Δήμοι στην υπηρεσία των λαϊκών συμφερόντων! Θα το ακούσουμε και πάλι τούτο το σλόγκαν, μέρες που έρχονται.
Ρίξτε μόνο μια ματιά, λοιπόν, στους παιδικούς σταθμούς. Που με την περίφημη «αποκέντρωση» πέρασαν στα χέρια των δημοτικών Αρχόντων (ναι, ναι, ο όρος είναι πλέον κυριολεκτικός). Και δεν αναφερόμαστε μόνο στις απεγνωσμένες προσπάθειες που κάνουν χιλιάδες οικογένειες μισθωτών να εξασφαλίσουν μια θέση για το παιδάκι τους στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς ή στην υλικοτεχνική τους υποδομή ή στο παιδαγωγικό έργο που προσφέρουν.
Αναφερόμαστε σε κάτι πολύ πιο χειροπιαστό. Στα «τροφεία», που εφαρμόστηκαν στην αρχή τάχαμου δειλά και σαν «συμβολικό ποσό» και σήμερα αγγίζουν τα 50-60 ευρώ το μήνα για κάθε οικογένεια μισθωτών.
Μα, οι Δήμοι κληρονόμησαν με την «αποκέντρωση» τις αδυναμίες στη λειτουργία του κράτους, θα μας πουν κάποιοι.
Ναι, αλλά εμείς δεν τους βλέπουμε μπροστάρηδες σε κανέναν αγώνα των εργαζόμενων της «τοπικής κοινωνίας» τους για να αποσπάσουν από την κεφαλή τα αυτονόητα.
Γδάρτες και φορομπήχτες τους αισθανόμαστε, με τα τσουχτερά ανταποδοτικά τέλη που επιβάλλουν και κανάλια εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων.
