Συντάκτης: Eksegersi.gr

Η αμερικάνικη προπαγάνδα τον χρησιμοποιεί κατά κόρον για να δικαιολογήσει την εκστρατεία της στην ιρακινή ενδοχώρα. Ο περίφημος Ιορδανός (για την ακρίβεια Παλαιστίνιος, όπως μας πληροφορούν οι Asia Times) «τρομοκράτης» είναι ο μπαλαντέρ για όλες τις περιπτώσεις. Αυτός ήταν ο «σύνδεσμος» του ιρακινού καθεστώτος με την Αλ-Κάιντα, ακολουθώντας την Ανσάρ Αλ-Ισλάμ, την οργάνωση που ο Πάουελ είχε παρουσιάσει σαν το δάκτυλο της Αλ-Κάιντα στο Ιράκ τις παραμονές του πολέμου. Αυτός ήθελε να σπείρει τη διχόνοια μεταξύ Σουνιτών – Σιιτών, σύμφωνα με το περιβόητο έγγραφο που… ανακαλύφθηκε σε δισκέτα σε κρυσφήγετο του τρομοκράτη που βρήκαν τα «τσακάλια» των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών στη Βαγδάτη τον περασμένο Φλεβάρη (κατά σύμπτωση την ίδια περίοδο με τη διπλή βομβιστική επίθεση σε Καρμπάλα-Βαγδάτη, που είχε στόχο αποκλειστικά ιρακινούς προσκυνητές). Αυτός κρύβεται πίσω απ’ την αντίσταση της Φαλούτζα και όλων των αιματηρών επιθέσεων και απαγωγών! Κατά περίεργο τρόπο, ο Ζαρκάουι δε βγήκε ποτέ με μήνυμά του να…

Δύο ξεχωριστά γεγονότα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα για το ηθικό των Αμερικάνων στρατιωτών και των Ιρακινών που συνεργάζονται μαζί τους. Το πρώτο αφορά στην επιχείρηση κατάληψης της Σαμάρα, που έγινε στα τέλη του περασμένου μήνα. Σύμφωνα με το Αλ-Τζαζίρα (20/10/04), που επικαλείται ανώτατο Βρετανό στρατιωτικό, πάνω από 300 Ιρακινοί στρατιώτες λιποτάκτησαν μια βδομάδα μετά την ανάληψη της στρατιωτικής διοίκησης της πόλης απ’ τον ιρακινό στρατό. Μιλάμε για ποσοστό της τάξης του 40% μια και η συνολική δύναμη ήταν 750 άνδρες. Το δεύτερο έγινε ένα μήνα μετά (την προηγούμενη Παρασκευή 17/10), όταν 19 Αμερικάνοι στρατιώτες που ανήκουν σε εφεδρική μονάδα αρμόδια για τη μεταφορά φαγητού, νερού και καυσίμων, 270 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Βαγδάτης, αρνήθηκαν να μεταφέρουν τρόφιμα στην κοινότητα Τάτζι, δηλώνοντας ότι μια τέτοια ενέργεια ισοδυναμεί με «επιχείρηση αυτοκτονίας»! Η ανυπακοή δημιούργησε αναστάτωση και επιβεβαιώθηκε από στρατιωτικές πηγές της Βαγδάτης σύμφωνα με το δημοσίευμα του βρετανικού Guardian (17/10). Ζόρικα τα πράγματα για…

Υπό τους ήχους των αμερικάνικων βομβαρδιστικών που σφυροκοπούν καθημερινά πλέον την αντιστεκόμενη Φαλούτζα, αλλά και των καθημερινών εκρήξεων των βομβών της αντίστασης σε αμερικάνικα κομβόι, αστυνομικά κτίρια και πετρελαιαγωγούς, κύλησε κι αυτή η βδομάδα στο φλεγόμενο Ιράκ. Οι συνομιλίες για σταμάτημα των επιθέσεων στη Φαλούτζα κατέρρευσαν την προηγούμενη Πέμπτη, με το συμβούλιο των κληρικών της πόλης να εκδίδει φετφά (θρησκευτικό διάταγμα) που καλεί σε ανυπακοή και τους Αμερικάνους να συλλαμβάνουν τον Ιρακινό διαπραγματευτή την αμέσως επόμενη μέρα (για να τον απελευθερώσουν μερικές μέρες αργότερα) αποδεικνύοντας πόσο σέβονται ακόμα κι αυτούς τους άγραφους κανόνες του πολέμου. Παρ’ όλες τις απειλές, όμως, η μεγάλη επιχείρηση εναντίον της Φαλούτζα δεν ξεκίνησε ακόμα. Κι αυτό δείχνει την αδυναμία των Αμερικάνων να καταστείλουν την αντίσταση που δεν εντοπίζεται μόνο στην εξεγερμένη πόλη αλλά σε όλη τη χώρα, με συγκρούσεις να έχουν αναφερθεί τόσο στο Ραμάντι στα δυτικά της Βαγδάτης, όσο και σε άλλες πόλεις βόρεια…

Οι αδερφοί Κοέν ξαναχτυπούν με μια ακόμη διαβολική ελαφράδα από αυτές που δεν κατατάσσονται στις σπουδαίες τους δουλειές, μα επιδεικνύουν πλουσιοπάροχα τη δεξιοτεχνία τους, υποσχόμενες εξασφαλισμένη διασκέδαση. Της «συμμορίας των πέντε» ηγείται ο ψευτοδόκτωρ φιλολογίας Ντορ, ο οποίος συγκεντρώνει ως “ειδικούς” άλλους τέσσερις αρκούντως ανεκδιήγητους τύπους για να οργανώσουν την τέλεια ληστεία. Το κελάρι που νοικιάζει στο σπίτι μιας ηλικιωμένης θρησκευόμενης κυρίας, όπου οι επίδοξοι ληστές προσποιούνται πως κάνουν πρόβες εκκλησιαστικής μουσικής, μετατρέπεται έτσι στο τέλειο άνδρο του τέλειου εγκλήματος. Η πραγματική περιπέτεια ξεκινά, όμως, όταν η αξιαγάπητη οικοδέσποινά τους ανακαλύπτει τα τεκταινόμενα και οι πέντε καλούνται να την ξεφορτωθούν, πράγμα διόλου απλό, όπως θα αποδειχθεί…  Είναι γνωστό πως οι Κοέν, παρά τις ιδιαίτερες κινηματογραφικές αρετές που τους έχουν καθιερώσει ανάμεσα στους σημαντικότερους σύγχρονους σκηνοθέτες, γυρίζουν ταινίες-παιχνίδια βιρτουοζισμού. Δεν ξεπερνούν, νομίζουμε, τα όρια ενός εξυπνακίστικου σινεμά που αναλώνεται στην παρωδία όλων των ειδών, ενός σινεμά που εξυπηρετεί πριν απ’ όλα…

Αρχικά μουσικός της τζαζ, κατόπιν κεραμίστας και τέλος κορυφαίος animator ο Δανός Γιάνικ Χάλστρουπ ασχολείται με παιδικές ταινίες. Εδώ παρουσιάζει τη «Σίρκλιν», μια ιστορία με ποντικούς, και τη «Χώρα των Πουλιών», ιστορίες με πουλιά ντυμένες με εξαιρετικές τζαζ μουσικές. Ελένη Σταματίου

Η πιο φιλόδοξη, πολυδάπανη και ίσως καλύτερη φετινή ελληνική ταινία προβάλλεται από χτες στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η υπόθεση, εξαιτίας των πολλών δημοσιευμάτων, σας είναι πιθανόν ήδη γνωστή. Το 1922, 700 νύφες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ρωσίας κ.λπ. μεταναστεύουν στην Αμερική. Εκεί, εκατοντάδες γαμπροί, ταλαίπωροι μετανάστες και οι ίδιοι, τις περιμένουν… Στο φόντο αυτού του αληθινού γεγονότος ξετυλίγεται το ειδύλιο του αμερικανού φωτογράφου Νόρμαν και της μοδίστρας Νίκης από τη Σαμοθράκη, που καλείται να επιλέξει ανάμεσα στον έρωτα και τις δεσμεύσεις της οικογένειάς της. Οι «Νύφες» είναι πρώτα απ’ όλα μια ιστορία για τη μετανάστευση, τις πίκρες και τις προσδοκίες της. Φυσικά, στα χέρια του Π. Βούλγαρη δεν μπορεί παρά να προσωποποιηθεί, καθώς εστιάζει στις προσωπικές ιστορίες, γοητεύεται και θέλει να γοητευθεί και ο θεατής από τα πρόσωπα και τα συναισθήματα. Στην περσόνα της γεννημένης στη Ρωσία Βικτόριας Χαραλαμπίδου αντικατοπτρίζονται οι δυσκολίες, η μελαγχολία και η αυθεντικότητα…

♦ Η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο Φίλιππος Συρίγος έχει άμεση σχέση με τον επαγγελματικό αθλητισμό. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν οι εμπνευστές της ανήκουν στο χώρο του ποδοσφαίρου, όπως έσπευσε να δηλώσει το αφεντικό του Συρίγου, ή σε κάποιο άλλο χώρο, είναι όμως ηλίου φαεινότερον, ότι προέρχεται από επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται άμεσα με τον επαγγελματικό αθλητισμό. Εχουμε τονίσει πάμπολλες φορές στη στήλη, ότι οι καπιταλιστές ασχολούνται με τον επαγγελματικό αθλητισμό για τον απλούστατο λόγο ότι από τον αθλητισμό μπορούν να βγάζουν κέρδη και μάλιστα περισσότερο από κάποιον άλλο τομέα. Γνωρίζοντας επιπλέον ότι στην προσπάθειά τους να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές είναι διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσο και τρόπο, μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι  έχουμε έντονες ανακατατάξεις και διεργασίες στην αθλητική πιάτσα της χώρας. Η κυβερνητική αλλαγή σε συνδυασμό με το κλείσιμο μιας περιόδου όπου τα πάντα περιστρέφονταν γύρω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και με δεδομένη την…

Από την επόμενη Πέμπτη 21 του μηνός και ώρες 7-12 μμ στο Κτίριο Γκίνη του Πολυτεχνείου, ξεκινά τετραήμερο αφιέρωμα στο πολιτικό ντοκιμαντέρ και σινεμά, με την προβολή πλούσιου και αξιόλογου υλικού, επιμελημένου και υποτιτλισμένου από τη διοργανώτρια βιντεοκολλεκτίβα «ΚΙΝΗΜΑτογράφος» και με ελεύθερη, βέβαια, είσοδο.    Ανάμεσα στους τίτλους, το «Tlateloco» (Πέμπτη, 7 μμ), για τα αιματηρά γεγονότα στο Μεξικό των ολυμπιακών αγώνων του 1968, το «Roger & me» (Παρασκευή, 8.15 μμ), πρώτο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ -καταδίωξη του πρόεδρου της General Motors για τις χιλιάδες απολύσεις στο Φλιντ, γενέτειρα του σκηνοθέτη-, το «High School» του Φρέντερικ Γουάισμαν (Σάββατο, 10.15 μμ), καταγραφή του αυταρχικού εκπαιδευτικού συστήματος στις ΗΠΑ του ’60, αλλά και ανεξάρτητα βίντεο για την άλλη πλευρά των ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας (Σάββατο, 7.30 μμ), όπως επίσης και σειρά μικρού μήκους πολιτικών κινουμένων σχεδίων (Κυριακή, 7.30 μμ). Αναλυτικό πρόγραμμα και περισσότερες πληροφορίες για τη λειτουργία της κολεκτίβας στο www.kinimatografos.net.  …

Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Ελληνες ζουν κάτω από το όριο φτώχειας, σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ, που έγινε με βάση το μοντέλο της Eurostat. Οι άνθρωποι αυτοί ζουν στο όριο της επιβίωσης, αλλά η έρευνα δεν μας λέει πόσα ακόμη εκατομμύρια ζουν λίγο πάνω από αυτό το όριο. Προφανώς η φτώχεια σκέτη (και όχι κάτω από το όριο) θεωρείται αρετή και όσοι ζουν σ’ αυτή πρέπει να αισθάνονται ευτυχισμένοι.   Είδατε μήπως καμιά συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών γι’ αυτή την έρευνα; Εγραψαν μια μέρα οι εφημερίδες, έδωσε και κάποιες απαντήσεις στο πρες ρουμ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και αυτό ήταν. Πάει, την έχουμε ήδη ξεχάσει την έρευνα, όπως και άλλες ανάλογες στο παρελθόν. Αλλωστε, ο λαλίστατος και άκρως σοβαρός Θ. Ρουσόπουλος αποφάνθηκε πως το πρόβλημα της φτώχειας είναι παγκόσμιο και πως η κυβέρνηση εργάζεται πυρετωδώς για την εξάλειψή του, με πρώτο βήμα τον… αναπτυξιακό νόμο! Για τη φτώχεια είναι η συζήτηση,…

Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει η ιστορία με τη δημοσιονομική απογραφή που ξεκίνησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Κλιμάκιο της Eurostat έρχεται και πάλι στην Ελλάδα, με σκοπό να επεκτείνει την έρευνα στους κρατικούς προϋπολογισμούς πριν το 2000, προκειμένου να διαπιστώσει αν τα στοιχεία που έδινε τότε η κυβέρνηση Σημίτη ήταν ειλικρινή ή «μαϊμουδισμένα». Επειδή ξένοι παράγοντες άρχισαν να λένε ότι ενδεχομένως η Ελλάδα να μπήκε κάλπικα στην ΟΝΕ, η κυβέρνηση θορυβήθηκε και ο Αλογοσκούφης αναγκάστηκε να κάνει δήλωση, ότι η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με το σπαθί της.   Ο Αλογοσκούφης ήδη κατηγορείται και στο εσωτερικό της ΝΔ ότι συμπεριφέρεται σαν μαθητευόμενος μάγος και ότι τα θαλάσσωσε εντελώς με την απογραφή, χάνοντας τον έλεγχο.      

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος της χρονιάς όλο και πιο εδραία γίνεται η πεποίθηση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ότι η μαύρη τρύπα θα είναι τεράστια.   Στο οκτάμηνο Γενάρης – Αύγουστος 2004, για το οποίο υπάρχουν απολογιστικά στοιχεία, τα καθαρά έσοδα του προϋπολογισμού αυξήθηκαν με ρυθμό 4,4% έναντι στόχου 8,5%. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά περίπτωση να πιαστεί ο ετήσιος στόχος των 40,7 δισ. ευρώ στο τετράμηνο που απομένει.   Αυτή η μαύρη τρύπα, βέβαια, θα κλείσει με νέο δανεισμό, η εξυπηρέτηση του οποίου θα βαρύνει το 2005 και τις επόμενες χρονιές. Ετσι, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα για την κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία έχει αποφασίσει να υλοποιήσει νέες προκλητικές φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο. Πού θα οδηγηθεί; Εδώ τα πράγματα είναι μονόδρομος για μια κυβέρνηση ταγμένη στην υπηρεσία της κεφαλαιοκρατίας. Θα καταρτίσει έναν προϋπολογισμό περισσότερο ανάλγητο ταξικά σε σχέση με το προσχέδιο που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. Και βέβαια, θα ρίξει»…

Αποφασισμένοι να μπουν δυνατά στα εκπαιδευτικά πράγματα δείχνουν οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ. Αιτία το παραδάκι που θα ρέει ζεστό στις τσέπες τους από τα ευρωπαϊκά προγράμματα του Δ΄Κοινοτικού Πλαισίου, η ισχυροποίηση της φήμης τους και της εικόνας τους ως θεσμού του συστήματος, η βόλεψη ημετέρων και η πλήρης αλλοτρίωση συνειδήσεων.   Είναι γνωστό ότι στο πρόσφατο παρελθόν η ΓΣΕΕ πραγματοποίησε έρευνες και ανακοινώσεις για το Ολοήμερο Σχολείο, την απορρόφηση των αναπληρωτών, την απόδοση των μαθητών στις εξετάσεις του Λυκείου. Σήμερα καταβάλλει προσπάθεια να μπει πιο συγκροτημένα και επιθετικά στο παιχνίδι, ιδρύοντας το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής πολιτικής (Κ.ΑΝ.Ε.Π – ΓΣΕΕ), μια αστική εταιρία «μη κερδοσκοπικού» χαρακτήρα, το καταστατικό της οποίας κατατέθηκε ήδη στο πρωτοδικείο και στο υπουργείο Παιδείας.   Ηδη η ΓΣΕΕ ανακοίνωσε πως «αισθάνεται την ανάγκη να καταθέσει τις προτάσεις και προβληματισμούς της» για το σύστημα των εξετάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ – ΤΕΙ και για την κοινωνική αξιολόγηση του Ολοήμερου…

Η εγγυητική λειτουργία της ποινής εκδηλώνεται πρωταρχικά με τις συνταγματικές και νομοθετικές εγγυήσεις ότι κατά την εκτέλεσή της δεν θα προσβληθούν ορισμένα στοιχειώδη αγαθά του ατόμου.   Αυτό που προέχει, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του ισχύοντος Σωφρονιστικού Κώδικα, είναι η έκτιση της ποινής κατά της ελευθερίας μέσα στο πλαίσιο των επιταγών του Συντάγματος, των Διεθνών Συμβάσεων που επέχουν θέση νόμου αυξημένης τυπικής ισχύος, των νόμων του Ελληνικού Κράτους και άλλων διεθνών ή διακρατικών κειμένων γενικής αναγνώρισης.   Ο νόμος αποτελεί έναν συστηματικό ευσύνοπτο, με ξεκάθαρη διατύπωση, χάρτη των δικαιωμάτων, κατά πρώτο λόγο, και των υποχρεώσεων, κατά δεύτερο, των κρατουμένων σε ελληνικά καταστήματα κράτησης. Δίνει περισσότερα από ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο σχετικό νομοθέτημα δικαιώματα στους κρατουμένους, χωρίς ωστόσο να δημιουργείται από αυτό κίνδυνος για την εύρυθμη λειτουργία του σωφρονιστικού καταστήματος ή για την τάξη και ασφάλεια της χώρας, δεδομένου ότι ο έλεγχος από τη δικαστική αρχή είναι διάχυτος.   Σύμφωνα…

Ας μου επιτραπεί τη φορά αυτή να μιλήσω σε πρώτο πρόσωπο, όχι γιατί έχω κανένα πρόβλημα ταυτότητας (με έπαιζαν τα παιδάκια όταν ήμουν μικρός κι ακόμα με παίζουν). Απλά πρόκειται να καταθέσω ατομικές σκέψεις και σε υπεραπλουστευμένη γλώσσα. Από τότε που θυμάμαι λοιπόν τον εαυτό μου να αποκτά την όποια πολιτική συνείδηση και να ενδιαφέρεται για την ελεγχόμενη γυάλα στην οποία ζει, ένα πράγμα μου προξενούσε πάντα μεγάλη εντύπωση: Ο πραγματικός ρόλος της Θεσσαλονίκης, πίσω από την όψη των πραγμάτων. Τι εννοώ;   Μιλούν διάφοροι κομπορρήμονες για μια πρωτοπόρο πόλη, για πολλά σημαντικά γεγονότα που πρωτοέγιναν ή έγιναν εδώ και άλλα τέτοια στομφώδη. Εγώ όμως απορούσα: Γιατί να δολοφονηθεί εδώ ο Λαμπράκης και τόσοι άλλοι; Γιατί να βρεθεί και να δολοφονηθεί αμέσως ο Χαλκίδης; Γιατί δεν έδρασε εδώ καμιά τοπική επαναστατική ομάδα τις τελευταίες δεκαετίες; Γιατί δεν υπήρξε ποτέ «πλατεία» με τα δικά της παιδιά; Γιατί σε ό,τι γινόταν υπήρχε…

Οι κρατούμενοι διεκδικούν δικαιώματα και στέκονται αλληλέγγυοι στους απεργούς πείνας πολιτικούς κρατούμενους Για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερις μήνες οι δεσμώτες στα μεγαλύτερα κολαστήρια της χώρας ξεσηκώνονται, διεκδικώντας δικαιώματα. Στο Μαλανδρίνο, τον Κορυδαλλό, την Πάτρα, τα Τρίκαλα, το Ναύπλιο, οι κρατούμενοι πραγματοποιούν αποχή από το συσσίτιο και απειλούν με απεργία πείνας, αν δεν ικανοποιηθούν τα χρονίζοντα αιτήματά τους. Αξιοσημείωτη είναι η έκφραση της αλληλεγγύης τους προς τους πολιτικούς κρατούμενους και το αίτημα να καταργηθεί το ειδικό καθεστώς κράτησης.   Αξιοσημείωτη είναι ακόμα η αναφορά στα αιτήματα των αλλοδαπών κρατούμενων και ειδικά το αίτημα να εκτίουν την ποινή στη χώρα καταγωγής τους, εφόσον το επιθυμούν.   Πάνε πολλά χρόνια που οι κρατούμενοι στις φυλακές είναι ξεχασμένοι εντελώς από την κοινωνία. Μετά τις μεγάλες εξεγέρσεις της δεκαετίας του ‘80, που βελτίωσαν κάποια πράγματα στις φυλακές, η κατάσταση έχει οδηγηθεί σε πλήρες πισωγύρισμα και οι φυλακισμένοι κυριολεκτικά μαρτυρούν. Η κραυγή τους είναι κραυγή…

Τις ψευτομαγκιές του και τη βλαχομπαρόκ συμπεριφορά την έχουμε διαπιστώσει όσοι κάνουμε ρεπορτάζ στις δίκες που γίνονται στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού. Ο Σάββας Ξηρός τον είχε καταγγείλει ως άνθρωπο της Αντιτρομοκρατικής. Πληροφορίες λένε για ειδικές σχέσεις του με τον περιβόητο ταξίαρχο Σύρο. Κάποτε δοκίμασε να απαγορεύσει την ανάγνωση της «Κόντρας» στους πολιτικούς κρατούμενους, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια.   Μάθαμε, λοιπόν, ότι πέρα από τη σκαιά συμπεριφορά του προς τους υφισταμένους του (ο ίδιος έχει πάρει «σαρδέλα» υπαρχιφύλακα κατ’ απονομή από τη διεύθυνση των φυλακών), δοκίμασε να τραμπουκίσει σε βάρος πολιτικού κρατούμενου. Καλά θα κάνει να μαζευτεί, όμως, γιατί η εποχή που κάποιοι το ‘παιζαν Βεληγκέκες έχει παρέλθει.

Η πορεία που έγινε την Πέμπτη από τα Προπύλαια ήταν το επιστέγασμα μιας εβδομάδας κινητοποιήσεων του κινήματος αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας πολιτικούς κρατούμενους. Καταγράφουμε στη συνέχεια την πορεία αυτού του αγώνα, ο οποίος κατάφερε να ξεσηκώσει γενικότερη κατακραυγή από τον Τύπο, αλλά και από το νομικό κόσμο και ένα μικρό τμήμα του αστοφιλελεύθερου πολιτικού κόσμου. Περιττεύει, βέβαια, να πούμε, ότι ο καθοριστικός παράγοντας για το ξεσήκωμα της γενικής κατακραυγής ήταν η ίδια η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων και ειδικά η άκαμπτη αγωνιστική στάση του Δ. Κουφοντίνα. ♦ Μηχανοκίνητη πορεία στο «Γιώργος Γεννηματάς»   Το μεσημέρι του Σαββάτου 9 Οκτώβρη οργανώθηκε μηχανοκίνητη πορεία από την πλατεία Εξαρχείων προς το νοσοκομείο «Γιώργος Γεννηματάς», όπου νοσηλεύεται ο Δ. Κουφοντίνας. Η πραγματοποίηση της πορείας δεν ανακοινώθηκε δημόσια, για να μην υπάρξει μπλοκάρισμα από την Αστυνομία. Η απόσταση, βέβαια, ήταν μεγάλη και στα μισά της διαδρομής, στην ουρά της πορείας «κόλλησαν» Ζητάδες και μια…

Στη δευτερολογία μου είχα πει, απευθυνόμενος προς το δικαστήριο, ότι μπροστά του έχει δυο επιλογές. ‘Η θα δικάσει σαν ποινικό δικαστήριο, οπότε η αθώωση των συγκατηγορουμένων μου είναι μονόδρομος, ή θα δικάσει υπακούοντας σε πολιτικές σκοπιμότητες. Για τον εαυτό μου είχα πει ότι είμαι έτοιμος από κάθε άποψη να δεχτώ τον καταλογισμό για τη συμμετοχή μου στον ΕΛΑ, έτσι όπως την προσδιόρισα.   Το δικαστήριο επέλεξε τη δεύτερη επιλογή. Υπάκουσε σε πολιτικές σκοπιμότητες και δίκασε πολιτικούς αντιπάλους, αδιαφορώντας για το πνεύμα και το γράμμα των αστικών νόμων. Για μια ακόμη φορά στην ιστορία του τόπου μας επιστρατεύτηκαν ο ετσιθελισμός, η νομική αυθαιρεσία, ο τσαμπουκάς της εξουσίας, για να εξοντωθούν πολιτικοί αντίπαλοι. Οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ που παρακολούθησαν τη δίκη, αλλά και ο νομικός κόσμος ξέρουν πολύ καλά ότι πάρθηκε μια απόφαση υπαγορευμένη μόνο από την αναγκαιότητα να πέσουν βαριές ποινές. Ας καθορίσουν, λοιπόν, τη στάση τους απέναντι σ’ αυτή την…

Ο αγώνας των πολιτικών κρατουμένων, η απεργία πείνας των φερομένων απ’ τη «δικαιοσύνη» ως μέλη της επαναστατικής οργάνωσης 17Ν ενάντια στις εξοντωτικές συνθήκες κράτησής τους, δεν είναι μια υπόθεση «μεταξύ ημών», δεν αφορά μονάχα τους ίδιους. Είναι ακόμα ένα κομμάτι του αγώνα ενάντια στο σύγχρονο εκβαρβαρισμό που επιβάλλει ο πολιτισμός της κυριαρχίας, της εκμετάλλευσης και του φόβου. Ενάντια στην κοινωνία της πειθαρχημένης υπακοής, όπου η σιωπή και το λούφαγμα θεωρούνται αρετές. Ενάντια στη μετατροπή του ανθρώπου σε εμπόρευμα, σε ειδωλολάτρη του χρήματος και του θεάματος. Κάθε πολεμική κραυγή αντίστασης είναι πολύτιμη. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε ενάντια στην εκδικητικότητα της «δημοκρατίας», ενάντια στην εξόντωση των πολιτικών κρατουμένων. Να αντισταθούμε στα πλαίσια της απόπειρας επανανθρωπισμού του διπόδου ζώου HOMO ECONOMICUS!   Τα τελευταία χρόνια η κρατική αγριότητα έχει εξαπολύσει μια πρωτοφανή επιχείρηση φίμωσης κάθε φωνής που αρνείται την κοινωνική συναίνεση, την τάξη νεκροταφείου (πρόσφατη είναι η περίπτωση του Γ. Μοναστηριώτη που…

Εχω επανειλημμένα καταγγείλει τις δυσμενείς, παράνομες και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Το σοβαρό αυτό ζήτημα είναι μέρος μόνο ενός ολόκληρου πλέγματος.   Πριν από αυτό υπάρχει η έκτακτη νομοθεσία, η έκτακτη προδικασία, οι φαρμακευτικές αγωγές και τα βασανιστήρια, οι παράνομες προανακριτικές και ανακριτικές απολογίες, ο έκτακτος αποκλεισμός δικαστών και η επιλογή άλλων, το έκτακτο δικαστήριο, η άδικη δίκη, οι άδικες ποινές και οι καταδίκες σειράς αθώων. Καταδικάστηκα σε 21 φορές ισόβια καθ’ υπαγόρευση των Αμερικανών, χωρίς να υπάρχει ούτε ένα στοιχείο που να θεμελιώνει την πράξη της ηθικής αυτουργίας έστω και σε μια υπόθεση.    Πρόκειται για καταδίκη – σκάνδαλο που σήμερα μόνο σε στυγνές και φαιδρές τριτοκοσμικές δικτατορίες επιβάλλεται με αυτόν τον τρόπο. Αφού επί περισσότερο από ένα χρόνο έκαναν κανονικά πλύση εγκεφάλου, για να πείσουν τον Ελληνικό λαό ότι ήμουν ο αρχηγός της 17Ν, αναγκάστηκαν από τα πράγματα, βλέποντας ότι ακόμη και οι δικές τους δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η πλειοψηφία…