ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕΝ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ!
(Οι λογαριασμοί παραμένουν ανοιχτοί)
ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ υπάρχει κι από κει!
ΦΑCUCTUKOΠUUCU
♦ Τελικά, δεν είμαι γω σεξιστής. Αυτές είναι φεμινίστριες!
♦ Νταβατζή μου, αδερφέ μου, κάτι για την μίζα πέμου.
♦ «Εφ(ι)αλτήριο για νέους αγώνες». (Ελαφρά παραλλαγμένος τίτλος του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 10/10/04). (Και προ παντός την ελληνική σημαία μπροστά. Μη χάσετε!).
♦ Εδώ καίγεται το μ εις την νι μας και η ΓΣΕΕ «χτενίζεται» (κωλολαμόγια).
♦ «Δημοψήφισμα για το ευρωσύνταγμα» (ή η λατρεία για την καλπότρυπα είναι «άλλο φρούτο»).
♦ Εντάξει, ΣΕΚ βλέπουμε κι ακούμε. ΣΕΚ(Σ) δεν [ΣΕΚ(συνεργαζόμενοι)].
♦ Λιάνα, γροθιά κι ελληνική σημαία, για μια Ελλάδα νέα!
♦ Ο βασιλιάς έχασε το στέμμα του. Καιρός να χάσει και το κεφάλι του.
♦ Πάρε ένα χάπι, if you want to be happy. Ομως: «Οι θάνατοι από αντικαταθλιπτικά εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό ποσοστό των θανάτων που σχετίζονται με τη λήψη φαρμάκων… Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης “Θάνατοι που σχετίζονται με αντικαταθλιπτικά και συνταγογράφηση αντικαταθλιπτικών στην Αγγλία και την Ουαλία, 1998-2000”, οι περισσότεροι θάνατοι από αντικαταθλιπτικά φάρμακα ήταν αποτέλεσμα αυτοκτονίας (80%). Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ήταν υπεύθυνα για περισσότερους θανάτους από ό,τι τα άλλα αντικαταθλιπτικά (12 ανά εκατομμύριο συνταγών)» (British Journal of Psychiatry, τ. 184, σ. 41-47, 2004).
♦ «Ιντιφάντα ταξική – όχι εθνικιστική» είναι ο κεντρικός τίτλος της εφημερίδας «Μαύρα γράμματα» (φθινόπωρο 2004). Προφανώς λείπει η διαλεκτική του συγκεκριμένου…
♦ «Κάτι νέο κινείται στην αριστερά» γράφει το (ένθετο) περιοδικό της ΕΠΟΧΗΣ, «eurotopia». Μάλλον κάτι σάπιο μυρίζει στο βασίλειο της Ευρωλάνδης… κάτι σαν ψόφιος κοριός…
♦ Στο ίδιο ένθετο η γνωστή κ. Λουτσιάνα Καστελίνα, αγωνιώντας για τον εορταστικοπανηγυριώτικο χαρακτήρα-εκφυλισμό διάφορων κινη-κουνημάτων, λέει: «Φέρτε πίσω την πολιτική».
♦ Και να μην ξεχνάμε ότι η ΕΠΟΧΗ (3/10/04) κυκλοφόρησε με την ευγενική χορηγία της «Αττικής Οδού ΑΕ» (ολοσέλιδη διαφήμιση – στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας).
♦ Μια κατάληψη εργοστασίου είναι σοβαρή υπόθεση (κατάληψη εργοστασίου Fanco). Το να ανακηρύσσεται («ΠΡΙΝ», 10/10/04) μία από τις «ηρωικές σελίδες του εργατικού κινήματος» -έτσι απομονωμένα- και, κυρίως, για να αδιαφορήσουμε γαι το ζήτημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ΟΛΟΙ (εκτός αν μερικοί βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω) πλέον, αυτό της συλλογικής ευθύνης, ε, τότε vrace rizi…
♦ Στην Ιταλία Επανίδρυση, εδώ ΣΥΝ (κυρίως Μιχ. Παπαγιαννάκης): «Ερώτηση: Μπορείτε δηλαδή να βρείτε συγγενική άποψη στη ΝΔ; Απάντηση: Δεν εννοώ αυτό. Πάρτε για παράδειγμα το πολιτικό ρεύμα που λέγεται φιλελευθερισμός… Σε πάρα πολλά# ζητήματα όμως έχει συγγενικές απόψεις με την ανανεωτική Αριστερά… Ερώτηση: Σας ενδιαφέρει η συμμετοχή στην κυβέρνηση; Απάντηση: Βεβαίως.» (από συνέντευξη του Μιχ. Παπαγιαννάκη στον Χρίστο Μάτη, CITY PRESS, 05/10/04).
♦ «Επιδοτείται ένας κλάδος εργαζομένων (σ.σ. εννοεί τον ΟΤΕ) που έχει ικανοποιητικές συντάξεις ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός δεν είναι τόσο γενναιόδωρος απέναντι σε άλλους ασφαλισμένους…» (Γ. Κύρτσος, στην κυρτσοεφημερίδα, 06/10/04). Είπαμε: τί Γιώργος, τί Γιωργάκης.
♦ «Το κράτος δεν είναι ο εχθρός που θα πολεμήσουμε, αλλά ο ομόλογός μας που θα συζητήσουμε» (Λούκα Καζαρίνι – εκπρόσωπος των Tute Bianche, «Λευκές Φόρμες». Εφημερίδα «Il Gazzettino, 23/04/98).
♦ «Αυτά τα στοιχεία… δρώντας ατιμώρητα πολλαπλασιάζουν τις επιθετικές ενέργειες… Η γαλλική ATTAC καταδικάζει αυτά τα προβοκατόρικα στοιχεία…» (ΑTTAC Γαλλίας, ανακοίνωση, 20/07/01).
♦ Στη δράση κολλάει το σίδερο.
♦ Θετική η τελευταία ταινία του Μουρ(άτου Δημοκρατικού) κατά την Θέμιδα του «Λαϊκού Δρόμου» (2/10/04). Εκτός από τον Τσόμσκι η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» των ΗΠΑ έχει χώρο και γι’ άλλους…
♦ Και ο Σαββόπουλος (60 χρονώ άνθρωπος) να αναρωτιέται ακόμα τί να παίξει…
Βασίλης
Βασίλης
