχτηκε και γι’ αυτό το ζήτημα.
Πριν το δικαστήριο μπει στην υπόθεση Αγγελόπουλου, η εισαγγελέας ζήτησε να κάνει ερωτήσεις στον Τσελέντη για την υπόθεση Μομφεράτου. Τον ρώτησε τι ρόλο έπαιξε το μπλε FIAT και ο Τσελέντης απάντησε ότι ήταν παρκαρισμένο δεξιά στην Τσακάλοφη, μπήκε στη μέση του δρόμου για να κόψει την ταχύτητα της Mercedes του Μομφεράτου και να ελέγξει την κυκλοφορία πίσω του, στη συνέχεια προχώρησε λίγο παρακάτω και μπήκαν μέσα οι τρεις που πήραν μέρος στην ενέργεια. Ο Ι. Μυλωνάς αναρωτήθηκε γιατί η εισαγγελέας έκανε μόνο αυτή την ερώτηση και δεν ρώτησε ποιος ήταν ο οδηγός, η εισαγγελέας απάντησε ότι αυτό είναι δικό της θέμα και ο συνήγορος του Τζωρτζάτου ζήτησε από τον πρόεδρο να υποβάλει αυτός αυτή την ερώτηση στον Τσελέντη. Ο πρόεδρος έκανε την ερώτηση και ο Τσελέντης απάντησε ότι έχει την εντύπωση ότι οδηγός ήταν ο Τζωρτζάτος, όμως δεν μπορεί να το βεβαιώσει, γιατί έχουν περάσει πολλά χρόνια και το γεγονός δεν του ήταν καθόλου ευχάριστο και ήθελε να το απωθήσει από τη μνήμη του.
Εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε ο Β. Τζωρτζάτος και απευθυνόμενος στον Δ. Κουφοντίνα φώναξε: «Τα ‘χετε κάνει πλακάκια. Τρία χρόνια τον καλύπτεις, Κουφοντίνα. Αυτόν τον αλήτη! Χωρίς αυτόν δεν θα γινόταν δίκη». Ο συνήγορός του έσπευσε αμέσως, διασχίζοντας το μικρό διάδρομο μπροστά από τα έδρανα των υπερασπιστών, να του πει να καθήσει κάτω και να μη συνεχίσει. Βλέπετε, ο δυστυχής Τζωρτζάτος δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γινόταν. Οτι ο Τσελέντης του πρόσφερε υπερασπιστικά επιχειρήματα, τον αθώωνε ουσιαστικά. Νόμιζε ότι ο συνήγορός του τόσο καιρό ζητούσε να γίνουν ερωτήσεις στον Τσελέντη και να μετατραπεί αυτός σε μάρτυρα, προκειμένου να τον ξεμπροστιάσει, ενώ ο συνήγορός του ήθελε να χρησιμοποιήσει τον Τσελέντη ως μάρτυρα υπεράσπισης του Τζωρτζάτου. Γι’ αυτό και έσπευσε να ζητήσει από τον πελάτη του να ησυχάσει και να καθήσει στη γωνιά του.
Ακολούθησε ένα μπαράζ ερωτήσεων από τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα στον Τσελέντη, σχετικά με το ποιοι ήταν οι τέσσερις που πήραν μέρος στην ενέργεια. Ο Τσελέντης απάντησε ότι ήταν οι δύο που πυροβόλησαν, ο Κουφοντίνας και ο Χριστόδουλος, ο ίδιος ο Τσελέντης και ο οδηγός, που δεν βγήκε καθόλου από το αυτοκίνητο. Δεν είναι σίγουρος αν ο οδηγός ήταν ο Τζωρτζάτος. Είχε αυτή την εντύπωση, αλλά έχει σοβαρές αμφιβολίες. Μπορεί να ήταν και ο Γιάννης Σκανδάλης. Μπορεί πάλι ο Σκανδάλης να ήταν αυτός που έδωσε το σινιάλο, εν πάση περιπτώσει δεν θυμάται καλά, έχει αμφιβολίες.
«Η σημερινή τοποθέτηση του κ. Τσελέντη φέρνει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση», ήταν το συμπέρασμα του μακροσκελούς σχολίου του Ι. Μυλωνά, που ακολούθησε. Ο Τσελέντης είναι κατηγορηματικός. Εχει αμφιβολίες, τις οποίες άλλωστε είχε εκφράσει από την πρώτη κατάθεσή του, στην οποία είχε πει «πρέπει να ήταν ο Τζωρτζάτος, που εγώ τον έβλεπα για πρώτη φορά». Σ’ αυτό το σημείο ο Τσελέντης είναι ειλικρινής, γιατί έχει πει ότι εγώ δεν θυμόμουνα την υπόθεση Μομφεράτου, μου τη θύμισε η Αστυνομία. Το ότι δεν συμμετείχε ο Τζωρτζάτος, ταιριάζει και με την προανακριτική του Χρ. Ξηρού, που φέρεται να είπε ότι για πρώτη φορά είδε τον Τζωρτζάτο στην επόμενη ενέργεια, και από την προανακριτική και την ανακριτική του Τζωρτζάτου, ο οποίος στην προανακριτική έχει υπογράψει μια εντελώς διαφορετική παραλλαγή, στην οποία δεν έχει καμιά σχέση με το αυτοκίνητο, ενώ στην ανακριτική φέρεται να δηλώνει ότι μπήκε στην οργάνωση σε μεταγενέστερο χρόνο και δε βγαίνει χρονικά συμμετοχή του σ’ αυτή την ενέργεια. Υπάρχουν πάρα πολλές αμφιβολίες και οι αμφιβολίες οδηγούν στην απαλλαγή του κατηγορούμενου, κατέληξε ο Ι. Μυλωνάς, σημειώνοντας με νόημα ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η πηγή προέλευσης των αμφιβολιών. «Ποιος; Ο κ. Τσελέντης που το μόνο που δεν μπορούμε να του προσάψουμε είναι ότι δεν θέλει να δώσει μια καλή εικόνα προς το δικαστήριο. Δεν είναι ένας άνθρωπος που έρχεται σε αντιπαράθεση με το δικαστήριο. Η διάθεσή του, όπως την έχω αντιληφθεί εγώ, είναι να δείξει ότι έχει μετανοήσει και να συνεισφέρει ό,τι ξέρει –αν είναι αλήθεια ή ψέματα, ας το αφήσουμε γι’ αργότερα-».
Ο Δ. Κουφοντίνας δεν απάντησε στην πρόκληση Τζωρτζάτου και καλά έκανε (και πολιτικά, γιατί δεν υπήρχε πολιτικό υπόβαθρο, και νομικά, γιατί μάλλον ζημιά θα έκανε στην υπεράσπιση του Τζωρτζάτου). Ο Α. Κωνσταντάκης, αφού υπενθύμισε το 211Α του ΚΠΔ (απαγορεύει τη μαρτυροποίηση κατηγορουμένων σε βάρος συγκατηγορουμένων), σημείωσε ότι η βιασύνη των διωκτικών αρχών να φτιάξουν ένα πλήρες σενάριο δημιούργησε ένα νεφέλωμα με τις προανακριτικές. Τα ομολογηθέντα προσκρούουν με τα πραγματικά. Ο Χρ. Ξηρός χαρακτήρισε ατόπημα του κ. Μυλωνά το ότι έδωσε αξιοπιστία στον ψευδομάρτυρα Τσελέντη.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Κανένας από τους μάρτυρες δεν ήταν παρών. Ο Λυκουρέζος (πολιτική αγωγή) υποστήριξε ότι οι μάρτυρες είναι περίπου άχρηστοι και ζήτησε να γίνουν ερωτήσεις στον Τσελέντη (ο μόνος… αξιόπιστος μάρτυρας). Επίσης, ζήτησε να κληθούν να καταθέσουν αστυνομικοί, γιατί είναι πρωτοφανές σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση να μην υπάρχει ούτε ένας μάρτυρας απ’ αυτούς που επί τόσα χρόνια ασχολήθηκαν μ’ αυτή, όταν οι αστυνομικοί είναι βασικοί μάρτυρες ακόμα και σε ποινικές μικροϋποθέσεις.
Μετά το διάλειμμα, ο Τζωρτζάτος έκανε μια δήλωση στην οποία θύμισε ότι η πρώτη του επαφή με την οργάνωση έγινε το Μάη του ’85 και επομένως δεν θα μπορούσε να έχει καμιά εμπλοκή στην υπόθεση Μομφεράτου. Καταδικάστηκα –είπε- σε δυο φορές ισόβια, με βάση τη μαρτυρία του Τσελέντη, η οποία διαψεύδεται από όλους τους αυτόπτες μάρτυρες. Η περιγραφή του Τσελέντη, που ο ίδιος ακύρωσε σήμερα, είναι αναληθής, αφού δεν είχα καμιά συμμετοχή. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είχα συμμετοχή, αποκλείεται να μου ανέθεταν την πιο δύσκολη αποστολή, όταν μάλιστα τότε δεν ήξερα να οδηγώ αυτοκίνητο. Θα ‘θελα να ευχαριστήσω τον Τσελέντη για τη δήλωση που έκανε στις 14 Φλεβάρη. Δεν χρειάζεται να αποδείξω ότι ψεύδεται, το αποκαλύπτει μόνος του τα παιδαριώδη εξόφθαλμα ψεύδη του και την ιλαρότητά του. Με τη δήλωσή του δεν άφησε σε κανένα την παραμικρή αμφιβολία για το ρόλο που παίζει σ’ αυτή τη δίκη όπως και στην προηγούμενη. Τα ψεύδη του έχουν αρχίσει να γυρίζουν πάνω του. Γιατί κάποιος που ομολογεί τη συμμετοχή του σε μια ενέργεια ψεύδεται όταν την περιγράφει; Μια μόνο απάντηση βρήκα: γιατί η συμμετοχή του σ’ αυτή την ενέργεια είναι πολύ πιο σημαντική απ’ αυτή που παρουσιάζει. Την απάντηση που αποκαλύπτει την αλήθεια καλείται να δώσει το δικαστήριό σας. Παρότι δεν έχω αποδείξεις, πιστεύω ότι ορισμένοι μπορεί να γνωρίζουν αυτή την αλήθεια. Με το να μη την αποκαλύπτουν, έστω έμμεσα, και να σιωπούν καλύπτουν τους ψεύτες και παρέχουν αξιοπιστία σ’ αυτό το κατασκευασμένο σενάριο. Η στάση αυτή, συνεργεί στην καταδίκη ενός αθώου σε δυο φορές ισόβια στη θέση άλλου και δε μπορεί να δικαιολογηθεί με καμία σοφιστεία.
Με τα τελευταία ο Τζωρτζάτος επανέλαβε τις γνωστές συκοφαντικές «μπηχτές» κατά του Δ. Κουφοντίνα, από τον οποίο ζητιέται φανερά πλέον να πει ποιοι ήταν και ποιοι δεν ήταν στην υπόθεση Μομφεράτου (προφανώς και σε όλες τις άλλες ενέργειες της 17Ν). Να απαλλάξει τον Τζωρτζάτο και να επιβαρύνει τον Τσελέντη! Να δώσει, τελικά, κανονικό ραπόρτο για όλες τις ενέργειες, υποδεικνύοντας αθώους και ενόχους. Να γίνει δηλαδή ένας κοινός ρουφιάνος. Πολύ πρωτότυπη άποψη… Ευτυχώς που την έχει μόνο ο Τζωρτζάτος και κανένας άλλος από τους κατηγορούμενους και ειδικά εκείνοι που από την πρώτη στιγμή υποστηρίζουν ότι είναι άσχετοι με την υπόθεση.
Ο Κουφοντίνας, πάντως, έχει τοποθετηθεί με σαφήνεια και λακωνικά –όπως πάντα- στο ζήτημα, με δήλωσή του στις 14 Φλεβάρη. Τη θυμίζουμε: «Θέλω να πω δυο λέξεις, προς το παρόν. Αλλο πράγμα είναι η υπεράσπιση ενός κατηγορουμένου που κάνει για τον εαυτό του και άλλο πράγμα είναι η συνεργασία με το κράτος, με όλη την ηθική απαξία που έχει αυτή η πράξη». Σ’ αυτή τη δήλωση-καθρέφτη πρέπει πλέον να καθρεφτιστούν κάμποσοι.
Το δικαστήριο αποφάσισε να αναγνωστούν ορισμένες καταθέσεις μαρτύρων για τις υποθέσεις που προηγήθηκαν και απέρριψε το αίτημα για κλήτευση ορισμένων μαρτύρων, των οποίων όμως αναγνώστηκαν οι καταθέσεις. Γιατί, όμως, δεν φέρνουν τους μάρτυρες, ενώ διαβάζουν τις προανακριτικές τους καταθέσεις; Λόγοι βιασύνης δεν υπάρχουν, όμως πηγαίνουν τη δίκη τρέχοντας. Μήπως φοβούνται ότι η εξέταση των μαρτύρων και οι λεπτομερέστερες περιγραφές που θα κάνουν, ερωτώμενοι από τους παράγοντες της δίκης, θα ακυρώσουν το σενάριο της Αντιτρομοκρατικής, έτσι όπως αυτό έχει περάσει στις προανακριτικές «ομολογίες»; Μ’ αυτό τον τρόπο, υποβιβάζουν γενικά την αξία των μαρτύρων, έτσι που στο τέλος να μείνουν ως «αξιόπιστο αποδεικτικό υλικό» μόνο οι προανακριτικές «ομολογίες» και βάσει αυτών να βγάλουν την απόφαση, όπως έκανε και το πρώτο δικαστήριο. Επίσης, το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα να συνταχθεί κατάλογος με τους άνδρες της Αντιτρομοκρατικής, για να δουν οι συνήγοροι ποιους θα καλέσουν ως μάρτυρες. Ο Ι. Μυλωνάς διαμαρτυρήθηκε έντονα για την απουσία αιτιολογίας στην απόφαση, αλλά ο πρόεδρος δεν του έδωσε καν το λόγο! Τέλος, το δικαστήριο επιφυλάχτηκε να υποβάλει ερωτήσεις στον Τσελέντη για την υπόθεση Αγγελόπουλου, αφού καταθέσει ένας μάρτυρας που δεν είχε κλητευθεί σωστά.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί αύριο.
