Ενας επαγγελματίας δολοφόνος επιβιβάζεται σ’ ένα ταξί για μια νυχτερινή διαδρομή θανάτου στο Λος Αντζελες. Πέντε θύματα τον περιμένουν, όμως ο ταξιτζής που τον συνοδεύει θα επιχειρήσει να αποτρέψει τα χειρότερα… Ο Μάικλ Μαν θα καταφέρει να μετατρέψει την απλοϊκή αυτή ιστορία σε καλογυρισμένο θρίλερ, με ρυθμό, ένταση, καλές ερμηνείες και ατμόσφαιρα, δίνοντας μια ασυνήθιστη εικόνα του Λος Αντζελες. Σίγουρα η ταινία θα τύχει ευνοϊκής υποδοχής από τους οπαδούς του είδους. Ελένη Σταματίου
Επιστροφή του μεγάλου ανεξάρτητου της Αμερικής, με μια ταινία-συρραφή μικρών ιστοριών για δυο “απ’ τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή”, τον καφέ και τα τσιγάρα. Με αφετηρία το μακρινό 1986, με την πρώτη από τις βινιέτες βραβευμένη ως καλύτερη μικρού μήκους στις Κάνες το 1993 και με ένα εξαιρετικό καστ μουσικών και ηθοποιών να εμφανίζεται στις υπόλοιπες (Ιγκι Ποπ, Τομ Γουέιτς, RZA, White Stripes, Στιβ Μπουσέμι, Κέιτ Μπλάνσετ, Μπιλ Μάρεϊ, Στιβ Κούγκαν, κ.ά.), ο Τζάρμους εμμένει στο ιδιαίτερο φιλμικό του σύμπαν και διατηρεί με άνεση το θρόνο στο αμερικάνικο «εναλλακτικό» σινεμά, χωρίς, ωστόσο να επιδιώκει κάτι το καινούριο ή το διαφορετικό από αυτό που συνηθίζει. Ασπρόμαυρη φωτογραφία, ροκ εν ρολ και φιλοσοφία καφενείου σε 12 αυτοτελείς και κωμικοτραγικές ιστορίες που συνδιαλέγονται. Η Αμερική του περιθωρίου αλλά και του σταρ σίστεμ, η Αμερική του καθημερινού παράλογου, αποτυπώνεται από τον Τζάρμους, μέσα από θεατρικούς διαλόγους για τα πιο ασήμαντα κι ετερόκλητα πράγματα, με διάθεση…
Αρχισαν τα όργανα. Μετά την αποτυχία του στις πρόσφατες εκλογές να ελέγξει τις διοικήσεις των Ομοσπονδιών, ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Ορφανός, επικεντρώνει την προσπάθειά του στον οικονομικό έλεγχο των Ομοσπονδιών, με πρώτη ενέργεια τη δραστική περικοπή των επιχορηγήσεών τους, ενώ έπεται και συνέχεια με την ενεργοποίηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο θα αρχίσει άμεσα να ψάχνει για «λαβράκια» στα ταμεία των Ομοσπονδιών. Οι αντιδράσεις των θιγομένων «αγνών και ανιδιοτελών εργατών του ελληνικού αθλητισμού», που διοικούν τις Ομοσπονδίες, είναι ιδιαίτερα έντονες και ήδη έχουμε τις πρώτες απειλές για αναστολή των δραστηριοτήτων τους και για «λουκέτα» που θα μπουν εξαιτίας του οικονομικού αδιέξοδου. Οι διοικήσεις μάλιστα στις δυνατές Ομοσπονδίες, όπως ο ΣΕΓΑΣ (στίβος), η ΕΟΚ (μπάσκετ), η ΕΟΠΕ (βόλεϊ), η ΕΚΟΦ (κολύμβηση), κάνουν άμεσους υπαινιγμούς ενάντια στον Ορφανό και τον κατηγορούν ότι προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να τους οδηγήσει σε παραίτηση και να βάλει δικούς του ανθρώπους στις θέσεις τους. Προς…
H ελληνοποίηση αμνοεριφίων (ηλικίας μέχρι ενός χρόνου) από Bουλγαρία, Pουμανία και άλλες βαλκανικές χώρες είναι μια παλιά ιστορία, που διαδραματιζόταν σε πολλούς νομούς της χώρας, ιδιαίτερα δε στην βόρεια Eλλάδα. H ιστορία αυτή γιγαντώθηκε ιδιαίτερα από τις αρχές του 2004, γιατί από τότε καταργήθηκαν οι ποσοστώσεις και οι δασμοί για εισαγόμενα αμνοερίφια (και για άλλα ζώα, κρέατα κ.λπ.). H κατάργηση των ποσοστώσεων και των δασμών είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εισαγωγές απ’ αυτές τις χώρες. Γίνεται λόγος για 650.000 κεφάλια. H ιστορία αυτή ήταν γνωστή σε μας από το 2001 (ξέραμε αρκετές περιπτώσεις που είχαν παραπεμφθεί στην εισαγγελία), γνωστή ευρέως στους κτηνίατρους δημοσίους υπαλλήλους και γνωστή επίσης στην πρώην και τη νυν πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας. Aς σταματήσει λοιπόν ο υφυπουργός A. Kοντός να μιλάει για έρευνα και ανεύρεση στοιχείων τους τελευταίους δυόμισι μήνες, γιατί και ο ίδιος γνώριζε γι’ αυτή την ιστορία. από πολυ παλιά. Ποιοι…
Γιατί φέτος μειώθηκαν πολύ οι ήδη χαμηλές τιμές πολλών αγροτικών προϊόντων (εμπορευμάτων), όπως στάρι, καλαμπόκι, ρύζι κλπ, μειώθηκαν κατά πολύ. Oι εισαγωγείς και μεταποιητές κεφαλαιοκράτες δικαιολογούν τις μεγάλες εισαγωγές αυτών των αγροτικών προϊόντων στο όνομα της κακής ποιότητας των ομοειδών ελληνικών. Στο όνομα της ποιότητας δικαιολογούν και τις προσφερόμενες απ’ αυτούς εξευτελιστικές τιμές παραγωγού. Aποφεύγουν όμως την παραμικρή αναφορά στο ότι (επειδή άνοιξαν διάπλατα οι αγορές της EE των 25 στα αγροτικά προϊόντα των βαλκανικών και άλλων χωρών, με την κατάργηση των ποσοστώσεων και τη μείωση μέχρι μηδενισμού των δασμών) έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα σε εξευτελιστικές τιμές. Oσον αφορά δε την ποιότητα των εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων, που αποτελούν πρώτες ύλες της βιομηχανίας, τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν τα ελληνικά, των οποίων η ποιότητα φέτος ελάχιστα διέφερε από πέρυσι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι κεφαλαιοκράτες όχι μόνο την παραγωγή ποιοτικών, αλλά και την παραγωγή υγειινών τροφίμων…
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η γκανγκστερική επίθεση ενάντια στον αθλητικογράφο Φίλιππο Συρίγο οργανώθηκε από μαφιόζικα κυκλώματα. Αυτοί που τον χτύπησαν ήταν επαγγελματίες και όχι χουλιγκάνοι. Ακόμα και τα χτυπήματα δείχνουν μελετημένα: όχι να σκοτώσουν, αλλά να σακατέψουν. Αν ήταν δουλειά χουλιγκάνων, δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο στην Αστυνομία να βγάλει άκρη. Ο Συρίγος έχει ανοίξει κάποια μέτωπα τελευταία. Το μέτωπο σταδίου Καραϊσκάκη – Κόκκαλη. Το μέτωπο Ολυμπιάδας – Αγγελόπουλου. Το μέτωπο ντόπινγκ – Τζέκου. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς τί λόγο είχε ο διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» Σεραφείμ Φυντανίδης να δηλώνει δημόσια ότι οι δράστες της επίθεσης πρέπει να αναζητηθούν στο χώρο του ποδοσφαίρου; Γιατί ένας τόσο έμπειρος δημοσιογράφος, όπως είναι ο Φυντανίδης, σπεύδει να «δώσει γραμμή» για τον προσανατολισμό των ερευνών σε ένα μόνο από τα μέτωπα που είχε ανοίξει ο επικεφαλής του αθλητικού τμήματος της εφημερίδας του; Γιατί έθεσε υπεράνω υποψίας το κύκλωμα της ολυμπιακής μπίζνας; Εχει ιδιαίτερη σημασία το παραπάνω…
♦ Τα προβλήματα παραμένουν -ο αγώνας συνεχίζεται – Απεργούμε 21 Οκτ. 2004, για ουσιαστικές αυξήσεις-νέο μισθολόγιο -ένταξη στα ΒΑΕ-αναβάθμιση των εργασιακών μας σχέσεων (ΑΔΕΔΥ) Πρώτη σπουδαία διαπίστωση. Τα προβλήματα παραμένουν. Δεν πρέπει να είναι πολύ σοβαρά όμως. Τουλάχιστον για την ΠΑΣΚΕ. Την πρώτη δύναμη. Μετά από 20 χρόνια σοσιαλισμού, τα πιο σοβαρά έχουν αντιμετωπιστεί. Τώρα έμειναν κάποια… ποιοτικά, όπως τα ΒΑΕ και κυρίως το πρόβλημα της αναβάθμισης (τι λέξη, τι αίτημα, τι στόχος!!!) των εργασιακών μας σχέσεων. Γι’ αυτό οι αγωνιστές της ΑΔΕΔΥ, επειδή έχουν όραμα -πάνω απ’ όλα- και στόχο, συνεχίζουν τον αγώνα. Τον σκληρό και δύσκολο αγώνα. Ως την τελική δικαίωση των δημοσίων υπαλλήλων. Τότε που ο δημόσιος τομέας θα έχει έναν ιδιαίτερα αυξημένο θεσμικό ρόλο, μέσα σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, αλληλοκατανόησης, συνεργασίας. Μέσα σε μια κοινωνία του καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο. Στην κοινωνία των θαυμάτων. Του χρόνου τέτοια εποχή θα είμαστε μαζί. Απορία: γιατί δεν ζητάνε οι…
Μόνο ένοχοι και ρουφιάνοι (Το μαχαίρι στο κόκκαλο) Πατριώτες «Ζήτω το έθνος, ζήτω το κράτος, ζήτωσαν οι ένοπλες δυνάμεις» (κι ύστερα κοιμήθηκαν…) Νταλόι ντικτατούρου! (ψέματα;) ♦ Με τόσες οφειλές δεδουλευμένων δεν μιλάμε για μισθωτή σκλαβιά άλλα για… άμισθη. ♦ Σε ιδιώτες μέρος του (πρώην αεροδρομίου) Ελληνικού. Αλλά… «στη δουλειά μαλάκας και εθνικά περήφανος». ♦ Κι απόκοντα να έχουμε πήξει πλέον στα «κέντρα διαταραχών του λόγου». Προφανώς αυτές οι «ιδιωτικές πρωτοβουλίες» δεν διαβάζουν περιοδικά, εφημερίδες, λογοτεχνιάρικα βιβλία, δεν ειδησοακούνε, δεν έχουν ανακαλύψει την «δυσλεκτικότητα» του θεάματος. Και, να, πηγαίνουν τα παιδάκια να διορθώσουν τη δυσλεξία τους (που ως γνωστόν είναι κάτι σαν «μόδα», όπως το κινητό…). ♦ Και μιας κι αναφέραμε το κινητό: αφού πρώτα κυκλοφόρησαν 10 και βάλε εκατομμύρια κινητά στην πιάτσα, «ανακαλύφθηκε» ότι τα κινητά «βλάπτουν σοβαρά την υγεία». ♦ «Μάθαμε ότι πηδιόμαστε, πλάκωσε και η Βουλή των εφήβων» (Γεράσιμος ο Αλιεύς, Η ΕΠΟΧΗ, 19/9/2004). ♦ «Ευρωπαϊκό κοινωνικό Φόρουμ…
* Είμαι ο ένας στους πέντε που δεν έχει λεφτά για πετρέλαιο θέρμανσης. * Η Κοκκινοσκουφίτσα κινδυνεύει να ταυτιστεί με το κοριτσάκι με τα σπίρτα. Τι προτείνετε να κάψουμε για να ζεσταθούμε λίγο; (Κοίτα, γελάει πονηρά ο άλλος…). * Επιτυχημένη η εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη, τουλάχιστον όσον αφορά την προσέλευση κοινού (πάνω από 200 άτομα). Πολλές παρουσίες από συντεταγμένους χώρους, αλλά και ηχηρές απουσίες. Κατ’ άλλους έπαιξε το ρόλο του το ότι ήταν Σάββατο, κατ’ άλλους η ελλιπής «διαφήμιση» της εκδήλωσης, καθ’ ημάς η διστακτικότητα προσέγγισης του θέματος, όχι μόνο από το ευρύ κοινωνικό σώμα, αλλά ακόμα και από εις άλλα δραστήριους χώρους της αριστεράς. * Να θυμίσουμε ότι η συνωμοσία της σιωπής στα ΜΜΕ (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) συνεχίζεται. Καθημερινά υπάρχει καταιγισμός από συμβάντα κι εξελίξεις, αλλά για κάποιους το θέμα δεν υπάρχει, ούτε καν σαν είδηση, ούτε σαν ένα γεγονός που χρήζει απλής δημοσιογραφικής αναφοράς. * Από…
Εχει δίκιο ο υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Π. Παυλόπουλος να διαμαρτύρεται, επειδή τα ΜΜΕ δεν έδωσαν την έκταση που έπρεπε στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να θέσει στο αρχείο την προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας περί πλημμελούς εφαρμογής της Οδηγίας 199/70 για την εργασία ορισμένου χρόνου. Τόσο καιρό, γραφειοκράτες συνδικαλιστές και νομικοί της κονόμας βομβάρδιζαν τους δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους με τη θεωρία, ότι οι ρυθμίσεις που έκαναν οι ελληνικές κυβερνήσεις για το ζήτημα ήταν αντίθετες με την κοινοτική οδηγία 199/70. Δικαίως, λοιπόν, διαμαρτύρεται ο Παυλόπουλος: Γιατί τώρα που μας δικαιώνει η Κομισιόν δεν γράφετε ότι η δική μου ρύθμιση είναι σύννομη με το κοινοτικό δίκαιο; Κατά την εβδομαδιαία συνεδρίασή της την Τετάρτη 13.10.2004 η Κομισιόν αποφάσισε να θέσει στο αρχείο την υπόθεση παραβίασης κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, αφού μελετώντας το φάκελο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «το νέο Προεδρικό Διάταγμα είναι συμβατό με την Οδηγία 1999/70». Συνεχίζει δε την…
♦ Ψευταράς Η εφημερίδα μας φέρθηκε στον Παπαληγούρα με ασυνήθιστη ευγένεια όσο διαρκούσε η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων. Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να βγούμε και να τον αποκαλέσουμε δημόσια ψεύτη. Για όσα έλεγε τις προηγούμενες μέρες και γι’ αυτά που αναγκάστηκε να ανακοινώσει την περασμένη Δευτέρα. Εχει και η πολιτική αγυρτεία κάποια όρια τα οποία ο υπουργός Δικαιοσύνης ξεπέρασε χωρίς ντροπή. Για τα ψέματά του γράφουμε αναλυτικά στο ρεπορτάζ στις σελίδες 8-9 αυτού του φύλλου. ♦ Καλώστονε τον καραγκιόζη Τί σας λέγαμε; Το ‘φερε από εδώ, το ‘φερε από εκεί, μας ξεφούρνισε τη διαθεσιμότητά του για την προεδρία της Δημοκρατίας ο Ν. Κωνσταντόπουλος (με συνέντευξη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία). Οταν μας πληροφόρησε ότι παραιτείται από την προεδρία του ΣΥΝ, καταλάβαμε ότι πάει να το παζαρέψει για πρόεδρος της Δημοκρατίας. Γιατί είναι τόσο αρχομανής, που δεν υπήρχε περίπτωση να εγκαταλείψει εθελουσίως την αρχηγία του ΣΥΝ. Μόνο με κλοτσιές θα τον έδιωχναν οι…
Χρειάστηκε να φτάσει στα πρόθυρα του θανάτου ο Δ. Κουφοντίνας (ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει ύστερα από ένα μήνα σκληρής απεργίας πείνας), για να αναγκαστεί η κυβέρνηση Καραμανλή να καταργήσει τουλάχιστον το μεταλλικό κλουβί που έκρυβε ακόμα και τη θέα του ουρανού στους πολιτικούς κρατούμενους. Ας το φανταστούμε λίγο: η ζωή ενός ανθρώπου για ένα μεταλλικό κλουβί. Ο συμβολισμός είναι άκρως διαφωτιστικός για την ποιότητα της «καλύτερης δημοκρατίας που είχαμε ποτέ». Είναι όντως η καλύτερη δημοκρατία που είχε ποτέ ο ελληνικός αστισμός. Ουδέποτε στο παρελθόν είχε καταφέρει να περάσει τόσα χρόνια ομαλού κοινοβουλευτικού βίου. Πάντα ερχόταν ένα πραξικόπημα και τη διέκοπτε. Μόνο που και η πιο δημοκρατική κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν παύει να είναι δικτατορία της αστικής τάξης, όπως μας έχει προειδοποιήσει πριν από εκατόν τόσα χρόνια ο Καρλ Μαρξ. Αυτή, λοιπόν, η δικτατορία της αστικής τάξης είναι δημοκρατική και ανεκτική όσο αισθάνεται ότι μπορεί μ’ αυτή τη δημοκρατικότητα να χειραγωγεί…
►Οι “διαρθρωτικές αλλαγές” (“ελαστικά” εργασιακά, ιδιωτικοποιήσεις, “εκούσιες αποχωρήσεις” εργαζομένων από το Δημόσιο κλπ) επανέρχονται στο προσκήνιο ως επιτακτικές από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Ν. Γκαργκάνα – συνιστά στους “κοινωνικούς εταίρους” συναίνεση για περιορισμό των μισθών, στην κυβέρνηση συγκράτηση δαπανών και άλλες μεθόδους λιτότητας. Βήμα ►Το ‘χε παρακάνει κι αυτός ο Συρίγος: Να το γήπεδο Καραϊσκάκη, να οι ντόπες, να η «Οκταγκον», να το ένα, να το άλλο. Πού πας κύριε; Δεν έχεις ακούσει ότι κυκλοφορούν γκάνγκστερ με «γλαφυρές γραβάτες» και μαφίες με παπιγιόν; Και προπάντων δεν ήξερες αυτό που λέει η παινεμένη «κοινή γνώμη», ότι οι δημοσιογράφοι «κάνουν τουμπεκί», επειδή είναι είτε υπάλληλοι είτε φοβισμένοι είτε αδιάφοροι; Γ. Τριάντης (Ελευθεροτυπία) ►Ξεχνάμε λοιπόν ότι φωνάζαμε “Ελλάς! Ελλάς!” αποθεώνοντας κατά φαντασία ομογενείς, βγάζουμε από τη χλαμύδα ή τη φουστανέλα τον γνώμονα και ξαναγινόμαστε αυστηρότατοι ελληνομέτρες. Το χειρότερο: Εμπλέκουμε τα ίδια μας τα παιδιά στη μισαλλοδοξία μας, τα δηλητηριάζουμε, τα καθοδηγούμε…
Η Δικαιοσύνη -και κατ’ επέκταση η Δημοκρατία μας- προσδιορίζεται από το ανθρώπινο πρόσωπό της. Αυτό συνιστά την τεράστια ποιοτική υπεροχή της δημοκρατίας έναντι της τρομοκρατίας. Αναστάσης Παπαληγούρας
♦ Το διαβάσαμε στην «Εποχή» και τσιμπηθήκαμε για να δούμε αν είμαστε ξυπνητοί ή ονειρευόμαστε. Την πορεία αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους την Πέμπτη 14/10 οργάνωσαν -έγραφε το δημοσίευμα- «14 οργανώσεις της Αριστεράς». Ο κ. Πάνος Λάμπρου, που υπέγραφε το δημοσίευμα, ίσως δεν ήταν παρών στη συνέντευξη Τύπου δυο μέρες πριν, στην οποία ανακοινώθηκε ότι την πορεία είχαν αποφασίσει οι Κινήσεις Αλληλεγγύης, σε συνέλευση στο Πολυτεχνείο. Δεν διάβασε, όμως, τις καθημερινές εφημερίδες που το έγραφαν; Επειδή φαίνεται πως ήταν στην πορεία, μήπως μπορεί να μας πει πόσο κόσμο είχαν οι «14 οργανώσεις της Αριστεράς» και πόσο τα μπλοκ των συλλογικοτήτων που συμμετέχουν και στηρίζουν τις Κινήσεις Αλληλεγγύης; Δεν νομίζουμε πως έκανε λάθος ο καλός ρεπόρτερ. Μάλλον τη δόξα του Γκέμπελς ζήλεψε. ♦ Η Βουλή τίμησε τους ολυμπιονίκες σε ειδική πανηγυρική τελετή. Τίποτα το παράξενο, βέβαια, σ’ αυτό. Σημειώνουμε απλώς ότι στην τελετή έλαβαν μέρος όλα τα κόμματα. Και αυτά που υποτίθεται…
● Το κλουβί έφυγε κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για τους κρατούμενους ●●● Πρέπει να είσαι κρατούμενος για να καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι έστω αυτό το επιμέρους μέτρο ●●● Το θέμα του παράνομου και απάνθρωπου ειδικού καθεστώτος κράτησης τέθηκε, αναδείχτηκε σε πολιτικό ζήτημα κι αυτό είναι πολύ σημαντικό και για τους πολιτικούς κρατούμενους και για το κίνημα αλληλεγγύης ●●● Το ειδικό καθεστώς παραμένει και αυτό μας επιφορτίζει με καθήκοντα ●●● Τώρα που είναι ζεστά τα πράγματα, πρέπει να συνεχίσουμε ●●● Να συνεχίσουν ειδικά όσοι έχουν έναν τυπικό ή άτυπο θεσμικό ρόλο και πήραν θετική στάση ●●● Ο Δικηγορικός Σύλλογος, οι πανεπιστημιακοί, η ΕΙΝΑΠ, διάφορες ενώσεις ●●● Και το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη δράση του στις νέες συνθήκες ●●● Μαζεύτηκε ένα δυναμικό, αυτό δεν πρέπει να πάει χαμένο ●●● Αυτό το πρώτο ρήγμα στην κρατική βαρβαρότητα πρέπει να διευρυνθεί ●●● Υποκλινόμαστε στους απεργούς πείνας που με τη στάση τους…
Ακούσαμε την είδηση και κουνούσαμε το κεφάλι μας για να συνέλθουμε. Ο Μπίστης και η ΑΕΚΑ, λέει, προσχωρούν στο ΠΑΣΟΚ. Μα καλά, δεν ήταν ΠΑΣΟΚ ετούτοι τόσα χρόνια; Δεν είχε γίνει ο Μπίστης υφυπουργός; Δεν μπήκαν στους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές; Τί είδους προσχώρηση είναι αυτή; Φαίνεται πως ο Γιωργάκης προσπαθεί να φτιάξει έναν δικό του πυρήνα, να δώσει την εντύπωση ότι το ΠΑΣΟΚ διευρύνεται και επειδή υπαρκτές δυνάμεις για διεύρυνση δεν υπάρχουν, επιστρατεύθηκε και πάλι ο πάντα φιλότιμος Μπίστης να παίξει το ρόλο του αβανταδόρου. Οπως ακριβώς κάνουν οι αβανταδόροι των παπατζήδων στην οδό Αθηνάς. Μόνο που εκείνους τους παρακολουθείς και χαμογελάς με το γραφικό θέαμα (αν δεν κάνεις τη μαλακία να παίξεις), ενώ τον Μπίστη τον βλέπεις και σου ‘ρχεται να ξεράσεις. Υποψιαζόμαστε, πάντως, ότι η επόμενη διεύρυνση θα είναι ο πρόεδρος Μήτσος και οι κολλητοί του από το πάλαι ποτέ ΔΗΚΚΙ. Γιατί όσοι πήραν στα…
«Ο άνθρωπος που είναι για τα μεγάλα, φαίνεται από την προσοχή που δίνει στα μικρά» είπε κάποιος ιστορικά γνωστός που μου διαφεύγει το όνομά του. Πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, όλοι(;) σκεπασμένοι από το πέπλο μιας πρόστυχης σιωπής. Οι άνθρωποι που θα έπρεπε να αφυπνίζουν την κοινωνία και να υποκινούν ανησυχίες κι εξεγέρσεις, αγώνες ενάντια σ’ ό,τι ληστεύει και καταδυναστεύει τον άνθρωπο, σιωπούν. Η εξοχότης και η καλλιέργειά τους γνωρίζει τον Σάμουελ Μπέκετ κι εφαρμόζει τη ρήση του «μην περιμένετε να σας κυνηγήσουν για να κρυφτείτε». Είναι πάντα κρυμμένοι, ασφαλείς από τα κοινωνικά ρεύματα που μπορεί να φέρουν πιάσιμο ή ρευματισμούς… Παίρνω τον μεγεθυντικό φακό μου και κοιτώ. Πού βρίσκονται όλοι αυτοί; Μακριά, πολύ μακριά. Οι περισσότεροι έχουν μετακινηθεί σε προάστια, έξω από τις πόλεις που είναι και πολιτικά κέντρα, τα κέντρα της ζωής και του αγώνα, τα κύρια μέρη όπου η εργατική τάξη μπορεί να ζυγίσει και ν’ αναδείξει τη…
Τελικά τί γίνεται, αποφάσισε η κυβέρνηση να καθαρίσει τον τόπο από τα σκάνδαλα και να σύρει τους πολιτικούς αντιπάλους της στο σκαμνί, αν βρεθούν ένοχοι, ή όχι; Γιατί όποιος παρακολουθεί τα πολιτικά πράγματα του τόπου δεν διαπιστώνει τίποτα τέτοιο. Η μεν κυβέρνηση δεν δείχνει κανέναν ιδιαίτερο φανατισμό στο ξεκαθάρισμα των σκανδάλων, η δε αξιωματική αντιπολίτευση, που υποτίθεται ότι βάλλεται και επιχειρείται να τεθεί σε πολιτική ομηρεία, δεν δείχνει καμιά διάθεση να σηκώσει τους τόνους και να αντεπιτεθεί. Τίποτα δεν θυμίζει «βρόμικο» ή «καθαρό» ‘89. Τότε οι αντιπαραθέσεις ήταν υπαρκτές, η πολιτική κρίση έβραζε, στήθηκαν ακόμα και ειδικά δικαστήρια για να δικάσουν τον Α. Παπανδρέου και κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα όλα δείχνουν κακόγουστο θέατρο. Ο Καραμανλής φροντίζει να κρατιέται ο ίδιος έξω από τις διαδικασίες «κάθαρσης». Το ίδιο ισχύει και για όλα τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ. Κάτι δευτεράντζες μιλάνε, που δεν τις ακούει κανένας. Κι αυτοί…
Στις Βριξέλες θεωρούν βέβαιο ότι στις 17 Δεκέμβρη θα επιτευχθεί συμβιβασμός ανάμεσα στην Τουρκία και την ελληνοκυπριακή ηγεσία για κατά κάποιο τρόπο αμοιβαία αναγνώριση. Η μεν Αγκυρα θα αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, η δε Λευκωσία θα άρει κάθε επιφύλαξη στον ορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Τουρκία, ενώ θα αποδεχτεί το άνοιγμα του αεροδρομίου της Τύμπου και το απευθείας εμπόριο με τη βόρεια Κύπρο. Στις Βριξέλες μιλούν για «λύση-πακέτο» και δηλώνουν ότι το παρασκηνιακό παζάρι έχει ανάψει. Στη Λευκωσία, από την άλλη, υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποδοχή του ανοίγματος του αεροδρόμιου της Τύμπου, γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε ντεφάκτο αναγνώριση του ψευδοκράτους. Επίσημη δήλωση, όμως, δεν κάνει κανείς από την κυβέρνηση ή από τους άλλους πόλους εξουσίας. Αυτό σημαίνει ότι παζαρεύουν και μετράνε τις δυνάμεις τους, που δεν είναι πολλές.
