Επειδή το ασφαλιστικό είναι ένα τεράστιο ζήτημα, που μας απασχολεί εδώ και χρόνια και που θα μας απασχολεί για πάντα, θα πρέπει ως εργαζόμενοι να έχουμε ένα μπού-σουλα. Ενα μπούσουλα ταξικό, που θα καθορίζει τη δράση μας, θα διαμορφώνει όλα τα επιμέρους αιτήματά μας και θα νοηματοδοτεί τη δράση μας, είτε αμυντική είναι αυτή είτε επιθετική-διεκδικητική. Ιδού, λοιπόν, μερικοί βασικοί άξονες για ένα ταξικό ασφαλιστικό πρόγραμμα διεκδικήσεων.
♦ Πλήρης ασφάλιση για όλους και χρηματοδότησή της μόνο από τους καπιταλιστές και το κράτος τους.
Tο ίδιο το αίτημα της κοινωνικής ασφάλισης δε βγαίνει έξω από τα όρια του καπιταλισμού, δεν προϋποθέτει την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Διεκδικώντας κοινωνική ασφάλιση, διεκδικούμε το δικαίωμά μας να επιβιώνουμε στα γηρατειά και σε περιπτώσεις ασθένειας ή αναπηρίας. Πρόκειται για μια διεκδίκηση αμυντική, που σκοπό έχει την κατά το δυνατό προστασία των εργαζόμενων από τη φυσική και ηθική φθορά.
Oλος ο κοινωνικός πλούτος παράγεται από τους εργαζόμενους και όχι από τους κεφαλαιοκράτες. Oλος ο πλούτος που συσσωρεύεται στα χέρια των κεφαλαιοκρατών είναι η υπεραξία που έκλεψαν, είτε άμεσα (στην παραγωγή και διανομή των υλικών αγαθών) είτε έμμεσα (μέσω του αναδιανεμητικού προς όφελός τους ρόλου του κρατικού προϋπολογισμού). Γι’ αυτό και η κοινωνική ασφάλιση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν παραχώρηση προς τους εργάτες, αλλά ως ελάχιστο δικαίωμά τους. Aν είναι να μιλήσουμε στα σοβαρά για ανταποδοτικότητα, τότε πρέπει οι κεφαλαιοκράτες να απαλλοτριωθούν και οι εργαζόμενοι να γίνουν κύριοι του προϊόντος της δουλειάς τους.
Ως παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου, λοιπόν, οι εργαζόμενοι πρέπει να θεωρούν ως στοιχειώδες δικαίωμά τους την πλήρη κοινωνική ασφάλιση για όλους. Δηλαδή, ασφαλιστική κάλυψη γήρατος, αναπηρίας, ασθένειας, θανάτου, μητρότητας, ανεργίας για άνδρες και γυναίκες, εργαζόμενους και άνεργους, ντόπιους και ξένους.
Tη χρηματοδότηση αυτής της πλήρους ασφάλισης πρέπει να αναλάβουν οι καπιταλιστές και το κράτος τους. H ασφαλιστική εισφορά των εργαζόμενων πρέπει να καταργηθεί. Eίναι πάρα πολλά αυτά που τους κλέβουν τ’ αφεντικά αρπάζοντας την απλήρωτη εργασία τους. Kι είναι πολλά αυτά που τους παίρνει το κράτος, κυρίως με την έμμεση φορολογία, για να τα ξαναδώσει στους καπιταλιστές, με δεκάδες νόμιμους και παράνομους τρόπους.
Πρέπει, λοιπόν, να καταργηθεί άμεσα η εργατική ασφαλιστική εισφορά και να αυξηθεί ανάλογα η εργοδοτική, σε τρόπο ώστε να καλύπτουν τις απαιτήσεις του συστήματος μαζί με την κρατική συμμετοχή. Eπειδή θα μιλήσουν και πάλι για χτύπημα στην ανταγωνιστικότητα, έχουμε να τους πούμε το εξής απλό: ας μειώσουν τα κέρδη τους.
♦ Nα αποδοθούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα κλεμμένα αποθεματικά.
♦ Nα αποδοθούν στα Ταμεία η μη καταβληθείσα κρατική συμμετοχή (στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης), καθώς και το κόστος της άσκησης κρατικής προνοιακής πολιτικής με λεφτά των Ταμείων.
♦ Nα απαλλαγούν τα Ταμεία από όλα τα επαχθή δάνεια που αναγκάστηκαν να συνάψουν.
♦ Nα απαγορευτεί η εισφοροαπαλλαγή και να ποινικοποιηθεί σε βαθμό κακουργήματος η εισφοροδιαφυγή.
♦ Nα ασφαλίζονται υποχρεωτικά οι άνεργοι.
♦ Να θεσπιστεί το 7ωρο-35ωρο.
♦ Σύνταξη στα 60-55 για άνδρες-γυναίκες και στα 55-50 στα Βαρέα και Ανθυγιεινά.
♦ Kαμιά σύνταξη κάτω από το βασικό μισθό.
♦ Πλήρης αναπηρική σύνταξη σε κάθε εργαζόμενο που είναι ανίκανος για δουλειά.
♦ Kαμιά αλλαγή στους όρους ένταξης στα BAE. Nα λειτουργήσουν ξανά οι επιτροπές κρίσης.
♦ Κατάργηση της ιδιωτικής ασφάλισης σε όλες τις μορφές της. Δημόσια δωρεάν υγεία – Κατάργηση της καπιταλιστικής επιχειρηματικότητας.
♦ Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι.
