Με τις αξιολογήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης ολοκληρώθηκε η υπόθεση «ΜΑΤ Χαρ. Τρικούπη».
Ο Α. Κωνσταντάκης αναφέρθηκε στις εύκολες αναγνωρίσεις των μαρτύρων κατηγορίας σ’ αυτή τη δίκη και επέμεινε ιδιαίτερα στο φροντιστήριο που εμφανώς είχαν δεχτεί οι μάρτυρες της συγκεκριμένης υπόθεσης. Φροντιστήριο που έτεινε να θεμελιώσει την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας και δη τα στοιχεία του ενδεχόμενου δόλου. Κατά τα άλλα, οι μάρτυρες με την ίδια ευκολία έλεγαν «δεν είδα, δε θυμάμαι», όταν επρόκειτο για τη δράση των ΜΑΤ και τη μόνιμη επιτήρηση των Εξαρχείων, όπου ο Χριστόδουλος Ξηρός ήταν γνωστή και απολύτως αναγνωρίσιμη φιγούρα. Ο συνήγορος ξεκαθάρισε ότι στη διάρκεια της εξέτασης της υπόθεσης αναδείχτηκαν συντριπτικά στοιχεία κατά του κατηγορητήριου, τα οποία παρέβλεψε η απόφαση του πρωτόδικου δικαστήριου, υπακούοντας όχι σε κανόνες δικαίου αλλά σε πολιτικές σκοπιμότητες. Θύμισε ακόμα ότι δεν προέκυψε καμιά ταυτοποίηση DNA του εντολέα του με τα ευρήματα (τρίχες) που βρέθηκαν στην κολλητική ταινία που έφερε ο αυτοσχέδιος πυροσωλήνας με τον οποίο εκτοξεύτηκε η ρουκέτα.
Ο Γ. Γκουντούνας σύγκρινε την προανακριτική «απολογία» του Χρ. Ξηρού με τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης, όπως προέκυψαν στο ακροατήριο, από τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα της δικογραφίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η εικόνα των προανακριτικών «ομολογιών» ανατράπηκε πλήρως και αυτό αποδεικνύει ότι αυτές είναι κατασκευασμένες. Τέλος, αναφέρθηκε και αυτός στο φροντιστήριο που είχαν περάσει οι μάρτυρες κατηγορίας από την Αντιτρομοκρατική, που καταδείχτηκε από τον τρόπο με τον οποίο άλλαζαν τις καταθέσεις τους, προσαρμόζοντάς τες στην εξέλιξη της δίκης.
Η Γ. Κούρτοβικ στάθηκε κυρίως στο ότι από την πλευρά της 17Ν δεν υπήρχε ανθρωποκτόνος πρόθεση. Γιατί αρχή της οργάνωσης ήταν η ελαχιστοποίηση της βίας και όχι η γενίκευσή της. Αντίθετα, γενικευμένη και τυφλή βία συνιστούσε η δράση των ΜΑΤ, η ιδιαίτερα πυκνή και έντονη εκείνη την περίοδο (θύμισε περιστατικά βίαιας αντιμετώπισης εργατικών και νεολαιίστικων κινητοποιήσεων).
Ο Χρ. Ξηρός είπε πως η «ομολογία» του δεν είναι παρά αντιγραφή των διαβιβαστικών της Αστυνομίας. Θύμισε πως η πρωτόδικη απόφαση υιοθετεί το σενάριο της Αντιτρομοκρατικής και για να το κάνει πραγματικό, κατεβάζει έναν τοίχο 3,5 μέτρων στα 2,5 μέτρα. Ολα τα σενάρια για το πώς εκτοξεύτηκε η ρουκέτα είναι πιθανά, εκτός από ένα: αυτό της «ομολογίας» μου, είπε, και κάλεσε τους δικαστές να την πετάξουν στα σκουπίδια. Ηδη –κατέληξε- βρισκόμαστε στα έβδομα ισόβια, χωρίς να προκύψει τίποτα σε βάρος μου. Το ίδιο θα γίνει και με τα υπόλοιπα τρία.
Στη συνέχεια και μέχρι το διάλειμμα κατέθεσαν η μάρτυρας Αθανασίου (υπόθεση Στιούαρτ) και Κανάρης (υπόθεση Βαρδινογιάννη). Η Αθανασίου ήταν μια ακόμη γραφική περίπτωση μάρτυρα, που το πιο σημαντικό που είπε είναι ότι από την έκρηξη έχασε τον άντρα της. Οχι, δεν σκοτώθηκε από την έκρηξη, απλώς την έκανε από το σπίτι και δεν ξαναγύρισε! Οσο για τον Κανάρη, που είχε «αναγνωρίσει» τον Σάββα Ξηρό, αυτή τη φορά ήρθε με… βελτιωμένη μνήμη. Εφερε την περιγραφή κοντά στην πραγματικότητα, καταθέτοντας ότι ήταν ένα κεφάλι ψηλότερος από τον ίδιο, ενώ στο πρωτόδικο δικαστήριο είχε πει ότι ήταν λίγους πόντος ψηλότερός του (1,70 ο Κανάρης, 1,86 ο Σάββας).
Σχολιάζοντας την κατάθεση Κανάρη ο Δ. Κουφοντίνας θύμισε πως ο μάρτυρας δήλωσε ότι δεν κινδύνεψε από την έκρηξη. Αν βρισκόταν κοντά και υπήρχε κίνδυνος – είπε – η ενέργεια θα αναβαλλόταν.
Το λόγο για να κάνει μερικές επισημάνσεις ζήτησε και ο Ηρακλής Κωστάρης, που έχει καταδικαστεί για απλή συνέργεια στην υπόθεση Στιούαρτ. Εντονα φορτισμένος, προσπαθώντας με κόπο να συγκρατήσει την αγανάκτηση που τον έπνιγε σημείωσε ότι η καταδίκη του στηρίζεται «σε καταθέσεις δύο συγκατηγορουμένων του και λοιπά». Εψαξα να βρω τα λοιπά και δε βρήκα τίποτα, είπε. Η απόφαση θεωρεί την απολογία μου στείρα και αναιτιολόγητη. Στείρα και αναιτιολόγητη είναι η απόφαση. Τη διάβασα ολόκληρη. Εφαγα μέρες διαβάζοντάς την. Δε βρήκα τίποτα. Πώς με καταδίκασαν, λοιπόν; Εψαξα ολόκληρη την απολογία του Σάββα Ξηρού. Πουθενά δεν αναφέρεται σε μένα. Αναφέρεται σε κάποιον Χάρη, χωρίς ποιυθενά να τον ταυτίζει με μένα. Πώς με καταδίκασαν με αναφορά στην προανακριτική απολογία του Σάββα; Είναι μια σκόπιμη καταδίκη, που τη χρειάζονταν για την καταδίκη μου σε μια άλλη υπόθεση που θα συζητηθεί μεθαύριο. Ο Μαργαρίτης έλεγε και ξανάλεγε ότι ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας και πως η κατηγορούσα αρχή όφειλε να αποδείξει την ενοχή μας. Στην πράξη, όμως, έγινε το αντίθετο. Τι να κάνω εγώ απέναντι σε τέτοιες μεθοδεύσεις: Είμαι ένοχος που δε βιντεοσκοπούσα τη ζωή μου, για να φέρω τις κασέτες ως απόδειξη σε κάποιο δικαστήριο; Εψαξα, έφερα αποδείξεις, αθωώθηκα από 15 κατηγορίες. Τόσα στοιχεία έφερα, τι άλλο να κάνω;
Στο σημείο αυτό ζήτησε το λόγο και ο Χρ. Ξηρός. Εγώ που υποτίθεται ότι καταδίδω τον κ. Κωστάρη – είπε – πάω στην ανακρίτρια και δεν τον αναγνωρίζω. Και κανένας δε μιλάει γι’ αυτό. Γιατί δεν τον αναγνωρίζω; Μία είναι η απάντηση. Η δήθεν προανακριτική απολογία μου είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη. Οσο για τον μάρτυρα Κανάρη, αυτός δεν είναι κατασκευασμένος ψευδομάρτυρας, είναι ένας γραφικός ψευδομάρτυρας. Οταν ρωτήθηκε για τον αδερφό μου το Σάββα, γιατί στο προηγούμενο δικαστήριο είπε ότι ήταν ψηλότερος λίγους πόντους και τώρα είπε ότι του έριχνε ένα κεφάλι, απάντησε «μα τώρα τον έχω δει». Ετσι είναι, τώρα τον έχει δει, τότε δεν τον είχε δει.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΕΠΟΛΙΩΝ
Ο πρώτος μάρτυρας, ο αστυφύλακας Σκιαδάς, δεν περιορίστηκε στην περιγραφή των γεγονότων της συμπλοκής ανάμεσα σε αστυνομικούς και μέλη της 17Ν. Προσπάθησε σώνει και καλά να αποδείξει ότι τους είχαν στήσει ενέδρα. Για ποιο λόγο; Για να κλέψουν ένα περιπολικό! Κατάφερε έτσι να καταστεί γελοίος ευθύς εξαρχής. Γιατί, βέβαια, σε τίποτα δε θα χρησίμευε ένα κλεμμένο περιπολικό στη 17Ν. Μια τυχαία συνάντηση ήταν με τους μπάτσους και υπήρξε συμπλοκή, επειδή οι μπάτσοι δεν έκαναν πίσω. Μάλιστα, ο ίδιος μάρτυρας κατέθεσε ότι κάποιος από τους δράστες τους φώναξε να κάνουν πίσω, γιατί θα τους πέταγαν χειροβομβίδες (είχαν ήδη πετάξει μία). Αν τους είχαν στήσει ενέδρα, τότε θα μπορούσαν με όλη τους την άνεση να τους ξεκάνουν χωρίς οι μπάτσοι να το πάρουν χαμπάρι. Ασε που το πλήρωμα του περιπολικού είχε αρχικά ακινητοποιήσει τους τρεις και στη συνέχεια πυροβόλησε ο τέταρτος και κατάφεραν να διαφύγουν όλοι μετά από ένοπλη συμπλοκή. Τι είδους ενέδρα είν’ αυτή και τι ρόλο έπαιζαν οι τρεις; Του δολώματος; Τρεις για δόλωμα και ένας για δράση;
Ο μάρτυρας αυτός προέβη και σε αναγνωρίσεις. Κατά 90% τον Σάββα και με απόλυτη βεβαιότητα τον Χριστόδουλο. Είχε κάνει και σκίτσο, μάλιστα, το οποίο πλησιάζει πολύ στο Χριστόδουλο; Το ότι, βέβαια, το σκίτσο δεν μοιάζει καθόλου είναι… λεπτομέρεια. Και πώς τον αναγνώρισε; Απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου είπε πως τον αναγνώρισε από το… βλέμμα! «Είχε πολύ έντονο και πολύ κακό βλέμμα»!! Χρειάστηκαν κι άλλες ερωτήσεις για να προσθέσει αργότερα τα χείλια, τα φρύδια και τα μήλα! Το ότι ήταν χοντρός και πανύψηλος δεν το είπε. Δεν είπε δηλαδή το βασικό που θα συγκρατούσε κάποιος μέσα στη νύχτα και υπό τέτοιες συνθήκες. Αντίθετα, συγκράτησε βλέμμα, φρύδια και μήλα, μέσα στη νύχτα, από αρκετή απόσταση και σε συνθήκες ανταλλαγής πυρών! Τι να πεις; Η χωροφυλακίστικη αντίληψη τέτοια ήταν πάντοτε.
Η πρώτη αντίφαση στις αναγνωρίσεις του μάρτυρα εντοπίστηκε από την έδρα. Αναγνώρισα τον Σάββα – είπε – όταν τον είδα όρθιο να περνάει στο πρώτο δικαστήριο. Ομως, προσεκτική εφέτης του διάβασε τι είχε πει στο πρώτο δικαστήριο. Οτι αναγνώρισε τον Σάββα, όταν τον είδε κατά τη μεταγωγή του στον Κοτρυδαλλό. Κάγκελο ο Σκιαδάς, χρειάστηκε ένα λεπτό μέχρι να προσπαθήσει να τα μπαλώσει. Δεύτερη χοντρή αντίφαση: Σας πυροβόλησε ο Χρ. Ξηρός; ρώτησε ο αναπληρωτής εισαγγελέας. Ναι, με πυροβόλησε, απάντησε ο Σκιαδάς. Πριν ένα λεπτό, όμως, είχε περιγράψει στην εισαγγελέα, ότι ο ίδιος είχε πυροβολήσει αυτόν που αναγνωρίζει ως Χριστόδουλο και του ανταπέδωσαν τα πυρά οι δύο άλλοι που ήταν καλυμμένοι πιο πέρα. Την αντίφαση εντοπίζει ο Α. Κωνσταντάκης και… πάλι κάγκελο ο Σκιαδάς. Αλλη αντίφαση: Παραδέχεται ότι ο ανακριτής του έδειξε από μία φωτογραφία του Χριστόδουλου και του Σάββα και όταν καταλαβαίνει τη γκάφα, προσπαθεί να συμπληρώσει ότι του έδειξε και φωτογραφίες αγνώστων!
Πάμε παρακάτω: Σκάει η βόμβα στα χέρια του Σάββα, ο Χριστόδουλος επί ένα μήνα γίνεται πανελληνίως γνωστό πρόσωπο (κάθε μέρα είναι στις τηλεοράσεις) και ο εν λόγω μάρτυρας τον αναγνωρίζει αλλά… δεν καταθέτει. Η δικαιολογία; Πήρε τηλέφωνο στην Αντιτρομοκρατική, του είπαν ότι έχουν πολλή δουλειά, ουδέποτε τον κάλεσαν, τον κάλεσε όμως ο Ζερβομπεάκος και εκεί τα λέει! Η απάντηση έχει δοθεί και από άλλους μάρτυρες που έκαναν εκ των υστέρων αναγνωρίσεις, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μπορεί να σταθεί με τίποτα. Γιατί πρόκειται για αστυνομικό. Στο διοικητή του να πήγαινε και να του έλεγε «ξέρεις, αυτός ο χοντρός ο αδερφός του Ξηρού που είναι κάθε μέρα έξω από το νοσοκομείο, ήταν στη συμπλοκή στα Σεπόλια», ο Χριστόδουλος θα είχε συλληφθεί αμέσως. Δεν πήγε, όμως. Τηλεφώνησε και… περίμενε να… μην τον φωνάξουν!
Ο Χρ. Ξηρός θυμίζει και άλλα πράγματα. Προανακριτικά ο εν λόγω μάρτυρας περιέγραφε τον υποτιθέμενο Χριστόδουλο 1,75 με 1,80. Ακόμα και στο πρώτο δικαστήριο μιλούσε για 1,80. Περιέγραφε ακόμα αυτόν που αναγνωρίζει κατά 90% ως Σάββα, ως σαφώς ψηλότερο απ’ όλους. Κι όμως, ο μάρτυρας είναι 1,87, δηλαδή ισοϋψείς με τον Χριστόδουλο και το Σάββα (1,86 ο καθένας) και επομένως μπορούσε να «κόψει» αυτό το ύψος εύκολα. Κι όμως, το πραγματικό ύψος του Χριστόδουλου το ανέφερε στην πρώτη δίκη μόνο όταν αυτός σηκώθηκε και τον είδε για πρώτη φορά όρθιο!
