Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ φέρεται να είπε πως οι Αμερικανοί μπορούν ν’ ανατρέψουν οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν τους είναι αρεστή, όπως έκαναν με την κυβέρνηση της Ρουμανίας. Και ο παριστάμενος Παπαστασύρου φέρεται να θίχτηκε και να της απάντησε ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το κάνουν αυτό στην ελληνική κυβέρνηση, γιατί είναι εκλεγμένη από το λαό.
Το σημείο αυτό από άρθρο-ποταμό στη Wall Street Journal συζητιέται από χτες στα ελληνικά αστικά μίντια. Το αμφισβήτησε ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ (πολύ χαλαρά είν’ αλήθεια), το αμφισβητούμε κι εμείς, κατά το μισό του. Σε ένα δείπνο ελλήνων και αμερικανών αξιωματούχων, η πολύφερνη πρέσβειρα-σελέμπριτι θα μπορούσε κάλλιστα να το πει αυτό. Τι διάολο μαθήτρια του Τραμπ θα ήταν διαφορετικά; Ο Παπασταύρου αποκλείεται να θύμωνε και να προκαλούσε ένταση. Δεν είναι του… στιλ του, πώς να το κάνουμε;
Το άρθρο-ποταμός της WSJ υπογράφεται από τους R. Ballhaus, D. Mattioli, J. Parkinson και D. Hinshaw και έχει τίτλο: «Ο μυστηριώδης άνδρας, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και το αμερικανικό LNG». Δημοσιεύτηκε σε μετάφραση από το TVXS χτες και μπορεί να μην «έβαλε φωτιά στα τόπια», όμως έστειλε τα μηνύματα εκεί που έπρεπε, υπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα στον καπιταλιστικό ανταγωνισμό για την εμπορία του αμερικάνικου LNG. Το αναδημοσιεύουμε στο τέλος, όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο TVXS.
Το άρθρο «ξεσκίζει» την Γκίλφοϊλ σε προσωπικό επίπεδο. Γράφει πως ο Τραμπ την έστειλε πρέσβειρα στην Αθήνα επειδή ήταν πρώην γκόμενα του γιου του, ο οποίος την είχε παρατήσει κι αυτή του είχε γίνει φόρτωμα. Γράφει για τις σχέσεις της με τον τραγουδιάρη του σκυλάδικου Αργυρό, για τον εκκεντρικό στιλίστα της κ.ά. Ομως δεν γράφτηκε γι’ αυτόν τον λόγο. Μια εφημερίδα σαν την WSJ δε θα αφιέρωνε τόσο χώρο για να «ξεσκίσει» μια σελέμπριτι.
Η κεντρική ιδέα του άρθρου είναι πως η Γκίλφοϊλ συνοδεύεται από τον ελληνοαμερικανό πρώην μανάβη και νυν λομπίστα Μαραφάτσο, ο οποίος είναι άνθρωπος του Ομίλου Aktor. Με συνδετικό κρίκο τον λομπίστα, η Γκίλφοϊλ έχει μετατραπεί η ίδια σε λομπίστα του Aktor, συνοδεύοντας εντός και εκτός Ελλάδας τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλό του Αλέξανδρο Εξάρχου, που είναι trader μιας συγκεκριμένης αμερικάνικης εταιρίας LNG, για να κλείσουν δουλειές ακόμα και με κυβερνήσεις όπως η αλβανική και αυτή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, εκτοπίζοντας άλλους έλληνες traders αλλά και αμερικάνικες εταιρίες εξαγωγής LNG.
To άρθρο δημοσιεύτηκε δύο μόλις μέρες μετά την πανηγυρική παρουσίαση από τον Εξάρχου των αποτελεσμάτων εξάμηνου και του νέου επιχειρηματικού σχεδίου του Aktor, που δίνει τεράστιο βάρος στον ενεργειακό κλάδο, και στην παραγωγή και αποθήκευση ενέγειας από ΑΠΕ αλλά κυρίως στην εμπορία αμερικάνικου LNG. Ο Aktor είναι πολύ φρέσκος στα ενεργειακά. Κατασκευαστικός όμιλος ήταν που στηριζόταν κυρίως στις δουλειές της Iντρακάτ, την οποία ο Σωκράτης Κόκκαλης πούλησε στους Καϋμενάκη-Μπάκο-Εξάρχου (αυτοί οι τρεις ακολουθούν σε όλες τις δουλειές τους τη μοιρασιά 40%-40%-20%. Δηλαδή, ο Εξάρχου μανατζάρει κάποιες δουλειές των εφοπλιστών Καϋμενάκη και Μπάκου, που έχουν και τον Αστέρα Τρίπολης για βιτρίνα).
Μέσα από δαιδαλώδεις καπιταλιστικές διαδρομές, η Aktor βρέθηκε να έχει προσυμφωνία με τους Βαρδινογιάννηδες για την αγορά του 50% της Dioriga Gas, σταθμού επαναεριοποίησης LNG στους Αγίους Θεοδώρους. Οταν έχει και την υποστήριξη της αμερικανίδας πρέσβειρας, η Aktor μπορεί να «χτυπήσει» μεγάλες δουλειές σε βαλκανικές χώρες, γεγονός που δεν αρέσει καθόλου σε παραδοσιακούς «παίκτες» του κλάδου, όπως οι Κοπελούζος, Μυτιληναίος κ.ά. «Ηρθαν οι μπετατζήδες να μας πάρουν το LNG που το δουλεύουμε χρόνια», θα πρέπει να είναι το οργισμένο σχόλιο των «παλιών» του κλάδου.
Το άρθρο της WSJ πρέπει να δουλευόταν εδώ και καιρό, να ήταν έτοιμο και να περίμενε το «τυπωθείτω» την κατάλληλη στιγμή. Είχαν θέσει όλες τις πληροφορίες υπόψη των αναφερόμενων (της Γκίλφοϊλ, του Αktor, του Παπασταύρου), για να είναι εντάξει με το νόμο, είχαν πάρει επιστολές (μη επιβεβαίωσης, φυσικά) και τις είχαν κοτσάρει δίπλα στις πληροφορίες. Ποιος θα πιστέψει τη διάψευση, όμως; Και με το που «έσκασε μύτη» ο Εξάρχου διαφημίζοντας τα μεγαλεπήβολα σχέδια του ομίλου του, την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μέσω έκδοσης μετοχών ύψους 650 εκατ. ευρώ και ένα πενταετές ομολογιακό δάνειο ύψους 350 εκατ. ευρώ κτλ, η WSJ «μπουμπούνισε» το άρθρο.
Το έκανε με τρόπο που να εμπλέκει και την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον υπουργό Ενέργειάς της (τον καλύτερο φίλο των σιωνιστών και καλύτερο φίλο των αμερικάνων ιμπεριαλιστών), με τη σιγουριά ότι λίγους μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, η αστική αντιπολίτευση κάθε άλλο παρά αδιάφορη θα μείνει. Το πολιτικό πατιρντί άρχισε σήμερα και αναμένεται να συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες. Στόχος είναι να μαζευτεί στο καβούκι της η Γκίλφοϊλ και να μείνει «ανοιχτός» ο Aktor, ώστε να «γονατίσει» από τον υπερδανεισμό.
Αν σχολιάσετε ότι αυτά συμβαίνουν στις μπανανίες, θα σας απαντήσουμε ότι έχετε 100% δίκιο…
ΥΓ. Αφιερώστε λίγο χρόνο να διαβάσετε το άρθρο της WSJ. Είναι… συναρπαστικό. Kαι δε θα δυσκολευτείτε καθόλου να διαβάσετε πίσω από τις γραμμές.
WSJ_Kiberly_Aktor
