Οταν η συγκυβέρνηση Παπαδήμου αποφάσισε το ξεπούλημα τεσσάρων Airbus της πρώην Ολυμπιακής κυριολεκτικά σε τιμές σκραπ, γράφαμε (φύλλο της 22.1.12): «Εκτός πολυνομοσχέδιου άφησε τελικά ο Βενιζέλος τη ρύθμιση για το ξεπούλημα των τεσσάρων Airbus. Προφανώς αυτό έγινε επειδή φοβήθηκαν πως θ’ ακούγονταν και μέσα στη Βουλή πολλά, όχι μόνο από Περισσό και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από πικραμένους βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης. Από το υπουργείο Οικονομικών, πάντως, έγινε η διαρροή ότι η απόσυρση της διάταξης δεν επηρεάζει το ξεπούλημα των αεροπλάνων, που θα προχωρήσει κανονικά! Φαίνεται πως πρώτα θα τα ξεπουλήσουν και κάποια στιγμή, λίγο πριν κλείσει η Βουλή για εκλογές, θα χώσουν και τη ρύθμιση σε κάποιο νομοσχέδιο-κουρελού.
Πέρασαν από τότε έξι μήνες και η συγκυβέρνηση Παπαδήμου δεν τόλμησε να υλοποιήσει το σκάνδαλο, ενώ η υπηρεσιακή του Πικραμμένου είχε δέσμευση να μην προχωρήσει σε τέτοιες ενέργειες. Μόνο ο Στουρνάρας, ως υπηρεσιακός υπουργός Ανάπτυξης, προχωρούσε σε σωρηδόν υπογραφές «αναπτυξιακών σχεδίων» διάφορων καπιταλιστικών ομίλων. Στα Airbus, όμως, δεν μπορούσε να βάλει χέρι, γιατί δεν ήταν στις αρμοδιότητές του. Το έκανε μόλις ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών στη νέα συγκυβέρνηση. Η υλοποίηση του ξεπουλήματος των τεσσάρων Airbus ήταν η πρώτη ενέργειά του ως υπουργός Οικονομικών και αποτελεί ένα σαφέστατο δείγμα γραφής για το μεγάλο πλιάτσικο που θ’ ακολουθήσει.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Γραφείο Τύπου του Στουρνάρα αναφέρεται: «Η πώληση των τεσσάρων αεροσκαφών τύπου Airbus Α340-300 είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής και συνιστά υποχρέωση της χώρας, αφού είχε αποφασιστεί έπειτα από δημόσιο διαγωνισμό, ο οποίος έληξε με επιτυχία τον περασμένο Αύγουστο, αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί μέχρι σήμερα… Σύμφωνα με πρόσφατη εκτίμηση των τεχνικών συμβούλων της Lazard, μόνο το κόστος της επένδυσης που θα απαιτείτο για να καταστούν τα τέσσερα αεροσκάφη πλήρως αξιόπλοα σήμερα θα υπερέβαινε τα 47 εκατομμύρια δολάρια». Ας θυμηθούμε, λοιπόν, πώς σχεδιάστηκε αυτό το σκανδαλώδες ξεπού-λημα.
Τα τέσσερα Airbus A340-300 αγοράστηκαν προς 560 εκατ. ευρώ και πουλήθηκαν προς 40,4 εκατ. δολάρια, ήτοι προς 31 εκατ. ευρώ περίπου (στο 5,5% της τιμής αγοράς τους!). Η αρχική απόφαση φέρει τις υπογραφές των Βενιζέλου, Χρυσοχοΐδη, Παπακωνσταντίνου, Βορίδη και Κουτρουμάνη.
Τέσσερα αεροπλάνα, τα μοντέλα των οποίων στην αγορά πουλιούνται μεταξύ 25 και 35 εκατ. ευρώ το ένα, πουλήθηκαν όλα μαζί για 31 εκατ. ευρώ! Πουλήθηκαν, δηλαδή, σαν παλιοσίδερα. Το αν ήταν ή όχι σκραπ φαίνεται από την εταιρία που τ’ αγόρασε, την αμερικάνικη Apollo Aviation Group, η οποία ασχολείται με ενοικιάσεις αεροσκαφών. Η εταιρία αυτή θα πάρει τα τέσσερα Airbus, θα κάνει τη συντήρηση που χρειάζονται και θα τα ενοικιάσει σε άλλες αεροπορικές εταιρίες ή εταιρίες που οργανώνουν πτήση τσάρτερ. Δεν τα παίρνει για να τα κάνει ανταλλακτικά.
Ο Βενιζέλος, με μια ανακοίνωση που είχε εκδοθεί ετεροχρονισμένα και μετά το θόρυβο που είχε ξεσπάσει, είχε προσπαθήσει να μας πείσει ότι, πέραν του ότι το ξεπούλημα επιβάλλεται από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, ήταν μια συμφέρουσα κίνηση, γιατί αν καθυστερούσε η πώληση «θα ενείχε σημαντικό κίνδυνο ακόμη μεγαλύτερης ή μάλλον ραγδαίας απαξίωσης των από διετίας σταθμευμένων αεροσκαφών για τεχνικούς λόγους». Τα ίδια επιχειρήματα επικαλείται σήμερα ο Στουρνάρας, επιστρατεύοντας τους συμβούλους της Lazard, που κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά. Στηρίζουν τα ξεπουλήματα.
Γράφαμε στις 14 του περασμένου Γενάρη: «Αφού, όμως, είναι τόσο συμφέρουσα η πώληση, γιατί η κυβέρνηση πήγε να την περάσει στα μουλωχτά; Γιατί η απόφαση της διυπουργικιής αναρτήθηκε απλά στο διαδίκτυο και μάλιστα χωρίς ν’ αναφέρει τίμημα; Γιατί ο Βενιζέλος επιβεβαίωσε το ύψος του τιμήματος μόνο μετά το σχετικό δημοσιογραφικό θόρυβο; Δεν αποτελεί αυτό επιβεβαίωση του ότι έχει τη φωλιά του λερωμένη; Οσο για το μέγα επιχείρημα, ότι το συμφέρον της πώλησης εισηγήθηκαν και οι σύμβουλοι που έχει προσλάβει η κυβέρνηση, μας… αποστόμωσε. Ποιοι είναι αυτοί οι σύμβουλοι; Η κακόφημη Lazard και η επίσης αμερικάνικη Grant Thornton».
Σε διαγωνισμό που είχε γίνει στα τέλη του 2009, η εταιρία Cirrus International είχε πλειοδοτήσει προσφέροντας 97 εκατ. δολάρια για τα τέσσερα αεροπλάνα (δηλαδή, τίμημα υπερτριπλάσιο από το σημερινό). Αυτή η εταιρία αποσύρθηκε και ο διαγωνισμός κηρύχτηκε άγονος, ενώ ο Παπακωνσταντίνου δήλωνε τότε ότι κατώτατη τιμή πώλησης ήταν τα 100 εκατ. ευρώ. Και τώρα πουλάνε τ’ αεροπλάνα σε τιμή χαμηλότερη από το ένα τρίτο του κατώτατου ορίου που οι ίδιοι είχαν θέσει.
Η κομπίνα στήθηκε μια χαρά, ώστε τα τέσσερα αεροπλάνα να ξεπουληθούν σαν παλιοσίδερα. Το 2009, τα τέσσερα αυτά αεροπλάνα αποτιμήθηκαν προς 180 εκατ. ευρώ και έμειναν αμανάτι στα χέρια του κράτους, όταν ιδιωτικοποιήθηκε η παλιά «Ολυμπιακή». Μέχρι την ιδιωτικοποίηση, το κράτος τα νοίκιαζε στην «Ολυμπιακή» προς 300.000 ευρώ το μήνα το καθένα. Μετά την ιδιωτικοποίηση, όμως, τα πάρκαραν στο αεροδρόμιο και πλήρωναν περίπου 100.000 ευρώ το μήνα για πάρκινγκ και την ελάχιστη συντήρηση. Και ο Βενιζέλος έλεγε ότι αν αποφασιζόταν να γίνει νέος διαγωνισμός, «θα κατέληγε ουσιαστικά σε ακόμη μικρότερες προσφορές ή και σε παντελή αδυναμία ολοκλήρωσης σοβαρής αγοραπωλησίας, ενώ το κόστος του ελληνικού Δημοσίου για την διαχείριση των αεροσκαφών από την υπό εκκαθάριση Ολυμπιακή θα συνεχιζόταν να αυξάνεται».
Πρόκειται για αγυρτεία. Λες και μιλούν σε ηλίθιους. Αυτοί που στραγγίζουν καθημερινά τον ελληνικό λαό, αυτοί που λένε κυνικά ότι «υπάρχει ακόμα λίπος να καεί», αυτοί που τάχα νοικοκυρεύουν το κράτος, δεν κάνουν αυτό που κάθε νοικοκύρης έμπορος θα έκανε. Τεχνικός της πρώην «Ολυμπιακής» δήλωσε στα «Νέα» ότι «αν τα αεροσκάφη είχαν πωληθεί όταν ακόμη πετούσαν και έχοντας σε πλήρη ισχύ όλα τα πιστοποιητικά συντήρησής τους, η τιμή και για τα τέσσερα θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και στα 170 εκατ. ευρώ»! Αν, ας πούμε, έστηναν μια κρατική εταιρία ενοικίασης, θα έπαιρναν στη διετία περίπου 30 εκατ. ευρώ από ενοίκιο των τεσσάρων αεροπλάνων, ενώ θα γλίτωναν και τα 2,5 εκατομμύρια της συντήρησης. Θα έπαιρναν μέσα σε δυο χρόνια, χωρίς να πουλήσουν τίποτα, περισσότερα απ’ όσα παίρνουν τώρα πουλώντας και τα τέσσερα αεροπλάνα. Ταυτόχρονα, τ’ αεροπλάνα θα ήταν συντηρημένα, αφού θα πετούσαν, επομένως δεν θα υπήρχε περίπτωση να πουληθούν σαν σκραπ.
Γιατί δεν το έκαναν; Γιατί παρέα με τους ξένους πάτρονές τους ήθελαν να απαξιωθούν τ’ αεροπλάνα και να τα πουλήσουν μπιρ παρά. Και για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, έβαλαν μαζί με την τρόικα και τον σχετικό όρο στο Μεσοπρόθεσμο. Ετσι, βγήκε το Γενάρη ο Βενιζέλος και σήμερα ο Στουρνάρας και λένε πως έγινε ένας διεθνής διαγωνισμός κι αφού τόσα έδωσε η πλειοδότρια εταιρία και το ποσό το ενέκριναν οι σύμβουλοι, σημαίνει πως τόσο αξίζουν. Αυτοί οι αδίστακτοι τύποι είναι «νοικοκύρηδες» όταν στύβουν τον ελληνικό λαό και «άρχοντες» όταν ξεπουλούν την κρατική περιουσία.
