Την «ανεπανόρθωτη οικολογική καταστροφή που προξενεί η μεταλλευτική εταιρεία ΛΑΡΚΟ στην κεντρική και βόρεια Εύβοια» καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Συνέλευση Ελευθεριακών Χαλκίδας. Στην ανακοίνωση σημειώνεται, μεταξύ άλλων: «Η ΛΑΡΚΟ ευθύνεται για: καταστροφή ολόκληρων βουνών, κόψιμο χιλιάδων δέντρων και αποψίλωση δασών, διάνοιξη μεγάλων δρόμων για τα βαρέα οχήματα, εναπόθεση μεγάλων ποσοτήτων από μπάζα σε ολόκληρες πλαγιές, μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής του δήμου Μεσσαπίας με βαρέα μέταλλα και εξασθενές χρώμιο (με αποτέλεσμα το νερό να είναι τοξινωμένο και ακατάλληλο προς πόση), ρύπανση του βόρειου ευβοϊκού κόλπου».
Η ανακοίνωση επικεντρώνεται στο ζήτημα της ρύπανσης του βόρειου ευβοϊκού, το οποίο «όλως περιέργως», αποσιωπάται από όλους. Πρόκειται για τη σκουριά που εναποτίθεται από τη ΛΑΡΚΟ στο βυθό (υπολογίζεται σε 1,5 εκατ. τόνους το χρόνο), έχοντας ήδη σχηματίσει έναν υποθαλάσσιο «λόφο» έκτασης 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ύψους 2,5 μέτρων! «Στην ουσία δηλαδή, έχει δημιουργηθεί ένας τοξικός πυθμένας, επικίνδυνα μεγάλων διαστάσεων για τα στενά και κλειστά χαρακτηριστικά του Β. Ευβοϊκού. Η σκουριά, αντιδρώντας με το θαλασσινό νερό, εκλύει μεγάλες ποσότητες μετάλλων (σίδηρο, νικέλιο, χρώμιο, κάδμιο και υδράργυρο), μολύνοντας τους οργανισμούς που διαβιούν στην περιοχή της απόρριψης και κατά συνέπεια τους ανθρώπους που τρέφονται από αυτούς. Επιπλέον, ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η επισήμανση του ΕΛΚΕΘΕ ότι “τελευταία υπάρχουν στοιχεία για επιβάρυνση του θαλάσσιου οικοσυστήματος και από πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες πυρολυτικής προέλευσης”, που πιθανώς συνδέονται με το εργοστάσιο και είναι καρκινογόνοι».
Υπάρχουν μελέτες από το 1983 που κάνουν λόγο για τους κινδύνους από την εναπόθεση της σκουριάς στη θάλασσα. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται επιπρόσθετα: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν έρευνες που επιβεβαιώνουν την παρουσία βαρέων μετάλλων σε μύδια από τον όρμο της Λάρυμνας, συγκεντρώσεις χρωμίου, νικελίου, σιδήρου σε ψάρια και καρκινοειδή (καβούρια, αστακοί, γαρίδες), που έχουν συλλεχθεί από το 1991 ως το 1997 στην ίδια περιοχή. Το 2008 επίσης, δημοσιοποιήθηκε έρευνα η οποία αναφέρει την ύπαρξη υδραργύρου, καδμίου και αρσενικού σε ψάρια που προέρχονταν και από τον Ευβοϊκό. Γενικότερα, όλες οι μελέτες διαπιστώνουν αύξηση των μετάλλων στους θαλάσσιους οργανισμούς, ενώ ειδικότερα, παρατηρείται διαρκής παρουσία τοξινών στα μύδια και άλλων βιοτοξινών (DSP) σε όστρακα της ευρύτερης περιοχής. Οι συγκεντρώσεις των συγκεκριμένων τοξικών, προκαλούν προβλήματα στο συκώτι και τα νεφρά, στο νευρικό σύστημα, στον μυϊκό ιστό και στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα».
«Εχουμε πιθανότητες –καταλήγει η ανακοίνωση– να ορίσουμε καλύτερα τις ζωές μας, μόνο όταν οι πιέσεις και οι δράσεις είναι σαφείς, δυναμικές, αποφασιστικές και περιλαμβάνουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Με αδιαμεσολάβητο τρόπο, δημιουργώντας πραγματικά αυτόνομα και αντιιεραρχικά δίκτυα, είναι επιτακτική ανάγκη να παρακάμψουμε κάθε λογής πολιτικάντη και εκείνους που μέσω των περιβαλλοντισμών προσπαθούν ουσιαστικά να “βελτιώσουν” τις κακές όψεις του συστήματος. Για τις καταστροφές της φύσης φταίει το απάνθρωπο και ρυπογόνο πολιτικο – οικονομικό σύστημα (καπιταλισμός) που κυβερνάει τις ζωές μας και όχι γενικά και αόριστα ο άνθρωπος, όπως υποστηρίζουν οι, νυν και επίδοξοι, πολιτικοί και οικονομικοί μας άρχοντες, κατασκευάζοντας έτσι μια συλλογική ευθύνη που αποκρύπτει την αλήθεια. Οι ρυπαντές επίσης, είναι συγκεκριμένοι και μπορούν να κατονομαστούν. Γι’ αυτό, στη συγκεκριμένη περίπτωση, καταδεικνύουμε τη ΛΑΡΚΟ, αφού είναι η πιο βρώμικη επιχείρηση της περιοχής, από όλες τις απόψεις. Μόνο η συλλογική κινητοποίηση, που θα βασίζεται στην ισότιμη συμμετοχή όλων, μπορεί να έχει ριζικά και ουσιαστικά αποτελέσματα. Στη θέση του ατόμου που ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και την απόλαυση, που αδιαφορεί για τη δημόσια ζωή και αντιμετωπίζει με κυνισμό την πολιτική και τις ανθρώπινες σχέσεις, να γίνουμε εκείνοι που με ανεξάρτητη κρίση, ενδιαφέρονται και συμμετέχουν στις κοινές υποθέσεις, χωρίς δήθεν αντιπροσώπους… Είναι εφικτό».
