Περιήγηση: Η παπάρα

Στο δέλεαρ της δημοσιότητας, της βουλευτικής έδρας, της υπουργικής καρέκλας, των πάσης φύσεως αξιωμάτων και προνομίων θέλουμε και επιδιώκουμε ένα είδος κομματικής συμμετοχής σήμερα και άσκησης της εξουσίας αύριο, που θα αμφισβητήσει στην πράξη και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το στερεότυπο ότι όλοι είναι ίδιοι. Οτι σε όλους η προσωπική φιλοδοξία και καριέρα είναι πάνω από τα συμφέροντα της κοινωνίας. Ε, δεν είναι», σημείωσε και ξεκαθάρισε πως «πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. Για να μην επιτρέψουμε παθογένειες του χθες να αμαυρώσουν τον αγώνα του σήμερα.

Αλέξης Τσίπρας

(Ο Τσίπρας μιλάει στους «σκιώδεις» υπουργούς που όρισε και λέει και τα παραπάνω. Πολύς κόσμος αναρωτήθηκε: μα είναι δυνατόν να λέει τέτοιες μπούρδες τη στιγμή που γύρισε και δηλώνει ότι θέλει να ξανακυβερνήσει, δηλαδή να εξασφαλίσει για τον εαυτό του, τους υπουργούς του, τα στελέχη του βουλευτικές και υπουργικές καρέκλες, κρατικά αξιώματα, προνόμια; Είμαστε σίγουροι πως ξέρει πολύ καλά ότι αυτά δεν τα χάφτει ο κόσμος. Oμως κάτι πρέπει να πει. Κάτι που δε θα αναφέρεται στην πρακτική πολιτική, που έτσι κι αλλιώς ορίζεται από τον αυτόματο πιλότο των Βρυξελλών. Και καταφεύγει στην ηθικολογία: εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς. Προσπαθεί να χτίσει ένα ηθικολογικό αφήγημα εκμεταλλευόμενος τα σκάνδαλα διαφθοράς που μαστίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Εχει ένα πλεονέκτημα ως προς αυτό η συριζαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Στα 52 χρόνια μετά την πτώση της χούντας κυβέρνησε μόνο μια τετραετία. Και υπό τις ιδιάζουσες συνθήκες των Μνημονίων. Δεν απασχόλησε παρά λίγο για διάφορα σκάνδαλα με συμμετοχή στελεχών της, αλλά απασχόλησε για την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής. Οπότε βολεύει ν’ αφήνεις έξω από το προεκλογικό αφήγημα την ασκηθείσα πολιτική και να το παίζεις… Νίκος Ξανθόπουλος και Στέλιος Καζαντζίδης: εμείς δεν πλουτίσαμε από την πολιτική)

“Το PosoKanei είναι μια πλατφόρμα ενημέρωσης των πολιτών που δημιούργησε η νέα Ανεξάρτητη Αρχή. Ο καταναλωτής κοιτάζει ποιες είναι οι τιμές σε κάθε είδος και παίρνει μια απόφαση για το πού μπορεί να ψωνίσει φθηνότερα. Ολα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αντί να γκρινιάζουν, θα έπρεπε να πουν μπράβο που το κάναμε”, υπογράμμισε ο Υπουργός Ανάπτυξης και σημείωσε πως είναι μια πρωτοβουλία που θα έπρέπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια από τις καταναλωτικές οργανώσεις. “Θέλουμε να συμβάλλουμε να υπάρξει καταναλωτική συνείδηση στους πολίτες και να συνεργαστούμε με το καταναλωτικό κίνημα. Είμαστε από την ίδια μεριά του λόφου”, τόνισε χαρακτηριστικά. Για το αν η δημιουργία αυτής της εφαρμογής είναι παραδοχή ότι η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να αντιμετωπίσει το αυξημένο κόστος ζωής, ο κ. Θεοδωρικάκος απάντησε πως “δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Το να γνωρίζει ο πολίτης είναι αποδοχή ότι δεν κάνουμε τίποτα; Σε όλες τις χώρες το καταναλωτικό κίνημα επιβάλει πράγματα και έχει ισχύ, εδώ είναι περιορισμένη η παρεμβατικότητα του. Αντί να πολιτικολογούν ορισμένοι, θα έπρεπε να αναδεικνύουν ορισμένα πράγματα, εκθέτοντας όσους προσπαθούν να αισχροκερδίσουν. Ένα πιο ισχυρό καταναλωτικό κίνημα, θα βοηθούσε και θα έπρεπε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας”.

Δελτίο Τύπου υπουργείου Ανάπτυξης

(Μια βδομάδα μετά τη φιέστα του μεγάρου Μαξίμου, όπου «παρουσιάστηκε» στον Μητσοτάκη το PosoKanei για να εισπράξει το θαυμασμό του και τα θερμά του συγχαρητήρια, κατεβαίνει ο πήχυς. «Πώς κάνετε έτσι, ρε παιδιά, μια πλατφόρμα ενημέρωσης είναι, για να ενισχύσουμε την καταναλωτική συνείδηση», λέει ο πολιτικός γυρολόγος Θεοδωρικάκος, αποσυνδέοντας πλήρως το PosoKanei από την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Ο λαός κάτι τέτοιες συμπεριφορές τις λέει «βάζω την ουρά στα σκέλια». Ο Μητσοτάκης δεν μοίραζε συγχαρητήρια για την «πραγματικά εξαιρετική και πολύ χρήσιμη εφαρμογή», με την οποία «από σήμερα ο έλληνας καταναλωτής αποκτά ένα ακόμα «όπλο» στη μάχη κατά της ακρίβειας και του αυξημένου κόστους ζωής»; Πολιτική αλητεία και κυνισμό του αισχίστου είδους χαρακτηρίσαμε αυτή την τοποθέτηση. Ο Μητσοτάκης δεν έλεγε ότι ο καταναλωτής «θα γνωρίζει πια στην κυριολεξία πόσο κάνει κάθε προϊόν σε πραγματικό χρόνο, θα μπορεί να συνθέτει το δικό του καλάθι, να συγκρίνει τιμές, όχι μόνο εντός Ελλάδος αλλά και με αντίστοιχα προϊόντα στο εξωτερικό, έτσι ώστε να μπορεί να επιλέγει εύκολα τι και πού έχει συμφέρον να κάνει τις αγορές του»; Ο Μητσοτάκης δεν έλεγε ότι «είναι μία σημαντική πρωτοβουλία, η οποία ενισχύει τον ανταγωνισμό»; Τώρα όλα αυτά τα έβαλαν… να μην πούμε που. Εκαναν γαργάρα με ταβανόπροκες. Γιατί; Γιατί διαπίστωσαν ότι η αλήτικη προπαγάνδα έγινε μπούμερανγκ και τους χτύπησε κατακούτελα. Ο κόσμος βρίζει. Ακόμα και τα αστικά μίντια δεν βρήκαν κάτι που να τους επιτρέπει να στηρίξουν την προπαγάνδα του Μητσοτάκη και του Θεοδωρικάκου. Στις πιο ευνοϊκές περιπτώσεις κατέληγαν σε ένα «καλό είναι, αλλά η ακρίβεια…». Γι’ αυτό και αναδιπλώνονται. Το μόνο που έμεινε είναι ένα επικοινωνιακό φιάσκο και τα λεφτά που έβγαλε η εταιρία που έφτιαξε το πρόγραμμα)

Η Ελλάδα χαιρετίζει την επίτευξη της συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, όπως και κάθε πρωτοβουλία η οποία θα συμβάλει στην εκτόνωση της έντασης στην περιοχή. Είμαστε πάντα υπέρμαχοι της διπλωματικής λύσης για την αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων.

Κυριάκος Μητσοτάκης

(Αυτός δεν είναι που στήριζε δημόσια την εισβολή αμερικανών κομάντο στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο; «Ο Νικολάς Μαδούρο ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»! Αυτός δεν είναι που συντασσόταν με τους αμερικανοσιωνιστές συμμάχους του με στόχο την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης διά της πολεμικής βίας; Την έχουν εξαφανίσει εκείνη τη δήλωση, αλλά έγινε: «Η Ελλάδα, ως διαχρονικός πυλώνας σταθερότητας και δημοκρατικών αξιών στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν μπορεί να μένει αδιάφορη απέναντι σε καθεστώτα που απειλούν την παγκόσμια ασφάλεια και καταπιέζουν τους λαούς τους. Στηρίζουμε το αναφαίρετο δικαίωμα του ιρανικού λαού να ζήσει σε μια ελεύθερη, ανοιχτή και δημοκρατική κοινωνία. Η αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας στην Τεχεράνη δεν είναι μόνο αίτημα των καιρών, αλλά προϋπόθεση για τη μόνιμη ειρήνη στην περιοχή. Είμαστε σε πλήρη συντονισμό με τους συμμάχους μας για τη διασφάλιση αυτού του στόχου». Και ο ακροδεξιός «αυτοφωράκιας» του Μητσοτάκη έγραφε σε μακροσκελέστατη ανάρτηση-ύμνο του σιωναζισμού: «Είμαι υπερήφανος που η Ελλάδα μας, υπό την ηγεσία του @kmitsotakis σε όλη αυτή την προσπάθεια του Ισραήλ έμεινε πιστή σύμμαχός του μέχρι το τέλος και δεν τους εγκαταλείψαμε ακόμη και όταν όλοι οι φανατικοί αντισημίτες αριστεριστές και ακροδεξιοί μας πίεζαν και μας έβριζαν στην Βουλή, στους δρόμους στο διαδίκτυο και παντού. Είμαστε με το Ισραήλ και είμαστε υπερήφανοι για αυτό. Μακάρι το Ιράν και ο σπουδαίος λαός της Περσίας να αναπνεύσει τον αέρα της Ελευθερίας που του αξίζει. Υγ. Φυσικά χωρίς τις ΗΠΑ και ειδικά τον Πρόεδρο @realDonaldTrump @POTUS όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί και η ιστορία αυτό θα του το πιστώσει». Η ήττα των αμερικάνων ιμπεριαλιστών στο Ιράν είναι ήττα και των πολεμοκάπηλων, οσφυοκαμπτών πολιτικών μπανανιών, όπως ο Μητσοτάκης, που τώρα παριστάνουν τους… διαχρονικούς υποστηρικτές της ειρήνης)

Στα πολιτικά και διπλωματικά πηγαδάκια των Βρυξελλών και του Παρισιού σχολιάστηκε έντονα ότι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν βλέπει στο πρόσωπο του Έλληνα υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και προέδρου του Eurogroup έναν πολύτιμο και σταθερό σύμμαχο για τη νέα βιομηχανική πολιτική της Ευρώπης. Η Γαλλία πιέζει συστηματικά για τη δημιουργία κοινών χρηματοδοτικών εργαλείων και κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας και η Αθήνα ευθυγραμμίζεται πλήρως με αυτήν τη στρατηγική επιλογή. Η συνάντηση αυτή στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθώς αποδεικνύει ότι οι δύο χώρες χτίζουν ένα κοινό μέτωπο απέναντι στις δημοσιονομικές αγκυλώσεις του Βορρά, διεκδικώντας μεγαλύτερη ευελιξία και γενναίες επενδύσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιλάμε για την απόλυτη ταύτιση απόψεων.

Political

(Ο ίδιος ο εκδότης της Political υπογράφει το παραπάνω σχόλιο. Μιλάμε μας έφυγε το σαγώνι. Δεν φανταζόμασταν ότι οι παραμυθάδες θα μπορούσαν να φτάσουν μέχρις εκεί. Ο Μακρόν περίπου εκλιπαρεί τη συμμαχία του Πιερρακάκη! Η Γαλλία του Μακρόν συμμαχεί με την Ελλάδα του Μητσοτάκη για να κάμψουν τη δημοσιονομική πειθαρχία του Βερολίνου! Κι όλα αυτά επειδή ο Πιερρακάκης είχε μια συνάντηση με τον προσωπάρχη του Ελιζέ και πέρασε κι ο Μακρόν να πει μια καλημέρα στα όρθια, αποτυπωμένη σε μια στραβοχυμένη φωτογραφία τραβηγμένη με κινητό. Ισα-ίσα για να αποκαλυφτεί το επαρχιώτικο κόμπλεξ του «βουτυρομπεμπέ». Η τελευταία φορά που είχαμε ακούσει παρόμοια αφηγήματα ήταν την περίοδο της μεγάλης κρίσης και των Μνημονίων. Τότε έλεγαν πως η Γαλλία του Ολάντ και η Ελλάδα του ΓΑΠ, του Σαμαρά, του Τσίπρα πιέζουν το γερμανικό δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε να συμφωνήσει στην έκδοση ευρωομολόγων. Τα οποία, ως γνωστόν, δεν εκδόθηκαν ποτέ. Ούτε διαταράχτηκε ο γερμανογαλλικός άξονας. Αλλά τότε έδιναν τον πρώτο λόγο στο Ολάντ. Κρέμονταν από τα «καλαμπαλίκια» του γάλλου προέδρου μπας και καταφέρει να πετύχει την έκδοση ευρωομολόγων. Τώρα το τερμάτισαν. Τώρα ισχυρίζονται ότι ο γάλλος πρόεδρος κρέμεται από τα «καλαμπαλίκια» του Πιερρακάκη και τον θέλει οπωσδήποτε σύμμαχο για να κάνει πίσω η Γερμανία του Μερτς! Τη ζημιά την έκανε ο Τραμπ. Από τότε που ο ξεμωραμένος πορτοκαλομαλλιάς φασίστας άρχισε να γράφει τα πιο μεγάλα «φίδια», θεωρούν πως μπορούν όλοι τους να κάνουν το ίδιο. Μόνο που εδώ οι rednecks είναι πολύ λίγοι…)

Η ακρίβεια κλέβει τη λάμψη των μακροοικονομικών επιτυχιών και στο Μέγαρο Μαξίμου οι επικοινωνιολόγοι αναλύουν με προβληματισμό τις ποιοτικές μετρήσεις των πρόσφατων δημοσκοπήσεων. Όπως μαθαίνουμε, διαπιστώνουν ένα πολιτικό παράδοξο. Την ώρα που η χώρα εισπράττει επαίνους από την Κομισιόν και τις αγορές και έχει πρόεδρο στο Eurogroup τον Πιερρακάκη, εντούτοις η δημοφιλία του Μητσοτάκη και της κυβέρνησης πιέζονται στα… ράφια των σουπερμάρκετ και στις… αντλίες των πρατηρίων! Τι λένε οι ειδικοί μέσα στην κυβέρνηση; Οτι οι μεγάλες οικονομικές επιτυχίες χρειάζονται μήνες για να διαχυθούν στην πραγματική οικονομία και στο πορτοφόλι του πολίτη. Οπότε όλοι είναι στο… περίμενε, εκφράζοντας τον προβληματισμό τους για το περιβάλλον που θα επικρατεί όταν φτάσουμε στις εκλογές!

Political

(Το παραπάνω σχόλιο το υπογράφει ο ίδιος ο εκδότης της καραδεξιάς Political, που έχει «ανοιχτή γραμμή» με το μέγαρο Μαξίμου. Εχει τίτλο «Γιατί είναι προβληματισμένοι οι επικοινωνιολόγοι του Μητσοτάκη». Το «παράδοξο» δεν βλέπουμε. Ούτε ο εκδότης το βλέπει, είμαστε σίγουροι. Κάτι πρέπει να γράψει, όμως, για να μην καρφωθεί. Φόρεσε κάπα, πήρε και μια γκλίτσα στο χέρι και παριστάνει τον αφελή βοσκό που νόμιζε ότι τα πρόβατα μπορούν να επιζήσουν χωρίς τροφή φτάνει να τα αφήνει να λιάζονται. Εχει, λέει, τεράστιες μακροοικονομικές επιτυχίες ο Μητσοτάκης, παίρνει συγχαρητήρια από την Ούρσουλα και την καμαρίλα της, του έκαναν και τον Πιερρακάκη παιδί για τα θελήματα στο Eurogroup, αλλά χρειάζεται καιρός για ν’ αποδώσουν οι… μακροοικονομικές επιτυχίες. Οπότε, ο κόσμος βρίζει, φτύνει και μουτζώνει, γιατί στενάζει από την ακρίβεια. Ο λαϊκός κόσμος, χωρίς να γνωρίζει πολιτική οικονομία, βλέπει, συγκρίνει και κρίνει. Βλέπει ότι αυτά που ονομάζουν «μακροοικονομικές επιτυχίες» ήδη αποδίδουν. Μόνο που αποδίδουν μονόπλευρα. Οι ιμπεριαλιστές δανειστές εισπράττουν τους τόκους τους και οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ντόπιες και ξένες, βλέπουν τα κέρδη τους να εκτινάσσονται, καθώς ενθυλάκωσαν και τα λεφτά από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης. Τα μεροκάματα, όμως, παραμένουν καθηλωμένα σε πραγματικούς – συχνά και σε ονομαστικούς – όρους, ο πληθωρισμός καλπάζει, σε επίπεδα πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ οι συνέπειες της κρίσης εκτινάσσουν τις τιμές σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Οσος χρόνος κι αν περάσει, αυτό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, γιατί δεν υπάρχει ζήτημα «χρόνου για να αποδώσουν οι μακροοικονομικές επιτυχίες», αλλά ζήτημα εφαρμογής μιας σκληρής ταξικής πολιτικής. Κι αυτό κάθε άλλο παρά παράδοξο είναι)

Αυτή, λοιπόν, η κωμικοτραγική «Βαβέλ», αν και μιλάει με τελείως διαφορετικές γλώσσες, μπορεί να συνεννοηθεί. Και μπορεί να συνεννοηθεί μόνο σε ένα κοινό σύνθημα: «να πέσει η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης». Λοιπόν, δεν θα τους κάνουμε το χατίρι. Έτσι, μην περιμένετε ότι στην προεκλογική περίοδο θα συγκριθούν προγράμματα, θέσεις και ιδέες, παρά μόνο καταγγελίες, fake news και προπαγάνδα. Από τη μία πλευρά, θα παρελαύνουν με τάχα σημερινά προσωπεία χθεσινοί πρωταγωνιστές, με προχθεσινά συνθήματα, αλλά και κόμματα που εισηγούνται ένα εύκολο και κυρίως ακοστολόγητο αύριο, την ώρα που η δική τους βελόνα παραμένει κολλημένη σε περασμένες δεκαετίες. Ενώ, από την άλλη πλευρά, ο αριστερός και δεξιός λαϊκισμός θα συναντιούνται στο πεδίο του αντισυστημισμού. «Πλαστογράφοι της ελπίδας» και «τυμβωρύχοι του θυμού» θα γίνονται ένα, για να ενωθούν τελικά στην πράξη και με όσους «πωλούν» τη θρησκεία με το μέτρο και τον πατριωτισμό με το κιλό. Μια συμμαχία κατά της Νέας Δημοκρατίας, που καταλήγει τελικά απειλή κατά της ίδιας της δημοκρατίας. Μη γελιέστε, ο θίασος αυτός δεν έχει στόχο να κυβερνήσει, αλλά να εξαντλήσει την Ελλάδα.

Κυριάκος Μητσοτάκης

(Αν αναρωτιέστε τι σας θυμίζει αυτή η τοποθέτηση του Μητσοτάκη στη συνεδρίαση της πολιτικής επιτροπής της ΝΔ, να σας το πούμε για να μην κουράζεστε. Θυμίζει την τοποθέτηση του αρχιχουντικού Παπαδόπουλου στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε μετά το στρατιωτικοφασιστικό πραξικόπημα της 21ης Απρίλη του 1967. Οπως ο Παπαδόπουλος τσουβάλιασε όλο τον αστικό πολιτικό κόσμο στο τσουβάλι της «φαυλοκρατίας» έτσι και ο Μητσοτάκης τσουβαλιάζει όλη την αντιπολίτευση στον «αντισυστηματισμό». Ταυτίζει την αστική αριστερά και κεντροαριστερά με την ακροδεξιά. Και κατηγορεί όλα τα κόμματα – πλην ΝΔ – ότι δε θέλουν να κυβερνήσουν αλλά να «εξαντλήσουν» τη χώρα. Να την οδηγήσουν «εις τον κρημνόν» όπως έλεγε ο αρχιχουντικός Παπαδόπουλος. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Παπαδόπουλος με τη χούντα του έβαλαν τη χώρα «εις τον γύψον», ενώ ο Μητσοτάκης είναι αναγκασμένος να πάει σε εκλογές. Θέλει να πάει, όμως, σε εκλογές χρησιμοποιώντας τη λογική Παπαδόπουλου ως εργαλείο εκφοβισμού. ‘Η, αν θέλετε, τροποποιώντας τη λογική του Λουδοβίκου ΙΕ’: Après moi, le déluge – Μετά από εμένα η καταστροφή)

Από την πρώτη μέρα που έχω αναλάβει τα καθήκοντα του Υπουργού Ανάπτυξης έχω πει ότι είναι απολύτως σεβαστό το δικαίωμα της επιχειρηματικότητας στο κέρδος. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει οικονομία, δεν υπάρχουν επενδύσεις, δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας. Αλλά, εξίσου, πρέπει να υπάρχει σεβασμός και στο τμήμα εκείνο της κοινωνίας που τα βγάζει πιο δύσκολα πέρα ή δεν τα βγάζει καθόλου πέρα. Απευθύνθηκα προς την ελληνική βιομηχανία τροφίμων και προς τα σούπερ μάρκετ, ζητώντας να πετύχουμε μία εθνική κοινωνική συμφωνία που θα περιλαμβάνει σοβαρές μειώσεις τιμών σε βασικά προϊόντα.

Τάκης Θεοδωρικάκος (ΕΡΤnews, 29 Μάη)

«Το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους είναι ένα μέτρο σκληρό αλλά δίκαιο στις δεδομένες συνθήκες. Λειτουργεί θετικά και βοηθάει την Ανεξάρτητη Αρχή να κάνει τους ελέγχους», τόνισε ο Υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε. Ο κ. Θεοδωρικάκος παρουσίασε στοιχεία για την αποτελεσματικότητα του μέτρου, τονίζοντας ότι στις 63 κατηγορίες προϊόντων που αφορά το πλαφόν «έχουν γίνει 50 φορές λιγότερες ανατιμήσεις τον μήνα απ’ ό,τι γίνονταν πριν και 67 φορές περισσότερες μειώσεις τιμών». Όπως επισήμανε, αυτό αποδεικνύει «τη χρησιμότητα του ελέγχου και τη χρησιμότητα του μέτρου», καθώς χωρίς το πλαφόν, «η Ανεξάρτητη Αρχή δεν θα είχε τίποτα να ελέγξει». Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι δεν αποτελεί μόνιμο μέτρο: «Δεν είναι για πάντα. Δεν είναι το σχέδιό μας, δεν είναι το όραμά μας για την οικονομία. Αλλά όταν υπάρχει κόσμος ο οποίος δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει βασικές ανάγκες και υποχρεώσεις, δεν είναι ανάγκη εκεί να κερδίζεις 120%. Πρέπει να υπάρχει μέτρο, λογική και ισορροπία».

Δελτίο Τύπου υπουργείου Ανάπτυξης (4 Ιούνη)

(Πρώτα πετάς την παπάρα της «εθνικής κοινωνικής συμφωνίας που θα περιλαμβάνει σοβαρές μειώσεις τιμών σε βασικά προϊόντα». Φυσικά, επιλέγεις το προστατευμένο περιβάλλον της ΕΡΤ με την απροκάλυπτη δημοσιοκαφρίλα. Χιλιοειπωμένη είναι, βέβαια, η παπάρα, αλλά έτσι και τσιμπούσαν και αποδέχονταν να παίξουν στο σόου οι σουπερμαρκετάδες και οι βιομήχανοι τροφίμων, φαντάζεστε τι θα είχαμε περάσει. Μια βδομάδα πρώτη μούρη στα κανάλια θα ήταν ο πολιτικός γυρολόγος. Οι σουπερμαρκετάδες και οι βιομήχανοι τροφίμων δεν έχουν όρεξη για τέτοια, οπότε τον έγραψαν στο γνωστό σημείο. Ο γυρολόγος, όμως, έχει αποδείξει ότι είναι αδίστακτος. Αυτή τη φορά διάλεξε το ακόμα πιο προστατευμένο περιβάλλον του Πορτοσάλτε για να κάνει γαργάρα την «εθνική κοινωνική συμφωνία που θα περιλαμβάνει σοβαρές μειώσεις τιμών σε βασικά προϊόντα» και να αναφωνήσει σαν άλλος βουλευτής Καλοχαιρέτας: «Ετελείωσε, με το πλαφόν στο περιθώριο κέρδος, αυτό το πολύ σκληρό μέτρο, η ακρίβεια θα εξαφανιστεί». Ολοι ξέρουμε ότι το περιβόητο πλαφόν έχει ξαναεφαρμοστεί, για μεγάλο χρονικό διάστημα, και κάθε άλλο παρά εξαφάνισε την ακρίβεια. Δεν υπάρχει περίπτωση, όμως, να κάνει αυτή την παρατήρηση και σχετική ερώτηση ο Πορτοσάλτες)

Την ανάγκη να υπάρξει μια «εθνική κοινωνική συμφωνία» για τη μείωση των τιμών σε βασικά προϊόντα υπογράμμισε ο Υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, μιλώντας στα Παραπολιτικά FM 90,1 και τη δημοσιογράφο Στέλλα Γκαντώνα. «Χρειάζεται μια εθνική κοινωνική συμφωνία. Να αναλάβουν την ευθύνη τους οι δυνάμεις της επιχειρηματικότητας, η βιομηχανία τροφίμων και τα σούπερ μάρκετ, μειώνοντας τις τιμές σε μια σειρά προϊόντα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Όπως τόνισε, η Κυβέρνηση κάνει ό,τι περνάει από το δικό της χέρι, με ελέγχους και παρεμβάσεις όπου χρειάζεται, σημειώνοντας όμως ότι σε μια ελεύθερη οικονομία οι επιχειρήσεις οφείλουν να αναλάβουν και τη δική τους ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, καθώς «υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας το οποίο δεν τα βγάζει εύκολα πέρα ή και δεν τα βγάζει καθόλου πέρα». «Δεν λέει κανείς να μην κερδίζουν οι επιχειρήσεις, γιατί προφανώς οι επιχειρήσεις πηγαίνουν μπροστά όταν έχουν κέρδος. Αλλά μπορούν να κρατήσουν ισορροπίες και να προχωρήσουν σε μειώσεις τιμών σε βασικά προϊόντα», πρόσθεσε.

Δελτίο Τύπου υπουργείου Ανάπτυξης

(Καλά, αυτός δεν είναι που ως τώρα έχει «υπογράψει» κάμποσες «εθνικές συμφωνίες μείωσης των τιμών»; Αυτός είναι, δεν κάνετε λάθος. Μα αφού έχουν ήδη συναφθεί τέτοιες συμφωνίες, γιατί χρειάζεται και άλλη μία; Πώς αλλιώς θα κάνει ντόρο ο πολιτικός σαλταδόρος και γυρολόγος κομμάτων; Φίδια πουλούσε τις προηγούμενες φορές, φίδια πουλάει και τώρα. Κι ένας φιδέμπορας της αστικής πολιτικής δεν κουράζεται ποτέ. Πουλάει φίδια στο «λαουτζίκο» και την ίδια στιγμή κλείνει πονηρά το μάτι στους καπιταλιστές, τους στυλοβάτες της «πατρίδας»)

Τα κόμματα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, του Βελόπουλου, του Βαρουφάκη, η Νέα Αριστερά, το κόμμα Τσίπρα, το κόμμα Καρυστιανού, το πιθανό κόμμα Σαμαρά και, δυστυχώς, μαζί το αγχωμένο από την έλευση Τσίπρα και Καρυστιανού ΠΑΣΟΚ, είναι εκδοχές του κόμματος των Τεμπών. Ολα μαζί και το καθένα χωριστά απειλούν την πολιτική σταθερότητα (το ΠΑΣΟΚ ήδη, με την επιπόλαιη πρότασή του για τα funds, είναι σαν να προεικάζει για τη χώρα ένα στάτους κρίσης). Ολα τα κόμματα που προανέφερα, αν και έχουν πολλές φορές αποτύχει να ανατρέψουν τη σταθερότητα, συνεχίζουν να προετοιμάζονται για τη μητέρα των μαχών· τις εκλογές.

Hλίας Κανέλλης

(Εξαίρεσε μόνο το ΚΚΕ. Οχι γιατί το συμπαθεί αλλά γιατί το κατατάσσει σε άλλη, χειρότερη κατηγορία. Και γιατί αυτοί που θα ψηφίσουν ΚΚΕ είναι απίθανο να προέλθουν από τη ΝΔ. Ενώ όλα τα άλλα κόμματα, αριστερά και δεξιά της ΝΔ στον εικονικό πολιτικό χάρτη, απειλούν με αφαίμαξη τη ΝΔ του Μητσοτάκη. Ολα μπορούν να της αφαιρέσουν ψηφοφόρους, άλλο περισσότερους άλλο λιγότερους. Οπότε, λίγο το ένα κόμμα, πολύ το άλλο, πέφτει ο Μητσοτάκης κάτω από το 25% και… πιάνει αεροδιάδρομο. Χτύπησε συναγερμό ο μηχανισμός προπαγάνδας του μεγάρου Μαξίμου: πρέπει να ιδρώσετε τη φανέλα. Πρέπει να βάλλετε μπροστά στον ψηφοφόρο το δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτειες», ο εστί μεθερμηνευόμενον – που λέει και ο ευαγγελιστής – «Μητσοτάκης ή χάος». Πώς τους βάζεις όλους σε κοινό παρονομαστή, όταν η πολιτικοϊδεολογική τους ρητορική παρουσιάζει τεράστιες αποκλίσεις; Μπορείς, για παράδειγμα, να βάλεις το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και όλα τα κομμάτια του άλλοτε ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ σε κοινό παρονομαστή: να τα χαρακτηρίσεις εκδοχές της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό, όμως, δεν βολεύει, γιατί η σοσιαλδημοκρατία είναι ένα συστημικό πολιτικό ρεύμα που ουδείς διανοήθηκε να την χαρακτηρίσει φορέα σκόπιμης πολιτικής αστάθειας. Μπορείς, επίσης, να βάλεις τα ακροδεξιά μορφώματα στον ίδιο παρονομαστή, συμπεριλαμβάνοντας και τον Σαμαρά, αν φτιάξει κόμμα. Ούτε αυτό βολεύει, όταν ο μεν Σαμαράς προέρχεται από τα σπλάχνα της ΝΔ, στην οποία επιπροσθέτως κατέχουν περίοπτες θέσεις φασίστες πογκρομιστές σαν τον Βορίδη, άνθρωποι που ζητούσαν να υπάρξουν νεκροί μετανάστες στα σύνορα σαν τον Πλεύρη και θαυμαστές του Παττακού και του πατριάρχη του ελληνικού νεοναζισμού Κ. Πλεύρη σαν τον Γεωργιάδη. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορείς να βάλεις στον ίδιο παρονομαστή τη σοσιαλδημοκρατία με την ακροδεξιά. Οπότε κάνεις μια κατασκευή και τους μαζεύεις όλους σ’ αυτήν: «κόμμα των Τεμπών». Εκτός του ότι αυτή καθαυτή η κατασκευή θυμίζει την ετοιμόρροπη καλύβα του καραγκιόζη, είναι στο φινάλε προβληματική για το αφεντικό. Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία του λαού έχει εδραία πεποίθηση ότι στα Τέμπη διαπράχτηκε ένα μαζικό έγκλημα, για το οποίο την ευθύνη φέρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η οποία, εκτός του ότι δε ανέλαβε την ευθύνη της, διέπραξε και το έγκλημα της συγκάλυψης. Οταν το έγκλημα στα Τέμπη κατέβασε στο δρόμο πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους σε όλη τη χώρα, τόσους όσους δεν είχε κατεβάσει κανένα άλλο ζήτημα εδώ και δεκαετίες, το να χαρακτηρίζεις σύσσωμη την αντιπολίτευση, αριστερά και δεξιά της ΝΔ, «κόμμα των Τεμπών», μάλλον τιμητικό είναι γι’ αυτήν. Οπότε το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», που κατασκεύασες, εύκολα μετατρέπεται σε «οποιονδήποτε άλλο ή άλλη, εκτός από τον Μητσοτάκη». Είναι ντεφορμέ τα παπαγαλάκια, οι γκεμπελίσκοι της μητσοτακικής προπαγάνδας. Δε φταίνε αυτοί. Η κατάσταση είναι τόσο στριμόκωλη για το αφεντικό που στέρεψαν από ιδέες)

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή ανέδειξε με εμφατικό τρόπο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στη γεωπολιτική και στην ενεργειακή ασφάλεια η Ευρώπη. Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε πρώτη στην επίθεση που δέχτηκε η Κύπρος και με τον τρόπο αυτό κάναμε ένα βήμα ιστορικής σημασίας γιατί υπενθυμίσαμε στην Ευρώπη το άρθρο 42 παράγραφος 7 των Ευρωπαϊκών Συνθήκων για την Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη με τη στήριξη που προσφέραμε στην Κύπρο.

Σταύρος Παπασταύρου

(Ο γνωστός για τις ιδιαίτερα στενές σχέσεις του με τους σιωνιστές υπουργός Ενέργειας του Μητσοτάκη αποδεικνύεται άξιος μαθητής του Γκέμπελς. Και στο πλασάρισμα ψεύτικων ειδήσεων και στην αποσιώπηση πραγματικών ειδήσεων. Δέχτηκε καμιά επίθεση η Κύπρος; Δεν το ισχυρίστηκε κανένας. Ολοι μίλησαν για επίθεση στις βρετανικές βάσεις που βρίσκονται στην Κύπρο. Οι βάσεις, όμως, από το ιδρυτικό της Κυπριακής Δημοκρατίας δε θεωρούνται κυπριακό έδαφος αλλά βρετανικό έδαφος. Εχουν το ίδιο στάτους που έχει η αμερικάνικη βάση στο Γκουαντανάμο της Κούβας, που η κουβανέζικη επανάσταση δεν μπόρεσε να τη διώξει. Από ποιον δέχτηκαν επίθεση οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο; Οχι από το Ιράν, που διέψευσε από την πρώτη στιγμή το γεγονός. Ηταν μια προβοκάτσια των φίλων του Παπασταύρου, των σιωναζιστών του Ισραήλ, που προσπαθούσαν να σύρουν χώρες όπως η Βρετανία, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία στον πόλεμο κατά του Ιράν. Οταν το Ιράν τους ξεμπρόστιασε, σταμάτησαν αυτές τις προβοκάτσιες. Ομως οι καλοί φίλοι των σιωναζιστών, όπως ο Παπασταύρου, εξακολουθούν να μηρυκάζουν γκεμπελίστικα τα περί «επίθεσης που δέχτηκε η Κύπρος». Αν τον ενδιαφέρει η γεωπολιτική και η ενεργειακή ασφάλεια, γιατί ο Παπασταύρου δεν στηλίτευσε το γεγονός ότι ένα ουκρανικό επιθετικό θαλάσσιο drone, έμφορτο με εκρηκτικά και επιχειρησιακά σε κατάσταση αναμονής, βρέθηκε σε ελληνικά χωρικά ύδατα; Γιατί δεν στηλίτευσε το γεγονός ότι η Ουκρανία εξάγει τον πόλεμο στη Μεσόγειο, πλήττοντας με τέτοια drones ρωσικά τάνκερ, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο να απαντήσει με αντίστοιχα – και αριθμητικά πολλαπλάσια – πλήγματα η Ρωσία ενάντια σε πλοία που μεταφέρουν καύσιμα ή άλλα εμπορεύματα από και προς την Ουκρανία; Τι είναι πιο επικίνδυνο, ένα drone προβοκάτσιας που κινήθηκε προς τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο ή οι πολεμικές ενέργειες της Ουκρανίας στη Μεσόγειο, που – εκτός των άλλων – εγείρουν μεγάλους κινδύνους για κάθε είδους σκάφη – αλιευτικά, αναψυχής, ποστάλια, εμπορικά – που πλέουν στην περιοχή και που τους καλοκαιρινούς μήνες πολλαπλασιάζονται εκθετικά;)

Προσωπικά, είμαι πολύ αισιόδοξος και θα επιμείνω στην άποψή μου. Η ΝΔ θα λάβει αυτοδυναμία και μάλιστα από την πρώτη Κυριακή. Ο ελληνικός λαός στο δίλημμα, αστάθεια ή κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποκλείεται να επιλέξει την αστάθεια. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη εξελέγη από τον ελληνικό λαό για να κάνει τη ζωή του καλύτερη. Όσο πετυχαίνουμε αυτόν τον στόχο, δεν έχουμε να ανησυχούμε για τίποτα.

Σπυρίδων-Αδωνις Γεωργιάδης

(Ο Μητσοτάκης είπε στους βουλευτές του ότι πρέπει να ιδρώσουν τη φανέλα για να ξανακερδίσουν τις εκλογές. Ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός του, όμως το έχει σίγουρο. Οχι μόνο θα κερδίσουν, αλλά θα πάρουν αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή και δε θα χρειαστεί να υπάρξει δεύτερη. Οπως το περιγράφει, μάλιστα, αυτό θα γίνει περίπου αυτόματα: οι αντίπαλοι αποτελούν τον ορισμό της αστάθειας, οπότε μπροστά στο φόβο της αστάθειας οι ψηφοφόροι θα επιλέξουν και πάλι Μητσοτάκη. Η συνέντευξη – δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της Political – είναι προφανές ότι έχει γίνει με γραπτές ερωτήσεις και απαντήσεις, οπότε δεν υπάρχει follow up ερώτηση. Εστω και για ξεκάρφωμα, ένας δημοσιογράφος θα ρωτούσε από πού αντλεί αυτή τη βεβαιότητα ο ακροδεξιός κτλ. υπουργός. Αλλά και ο τελευταίος κάθε άλλο παρά πολιτικά αφελής είναι. Πολιτικό μάρκετινγκ κάνει. Οχι για λογαριασμό του Μητσοτάκη, αλλά για τον εαυτό του. Πετώντας μια… φιδεμπορική ατάκα, λέγοντας αυτό που ξέρει ότι οι πάντες ξέρουν ότι δε στέκεται με τίποτα, κόβει την περαιτέρω συζήτηση. Θυμίζει την ιστορική πλέον ατάκα που έλεγε ο Γιόχαν Κρόιφ στους παίκτες της Μπαρτσελόνα, προτού βγουν στον αγωνιστικό χώρο: «Βγείτε έξω και απολαύστε το». Μόνο που – τηρουμένων των αναλογιών – ούτε η ΝΔ είναι Μπαρτσελόνα ούτε ο ακροδεξιός κτλ. υπουργός είναι Κρόιφ. Πάντα τηρουμένων των αναλογιών, είναι σαν να παίζει ο ΟΦΗ με τη Μπαρτσελόνα και ο Κόντης να εκφράζει βεβαιότητα νίκης και πρόκρισης! Πίσω από αυτή την επιτηδευμένη βεβαιότητα κρύβεται η επένδυση στο δικό του πολιτικό μέλλον, στην μετά-Μητσοτάκη εποχή. Το βασικό επιχείρημα του ακροδεξιού κτλ. στελέχους της ΝΔ θα είναι: «Εγώ ήμουν συνέχεια στα χαρακώματα, έδινα μάχη για να κερδίσουμε με αρχηγό τον Μητσοτάκη, όμως ο Δένδιας κρυβόταν και υπονόμευε τον Μητσοτάκη. Εγώ ενδιαφερόμουν για την παράταξη, ενώ ο Δένδιας ενδιαφερόταν μόνο για τον εαυτό του». Κανονικό πολιτικό μάρκετινγκ επιπέδου τηλεπλασιέ που πουλάει έντυπη σαβούρα και την παρουσιάζει σαν απαύγασμα γνώσης, σοφίας και λογοτεχνικότητας)

Γι’ αυτή την υπόθεση όπως και για όλες τις υπόλοιπες, έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη και θα λάμψει η αλήθεια. Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ συγκεκριμένα, είναι ένα σκάνδαλο, διότι για πολλά χρόνια πολλοί έπαιρναν χρήματα που δεν δικαιούνταν. Πρέπει να τους βρει η δικαιοσύνη, να επιστρέψουν πίσω τα λεφτά στα δημόσια ταμεία και όσοι έχουν κάνει παραπτώματα να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου. Αυτό είναι όμως διαφορετικό απ’ αυτό που διερευνώνται οι βουλευτές μας. Δεν βλέπω – κατά την άποψή μου – ότι έχουν διαπράξει αδικήματα, ούτε ότι υπάρχουν ποινικές ευθύνες. Είμαι σίγουρος ότι είναι όλοι τους αθώοι.

Τάκης Θεοδωρικάκος

(Επιτέλους, βρέθηκε ένας υπουργός – ο γυρολόγος-σαλταδόρος της αστικής πολιτικής – να τετραγωνίσει τον κύκλο. Με μια κίνηση που θυμίζει τον Κολόμβο και το αυγό. Παρά τις δυνατές σπουδές του, παιδευόταν ο μακάριος Μακάριος να αποδείξει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Οτι υπήρξαν απλά κάποιες διαχρονικές παθογένειες του πολιτικού συστήματος. Κι έρχεται ο σερ Τάκης Θεοδωρικάκος να δώσει τη λύση: φυσικά και ήταν σκάνδαλο. Τι σκάνδαλο, όμως; Κάποιοι έπαιρναν χρήματα που δε δικαιούνταν. Να τους βρει η Δικαιοσύνη, να τους τιμωρήσει, να επιστρέψουν τα λεφτά. Τι ανακατεύουν τους βουλευτές της ΝΔ; Ο σερ Τάκης ήδη τους δίκασε και τους αθώωσε. Οχι λόγω αμφιβολιών αλλά με τη βεβαιότητα του δικαστή που εκφωνεί το «διότι δεν απεδείχθη». Και πώς τα κατάφεραν τα λαμόγια να πάρουν τόσα λεφτά; Ηταν ατσίδες και εξαπάτησαν και τις υπηρεσίες και τους υπουργούς. Και οι διάλογοι βουλευτών με τον γαλάζιο Μελά του ΟΠΕΚΕΠΕ, που του ζητούσαν να πληρώσει διάφορα λαμόγια; Απλούστατο: οι ατσίδες – τα λαμόγια – εξαπάτησαν τους βουλευτές. Πού να ξέρει ο βουλευτής ότι ο ψηφοφόρος του ήταν λαμόγιο; Και ο Βορίδης που υπέγραφε ατομικές αποφάσεις πληρωμής λαμόγιων που τα είχε ανακαλύψει η Τυχεροπούλου και ο Βάρρας είχε στείλει στον εισαγγελέα και έχουν ήδη καταδικαστεί; Εδώ ο σερ Τάκης τραβάει μια ηδονική ρουφηξιά φρέντο και λέει: η Βουλή αποφάνθηκε ότι ο Βορίδης δεν πρέπει καν να ελεγχθεί ποινικά. Ποια Βουλή; Η κυβερνητική πλειοψηφία. Τι θέλετε τώρα, ν’ αλλάξουμε το Σύνταγμα και ν’ αποφασίζει η μειοψηφία; Κι ο Αυγενάκης που έδωσε εντολή να πληρωθούν χιλιάδες λαμόγια που είχαν μπλοκαριστεί οι ΑΦΜ τους; Ατάραχη απάντηση: η Βουλή έχει αποφανθεί και για τον συνάδελφο Αυγενάκη. Και την Τυχεροπούλου, την υπάλληλο που αποκάλυψε πολλά λαμόγια και την υπέβαλαν σε εργασιακά βασανιστήρια; Ας προσφύγει στη Δικαιοσύνη, αν νομίζει ότι αδικήθηκε. Μα προσέφυγε και δικαιώθηκε και ο Πιτσιλής συνεχίζει τον εργασιακό διωγμό της. Α, όλα κι όλα, η ΑΑΔΕ είναι ανεξάρτητη αρχή και η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει στη λειτουργία της. Και πώς γίνεται, η Τυχεροπούλου να είναι συνεργάτιδα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη διερεύνηση του σκανδάλου και ο Πιτσιλής να αρνείται να εφαρμόσει τη δικαστική απόφαση; Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υπηρετεί αντικυβερνητικές σκοπιμότητες)

Επιτελικό κράτος σημαίνει αν κολλήσει κάπου ένα έργο, θα χτυπήσει ένα καμπανάκι και κάποιος θα ασχοληθεί – επιτελικό κράτος σημαίνει να κάνουμε Υπουργικό Συμβούλιο κάθε μήνα και να έχουμε προγραμματισμό του κυβερνητικού έργου στην αρχή του χρόνου. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης και διοίκησης που φέρνει κοντά την τεχνοκρατική με την πολιτική αντίληψη… Οσοι επιμένουν να βρίσκουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δήθεν τεχνοκρατών που διορίζονται και πολιτικών που εκλέγονται, δεν αντιλαμβάνονται ότι στη ΝΔ είμαστε μια ομάδα, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινοβουλευτικό κόμμα – τα συζητούμε ανοιχτά, είμαστε μία οικογένεια και για αυτό προχωράμε τελικά μπροστά.

Κυριάκος Μητσοτάκης

(Επιτελικό κράτος σημαίνει να παίρνεις την αρμοδιότητα της ΕΥΠ/ΚΥΠ στο μέγαρο Μαξίμου και να «βυσματώνεις» όλους όσους διαχειρίζονται συμβάσεις – από υπουργούς μέχρι ανώτατους καραβανάδες – μη τυχόν και κάνουν «δουλειές» μόνοι τους. Επιτελικό κράτος σημαίνει να διορίζεις κεντρικά και τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων και τους επικεφαλής των εποπτευόμενων φορέων, ώστε ο υπουργός να είναι περικυκλωμένος από ανθρώπους του Μαξίμου. Επιτελικό κράτος σημαίνει να διοικεί ένας αυτοκρατορίσκος με μια αυλή Ηρακλέων του Στέματος που λογοδοτούν μόνο σ’ αυτόν. Αυτά τα γνωρίζουν οι πάντες, αλλά άρχισαν να τα «κοπανάνε» οι γαλάζιοι βουλευτές και πρώην υπουργοί στον Μητσοτάκη τώρα, που τον βλέπουν στριμωγμένο στα σκοινιά. Μ’ άλλα λόγια, βγάζουν την ουρά τους απέξω και δείχνουν με το δάχτυλο τον αυτοκρατορίσκο και την αυλή του, για να διασωθούν οι ίδιοι εκλογικά και πολιτικά. Δεν είναι πρωτοφανή αυτά. Εχουν ξαναγίνει στο παρελθόν κι ας μην είχε λανσαριστεί ο όρος «επιτελικό κράτος», με αξεσουάρ το τάμπλετ του Σκέρτσου και τους «κοριούς» του Δημητριάδη και του Κοντολέοντα. Ενόψει όλων των παραπάνω, η αποστροφή του Μητσοτάκη ότι «είμαστε μια οικογένεια» θυμίζει σαπουνόπερα τύπου «Τόλμη και γοητεία». Με ισχυρές καπιταλιστικές οικογένειες να συντρώγουν και να συνδεξιώνονται την ίδια στιγμή που το κάθε μέλος της οικογένειας σκάβει το λάκο των άλλων. Μήπως έτσι δεν είναι και η σχέση του μικρού Κυριάκου με τη μεγαλύτερη αδερφή του; Αυτός της απαγόρευσε να συμμετάσχει στις κυβερνήσεις του κι αυτή δεν τον κάλεσε ούτε στο γάμο του γιου τους. Αφήστε το γεγονός ότι, εκτός των αναγκαίων πολιτικών συνευρέσεων, οικογενειακή σύναξη έγινε μόνο στην κηδεία του Δρακουμέλ)

Ο βασικός πυλώνας της πολιτικης μας δεν είναι τα μερίσματα. Είναι αυτό που ονομάσαμε πατριωτική εισφορά. Μιλάμε για 20-30-100, που τους ξέρουμε με το ονομά τους και το τεπώνυμο τους, κι εγώ αν ήμουνα πρωθυπουργός, σε συνθήκες κανονικότητας, γιατί τότε δεν είχαμε μαντίλι να κλάψουμε, θα τους έλεγα για ελάτε εδώ. Για καθίστε εδώ. Θεωρείτε λογικό σε αυτή τη χώρα να παίρνει αυτός ο δάσκαλος που κάνει μάθημα στα παιδιά μας οχτακόσια ευρώ και να διορίζεται στα νησιά και να φεύγει το τετρακοσάρι στα ενοίκια;  Θεωρείτε φυσιολογικό να παίρνει ο γιατρός χίλια οκτακόσια ευρώ για να μας χειρουργήσει και να ζει με τα φιλοδωρήματα των ασθενών του; Οι νέοι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν έρευνα στην Ελλάδα να μην έχουν σπίτι να μείνουν; Θεωρείτε φυσιολογικό να μην έχουμε σχολεία, να μην έχουμε νοσοκομεία; Είναι πατριωτισμός αυτό; Εγώ θεωρώ ότι θα τους έπειθα, τους περισσότερους από αυτούς. Και ξέρετε γιατί; Γιατί πολλοί από αυτούς έχουν μια αντίληψη ότι δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι καμία κοινωνία με τόσο μεγάλες αντιθέσεις. Θα τους έπειθα, όχι για να δεχτούνε, γιατί θα ήταν νομοθετική παρέμβαση, αλλά να διαφημίσουν κιόλας αυτή την παρέμβαση. Γιατί για πρώτη φορά θα έβλεπαν μια κυβέρνηση που δεν τους ζητάει δώρα για να εκλεγεί, αλλά ζητάει κάτι για την πατρίδα. Εγώ δεν έχω ταξικό μένος, έχω πατριωτική ευθύνη. Αυτά τα χρήματα λοιπόν από την πατριωτική εισφορά των κερδών των πολύ υψηλών κερδοφόρων επιχειρήσεων θα πάνε σ’ έναν ειδικό λογαριασμό, δε θα πάνε στον κουβά. Και θα τους έλεγα ελάτε να συμφωνήσουμε και πώς θα διαχειριστούμε αυτόν τον ειδικό λογαριασμό ώστε να πιάσει τόπο.

Αλέξης Τσίπρας

(Περσινά ξινά σταφύλια; Μας τα έχουν πει κι άλλοι; Αδίστακτος δημαγωγός; Επαγγελματίας ψεύτης; Ο,τι και να του προσάψετε ισχύει. Μ’ αυτό το παραμύθι θα πορευτεί προς τις επόμενες εκλογές, υποσχόμενος ότι θα επαναφέρει την «κανονικότητα» πείθοντας τους ισχυρότερους καπιταλιστές να δώσουν «πατριωτική εισφορά» που θα χρησιμοποιηθεί στην Παιδεία, στην Υγεία, στο «κοινωνικό κράτος». Εμείς θα γελάμε (δικαίως), θα βρίζουμε (δικαίως), κάποιοι καπιταλιστές θα θυμίσουν ότι έχουν «Ιδρύματα» και ήδη κάνουν «πατριωτικό έργο», κάποιοι δημοσιολόγοι θα θυμηθούν πόσο καλά τα πήγε ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός με το «Ιδρυμα Νιάρχου», όμως ένα ποσοστό – που κανένας δεν μπορεί να το προσδιορίσει αυτή τη στιγμή – θα πάει στην κάλπη και θα τον ψηφίσει. Εχει σιχαθεί τον Μητσοτάκη, ο Ανδρουλάκης γενικά δεν κάνει «κλικ», ούτε έχει τα δημοκοπικά φόντα του Τσίπρα, κι αν στις πρώτες εκλογές η ψήφος απλωθεί σε διάφορα σχήματα, ως ψήφος διαμαρτυρίας, στις δεύτερες κάλπες που θα στηθούν θα πάει «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», διότι ο μπαμπούλας της «ακυβερνησίας» πάντα κάνει… δουλίτσα. Κι αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Τελευταία φορά το 2012, με τη δεύτερη κάλπη να δίνει κυβέρνηση Σαμαροβενιζελοκουβέληδων. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί και πολλές που θα πιστέψουν το παραμύθι του… γητευτή των αγρίων Τσίπρα, που θα φωνάξει τους μεγαλοκαπιταλιστές και – ποντάροντας στα πατριωτικά αισθήματά τους – θα τους πείσει να δώσουν χρήμα για κοινωνική πολιτική, αρνούμενοι τον εαυτό τους, αρνούμενοι την ουσία του καπιταλισμού. Ελάχιστοι πιστεύουν αυτές τις παπάτζες. Πολλοί όμως θα ψηφίσουν, γιατί θεωρούν πως οι ίδιοι είναι αδύναμοι και αν είναι να περιμένουν κάτι αυτό θα έρθει από την κυβερνητική πολιτική. Γιατί έχουν χάσει την πίστη στη δύναμη του συλλογικού αγώνα. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Πώς θα γεμίσει αυτό το τεράστιο κοινωνικοπολιτικό κενό; Πώς θα οικοδομηθεί και πάλι ανεξάρτητη πολιτική έκφραση της εργατικής τάξης; Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο. Και δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ στις εκλογικές διαδικασίες του αστικού κοινοβουλευτισμού)

«Η παράταξή μας υπηρετεί διαχρονικά μια αξία: διαφάνεια, δικαιοσύνη, νομιμότητα, ευθύνη παντού. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε πράξη όλοι μας», επισήμανε ο Υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, μιλώντας στην εκπομπή “Σήμερα” στον ΣΚΑΪ με τους Δημήτρη Οικονόμου και Ακη Παυλόπουλο. Αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο κ. Θεοδωρικάκος τόνισε πως «πρόκειται για ένα διαχρονικό σκάνδαλο, όπου εκατοντάδες άνθρωποι πήραν περισσότερα χρήματα απ’ αυτά που δικαιούνταν…» […] αποτελεί σοβαρό ερωτηματικό για ποιο λόγο αυτό το θέμα έρχεται τμηματικά στη δημόσια ζωή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. […] Ο κ. Θεοδωρικάκος υπογράμμισε πως «η ηθική απαξίωση που επιχειρείται  από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης κατά της ΝΔ και της κυβερνητικής πλειοψηφίας δε θα περάσει και είναι κάτι που πλήττει και τη δημοκρατία μας». Τόνισε επίσης ότι κανείς δεν πρέπει να σιωπηλός απέναντι σε αυτή την επιχείρηση απαξίωσης της παράταξης. «Ο χαρακτηρισμός πλειοψηφία των υποδίκων είναι απαράδεκτος, άθλιος και αστήρικτος…».

Δελτίο Τύπου υπουργείου Ανάπτυξης

(Ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός υπουργός Μπουμπούκος απέκτησε ανταγωνιστή. Ο Τάκης (παλιά ήμουν ΚΚΕ, μετά Συνασπισμός, μετά ΠΑΣΟΚ, τώρα ΝΔ) Θεοδωρικάκος είναι ο δεύτερος που ισχυρίζεται δημόσια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υλοποιεί σχέδιο απαξίωσης της ΝΔ. Αν είχε έστω και στοιχειώδη νομική μόρφωση θα ήξερε ότι ο συλλογισμός πάσχει. Οταν αποδίδεται σε κάποιον – εν προκειμένω στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία – κατηγορία, θα πρέπει να συνοδεύεται και από την αποκάλυψη του κινήτρου: για ποιο λόγο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να έχει βάλει στο στόχαστρό της τη ΝΔ, την κυβέρνησή της, τον Μητσοτάκη και υλοποιεί ένα τόσο βρόμικο σχέδιο σε βάρος τους; Ποιες είναι οι… σκοτεινές δυνάμεις που υπηρετεί ένα θεσμικό όργανο της Ευρωλάνδης, που δεν είναι δα επαναστατικό ή λαϊκό δικαστήριο; Οταν δεν δίνεται απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, τότε η κατηγορία που εκτοξεύεται κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι σκέτος γκεμπελισμός, που αναζητά ευήκοα ώτα σε ηλίθιους πολίτες. Τα άλλα δε θα τα σχολιάσουμε. Τι να σχολιάσουμε, μας λέτε; Οτι η Δεξιά του μοναρχοφασισμού, των έκτακτων στρατοδικείων, της φυλακής, της εξορίας, των εκτελέσεων αγωνιστών υπηρετεί την αξία της δικαιοσύνης; Οτι η δεξιά του Predator και των «νόμιμων επισυνδέσεων», που παρακολουθούσε ακόμα και τους υπουργούς της, ακόμα και τους ανώτατους στραταίους, υπηρετεί την αξία της διαφάνειας; Αυτά είναι για τους εν υπηρεσία δημοσιοκάφρους, τους και ΑΡΔάκια αποκαλούμενους, που παρακολουθούν σαν χάνοι τον κάθε Θεοδωρακόπουλο να ξεστομίζει τέτοια «φίδια»)

Ξέρω το αίτημά σας. Ξέρω τι περιμένετε από μένα. Εχω πλήρη επίγνωση – πιστέψτε με. Και της ευθύνης και του βάρους της ευθύνης (…) Μαζί να βάλουμε τα πανιά και τα ξάρτια στο νέο καράβι για την Ιθάκη. Ενα καράβι γερό, καλοτάξιδο, γρήγορο, που δεν θα φοβάται τους καιρούς και τις θύελλες που μας περιμένουν. Με αξιόμαχο πλήρωμα, νέους αλλά και έμπειρους ναύτες και αξιωματικούς (…) Μαζί να χαράξουμε τη ρότα της πατρίδας για την Ιθάκη.

Aλέξης Τσίπρας

(Γραμμένος από τους λογογράφους του ο νέος χρησμός, δεν είναι και τόσο χρησμός. Το «νέο καράβι» είναι το κόμμα που ετοιμάζει. Και η «Ιθάκη» είναι η κυβερνητική εξουσία. Το μόνο που δεν είπε είναι το πότε θα ανακοινωθεί επίσημα το νέο κόμμα και ποιο θα είναι το όνομά του. Δεν τα έχει αποφασίσει; Εκτιμούμε πως όλα είναι αποφασισμένα και πως ακολουθείται συγκεκριμένη στρατηγική «επικοινωνίας», που εκπόνησε η γαλλική Publicis Communications. Επίσημα δεν έχει ανακοινωθεί συνεργασία με την εν λόγω εταιρία, αλλά αυτά ποτέ δεν ανακοινώνονται ή ανακοινώνονται εκ των υστέρων. Ασχολείται πλέον κανείς με το βιβλίο του Τσίπρα; Οχι. Το βιβλίο χρησιμοποιείται απλά ως όχημα για να οργανώνονται πολιτικές συγκεντρώσεις στις μεγάλες πόλεις της χώρας: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα, Λάρισα, προφανώς θ’ ακολουθήσει το Ηράκλειο, ίσως καμιά Μυτιλήνη ή καμιά Ρόδος. Αυτές οι συγκεντρώσεις και οι αραιές αλλά στοχευμένες παρεμβάσεις του Τσίπρα με δηλώσεις, συντηρούν το εγχείρημα στην πολιτική επικαιρότητα και δημιουργούν ένα κλίμα αναμονής. Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ βρίσκεται σε μια διαδικασία συνεχούς φθοράς, ενώ ΣΥΡΙΖΑ και κοινοβουλευτική ομάδα της ΝέΑρ έχουν «κατεβάσει τα μολύβια» και περιμένουν. Η Καρυστιανού, που ως πρόεδρος του συλλόγου των οικογενειών θυμάτων των Τεμπών συγκέντρωνε υποστήριξη από τ’ αριστερά, κυρίως από νεολαία, απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο απ’ αυτό το ακροατήριο και θα της μείνει μόνο το ακροατήριο των ψεκ. Προφανώς, η fabriqué en France εκλογική στρατηγική προβλέπει να ανακοινωθεί το κόμμα Τσίπρα όταν θα έχει βαθύνει κι άλλο η φθορά των όμορων χώρων, ώστε να μπορεί να έχει πολυσυλλεκτικότητα. Και θα μας φαινόταν παράξενο αν η ανακοίνωση του κόμματος δε συνοδευόταν και από κάποια ονόματα που θα πλαισιώσουν τον μεσσία. Οσο για την «αυτοοργάνωση» κατά το πρότυπο με το οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου οργάνωσε το ΠΑΣΟΚ το 1974, μόνο ως ανέκδοτο ακούγεται. Καταρχάς, ο Παπανδρέου είχε γύρω του πληθώρα στελεχών: από το αντιδικτατορικό ΠΑΚ μέχρι τη λεγόμενη αριστερή πτέρυγα και τη νεολαία της προδικτατορικής Ενωσης Κέντρου. Και το 1974 ήταν μια εποχή τεράστια πολιτικοποίησης και κοινωνικής ενεργοποίησης, κάτι που δεν ισχύει για το 2026. Αυτό που θα στήσει ο Τσίπρας θα είναι απλά ένας μηχανισμός οργανωτικής δουλειάς και όχι ένα μαζικό κόμμα)

«Η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, πράγματι, βιγκανισμός και τραμπισμός δεν πάνε μαζί. Όσο ενισχύεται ο δεύτερος, θα μειώνεται η επιρροή του πρώτου».

Εφη Αχτσιόγλου

(Maς έκαναν εντύπωση τα εισαγωγικά στην ανάρτηση της κυρίας Αχτσιόγλου στο facebook. Επειδή στην ίδια ανάρτηση προμοτάριζε άρθρο του «Εθνους» με τίτλο «Vegans μετά το hype – Τραμπ και υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα φρενάρουν τον βιγκανισμό;», ανατρέξαμε σ’ αυτό και διαπιστώσαμε ότι είναι δικά της λόγια, από συνέντευξη που έδωσε στο πλαίσιο αυτού του άρθρου. Είναι να σαλτάρεις διαβάζοντας αυτή τη μπούρδα. Αμα γίνουμε όλες και όλοι βίγκαν, καθαρίσαμε με τον Τραμπ και τον τραμπισμό! Είναι τόσο απλό και δεν το σκέφτηκε κανείς πέρα από τη μαθήτρια του Κατρούγκαλου, υπουργό των Τσιπροκαμμένων, αποτυχούσα  υποψήφια διάδοχο του Τσίπρα -ηττήθηκε κατά κράτος από τον Κασσελάκη- και σήμερα αγωνιούσα αν θα βρεθεί γι’ αυτήν μια καλή θέση στο νέο τσιπρικό αστερισμό. Λέει κι άλλα η κα Αχτσιόγλου στη συνέντευξή της στο πλαίσιο του παραπάνω άρθρου. Για να μην μας αφήσει καμιά αμφιβολία πως όταν λέει ότι «η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο», αναφέρεται στα ζώα που χρησιμοποιούνται ως τροφή. Στο ethnos.gr το λέει και πιο ωμά: «Για μένα είναι απόκριση σε μια ηθική επιταγή αποδοχής του άλλου ως ακριβώς αυτό που είναι: άλλο. Άλλο με συνείδηση εαυτού. Προφανώς μη ανθρώπινη συνείδηση, σύμφωνοι, αλλά πάντως με μια κάποια συνείδηση εαυτού»! Βουτιά στη μεταφυσική και τον αντιεπιστημονισμό, ένα βήμα πριν από το Βουδισμό. Μια διατροφική επιλογή μετατρέπεται σε ηθικό κατηγόρημα και παίρνει τη μορφή ιδεολογίας, ψευδούς συνείδησης. Στη συνέχεια, η ιδεολογία μετατρέπεται σε πολιτικό πρόταγμα. Ο αντιιμπεριαλισμός-αντικαπιταλισμός μετατρέπεται σε αντιτραμπισμό κι αυτός με τη σειρά του σε βιγκανισμό! Ράβδος εν γωνία, βρέχει. Κι ύστερα, η κα Αχτσιόγλου διαμαρτύρεται ότι την αποκαλούν «φασαία». Μακάρι να ήταν μόνον αυτό. Οι περισσότεροι/ες «φασαίοι-ες» κοιτάζουν τον εαυτούλη τους και δεν πειράζουν κανένα – εκτός από τους υφιστάμενους και τους εργάτες στη δουλειά, αν τύχει και είναι στελέχη καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Η κα Αχτσιόγλου ανήκει σ’ εκείνο το είδος των «φασαίων» πολυτελείας, που έχουν εξουσιαστικές φιλοδοξίες και είναι διατεθειμένοι να στραγγαλίσουν έναν ολόκληρο λαό, να «πατήσουν επί πτωμάτων», προκειμένου να ικανοποιήσουν αυτές τις εξουσιαστικές φιλοδοξίες. Η ίδια το επιβεβαίωσε αυτό, ως στέλεχος και υπουργός της λυσσασμένης μνημονιακής κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ)

Η υπουργός σημείωσε ότι προσπάθεια οποιασδήποτε κυβέρνησης είναι να μην υπάρχει ούτε ένα εργατικό δυστύχημα, και αυτό επιδιώκεται μέσω της διαρκούς βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου προκειμένου να υπάρχει συνεχής μείωση των εργατικών ατυχημάτων. Ως προς την Επιθεώρηση Εργασίας, η κ. Κεραμέως τόνισε ότι πρόκειται για Ανεξάρτητη Αρχή η οποία ελέγχει ζητήματα λειτουργίας, των εργασιακών σχέσεων, όπως για παράδειγμα το ωράριο εργασίας, τη χρήση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας, την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, ενώ εκδίδει και τα στατιστικά για τα εργατικά δυστυχήματα στη χώρα. […] σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η χώρα μας είναι τρίτη στην κατάταξη της λίστας με τα λιγότερα δυστυχήματα αναλογικά με τον πληθυσμό.  Όπως επεσήμανε η κα Κεραμέως, οι έλεγχοι της Ανεξάρτητης Αρχής έχουνε αυξηθεί από το ’19 μέχρι σήμερα κατά 35%, στην υγεία και στην ασφάλεια στην εργασία […] Ειδικά στο εργοστάσιο της «Βιολάντα», η Ανεξάρτητη Αρχή το 2025 έκανε 4 ελέγχους σε ζητήματα υγείας και ασφάλειας. Η κ. Κεραμέως διευκρίνισε ότι η Αρχή ελέγχει καταγγελίες και διενεργεί και αυτεπάγγελτους ελέγχους, ενώ τα ζητήματα πυροπροστασίας είναι αρμοδιότητα της πυροσβεστικής. Παράλληλα, τόνισε ότι ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης είναι να βελτιώνει συνεχώς το πλαίσιο, κάτι που έγινε πριν  από δύο μήνες με  το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης το οποίο περιλαμβάνει σημαντικό αριθμό διατάξεων για την ενίσχυση του πλαισίου Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία.

Δελτίο Τύπου υπουργείου Εργασίας

(Ta παραπάνω ειπώθηκαν δυο μέρες μετά από ένα δυστύχημα σε εργοστάσιο, που αποδεδειγμένα πλέον είναι έγκλημα. Ακόμα και το σκόπιμα ελλιπέστατο πόρισμα της Πυροσβεστικής δεν αφήνει αμφιβολία ότι πρόκειται -μιλώντας με νομικούς όρους- για ανθρωποκτονία κατά συρροή με ενδεχόμενο δόλο. Και τι λέει η αρμόδια υπουργός; Οτι όλα είναι καλώς καμωμένα. Οτι η κυβέρνηση έχει φτιάξει ένα υπέροχο πλαίσιο προστασίας της ζωής και της υγείας των εργατών και εργατριών, το οποίο μάλιστα συνέχεια το δυναμώνει. Και ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι πλήρεις και αφοσιωμένοι στο καθήκον τους. Τέσσερις φορές έλεγξαν το εργοστάσιο-ναρκοπέδιο. Και πώς έσκασε το ναρκοπέδιο πάνω στα κεφάλια των εργατριών, στέλνοντας πέντε στον τάφο, που θα ήταν περισσότερες αν η έκρηξη γινόταν στην πρωινή ή την απογευματινή βάρδια κι αν δεν είχε προηγηθεί φιέστα της εργοδοσίας, λόγω της οποίας μειώθηκε αριθμητικά και η νυχτερινή βάρδια; Σιγά που θα ασχοληθεί η… αγρίως νεοφιλελεύθερη υπουργός Κεραμέως. Καθήκον δικό της είναι να εξασφαλίζει συνθήκες υποδούλωσης της εργατικής δύναμης, που αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ για την αύξηση της κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Γιατί οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις είναι… η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, ο μοναδικός… παράγοντας προόδου και ευημερίας. Αν σκοτωθούν μερικοί εργάτες και εργάτριες, αν σακατευτούν άλλοι και άλλες, αν αρρωστήσουν χρόνια άλλες και άλλοι, αυτά είναι απλώς… παράπλευρες απώλειες σε ένα… θυελλώδες success story της ελληνικής οικονομίας, που το πέτυχε ο Μητσοτάκης με υπουργούς σαν την Κεραμέως, τον Γεωργιάση, τον Χατζηδάκη, τον Πιερρακάκη κτλ)

Δεν είμαι δημοφιλής σε εσάς τώρα επειδή υπερασπίζομαι τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι που είναι σε αυτή τη θέση, επειδή μας ανάγκασε στην Ευρώπη να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες που πρέπει να φροντίσουμε περισσότερο για την άμυνά μας. Μπορεί η Ευρώπη να αμυνθεί; Με τίποτα. Χωρίς τον Ντόναλντ Τραμπ, αυτό δεν θα είχε συμβεί ποτέ, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν θα είχαν αυξήσει τις αμυντικές τους δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ τους.

Μαρκ Ρούτε

(Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας και νυν γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ προκάλεσε το κοινό του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, μιλώντας σε ένα πάνελ με τίτλο «Μπορεί η Ευρώπη να αμυνθεί;». Οταν συναντήθηκε με τον Τραμπ, άρχισε και πάλι να τον ξεσκονίζει και να τον γλείφει. «Μπορείτε να είστε απολύτως βέβαιος ότι, αν ποτέ οι ΗΠΑ δεχτούν επίθεση, οι σύμμαχοί σας θα είναι μαζί σας. Υπάρχει απόλυτη εγγύηση. Με πονάει αν πιστεύετε πως δεν είναι έτσι και υπό την ηγεσία σας αυτή η Συμμαχία είναι ισχυρότερη από ποτέ», του είπε. Ο πορτοκαλομαλλιάς πήρε το γνωστό σε τέτοιες περιπτώσεις ύφος του, φούσκωσε σαν γαλοπούλα και ευχαρίστησε τον Ρούτε για το «μεγάλο κομπλιμέντο». Αντανακλά ο Ρούτε τις θέσεις του ολλανδικού ιμπεριαλισμού; Σε καμιά περίπτωση. Ο Ρούτε εκφράζει μόνο τον εαυτό του. Οι Αμερικάνοι διορίζουν τον εκάστοτε γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, αυτοί διόρισαν και τον Ρούτε. Η κυβέρνηση Μπάιντεν στήριξε δημόσια την υποψηφιότητά του, στέλνοντας σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ το μήνυμα «αυτός είναι, τέλος». Λίγους μήνες αργότερα η διάδοχος του Μπάιντεν, Καμάλα Χάρις, είχε ηττηθεί από τον Τραμπ και ο Ρούτε, ως καλός επαγγελματίας, προσαρμόστηκε άμεσα στις απαιτήσεις του νέου αφεντικού, το οποίο δημόσια αποκαλεί daddy. Μπαμπάκα! Μπορεί σ’ εμάς τους απλούς ανθρώπους, με αξιοπρέπεια και τιμή, αυτή η συμπεριφορά να προκαλεί αηδία, όμως στους αστούς πολιτικούς δεν προκαλεί τα ίδια αισθήματα. Πολλοί και πολλές πρέπει να θαυμάζουν τον Ρούτε που took the job και κατάφερε να δείξει τέτοια προσαρμοστικότητα. Η κυβερνητική πολιτική σε κάθε ιμπεριαλιστική χώρα υπερασπίζεται τα συμφέροντα της μονοπωλιακής τάξης αυτής της χώρας. Οι αστοί πολιτικοί, όταν αναλαμβάνουν διεθνή πόστα, υπερασπίζονται εκείνους που τους διόρισαν στο πόστο. Ο προκάτοχος του Ρούτε, Γενς Στόλτενμπεργκ, πρώην πρωθυπουργός και υπουργός της Νορβηγίας, ξεκίνησε από τη… μαρξιστική-λενινιστική Κόκκινη Νεολαία και αργότερα πέρασε στο σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα Νορβηγίας, με το οποίο έχτισε την πολιτική του καριέρα. Ως γενικός γραμμαστέας του ΝΑΤΟ δεν έκανε τίποτα διαφορετικό απ’ αυτό που κάνει ο δεξιός Ρούτε. Απλά ο Ρούτε είχε την «ατυχία» να πέσει πάνω στη δεύτερη θητεία του Τραμπ, κατά την οποία αυτός «έχει ξεφύγει». Αλλά ο Ρούτε τιμά τη δουλειά που του ανέθεσαν οι Αμερικάνοι, βάζοντας στοιχεία οσφυοκαμψίας, ξεσκονίστρας και γλειψίματος στη δημόσια συμπεριφορά του)

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Αγαπητέ φίλε Israel, […] η σημερινή σου παρουσία αποκτά μια θετική διάσταση στο πλαίσιο των ήδη άριστων και στρατηγικών αμυντικών μας σχέσεων. Γιατί η αμυντική μας συνεργασία πλέον, καλύπτει ολόκληρο το φάσμα: Από την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα και τις κοινές ασκήσεις μέχρι τη στρατηγική σύγκλιση στην έρευνα, στην καινοτομία, στην αμυντική τεχνολογία και βιομηχανία. […] Eνας άλλος πυλώνας συνεργασίας είναι η Τριμερής με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, «3+1». Δηλαδή, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Γενικά, λειτουργούμε ως ένας άξονας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Oπως ξέρετε, στην περιοχή μας πολλά διακυβεύονται από αποσταθεροποιητικές πρακτικές, από αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου, από αμφισβήτηση του Δικαίου της Θάλασσας. Η Ελλάδα υπερασπίζεται την κυριαρχία της, υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματά της, χωρίς να απειλεί οιονδήποτε, χωρίς να διεκδικεί οτιδήποτε. […] Oπως είναι φυσικό, «εκμεταλλεύτηκα» την παρουσία του Υπουργού στην Αθήνα, ανταλλάξαμε απόψεις για την ευρύτερη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, του υπογράμμισα τον σταθεροποιητικό και έντιμο ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα, διατηρώντας αμυντικές σχέσεις με το Ισραήλ και εγκάρδιες σχέσεις με τον αραβικό κόσμο. […] Και, βέβαια, από την πρώτη στιγμή καταδικάσαμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και υποστηρίξαμε το δικαίωμα σας, κύριε Υπουργέ, για αυτοάμυνα. Και στηρίζουμε το αίτημα για την επιστροφή της σoρού και του τελευταίου ομήρου. […] Θεωρώ ότι οι συζητήσεις μεταξύ μας αποτελούν πάντα ένα σκαλοπάτι για τη βελτίωση των σχέσεων μας, αλλά λειτουργούν και ως σταθεροποιητικός παράγων για την ευρύτερη περιοχή.

Nικος Δένδιας

(Ο Δένδιας υποδέχτηκε στην Αθήνα τον σφαγέα Ισραέλ Κατζ, δεξί χέρι του Νετανιάχου στη σιωναζιστική κυβέρνηση. Και επέλεξε να μην πει ούτε δυο τυπικά λόγια «ίσων αποστάσεων». Πλήρης ταύτιση με τους σιωναζιστές. Τους οποίους είχε το θράσος να χαρακτηρίσει παράγοντα σταθερότητας της περιοχής! Ποιους; Αυτούς που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με τις μισές χώρες της περιοχής και που προβάλλουν απροκάλυπτα ως στρατηγικό τους στόχο το «Μεγάλο Ισραήλ», ένα αυτοκρατορικό μόρφωμα που θα καταπιεί χώρες όπως η Παλαιστίνη, η Ιορδανία, ο Λίβανος, η Συρία, και θα διαμελίσει άλλες, όπως η Αίγυπτος, η Υεμένη, η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και η Τουρκία! Ο Δένδιας άκουσε -συγκατανεύοντας- τον Κατζ να λέει -δύο φορές μάλιστα- ότι Ελλάδα και Ισραήλ «μοιράζονται κοινές αξίες». Τον άκουσε να ονοματίζει την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του Ισραήλ, παραβιάζοντας τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, που και το ελληνικό κράτος έχει ψηφίσει. Παραβιάζοντας το διεθνές στάτους που αναγνωρίζει ως πρωτεύουσα της σιωνιστικής οντότητας το Τελ Αβίβ. O ελληνικός λαός πρέπει να βάλει τέρμα σ’ αυτή την ντροπή)