Ξεπέρασε και τον εισαγγελέα Εφετών Λαμίας Νικήτα Θεολογίτη, που εισηγήθηκε να απορριφθεί η έφεση του Γιάννη Μιχαηλίδη και να μην του χορηγηθεί η υπό όρον απόλυση, το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας. Η απόφασή του είναι ένα μνημείο κρατικής εκδικητικότητας και δικαστικού αυταρχισμού-ετσιθελισμού, γεμάτη από νομικές αυθαιρεσίες και λογικά άλματα, που παραπέμπει στην τακτική των στελεχών της Ιερής Εξέτασης.
Ιδού τα βασικά σημεία αυτής της απόφασης της ντροπής, που εκδίδεται την ώρα που ο Γιάννης Μιχαηλίδης διανύει την 67η ημέρα απεργίας πείνας και η κατάσταση της υγείας του είναι κρίσιμη.
Προσέξτε λογική: «ο ίδιος ισχυρίζεται» ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, γιατί του στέρησαν τις εκπαιδευτικές άδειες. Ισχύει ή δεν ισχύει; Λέει αλήθεια ή λέει ψέματα; Είναι αληθινό γεγονός ή το κατασκεύασε ο Μιχαηλίδης; Δεν το εξετάζουν καν. Γιατί αν το εξέταζαν, θα έπρεπε να δεχτούν τα πραγματικά γεγονότα που επιμελώς αποκρύβουν. Θα έπρεπε να δεχτούν ότι ο Μιχαηλίδης λέει αλήθεια όταν δηλώνει ότι τον εξώθησαν σε απόδραση.
Ο Μιχαηλίδης πήρε πολλές εκπαιδευτικές και κανονικές άδειες και σε όλες έκανε καλή χρήση, επιστρέφοντας στη φυλακή στον καθορισμένο χρόνο. Αν η συμπεριφορά του ήταν προσχηματική, τότε θα εξαφανιζόταν στη διάρκεια μιας από τις πολλές εκπαιδευτικές και κανονικές άδειες που πήρε και δεν θα έμπαινε στη διακινδύνευση μιας απόδρασης από την αγροτική φυλακή της Τίρυνθας. Πού στηρίζεται, λοιπόν, ο ισχυρισμός των δικαστών ότι είχε προσχηματικά καλή συμπεριφορά; Πουθενά. Η ίδια η πραγματικότητα κονιορτοποιεί αυτό τον αυθαίρετο, αναπόδεικτο, ψευδή εντέλει ισχυρισμό.
Αφού κρύψουν το σημαντικότερο στοιχείο των πραγματικών δεδομένων (τη στέρηση των αδειών από τον Μιχαηλίδη), πετάνε στα σκουπίδια και τον ισχυρισμό του ότι ένας δραπέτης μόνο διά της παρανομίας μπορεί να επίβιώσει. Ξέρουν αυτοί κανέναν άλλο τρόπο; Κι εν πάση περιπτώσει, ο Μιχαηλίδης έχει εκτίσει και το σκέλος της ποινής για την απόδραση. Πώς, λοιπόν, επικαλούνται την παράνομη δράση μετά την απόδραση, όταν έχει εκτίσει τις ποινές που απαιτούνται για την υπό όρο απόλυση; Μ’ αυτή τη λογική δεν θα πρέπει να βγει παρά μόνο αν έχει εκτίσει το σύνολο της ποινής. Θεσπίζουν γι’ αυτόν έναν ιδιώνυμο σωφρονιστικό κώδικα; Να βγουν να το πουν και να μην προσβάλλουν με τόσο βάναυσο τρόπο τη λογική και την ευαισθησία μας ως πολιτών της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
«Ξαφνικά», θυμούνται ότι ο Μιχαηλίδης κατηγορείται για απλή συνέργεια σε στάση κρατουμένων! Οι συγκατηγορούμενοί του, βέβαια, που κατηγορούνται στην ίδια δικογραφία ως αυτουργοί, έχουν αποφυλακιστεί και η συγκεκριμένη δικογραφία μάζευε σκόνη σε κάποιο συρτάρι! Την ανέσυραν και την ξεσκόνισαν για να κόψουν μια ακόμα άδεια του Δημήτρη Κουφοντίνα και -ευκαιρίας δοθείσης- τη χρησιμοποιούν για να «τσιμεντάρουν» την απόρριψη της αίτησης του Γιάννη Μιχαηλίδη για υπό όρον απόλυση. Πώς ξέρουν οι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας, ότι συνέβησαν πραγματικά τα περιστατικά που περιγράφουν; Διάβασαν τη δικογραφία; Οχι βέβαια. Γιατί αν την είχαν διαβάσει, θα γνώριζαν ότι ο αρχιφύλακας, οι φύλακες και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης, που μετέβη στη φυλακή, διαψεύδουν ότι υπήρξε στάση των κρατούμενων, άσκηση βίας, φθορές κτλ. Και ο Μιχαηλίδης δεν ήταν καν εκεί!
Πρόκειται για στημένη δίωξη για ανύπαρκτο αδίκημα. Οι δικαστές της Λαμίας, αντί να περιμένουν την εξέλιξη της διαδικασίας, αντί να λάβουν υπόψη τους ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορούμενων για αυτουργία έχει αποφυλακιστεί (χωρίς οι δικαστικές αρχές να ανασύρουν αυτή την ύπουλη υπόθεση και να τη χρησιμοποιήσουν εναντίον τους), αραδιάζουν αποσπάσματα από το κατηγορητήριο, για να θυεμελιώσουν τον εκδικητικό ισχυρισμό τους ότι ο Μιχαηλίδης έχει… ροπή προς το έγκλημα.
Και φτάνουμε στον πυρήνα της αυθαιρεσίας, της διάτρησης αυτού που ονομάζουν ασφάλεια δικαίου. Η καλή διαγωγή του Μιχαηλίδη παραμένει προσχηματική! Γιατί; Γιατί έτσι γουστάρουμε εμείς: ο Μητσοτάκης με το δόγμα «νόμος και τάξη», η Σακελλαροπούλου που ευθυγραμμίζεται απόλυτα με την πολιτική Μητσοτάκη, οι δικαστές που εφαρμόζουν στην πράξη αυτή την πολιτική, παριστάνοντας τα ανεξάρτητα όργανα. Γουστάρουμε να αποφυλακίσουμε τον Λιγνάδη, τον Φιλιππίδη, τον Κορκονέα, δεν γουστάρουμε να αποφυλακίσουμε τον αναρχικό Μιχαηλίδη. Μπορεί να βοά η κοινωνία για τις αποφυλακίσεις βιαστών ανηλίκων και γυναικών και δολοφόνων, μπορεί τόσος κόσμος να φωνάζει «σταματήστε να βασανίζετε τον Μιχαηλίδη», όμως οι δικαστές έχουν μάθει να ακούνε αυτά που θέλουν και να βλέπουν αυτά που θέλουν. Οχι, η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή. Εχει τετρακόσια μάτια και βλέπει ταξικά.
Εδώ σηκώνει ψηλά τα χέρια η ίδια η λογική. Μιλάμε για ξεδιαντροπιά. Ακόμα και η πορεία των σπουδών του Μιχαηλίδη, που παραδέχονται ότι είναι πολύ καλή, δεν μπορεί να ανατρέψει το… εδραίο συμπέρασμά τους ότι η συμπεριφορά του είναι προσχηματική! Για ποιο λόγο; Γιατί είχε περάσει στο Γεωπονικό, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές (για ποιο λόγο, άραγε; τι γεγονότα μεσολάβησαν; η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου τι ρόλο έπαιξε;) και τις συνέχισε όταν έγινε κρατούμενος! Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει…
Ο κρατούμενος σπούδαζε σε αντίξοες συνθήκες, στη φυλακή. Ζήτησε να τον στείλουν στην ΚΑΥΦ του Κορυδαλλού, τον έστειλαν στην αγροτική φυλακή της Τίρυνθας, μακριά από το πανεπιστήμιό του. Δεν το έβαλε κάτω. Επαιρνε εκπαιδευτικές άδειες, πήγαινε στη σχολή, περνούσε τα μαθήματα, επέστρεφε στη φυλακή. Δραπέτευσε μόνο όταν του έκοψαν τις άδειες, με το πρόσχημα ότι η σχολή του είναι μακριά! Είναι προσχηματικά όλ’ αυτά ή είναι μια διαδικασία μεθοδευμένης εξόντωσης ενός νέου ανθρώπου;
