Η ΕΚΤ δημοσίευσε την ετήσια έκθεσή της και απένειμε εύσημα στην Ελλάδα για τη βελτίωση των οικονομικών της. Δεν έμεινε, όμως, μόνο στα εύσημα. Επεσήμανε ότι, παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», απαιτείται να αντιμετωπιστούν πιο δυναμικά οι «χρόνιες διαρθρωτικές δυσκαμψίες», προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για «διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη» και «δημιουργία θέσεων εργασίας». Για να το πούμε σε κατανοητή γλώσσα, εκείνο που απαιτεί η ΕΚΤ είναι περισσότερη κινεζοποίηση.
Σημειώνει και κάτι ακόμη το όργανο των ευρωπαίων τραπεζιτών. Οτι το κρίσιμο ζητούμενο για το μέλλον είναι η πολιτική δέσμευση για την απαραίτητη διεύρυνση του προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οπως καταλαβαίνετε, η πολιτική δέσμευση δεν ζητιέται από τους… αυτοδεσμευμένους Σαμαρά-Βενιζέλο, αλλά από τον ΣΥΡΙΖΑ, που εξακολουθεί άλλα να λέει από τα προεκλογικά μπαλκόνια και άλλα να υπόσχεται στις συζητήσεις του με αξιωματούχους της ΕΕ και καπιταλιστικά λόμπι («Εάν ο ελληνικός λαός αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, θα ήθελα να διαβεβαιώσετε τον γερμανικό λαό ότι θα έχετε στην Ελλάδα μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη, η οποία υποστηρίζει τον τερματισμό της λιτότητας και την έξοδο από την κρίση μέσα στο πλαίσιο της Ευρωζώνης» – Γιάννης Δραγασάκης προς γερμανούς βουλευτές).
