Συνεχίζεται το κρυφτούλι μεταξύ Μαδρίτης και αυτονομιστών για το ποιος ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δημοκρατία και την πρόοδο της Καταλονίας. Ο αποπεμφθείς πρόεδρος της Καταλονίας, Κάρλες Πουιτζδεμόν, σε συνέντευξή του σε βελγική εφημερίδα, υποστήριξε ότι προσπαθούσε για 30 χρόνια να πετύχει μέσω του διαλόγου μία άλλη σχέση με τη Μαδρίτη και τον περασμένο Γενάρη πήγε στον Ραχόι με πρόθεση να συζητήσει για τα πάντα, ζητώντας του τη διενέργεια δημοψηφίσματος κάθε τρία χρόνια πάνω στο ζήτημα της αυτοδιάθεσης για τις επόμενες δεκαετίες, αλλά αυτός του έκοψε κάθε κουβέντα.
Ο Ραχόι από τη μεριά του, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε εναλλακτική λύση πέρα από την άρση της αυτονομίας της Καταλονίας, από τη στιγμή που το αποσχιστικό κίνημα δεν στρέφεται μόνο κατά της Ισπανίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης, παραβιάζοντας το κράτος δικαίου και τις ευρωπαϊκές αξίες! Συμπληρώνει δε, ότι θα έρθει η «ηρεμία» στην Καταλονία, χωρίς όμως να βασίζεται πουθενά γι’ αυτή την… προφητεία, πέρα από την προσμονή για την ήττα των αυτονομιστών στις επερχόμενες εκλογές της 21ης Δεκέμβρη.
Κι ενώ οι διαδηλώσεις υπέρ της αποφυλάκισης των αυτονομιστών ηγετών συνεχίζονται στην Καταλονία (στους 750.000 υπολογίζεται η συμμετοχή στη μεγάλη διαδήλωση που έγινε το περασμένο Σάββατο στη Βαρκελώνη), ο Πουιτζδεμόν μάζεψε καμιά διακοσαριά δημάρχους της Καταλονίας, που πήγαν στις Βρυξέλλες για να διαδηλώσουν κατά του πογκρόμ συλλήψεων και υπέρ μιας ειρηνικής αντίστασης και να ζητήσουν από την ΕΕ να παρέμβει. Περιττό να πούμε ότι η ΕΕ περί άλλα τυρβάζει, ενώ η Μαδρίτη ήδη διεξάγει έρευνα για το ποιοι και με τι χρήματα πήγαν στις Βρυξέλλες, για να τους ασκήσει διώξεις. Την ίδια στιγμή, η ισπανική κυβέρνηση «ανακάλυψε» δάκτυλο της Ρωσίας και της Βενεζουέλας (!!!) προκειμένου να δυσφημίσει το αυτονομιστικό κίνημα και να το παρουσιάσει στα μάτια των υπόλοιπων Ισπανών ως υποκινούμενο από ξένα συμφέροντα.
Το εθνικό ζήτημα στην Ισπανία δε λύθηκε ποτέ (παρά μόνο μπήκε στο «ψυγείο» στη φρανκινή περίοδο) και σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα. Το σίγουρο είναι ότι η Καταλονία δε θα αποσχιστεί χωρίς βία, την οποία οι αυτονομιστές δεν είναι διατεθειμένοι να ασκήσουν, επομένως η απόσχιση θα παραμείνει «όνειρο απατηλό», που όμως θα δημιουργεί εντάσεις, χωρίς να μπορούμε να προσδιορίσουμε πόσο θα κρατήσουν. Είτε με απόσχιση πάντως, είτε χωρίς, η εργατική τάξη της Καταλονίας δε θα βρει δικαιοσύνη όσο υπάρχει ο καπιταλισμός ως απόλυτος κριτής και άρχοντας στη χώρα.
