«Ο Υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, ανακοινώνει την ανάθεση στην εταιρία χρηματοοικονομικών συμβούλων LAZARD του ρόλου του συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης».
Μ’ αυτή τη λακωνική (θα μπορούσες να την πεις και αυτοκρατορική) ανακοίνωση του περασμένου Σαββάτου (να μην γίνει και πολύς επικοινωνιακός ντόρος), η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ανακοίνωσε την επανάκαμψη του αμερικανικού χρηματιστικού οίκου σε ρόλο κεντρικού συμβούλου του υπουργείου Οικονομικών. Η προηγούμενη φορά που έγινε ντόρος για τη Lazard ήταν όταν την προσέλαβαν οι Παπαδήμος-Βενιζέλος-Σαμαράς ως σύμβουλο για το PSI.
Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στα κεραμίδια, με επικεφαλής τον ίδιο τον Τσίπρα. Ακολούθησε και ο Καμμένος (με το δικό του «καμένο» τρόπο). Στις 22.11.2011 ο Τσίπρας, ως πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε Ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών με θέμα: «Υπουργικές αποφάσεις για αμοιβές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε εταιρείες παροχής νομικών υπηρεσιών και χρηματοοικονομικών συμβουλών, την ώρα που έψαχναν για πρωθυπουργό».
Ρωτούσε τότε ο Τσίπρας τον Σαχινίδη, ο οποίος είχε υπογράψει τη σχετική απόφαση: «1. Με ποια κριτήρια και διαδικασίες επιλέχθηκαν οι παραπάνω εταιρείες; (Επιλογή με πρόσκληση περιορισμένου αριθμού συμμετεχόντων; Καθορισμός του ποσού σύμβασης με διαπραγμάτευση; Επιλογή με Ανοικτό διαγωνισμό; Ποιοι προσκλήθηκαν να υποβάλουν προσφορά; Ποιοι Συμμετείχαν; Ποιες ήταν οι ενέργειες δημοσιότητας; Ποιες οι εισηγήσεις των αρμόδιων οργάνων για την υπογραφή αυτών των συμβάσεων;). 2. Με ποιο σκεπτικό, σε μια περίοδο πλήρη εξαγγελιών περικοπής των δημοσιονομικών εξόδων, αποφασίζεται αυτή η δαπάνη, ενώ το κράτος διαθέτει νομικούς συμβούλους και εξειδικευμένους επιστήμονες, στο Υπουργείο Οικονομικών αλλά και στην Τράπεζα της Ελλάδας;».
Τα ερωτήματα-καταγγελίες ισχύουν στο ακέραιο και για τη σημερινή πρόσληψη της αμερικάνικης χρηματιστικής εταιρίας, από τη συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου αυτή τη φορά. Η πρόσληψη έγινε με απευθείας ανάθεση, με αδιαφανείς διαδικασίες και χωρίς να ανακοινωθεί πόσο θα κοστίσουν στο ελληνικό κράτος οι «υπηρεσίες» της Lazard. Kαι βέβαια, έγινε σε μια περίοδο σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας (δε θα πάρετε δεκάρα το 2015 δήλωσε στους δημόσιους υπάλληλους ο Κατρούγκαλος) και «ενώ το κράτος διαθέτει νομικούς συμβούλους και εξειδικευμένους επιστήμονες, στο Υπουργείο Οικονομικών αλλά και στην Τράπεζα της Ελλάδας».
Δύο είναι τα θέματα που πρέπει να επισημανθούν. Το πρώτο έχει να κάνει με τις δημαγωγικές υποσχέσεις των συριζαίων, ότι θα κάνουν οικονομία στο κράτος, ότι δε θα πάρουν στρατιές συμβούλων, αλλά θα χρησιμοποιήσουν τους δημόσιους υπάλληλους. Ο Μπαρουφάκης, που στην πρώτη δήλωσή του έλεγε πως θα κάνει οικονομία σε συμβούλους για να επαναπροσλάβει τις καθαρίστριες, έδωσε το πρώτο απτό δείγμα γραφής, προσλαμβάνοντας την… πάμφθηνη Lazard.
Το δεύτερο θέμα έχει να κάνει με το ρόλο που παίζουν εταιρίες σαν τη Lazard. Ενας τέτοιος χρηματιστικός οίκος δεν προσλαμβάνεται ως σύμβουλος για μια διαδικασία σύγκρουσης αλλά για μια διαδικασία διαπραγμάτευσης σύμφωνα με το δίκαιο του ισχυρού.
