Την περασμένη Δευτέρα, 8 Ιουλίου, η πρόεδρος του Πανεπιστημίου Κολούμπια Μανούς Σαφίκ, γνωστή για την απροκάλυπτη φιλοσιωνιστική της στάση και για την ωμή καταστολή που επιφυλάσσει στους φοιτητές που διαδηλώνουν υπέρ της Παλαιστίνης, και η κοσμήτορας Αντζελα Ολίντο έστειλαν επιστολή στην πανεπιστημιακή κοινότητα του Κολούμπια ανακοινώνοντας ότι τρία μέλη της διοίκησης απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους και τέθηκαν σε υποχρεωτική αργία, μετά από εμπλοκή τους σε «περιστατικό» ανταλλαγής «πολύ ανησυχητικών» μηνυμάτων στη διάρκεια εκδήλωσης αποφοίτων. Ο τέταρτος εμπλεκόμενος στο περιστατικό υποχρεώθηκε σε εξευτελιστική δημόσια δήλωση μετανοίας για να κρατήσει τη θέση του.
Η Σαφίκ και η Ολίντο στα μηνύματά τους δήλωσαν πως η συμπεριφορά του προσωπικού (το προσωπικό είναι: ο πρύτανης του Κολούμπια Τζόζεφ Σόρετ και η αντιπρύτανης Σούζαν Τσανγκ-Κιμ, η πρύτανης προπτυχιακών φοιτητών Κρίστεν Κρομ και ο βοηθός πρύτανη για την υποστήριξη φοιτητών και οικογενειών Μάθιου Πατάσνικ) ήταν «λανθασμένη και αντίθετη με την αποστολή και τις αξίες του ιδρύματος» και πως στην καλύτερη περίπτωση αποκάλυπτε «άγνοια για την ιστορία του αντισημιτισμού». Συνέχισαν προαναγγέλλοντας δράσεις για την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης» με την εβραϊκή κοινότητα του Πανεπιστημίου, όπως η διεξαγωγή (υποχρεωτικής) εκπαίδευσης στον αντισημιτισμό για όλα τα μέλη του προσωπικού του Πανεπιστημίου και η στενή συνεργασία με «ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας»!
Το «ανησυχητικό» περιστατικό συνέβη στα τέλη του περασμένου Μάη σε εκδήλωση-συζήτηση για την «Εβραϊκή Ζωή στο Πανεπιστήμιο», στο πλαίσιο του Σαββατοκύριακου Επανένωσης των αποφοίτων. Τα μέλη της διοίκησης βρίσκονταν στο ακροατήριο της εν λόγω συζήτησης και αντάλλασσαν μεταξύ τους μηνύματα στα κινητά τους τηλέφωνα σε ομαδική συζήτηση. Κάποιο ανώνυμο σιωνιστάκι που καθόταν πίσω από την Τσανγκ-Κιμ παρακολουθούσε και φωτογράφιζε τη συζήτησή τους και στη συνέχεια μοιράστηκε το υποκλαπέν υλικό με μια ακροδεξιά ιστοσελίδα, την Washington Free Beacon (για να καταλάβετε για τι μιλάμε, απλά μπείτε στη σελίδα και παρατηρήστε το logo και τον υπότιτλο). Μιλάμε για χαφιεδισμό στο μεγαλείο του.
Στα μηνύματά τους οι διοικητικοί σχολίαζαν τα όσα ακούγονταν στην ακραιφνώς φιλοσιωνιστική συζήτηση, αναρωτώμενοι για παράδειγμα αν υπάρχουν πράγματι περιστατικά εκδίωξης φοιτητών από πανεπιστημιακές λέσχες επειδή είναι Εβραίοι ή σχολιάζοντας πως ένας εκ των ομιλητών άδραξε την ευκαιρία για προσέλκυση χρηματοδότησης. Δεν υπάρχει πουθενά αντισημιτισμός, φυσικά, τουλάχιστον στο υλικό που είδε το φως της δημοσιότητας, παρά μια απλή ένδειξη ότι οι εν λόγω πανεπιστημιακοί δεν καταπίνουν αμάσητο (στις ιδιωτικές τους συνομιλίες, όχι στο δημόσιο λόγο τους) το κυρίαρχο σιωνιστικό αφήγημα περί αντισημιτισμού και την εργαλειοποίησή του για τον προσπορισμό οφέλους. Αντε να φτάσουμε μέχρι το κακοπροαίρετο κουτσομπολιό μεταξύ συναδέλφων/ανταγωνιστών για τις χρηματοδοτήσεις, αλλά στον αντισημιτισμό δεν φτάνουμε. Εκτός και αν οι φατσούλες που κάνουν εμετό περιέχουν κάποιο κρυφό αντιεβραϊκό μήνυμα που δεν γνωρίζουμε.
Ολα αυτά, βέβαια, αποτελούν έγκλημα καθοσιώσεως για το σιωνιστικό λόμπι, το οποίο έχει επιδοθεί σε μια ανελέητη εκστρατεία λογοκρισίας, εκφοβισμού και επίθεσης ενάντια σε κάθε φωνή που αντιτίθεται στη σιωναζιστική γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Μετά τη δημοσίευση των συνομιλιών των διοικητικών στις αρχές Ιούνη, σε συνδυασμό με την επιστροφή του καταυλισμού αλληλεγγύσης στη Γάζα στο Κολούμπια (δείτε: We’re back, bitches), οι σιωνιστές λύσσαξαν.
Και αφού φαίνεται πως η ωμή καταστολή, το ξύλο, οι διώξεις και οι συλλήψεις στο σωρό δεν κάμπτουν την ορμή του φοιτητικού αντιπολεμικού κινήματος, την έπεσαν στους υψηλόβαθμους διοικητικούς, που φυσικά, έχουν πολλά να χάσουν. Συγκέντρωσαν υπογραφές απαιτώντας την άμεση αποπομπή και των τεσσάρων διοικητικών, επιτυγχάνοντας τον διωγμό των τριών και τον δημόσιο αυτο-εξευτελισμό του τέταρτου, του πρύτανη Τζόζεφ Σόρετ, που έδειξε με αυτόν τον τρόπο και τα «κιλά» του.
Εχουν, έτσι κι αλλιώς, από τις αρχές του πολέμου ασκήσει τρομοκρατία και εκφοβισμό στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας των ΗΠΑ, όπως όταν κυκλοφόρησαν φορτηγά με γιγαντοοθόνες όπου προέβαλλαν ονόματα και φωτογραφίες ακαδημαϊκών που κατηγορούνταν ως «αντισημίτες», στοχοποιώντας τους και απειλώντας ότι θα τους επισκεφθούν και στα σπίτια τους. Η πανεπιστημιακή καμαρίλα μπορεί να «μασάει», αλλά το φοιτητικό κίνημα όχι, το οποίο συνεχίζει ακάθεκτο τον αγώνα του ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων, θυμίζοντας τις εποχές των διαδηλώσεων κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.
Για ακόμη μια φορά, η διοίκηση του Κολούμπια, δια χειρός της προέδρου Σαφίκ, έδωσε τα διαπιστευτήριά της στους σιωνιστές. Τα λεφτά των εκπροσώπων «της εβραϊκής κοινότητας» (δηλαδή του σιωνιστικού λόμπι) είναι πολλά και απολύτως απαραίτητα για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ, που εξαρτώνται από τις χρηματοδοτήσεις των καπιταλιστών για να επιβιώσουν και να επικρατήσουν στον άγριο ανταγωνισμό που επικρατεί στην «ελεύθερη αγορά» της αμερικανικής εκπαίδευσης. Ετσι καταλήγουν να γλείφουν πατόκορφα τους εκπροσώπους του σιωναζισμού, να καταπίνουν αμάσητα τα αμέτρητα εγκλήματά του και να κάνουν τα μαντρόσκυλα για λογαριασμό του.
