«Αρα, σύντομα η τρικομματική κυβέρνηση θα κληθεί να υπογράψει νέο αποικιοκρατικό δάνειο (και νέο Μνημόνιο, φυσικά), το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει να τραβάει την ανηφόρα και ο ελληνικός λαός να κουβαλάει τον σταυρό του μαρτυρίου, όσο κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια και δεν παίρνει την υπόθεση στα χέρια του για να βάλει τέλος σ’ αυτό το μαρτύριο». Αυτή ήταν η κατακλείδα οικονομικής ανάλυσης για την πορεία και τις προοπτικές του ελληνικού κρατικού χρέους, που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο φύλλο της «Κόντρας».
Πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι, ήρθε ο περιβόητος Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και το επιβεβαίωσε. Σταθερά «φιλέλληνας» και ετοιμαζόμενος να επισκεφτεί την Αθήνα (ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου αυτή τη φορά και όχι ως πρόεδρος του Eurogroup), φρόντισε να μπήξει πισώπλατα το μαχαίρι στον Σαμαρά, κάνοντας σκόνη ολόκληρη την προπαγάνδα του «success story», που έχουν εκπονήσει τα σαΐνια του Μαξίμου. Ενώ ο Σαμαράς, ξεπερνώντας και τον Στουρνάρα, έχει ανακοινώσει ότι η Ελλάδα θα βγει για δανεισμό στις «αγορές» το πρώτο εξάμηνο του 2014, ο Γιούνκερ δήλωσε πως είναι νωρίς για κάτι τέτοιο. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά μίλησε για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά για νέο δάνειο.
«Η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές τα επόμενα χρόνια. Δεν αποκλείω νέο δάνειο, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη να το πούμε. Πρέπει πρώτα να δούμε τα στοιχεία και δε θέλω να δώσω την εντύπωση ότι η Ευρωζώνη έχει ήδη αποφασίσει γι’ αυτό», δήλωσε ο Γιούνκερ. Πόσο πιο καθαρά να πει τα πράγματα;
Εμείς δεν χρειαστήκαμε τον Γιούνκερ, ούτε να κάνουμε «κιτρινιές» με την επιστολή Σαμαρά προς Λαγκάρντ. Αυτά τ’ αφήνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ και τα παπαγαλάκια του. Εμείς βάλαμε κάτω τα νούμερα, έτσι όπως παρατίθενται από το υπουργείο Οικονομικών, και είδαμε ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει με τίποτα. Ούτε με νέο «κούρεμα». Θα απαιτηθεί, λοιπόν, νέο δάνειο, το οποίο θα συνοδεύεται από νέο Μνημόνιο, φυσικά. Αλλωστε, το συνεχές παιχνίδι με τα δάνεια, η εργαλειοποίηση του κρατικού χρέους, έδωσε τη δυνατότητα στην ευρωπαϊκή και την ελληνική κεφαλαιοκρατία να υλοποιήσει το σχέδιο «κινεζοποίησης» της εργαζόμενης ελληνικής κοινωνίας.
Δεν είναι τυχαίο που κορυφαία στελέχη της Κομισιόν και του ΔΝΤ παθαίνουν αλλεργία όταν ακούνε ακόμα και για ασήμαντου εισπρακτικού οφέλους μέτρα, όπως ο ΦΠΑ στην εστίαση ή ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, που δεν απέφερε τίποτα (αντίθετα, μείωσε τα συνολικά φορολογικά έσοδα). Δε θέλουν με τίποτα να δημιουργηθεί κλίμα χαλάρωσης, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το μεν φθινόπωρο θα πρέπει να συμφωνήσουν τα μέτρα που θα κλείσουν το «δημοσιονομικό κενό» του 2015-16 (στα 8 δισ. το ανεβάζει η Κομισιόν, στα 4,2 δισ. η συγκυβέρνηση), ενώ την άνοιξη του 2014 θα πρέπει να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για νέο δάνειο και νέο Μνημόνιο. Γι’ αυτό και πολλοί απ’ αυτούς απορούν με την κυβερνητική προπαγάνδα, σε μια περίοδο που δεν πάει για εκλογές (που θα δικαιολογούσαν μια τέτοια προπαγάνδα ψευτιάς για μερικούς μήνες).
