Eχοντας δηλώσει ότι συμμετέχουμε στην κλιμακωτή απεργία πείνας ξεκινάμε και οι δυο μαζί σήμερα μετά την επιδείνωση της κατάστασης του Δημήτρη Κουφοντίνα και την εμμονή του υπουργείου Δικαιοσύνης στην εκδικητική του στάση απέναντί μας. Ενωνόμαστε με τους άλλους απεργούς δηλώνοντας ότι απέχουμε από κάθε τροφή. Σάββας και Βασίλης Ξηρός Φυλακές Κορυδαλλού 8/10/2004
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΑ ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ♦ Δημήτρης Κουφοντίνας από 18/9 ♦ Χριστόδουλος Ξηρός από 25/9 ♦ Ηρακλής Κωστάρης από 2/10 ♦ Σάββας και Βασίλης Ξηρός από 9/10 ♦ Χρήστος Τσιγαρίδας από 12/10 ♦ Αλέκος Γιωτόπουλος από σήμερα «Κατά την διάρκειαν της εκτοπίσεώς των είναι δυνατόν να στερηθούν ωρισμένων δικαιωμάτων, άτινα οι νόμοι εξασφαλίζουν εις τους πολίτας, διότι δεν είναι δυνατόν να απολαύουν των αγαθών του φιλελευθερισμού οι έχοντες ως έργον την ανατροπήν της κοινωνίας και την υποδούλωσιν του Εθνους». Αιτιολογική Εκθεση Αναγκαστικού Νόμου 511/31.12.1947 Μεσημέρι Πέμπτης, 14 Οκτώβρη. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας μόλις έχει υποβληθεί σε εγκεφαλογράφημα και η ανησυχία των γιατρών για την κατάσταση της υγείας του φτάνει στο ζενίθ. Οι εξετάσεις δείχνουν ότι μπαίνει στη φάση της έναρξης βλαβών σε ζωτικά του όργανα, χωρίς ακόμη να έχει επέλθει καμιά τέτοια βλάβη. Δυο ώρες πριν, στην εκπομπή της στο ραδιόφωνο του Alpha, η Κατερίνα Κατή…
Την προηγούμενη Πέμπτη 14/10 και μετά από την επιμονή των συνδικάτων στις συμφωνημένες διαπραγματεύσεις, αναμενόταν να ανακοινωθεί το νέο σχέδιο του SEPI (Ισπανικός Οργανισμός για τις υπό κρατική ιδιοκτησία επιχειρήσεις) στα συνδικάτα, με τα οποία θα συναντηθεί πάλι στις 19 του μηνός. Ο SEPI έχει δεσμευτεί πως με το νέο αυτό σχέδιο θα δοθεί συνολική λύση στο πρόβλημα των ναυπηγείων «Ιθάρ», ώστε να μην κλείσει κανένα από τα εργοστάσια. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει το μελλοντικό διαχωρισμό των στρατιωτικών από τα εμπορικά ναυπηγεία, στα οποία η είσοδος ιδιωτικού κεφαλαίου εμφανίζεται ως αναπόφευκτη. Τα συνδικάτα δεν έχουν προς το παρόν ανακοινώσει νέες κινητοποιήσεις, αφήνοντας το ζήτημα στην κρίση των εργατών του κάθε εργοστασίου, ενώ οι εξελίξεις θα δείξουν αν όντως έχουμε μια σημαντική εργατική νίκη ή οι εργάτες των ναυποηγείων θα χρειαστεί να επιστρέψουν στα πύρινα οδοφράγματα.
Την πεπατημένη των απολύσεων πρόκειται να ακολουθήσει η General Motors στα 11 εργοστάσια που διαθέτει στην Ευρώπη, στα οποία εργάζονται 63.000 άτομα. Σύμφωνα με τους Financial Times, θα απολυθούν 12.000 εργαζόμενοι (ο ένας στους πέντε δηλαδή!). Οι μισοί απ’ αυτούς στη Γερμανία. Παρόμοια ανακοίνωση έκανε πρόσφατα η Fοrd, που έκλεισε ένα εργοστάσιό της στη Βρετανία, και η Volkswagen, που απείλησε με απολύσεις εάν το προσωπικό της δεν δεχτεί πάγωμα του μισθού για δύο χρόνια. Παρά τα μεγάλα λόγια για την «ανάκαμψη» που έρχεται, οι απολύσεις συνεχίζονται και εργοστάσια κλείνουν. Πράγμα που αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι οι εποχές που οι καπιταλιστικές οικονομίες περνούσαν απ’ την κρίση στην άνθιση, για να περάσουν σε νέα κρίση, έχει περάσει πλέον. Ο διάδοχος της κρίσης είναι η στασιμότητα, που δίνει τη θέση της σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση, πιο καταστρεπτική από τις προηγούμενες.
Οσο παράλογο κι αν φαίνεται αποτελεί πραγματικότητα. Η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της Αφρικής, η Νιγηρία, «αναγκάστηκε» να αυξήσει κατά 25% τις τιμές του πετρελαίου στην εσωτερική αγορά προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των εργατών που κατέβηκαν σε μαζική απεργία για τέσσερις μέρες απ’ την περασμένη Δευτέρα. Η απεργία έγινε κόντρα σε προηγούμενη απόφαση δικαστηρίου που απαγόρευε τις απεργίες για θέματα που δεν είναι «καθαρά εργασιακά». Ομως, τα δικαστήρια απέφυγαν αυτή τη φορά να ρίξουν λάδι στη φωτιά παραπέμποντας την απόφαση στα εφετεία, μέχρι να αποκλιμακωθεί η κατάσταση. Είναι η τρίτη φορά μέσα σ’ αυτό το χρόνο που οι εργάτες της Νιγηρίας κατεβαίνουν σε απεργία γι’ αυτό το θέμα. Οχι, δεν είναι παραλογισμός της σύγχρονης εποχής. Αποκαλέστε το απλά στυγνή εκμετάλλευση των λαών της Αφρικής από μια δράκα κράτη και εταιρίες λωποδύτες, για να είστε πιο κοντά στη πραγματικότητα. Αυτό που φαντάζει ως παραλογισμός φέρνει τεράστια κέρδη στις τσέπες κάποιων…
Το δίκτυο της Αλ-Κάιντα υποδεικνύουν οι Σιωνιστές και οι Αμερικάνοι ως υπεύθυνο για τις επιθέσεις στο ξενοδοχείο Χίλτον στο τουριστικό θέρετρο Τάμπα της Αιγύπτου την προηγούμενη βδομάδα, με απολογισμό 34 νεκρούς και 135 τραυματίες, διατηρώντας όμως τις επιφυλάξεις τους, ενώ η Αιγυπτιακή κυβέρνηση συνεχίζει τις έρευνες. Ισως να ‘ναι κι έτσι. Ισως όμως να βρισκόμαστε μπροστά στην αρχή ενός κύματος επιθέσεων Παλαιστίνιων και έξω απ’ τα κατεχόμενα και το Ισραήλ. Πράγμα που θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενο, καθώς παλαιστινιακή αντίσταση μάχεται σε πολύ δύσκολες συνθήκες στα κατεχόμενα, υπό διεθνή απομόνωση, και οι Σιωνιστές συνεχίζουν την επιχείρηση «εκκαθάρισης» της Λωρίδας της Γάζας σκοτώνοντας πάνω από 110 άτομα μέσα σε τρεις βδομάδες. Ο τρόμος που έχουν σπείρει στην Παλαιστινιακή γη δε μπορεί παρά να εξαπλωθεί και έξω απ’ τα σύνορά τους. Κι αυτό θα γίνει με τον πιο βίαιο τρόπο κατά των «ανυποψίαστων» που είναι οι πρώτοι που θα την πληρώσουν.
Μαζί με τους βομβαρδισμούς συνεχίζεται και η επίθεση λάσπης ενάντια στους αντάρτες της Φαλούτζα. Τα παπαγαλάκια των Αμερικάνων παρουσιάζουν το αντάρτικο σα μια δράκα τρομοκρατών με αρχηγό τον Ιορδανό Αλ-Ζαρκάουϊ, που έχουν κάτσει στο σβέρκο των κατοίκων της Φαλούτζα. Υπόσχονται δε «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» πριν τη διεξαγωγή εκλογών τον ερχόμενο Γενάρη. Το ίδιο κάνει και ο ιρακινός «πρωθυπουργός» Ιγιάντ Αλάουι που επέδωσε τελεσίγραφο στους κατοίκους της πόλης να παραδώσουν το Ζαρκάουϊ, διαφορετικά θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον «ιρακινό» στρατό και τις αμερικάνικες δυνάμεις. Με το δικό τους τρόπο τα δημοσιεύματα του τύπου και στην Ελλάδα δίνουν έμφαση στους «τρομοκράτες» του Ζαρκάουϊ, που τον παρουσιάζουν σαν τον Μπιν Λάντεν του Ιράκ, υπονοώντας ότι αυτός κινεί όλα τα νήματα της αντίστασης στις σουνιτικές περιοχές του Ιράκ. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, δεδομένου ότι η Φαλούτζα –μια πόλη 300.000 κατοίκων, 65 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης– έχει πολιτογραφηθεί ως το κάστρο της ιρακινής…
Συγκεχυμένη ήταν η κατάσταση την ώρα που έκλεινε η ύλη της «Κ» σχετικά με τις πληροφορίες που ερχόταν από τις φυλακές της Σμύρνης. Το βέβαιο είναι πως έγινε μια ακόμα εξέγερση κρατούμενων, η οποία είναι αιματηρή. Δημοσιογραφικές πληροφορίες έκαναν λόγο για 6 νεκρούς κρατούμενους, ύστερα από την επέμβαση της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, ενώ επίσημα το τουρκικό κράτος μιλούσε για πέντε τραυματίες και τρεις φύλακες ομήρους των εξεγερμένων κρατούμενων. Δεν γνωρίζουμε, επίσης, τί ακριβώς χαρακτήρα είχε η εξέγερση. Αν πρόκειται για εξέγερση των πολιτικών κρατούμενων ή για γενικευμένη εξέγερση στη φυλακή. Το βέβαιο είναι ότι οι τουρκικές φυλακές εξακολουθούν να είναι κολαστήρια, όπου οι κρατούμενοι, πολιτικοί και «ποινικοί», μαρτυρούν καθημερινά. Αυτό, όμως, ουδόλως απασχολεί τη «δημοκρατική» Ευρώπη, η οποία προχωρά κανονικά τις διαπραγματεύσεις για το ενταξιακό καθεστώς της Τουρκίας, έχοντας ξεχάσει τις παλιές προφάσεις για την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ζούμε στην εποχή της αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας και κάθε κουβέντα για ανθρώπινα…
Ο θρήνος δεν περιγράφεται με λόγια. Πολύ λίγο μπορεί να αποτυπωθεί σε μια φωτογραφία. Οταν ένα δεκάχρονο παιδί δέχεται μια σφαίρα στο στήθος μέσα στο σχολείο του, τί άλλο χρειάζεται η «διεθνής κοινή γνώμη» για να ξεσηκωθεί; Οταν ένα δεκατριάχρονο κορίτσι βαδίζει πηγαίνοντας στο σχολείο του και γίνεται κόσκινο από τις σφαίρες μιας ολόκληρης περιπόλου (20 βολίδες έβγαλαν οι γιατροί από το άψυχο κορμί του), τί άλλο χρειάζεται η «δημοκρατική Δύση» για να ξεσηκωθεί; Στη Γάζα συντελείται μια γενοκτονία. Τα παραδείγματα των δυο παιδιών, που σκοτώθηκαν μέσα στο σχολείο ή πηγαίνοντας για το σχολείο, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των υπηρεσιών του ΟΗΕ, οι νεκροί της τελευταίας σιωνιστικής επιδρομής φτάνουν ήδη τους 118. Ανάμεσά τους είναι τουλάχιστον 18 παιδιά κάτω των 16 ετών. Πολλοί περισσότεροι είναι οι τραυματίες. Ο ίδιος ο αρχιυποκριτής Κόφι Ανάν αναγκάστηκε να δηλώσει ότι «θρηνεί για τα πολλά παιδιά που…
Μια γυναίκα που έχει απαχθεί για άγνωστους λόγους επιλέγει τυχαία ένα άγνωστο νούμερο από μια διαλυμένη συσκευή κι ένας νεαρός άνδρας μπαίνει στην περιπέτεια να τη βρει και να τη σώσει. Η Κιμ Μπάσιντζερ, που ενσαρκώνει σε αρκετά ώριμη ηλικία το ρόλο της γυναίκας, αδυνατεί να δώσει πνοή σ’ αυτό το χωρίς καμιά ιδιαιτερότητα αστυνομικό θρίλερ. Ελένη Σταματίου
Θρίλερ με φόντο το σύγχρονο Μεξικό, όπου πρώην επαγγελματίας δολοφόνος της CIA απογοητευμένος από τα πάντα, αναλαμβάνει σωματοφύλακας εννιάχρονης γόνου πλούσιας οικογένειας στην πόλη του Μεξικού όπου οι απαγωγές έχουν γίνει οργανωμένη προσοδοφόρα βιομηχανία. Η μικρή δεν αποφεύγει το μοιραίο και ο σωματοφύλακάς της (Ντένζελ Ουάσιγκτον) περνά «διά πυρός και σιδήρου» για να τη σώσει. Καλογυρισμένο τυπικό αμερικάνικο θρίλερ που απλώς βλέπεται, αν δεν έχει κανείς τίποτα καλύτερο να κάνει. Ελένη Σταματίου
Μια βιογραφία του βρετανού ηθοποιού Πίτερ Σέλερς, που αποδεικνύει για μία ακόμα φορά ότι το ταλέντο δεν συμβαδίζει ούτε με την ευφυία ούτε με τον καλό χαρακτήρα. Δύστροπος, κυκλοθυμικός και εγωιστής, ο Σέλερς ήταν συν τοις άλλοις και αρκετά ανόητος, ώστε για κάθε βήμα στη ζωή του να συμβουλεύεται μέντιουμ. Οι μόνοι σκηνοθέτες με τους οποίους κατάφερε να συνεργαστεί στοιχειωδώς ήταν οι Στάνλεϊ Κιούμπρικ και Μπλέικ Εντουαρντς. Ο Τζέφρι Ρας, που υποδύθηκε το ρόλο, αποδείχτηκε πραγματικός χαμαιλέων, μιμούμενος όχι μόνο τη φωνή και την περσόνα του Σέλερς, αλλά και τις διάφορες μεταμφιέσεις του. Πραγματικά ρόλος για…Οσκαρ. Οσο για την ταινία ήταν μια πλήρης βιογραφία, όσο κι αν μια βιογραφία ενδιαφέρει συνήθως ένα περιορισμένο κοινό. Ελένη Σταματίου
Σίκουελ της ταινίας «Πριν το ξημέρωμα» που προβλήθηκε το 1995. Σ’ αυτή, δυο νέοι συναντώνται τυχαία στη Βιέννη, περνούν τη βραδιά μαζί και χωρίζουν πριν την ανατολή του ήλιου. Η υπόσχεση που αντάλλαξαν, να ξαναβρεθούν μετά 6 μήνες, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Εννιά χρόνια μετά ξαναβρίσκονται στο Παρίσι και μέσα σε μια μέρα, σε πραγματικό χρόνο, καλούνται να συμπληρώσουν το κενό, να γεφυρώσουν την απουσία και να εξερευνήσουν ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου. Παρότι υπάρχει μια ντοκιμαντερίστικη αίσθηση, μια φρεσκάδα στους διαλόγους, ένας ρεαλισμός στους χαρακτήρες και φυσικά η ταινία απέχει από μια τυπική ρομαντική κομεντί, το Χόλιγουντ δεν είναι τόσο μακρυά… Πέρα από τις συνήθειές του, το Χόλιγουντ μοιάζει αυτή τη φορά να «φιλοσοφεί» πράγμα που το κάνει ξώφαλτσα, ανέμελα, επιφανειακά, δηλαδή απλώς «αμπελοφιλοσοφεί»… Ελένη Σταματίου
Είναι αλήθεια ότι η προηγούμενη ταινία του Κιμ Κι Ντουκ, «Ανοιξη Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας… και Ανοιξη», παρότι εξυμνήθηκε, δεν ήταν το καλύτερο διαπιστευτήριο για μας. Ομως το «Samaritan Girl» είναι σαφώς πολύ καλύτερο. Η ιστορία διαδραματίζεται στη σύγχρονη Κορέα, όπου δυο μαθήτριες, προκειμένου να μαζέψουν χρήματα για ένα ταξίδι στην Ευρώπη, καταφεύγουν στην πορνεία. Οταν η μια σκοτώνεται σε αστυνομικό μπλόκο, στην προσπάθειά της να ξεφύγει, η φίλη της αποφασίζει να επιστρέψει τα χρήματα σ’ όλους τους πρώην πελάτες της νεκρής… Ο ιδιαίτερος ατμοσφαιρικός και ποιητικός τρόπος «γραφής» του Κορεάτη σκηνοθέτη χαρακτηρίζει και αυτή την ταινία του, μόνο που αυτή τη φορά είναι πιο σύγχρονος και πιο πειστικός. Μάλλον η καλύτερη κινηματογραφική πρόταση της εβδομάδας. Ελένη Σταματίου
Την επαύριο της απόρριψης της δεύτερης αίτησης της ΑΕΚ για υπαγωγή στο άρθρο 44, ο Ντέμης σε μια παραληρηματική συνέντευξη Τύπου κήρυξε τον ανένδοτο αγώνα ενάντια σε όσους υπονομεύουν το μέλλον της ομάδας και τον εμποδίζουν να κάνει πραγματικότητα το σχέδιό του, να γίνει δηλαδή ιδιοκτήτης της ΑΕΚ χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη. Δεν άργησε όμως να βγάλει τα φυσεκλίκια του αγώνα και να συναντηθεί με τον Ορφανό (για τον οποίο είχε αφήσει σαφείς αιχμές, ότι κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να καταστρέψει την ΑΕΚ), εκφράζοντας μάλιστα μετά το τέλος της συνάντησής τους την αισιοδοξία του, ότι υπάρχει λύση και θα βρεθεί πολύ σύντομα, αφού υπάρχει καλή διάθεση και από τις δυο πλευρές. Οπως καταλάβατε, ο Ντέμης έκανε μια από τις μεγάλες κωλοτούμπες της ζωής και πλέον «συναντιέται» (λόγω της συμπάθειας που έτρεφε η στήλη στον ποδοσφαιριστή Ντέμη δεν χρησιμοποιούμε το ρήμα γλύφει) με αυτούς που έφτυνε.…
Tην προηγούμενη εβδομάδα σε άρθρο με τίτλο «Στα χνάρια του ψευδο–Bαγγέλη ο E. Mπασιάκος» ανάμεσα στ’ άλλα γράφαμε: «Δεύτερο, έδωσε χαμηλότερη εκτίμηση ηρτημένης παραγωγής, μόνο και μόνο για να εμφανίσει υψηλότερη προσωρινή ελάχιστη τιμή». Eίμασταν απόλυτα βέβαιοι γι’ αυτό και δεν νομίζαμε ότι ανακαλύπτουμε την Aμερική, γιατί γνωρίζαμε, ότι φέτος η μέση στρεμματική απόδοση στο βαμβάκι θα ξεπεράσει τα 320 κιλά ανά στρέμμα, όπως επίσης ότι πάγια πρακτική της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, στα χνάρια της οποίας βαδίζει ο E. Mπασιάκος ήταν η υποεκτίμηση της προσωρινής ηρτημένης παραγωγής σύσπορου βαμβακιού. Δεν περιμέναμε όμως ότι θα έβγαινε ο ίδιος ο OΠEKEΠE στις 7 Oκτώβρη (την ώρα που εμείς ήμασταν στο τυπογραφείο) με ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του και θα ομολογούσε, ότι φέτος υποεκτίμησε κατά 10% την προσωρινή ηρτημένη παραγωγή σύσπορου βαμβακιού, που έστειλε στην ΔEΦI (Δαχειριστική Eπιτροπή Φυσικών Iνών), για να βγει η προσωρινή ελάχιστη τιμή που θα παίρνουν…
O E. Mπασιάκος όχι μόνο συνεχίζει την πολιτική του δυσβάστακτου δανεισμού του EΛΓA, αλλά φτάνει στο σημείο να θεωρεί πετυχημένη αυτή την πολιτική. Tη Δευτέρα 11 Oκτώβρη ανακοίνωσε ότι εξασφάλισε νέο δάνειο του EΛΓA από την ATE, ύψους 200 εκατ. ευρώ, «για την κάλυψη των αναγκών του για αποζημιώσεις και οικονομικές ενισχύσεις μέχρι 31/12/2004». Eτσι, σε διάστημα πέντε μηνών η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας υποχρέωσε τον EΛΓA να δανειστεί με επιπλέον 500 εκατ. ευρώ. Πριν επαναλάβουμε συνοπτικά ποιες είναι οι ανάγκες του EΛΓA, είναι σκόπιμο να θυμίσουμε, ότι ο EΛΓA δεν ενισχύεται από τον κρατικό προϋπολογισμό για να δίνει αποζημιώσεις στους αγρότες, με το πρόσχημα ότι έτσι θα νοθευόταν ο ανταγωνισμός. Oι πρώτες ανάγκες, λοιπόν, είναι αυτές που αποζημιώνει ο EΛΓA, βασιζόμενος στις εισφορές των αγροτών. Σύμφωνα με τον N. 2945/2001 έπρεπε να δημιουργηθεί στον EΛΓA ειδικό αποθεματικό καταστροφικών κινδύνων, με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, για…
Δευτέρα, 11 Οκτώβρη 2004, φυλακές Κορυδαλλού, δικαστική αίθουσα υψίστης ασφαλείας. Τελευταίο διάλειμμα. Το δικαστήριο έχει αποσυρθεί και διασκέπτεται επί του αιτήματος για αναστολή έκτισης της ποινής των τεσσάρων κατηγορούμενων, που ήδη έχουν καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη. To κλίμα δεν είναι καθόλου αισιόδοξο, μετά τα όσα προηγήθηκαν στη φάση της επιμέτρησης των ποινών. Οι πιο αισιόδοξοι (ελάχιστοι) τρέφουν κάποιες ελπίδες μόνο για τον Τσιγαρίδα (για λόγους υγείας) και την Αθανασάκη (επειδή καταδικάστηκε κατά πλειοψηφία). Ο ίδιος ο Τσιγαρίδας δεν τρέφει καμιά ελπίδα. Δείχνει πως το θέμα δεν τον ενδιαφέρει. Ηρεμος, χαμογελαστός, κάνει καλαμπούρια με την οικογένειά του, τους συγγενείς, τους φίλους και τους συντρόφους που τον περιστοιχίζουν. Τους δίνει κουράγιο. Παράξενη εικόνα. Αυτός που θα πάει φυλακή και ξέρει καλύτερα από τον καθένα την κατάσταση της υγείας του να δίνει κουράγιο σε εκείνους που θα είναι ελεύθεροι. Το νευρικό χτύπημα του κουδουνιού προαναγγέλλει την έλευση της ώρας μηδέν. Αγκαλιάζει και…
♦ Ασυμβίβαστα, ελεύθερα, δυνατά. 30 χρόνια δημιουργίας (ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) ♦ Το πρόγραμμα των χειμερινών εξετάσεων μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα τραπεζάκια της ΔΑΠ και το site. Το πρώτο μέρος είναι σε ιλουστρασιόν αφίσα με τα γαλάζια της χρώματα. Το δεύτερο μέρος είναι ένα τεράστιο αφισέτο που δεσπόζει στο χώρο. Οχι, δεν έχουν χάσει οι λέξεις τη σημασία τους στην εποχή μας. Ακόμα και οι πιο αφηρημένες έννοιες αποκτούν συγκεκριμένο περιεχόμενο, όταν αναρωτιέσαι γιατί και για ποιον τις διατυπώνει, τις αναφέρει κάποιος. Ασυμβίβαστα, ελεύθερα, δυνατά, ονειρεύεται ο ΔΑΠίτης για την κοινωνική τάξη που εκπροσωπεί και μέσα σ’ αυτή την ονειρεμένη του νιρβάνα την πρωτοκαθεδρία έχει ο εαυτός του. Ασυμβίβαστος, ελεύθερος, δυνατός, για πλούτο, δύναμη και δόξα. Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει. Οι μεγάλες λέξεις, ακόμα και πιο αφηρημένες, είναι ανέκδοτα στο στόμα του ΔΑΠίτη και της ΔΑΠίτισσας. Γι’ αυτό απλά τις μεταχειρίζονται στο στυλ «ε, λέμε και καμιά μαλακία για να…
ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕΝ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ! (Οι λογαριασμοί παραμένουν ανοιχτοί) ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ υπάρχει κι από κει! ΦΑCUCTUKOΠUUCU ♦ Τελικά, δεν είμαι γω σεξιστής. Αυτές είναι φεμινίστριες! ♦ Νταβατζή μου, αδερφέ μου, κάτι για την μίζα πέμου. ♦ «Εφ(ι)αλτήριο για νέους αγώνες». (Ελαφρά παραλλαγμένος τίτλος του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 10/10/04). (Και προ παντός την ελληνική σημαία μπροστά. Μη χάσετε!). ♦ Εδώ καίγεται το μ εις την νι μας και η ΓΣΕΕ «χτενίζεται» (κωλολαμόγια). ♦ «Δημοψήφισμα για το ευρωσύνταγμα» (ή η λατρεία για την καλπότρυπα είναι «άλλο φρούτο»). ♦ Εντάξει, ΣΕΚ βλέπουμε κι ακούμε. ΣΕΚ(Σ) δεν [ΣΕΚ(συνεργαζόμενοι)]. ♦ Λιάνα, γροθιά κι ελληνική σημαία, για μια Ελλάδα νέα! ♦ Ο βασιλιάς έχασε το στέμμα του. Καιρός να χάσει και το κεφάλι του. ♦ Πάρε ένα χάπι, if you want to be happy. Ομως: «Οι θάνατοι από αντικαταθλιπτικά εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό ποσοστό των θανάτων που σχετίζονται με τη λήψη φαρμάκων… Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης “Θάνατοι…
