Σίκουελ της ταινίας «Πριν το ξημέρωμα» που προβλήθηκε το 1995. Σ’ αυτή, δυο νέοι συναντώνται τυχαία στη Βιέννη, περνούν τη βραδιά μαζί και χωρίζουν πριν την ανατολή του ήλιου. Η υπόσχεση που αντάλλαξαν, να ξαναβρεθούν μετά 6 μήνες, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Εννιά χρόνια μετά ξαναβρίσκονται στο Παρίσι και μέσα σε μια μέρα, σε πραγματικό χρόνο, καλούνται να συμπληρώσουν το κενό, να γεφυρώσουν την απουσία και να εξερευνήσουν ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου.
Παρότι υπάρχει μια ντοκιμαντερίστικη αίσθηση, μια φρεσκάδα στους διαλόγους, ένας ρεαλισμός στους χαρακτήρες και φυσικά η ταινία απέχει από μια τυπική ρομαντική κομεντί, το Χόλιγουντ δεν είναι τόσο μακρυά… Πέρα από τις συνήθειές του, το Χόλιγουντ μοιάζει αυτή τη φορά να «φιλοσοφεί» πράγμα που το κάνει ξώφαλτσα, ανέμελα, επιφανειακά, δηλαδή απλώς «αμπελοφιλοσοφεί»…
Ελένη Σταματίου
