Μόνο ένοχοι και ρουφιάνοι (Το μαχαίρι στο κόκκαλο)
Πατριώτες «Ζήτω το έθνος, ζήτω το κράτος, ζήτωσαν οι ένοπλες δυνάμεις» (κι ύστερα κοιμήθηκαν…)
Νταλόι ντικτατούρου! (ψέματα;)
♦ Με τόσες οφειλές δεδουλευμένων δεν μιλάμε για μισθωτή σκλαβιά άλλα για… άμισθη.
♦ Σε ιδιώτες μέρος του (πρώην αεροδρομίου) Ελληνικού. Αλλά… «στη δουλειά μαλάκας και εθνικά περήφανος».
♦ Κι απόκοντα να έχουμε πήξει πλέον στα «κέντρα διαταραχών του λόγου». Προφανώς αυτές οι «ιδιωτικές πρωτοβουλίες» δεν διαβάζουν περιοδικά, εφημερίδες, λογοτεχνιάρικα βιβλία, δεν ειδησοακούνε, δεν έχουν ανακαλύψει την «δυσλεκτικότητα» του θεάματος. Και, να, πηγαίνουν τα παιδάκια να διορθώσουν τη δυσλεξία τους (που ως γνωστόν είναι κάτι σαν «μόδα», όπως το κινητό…).
♦ Και μιας κι αναφέραμε το κινητό: αφού πρώτα κυκλοφόρησαν 10 και βάλε εκατομμύρια κινητά στην πιάτσα, «ανακαλύφθηκε» ότι τα κινητά «βλάπτουν σοβαρά την υγεία».
♦ «Μάθαμε ότι πηδιόμαστε, πλάκωσε και η Βουλή των εφήβων» (Γεράσιμος ο Αλιεύς, Η ΕΠΟΧΗ, 19/9/2004).
♦ «Ευρωπαϊκό κοινωνικό Φόρουμ – Πώς θα πάτε στο Λονδίνο – και θα γυρίσετε πίσω ικανοποιημένοι» (Η ΕΠΟΧΗ , 19/9/2004). Κι επεράσαμ’ όμορφα… (Εμπρός για νέες εκδρομές).
♦ «Νόμοι προπομποί κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού». Δημ. Μπελαντής, σε συνέντευξη του στο ΠΡΙΝ, 3/10.2004.
♦ Ναι, ρε! Η διανοουμενάρα κ. Σώτη Τριανταφύλλου δεν έχει discman. Εχει walkman! Να, ρε, επανάσταση! (Μας πληροφορεί η Σώτη – Διώτη από τις σελίδες της ATHENS VOICE, 14-20/10/2004).
♦ Τα συνθήματα και τα χρήματα! Αυτά μας έφαγαν (έλεγε ένας παλιός κολλητός του πατέρα μου)…
♦ Οχι, θα κάνανε συνέδρια και συνδιασκέψεις άμα δεν ερχόσαντε εκλογές….
♦ 8227-992. Τηλεφωνήσατε αμέσως και παραγγείλατε: «Λαϊκή αντίσταση και κομμουνιστική ανασυγκρότηση». (Απόκτησε κι η μύγα (λίγο) κώλο και… ανασυγκροτείται).
♦ «Η κατασκευαστική εταιρία ΑΚΤΩΡ δεν είναι μια προσωπική “διαπλεκόμενη” υπόθεση. Απασχολούνται σε αυτήν χιλιάδες εργαζόμενοι…» (Γ. Κύρτσος, CITY PRESS, 15-10-2004). (Φιλοθέη καλεί… εργατική τάξη).
♦ 170 ευρώνια (ήγουν 170 χήνες) Το ταξίδι στο διάστημα (ρε, μπουρλότο και φωτιά στ’ αφεντικά, εθνικά, πλανητικά… διαπλανητικά!).
♦ «Η δίκη για τον ΕΛΑ τέλειωσε… ο αγώνας συνεχίζεται» (από τη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 30, 15/10/2004).
♦ «Αφού λοιπόν τα προσόντα δεν αναγνωρίζονται, ένας στους πέντε νέους δεν τελειώνει το λύκειο. Πρόκειται κυρίως για άνδρες που δεν έχουν μεγάλο κίνητρο να συνεχίσουν το σχολείο καθώς πιστεύουν ότι δεν θα τους προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 17/10/2004). Οι… προσωπικές ευθύνες και όχι οι ταξικοί φραγμοί…
♦ Εχουμε από τις πιο μεγάλες κρατήσεις στην Ευρώπη (ως μισθωτοί). Κι ακόμα κρατιόμαστε (gamotaftiatukarharia!).
♦ Παίρνει ο Βουρλούμης το ψαλίδι κι αρχινάει το… ντουφεκίδι (ενώ οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ παίρνουν θέση μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα… just like sitting ducks).
♦ Δυστυχώς τα χειμερινά προπύλαια αρνούνται εντόνως να πάρουν μέρος στην οκτωβριανή επανάσταση (του 2004) (θέλει και διευκρίνιση το πράγμα;).
♦ Αλλο κόρη αλβανού μετανάστη κι άλλο αλβανός πρωθυπουργός στα μπουζούκια (η κόρη αλβανού μετανάστη να μην σηκώσει στα Βάγια τη σημαία -που καμμένη φαντάζει ωραία- ο κ. Φάτος Νάνο διασκεδάζει…)
♦ Δόσεις για αυτοκίνητα και τα μυαλά ακίνητα.
♦ Μπράβο, κύριε αρχιεπίσκοπε, που έδωσες τη συγκατάθεσή σου γι’ άλλη μία νίκη…
♦ Τσούπ! να και το «Συντονιστικό Αγώνα» μαθητών Αθήνας «που θα συντονίσουν τα βήματά τους με γονείς, καθηγητές και εργαζόμενους» (902 TV, ειδήσεις, 17-10-2004, 21ου).
Βασίλης
