Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ενα κουρελόχαρτο είναι στην ουσία το περιβόητο νομοσχέδιο για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, που κατατέθηκε τελικά στη βουλή την περασμένη Πέμπτη και θα συζητηθεί και ψηφιστεί αυτή την εβδομάδα από τη βουλή (το άρθρο γράφεται Δευτέρα βράδυ). Αποδεικνύεται και μέσα από το νομοσχέδιο αυτό, ότι μοναδική έγνοια της κυβέρνησης είναι να νομιμοποιήσει τα κολέγια, που συνεργάζονται με «πανεπιστήμια» του εξωτερικού (ευρωπαϊκά και αμερικανικά), ώστε στη συνέχεια, με την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/2005, αυτά να αποτελέσουν τα πρώτα ιδιωτικά ψευτοπανεπιστήμια στη χώρα μας, κατά παράβαση του άρθρου 16 του συντάγματος. Για την ενσωμάτωση της οδηγίας αναμένεται πρώτα το σκεπτικό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκκρεμούν η απόφαση (προαναγγέλλεται καταδικαστική) για την πλημμελή εφαρμογή από την Ελλάδα της προηγούμενης κοινοτικής οδηγίας, της οποίας συνέχεια αποτελεί η 36/05 και η απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το ΣτΕ για το αν το κοινοτικό δίκαιο υπερισχύει του εθνικού.   Η κυβέρνηση…

Στενάζουν οι εργαζόμενοι από την ακρίβεια, στενάζουν οι συνταξιούχοι των 400 και των 500 ευρώ και η κυβέρνηση κουνάει συνέχεια ως σημαία την αύξηση του περιβόητου ΕΚΑΣ (έχει φτάσει το 2008 τα 230 ευρώ). Κάθε φορά που γίνεται λόγος για την ακρίβεια και τις εξευτελιστικές συντάξεις, πότε ο Ρουσόπουλος και πότε ο Αλογοσκούφης μιλούν για την αύξηση του ΕΚΑΣ, για να υποστηρίξοιυν ότι η κυβέρνηση ασκεί κοινωνική πολιτική.   Αποσιωπούν, φυσικά, το γεγονός ότι το επίδομα αυτό το παίρνει η μειοψηφία των συνταξιούχων του ΙΚΑ. Πρόκειται για μια επινόηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1996, προκειμένου να εκτονώσει το κίνημα των συνταξιούχων που απαιτούσε (και απαιτεί) να είναι η κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ ίση με 20 μεροκάματα της ΕΓΣΣΕ (Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας). Μέχρι το τέλος του 1990 αυτό ίσχυε. Τη ρύθμιση κατήργησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την 1η Γενάρη του 1991 με τον αντιασφαλιστικό νόμο 1902/1990.   Αν επαναφερόταν…

Η πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει στην ουσία τα Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ), απεντάσσοντας από το σχετικό καθεστώς την πλειοψηφία των επαγγελμάτων είναι γνωστή. Εως τώρα, η σχετική «επιστημονική» επιτροπή υπολειτουργούσε, διότι η κυβέρνηση περίμενε να κατακαθήσει κάπως ο κουρνιαχτός που σηκώθηκε με την ψήφιση του αντιασφαλιστικού νόμου Πετραλιά. Τώρα, όμως, επείγεται και ζορίζει την επιτροπή να τελειώνει στα γρήγορα, για να προωθήσει τη σχετική ρύθμιση μέσα στο καλοκαίρι. Η Πετραλιά έβαλε μπροστά μερικά παπαγαλάκια να μεταδώσουν «ρεπορτάζ» σε φυλλάδες και το κρατικό ραδιόφωνο, προετοιμάζοντας το έδαφος. Κι ενώ ο πρόεδρος της Επιτροπής Μπεχράκης διέψευδε τα δημοσιεύματα, η Πετραλιά κάλεσε την Επιτροπή σε συνάντηση (μερικοί παραλίγο να πάνε με τα μαγιό από τους τόπους των διακοπών τους) και όλα έγιναν καθαρά.   Το σχέδιο κατάργησης των ΒΑΕ ξεκίνησε με τον αντιασφαλιστικό νόμο Ρέππα, που πρόβλεψε τον επανακαθορισμό της λίστας των ΒΑΕ. Η νέα λίστα θα ισχύσει μόνο για τους νεοεισερχόμενους…

Μια ταινία που παντρεύει την κινέζικη και τη γαλλική νοοτροπία, αφηγείται αργόσυρτα την παρισινή καθημερινότητα, και προσφέρει στη Ζιλιέτ Μπινός την ευκαιρία να δείξει τις δυνατότητές της σ` ένα φαινομενικά μη αβανταδόρικο ρόλο. Μεταξύ μας, δεν υπάρχει λόγος να δείτε αυτή την ταινία, όμως δε θα ήταν και δυστύχημα αν το κάνατε… Ελένη Σταματίου

Ενας περίεργος συνδυασμός εργατικού θρίλερ και μεταφυσικής αλληγορίας, η ταινία αυτή, που γυρίστηκε το 1962, είναι το ντεμπούτο του ιάπωνα σκηνοθέτη, γνωστότερου από το φιλμ «Η γυναίκα στους αμμόλοφους».   Η δύσκολη ζωή των ανθρακωρύχων, η στυγνή στάση της εργοδοσίας, ο αγώνας των συνδικάτων, όλα αυτά μπλέκονται μ` ένα γαϊτανάκι φόνων, με τα φαντάσματα των δολοφονημένων να προσπαθούν να συμμετάσχουν στην ταινία ζητώντας αγωνιώδεις απαντήσεις. Είναι προφανής ο πυρήνας της ματαιότητας που διατρέχει την οπτική του Τεσιγκαχάρα, αποτυπωμένης στον αέναο αγώνα των ανώνυμων ανθρώπων για επιβίωση. Παρά ταύτα, η ανορθόδοξη πλοκή της ταινίας του ελάχιστα μοιάζει παράταιρη. Αντίθετα, καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, ακριβώς σαν ένα σκοτεινό και ανήσυχο όνειρο που αφήνει αιχμές χωρίς να χρειάζεται να τα εξηγήσει όλα. Εννοείται ότι η μουσική, οι λήψεις και η εικόνα είναι πρωτοποριακά για την εποχή τους.

Αυτή είναι η δεύτερη καλύτερη ταινία του φετινού καλοκαιριού, που επίσης αξίζει να δείτε. Ανάλογης θεματολογίας με την «Πόλη του Θεού» του Φερνάνδο Μεϊρέγιες και την «Πόλη των ανθρώπων» του Πάουλο Μορέλι, ελάχιστη σχέση έχει ωστόσο μ’ αυτές. Πιο ουσιαστική, πιο σκληρή και πιο αληθινή, δείχνει τις πραγματικές διαστάσεις της ταξικής διαφοράς και ανισότητας στην πόλη του Μεξικού, με τρόπο που ένας Δυτικοευρωπαίος δυσκολεύεται να καταλάβει. Οχι γιατί εδώ δεν υπάρχουν «ιδιωτικές ζώνες», δηλαδή τα καλά φυλασσόμενα από ιδιωτικές εταιρίες πολυτελή προάστια, αλλά γιατί η εξαθλίωση έξω απ` αυτά δεν είναι τόσο μεγάλη που να τροφοδοτεί επιθέσεις εναντίον τους.   Ο Ροδρίγο Πλα κινηματογραφεί εν είδει ντοκιμαντέρ την εισβολή τριών φτωχόπαιδων για κλοπή σ` ένα τέτοιο περιφραγμένο προάστιο στο κέντρο της πόλης του Μεξικού. Εκεί ζουν απομονωμένοι οι πλούσιοι, μακριά από τη φτώχεια και τη δυστυχία που μαστίζουν την υπόλοιπη χώρα. Οταν οι κάμερες «συλλαμβάνουν» τους εισβολείς, οι πλούσιοι παίρνουν…

Η δικτατορία του Φράνκο διανύει τις τελευταίες αιματοβαμμένες μέρες της. Τα σενάρια διαδοχής είναι ήδη στον ορίζοντα, ο Χουάν Κάρλος κάνει ήδη «αντιπολίτευση» στον γεννήτορά του, όμως οι εκτελέσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη με τελευταία εκείνη του αναρχικού Σαλβαδόρ Πούινγκ Αντίκ, τοπικού ήρωα της Καταλωνίας, που δολοφονήθηκε με μέγγενη κυρίως για λόγους αντεκδίκησης, μετά την ανατίναξη του Καρέρο Μπλάνκο από την ΕΤΑ το 1972.   Γιος πολιτικού πρόσφυγα του 1936, ο φοιτητής Σαλβαδόρ πολιτικοποιήθηκε στο ούτως ή άλλως ριζοσπαστικοποιημένο περιβάλλον μιας περιοχής που ανέκαθεν πάλευε για την αυτονομία της απέναντι στην Ισπανία. Ληστείες τραπεζών, χρηματοδότηση εντύπων και οικονομική στήριξη του εργατικού κινήματος ήταν οι τρεις άξονες της αναρχικής δραστηριότητας στη δεκαετία του `70. Βέβαια, όπως συμβαίνει συχνά σ` αυτές τις περιπτώσεις, τα όρια ποινικής και πολιτικής δράσης γίνονται μερικές φορές δυσδιάκριτα και οι εργάτες δεν αποδέχονται άκριτα οικονομικές ενισχύσεις. Αυτό δημιουργεί εντάσεις στις αναρχικές ομάδες αλλά στην περίπτωση ενός πολιτικοποιημένου…

Σήμερα θ’ αφιερώσουμε μεγάλο μέρος της στήλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Απομένουν 15 μέρες για την έναρξη, όμως η καλοκαιρινή διακοπή της έκδοσης της «Κ» μας υποχρεώνει ν’ ασχοληθούμε νωρίτερα μαζί τους. Παρά το μεγάλο ειδικό βάρος που έχουν, μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί ιδιαίτερη δημοσιότητα στο θέμα. Τα τεράστια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τους αγώνες, οι ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες αλλά και η επιλεγμένη πληροφόρηση που έχουν επιβάλει οι Κινέζοι, κρατούν προς το παρόν τη δημοσιότητα μακριά από τους αγώνες.   Μέχρι σήμερα, οι διεθνείς αναφορές στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου είχαν ταυτιστεί σχεδόν με την προσπάθεια μιας σειράς οργανώσεων και ομάδων που πρόβαλλαν το θέμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης και καλούσαν σε μποϊκοτάζ των αγώνων. Ολοι θυμόμαστε την περίοδο μεταφοράς της φλόγας από την Ολυμπία στο Πεκίνο, τις αντιδράσεις των Θιβετιανών και τις ακτιβιστικές ενέργειες υποστηρικτών τους. Ο χώρος της στήλης δεν μας επιτρέπει να «ψάξουμε» τις…

Την περασμένη Τετάρτη ολοκληρώθηκε στη βουλή η συζήτηση και η ψήφιση ενός ακόμη νομοσχεδίου με το οποίο καταφέρεται ένα ακόμη σημαντικό πλήγμα στο ΕΣΥ. Μ’ αυτό το νομοσχέδιο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα για να μετατραπούν τα νοσοκομεία του ΕΣΥ  σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Π. Στασινός στην αρχική του παρέμβαση (κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου για το ΕΣΥ), ενώ επισημαίνει ότι: α) «Μία από τις κύριες παθογένειες του ΕΣΥ είναι η υποχρηματοδότηση», β) «Υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό, παραϊατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό και επίσης σε μη ιατρικό επιστημονικό προσωπικό», γ) «Η σοβαρή αναλογία της σχέσης υψηλής τεχνολογίας ιατροτεχνολογικού  εξοπλισμού μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, η σχέση αυτή ήταν 1 προς προς 4 το 2004 και το 2009 έγινε 1 προς 11 υπέρ του ιδιωτικού τομέα». Δεν προτείνει να αλλάξουν αυτές οι «παθογένειες» με τη γενναία χρηματοδότηση του ΕΣΥ, με τις προσλήψεις…

Πού πας, ωρέ καπετάν-Γκιουλέκα; Με τέτοιες παπαριές θέλεις να γίνεις δήμαρχος; Είναι δυνατόν, να είσαι βουλευτής της ΝΔ, να είσαι ο επικεφαλής προγράμματος της ΝΔ, να παίρνεις το χρίσμα από το Σαμαρά, και αμέσως να ζητάς να σε αντιμετωπίζουν ως υπερκομματικό υποψήφιο «πάνω και πέρα από κομματικές σφραγίδες και από χρίσματα»; «Δεν έχω καμία απολύτως δέσμευση – και το τονίζω – με κανένα πολιτικό κόμμα, από τη στιγμή που δηλώνω την υποψηφιότητά μου, με κανένα επιχειρηματικό συμφέρον και με κανένα απολύτως πρόσωπο», δήλωσε στα σοβαρά ο Γκιουλέκας. Εχει απαίτηση να τον πιστέψει κανένας; Οχι βέβαια. Με τέτοιες παπαριές παίζεται το παιχνίδι χρόνια τώρα και δεν χρειάζεται να πειραματιστεί ο υποψήφιος της μεγαλύτερης δημοτικής παράταξης της Θεσσαλονίκης. Ας πειραματιστούν οι αντίπαλοί του. Οταν ο Πανίκας, με τις αποκριάτικες μεταμφιέσεις και το λάιβ τραγούδι πάει στα σοβαρά για περιφερειάρχης, γιατί να μην πάει για δήμαρχος ο Γκιουλέκας, που αν μη τι άλλο…

Για να δεις πλέον δημοσκόπηση θα πρέπει να ψάξεις κάποια μικρή εφημερίδα. Μόνον αυτές κάνουν παραγγελίες στις εταιρίες δημοσκοπήσεων, προσπαθώντας ν’ ανεβάσουν την κυκλοφορία τους. Η τελευταία δημοσκόπηση, για παράδειγμα, δημοσιεύτηκε στην «Αξία», την οποία ο περισσότερος κόσμος αγνοεί και ως τίτλο. Η δημοσκόπηση ήταν της VPRC και τα αποτελέσματά της ήταν αντίστοιχα με άλλες πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Το 83% εκφράζει δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση, το 90% για τη ΝΔ, ενώ το 66% δεν θεωρεί ότι ένα από τα δυο κόμματα μπορεί να σχηματίσει καλύτερη κυβέρνηση. Στην πρόθεση ψήφου έχουμε ΠΑΣΟΚ 36,5%, ΝΔ 29,5%, ΚΚΕ 12,5% (σημαντική άνοδος), ΣΥΡΙΖΑ 5,5%, ΛΑΟΣ 5%, Οικολόγοι 4% και «αδιευκρίνιστη ψήφος» 21,7%.

Μπορεί λεφτά για την πρόσληψη γιατρών και νοσηλευτών ή για την πρόσληψη εποχικών δασεργατών και δασοπυροσβεστών (για να αναφερθούμε μόνο σε κατηγορίες εργαζόμενων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βρίσκονται στην επικαιρότητα) να μην υπάρχουν, για μπάτσους όμως υπάρχουν. Στις 9 Ιούλη δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ (Α’ 109) προεδρικό διάταγμα που υπογράφουν οι Χρυσοχοΐδης και Σαχινίδης, με το οποίο αυξάνονται κατά 500 οι οργανικές θέσεις των ειδικών φρουρών. Η δαπάνη, σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα, θα είναι 4,05 εκατ. ευρώ για το 2010, 9,47 εκατ. για το 2011, 9,85 εκατ. για το 2012, 9,75 εκατ. για το 2013, 10,7 εκατ. για το 2014 και 11,05 εκατ. για το 2015 και καθένα από τα επόμενα έτη. Στο μεταξύ οι περιπολίες της ομάδας ΔΙΑΣ (Δίκυκλη Αστυνόμευση) επεκτείνονται σε άλλες 100 περιοχές της χώρας, πέρα από τους 75 δήμους της Αττικής και τις 21 περιοχές της Θεσσαλονίκης. Αλλοι 1.060 μπάτσοι θα βγουν…

Με διθυραμβικό για την εξωτερική πολιτική του Ισραήλ και απαξιωτικό για την ελληνική εξωτερική πολιτική τρόπο παρουσίασαν τα ισραηλινά ΜΜΕ την αναβάθμιση των ισραηλινο-ελληνικών σχέσεων, ιδιαίτερα στους τομείς των ενόπλων δυνάμεων και των πληροφοριών. Η Ελλάδα αποκαλείται, πλέον, «στρατηγικός σύμμαχος» του Ισραήλ, που έρχεται να αντικαταστήσει τη στρατηγική συμμαχία με την Τουρκία. «Ο Παπανδρέου έχει δείξει ενδιαφέρον να μπει μέσα στα παπούτσια της Τουρκίας και να διερευνήσει ισχυρότερους στρατιωτικούς δεσμούς και δεσμούς στον τομέα των πληροφοριών». «Αυτή η εξέλιξη δεν σχεδιάστηκε στην Ιερουσαλήμ, αλλά ήρθε σαν αποτέλεσμα πρωτοβουλίας του έλληνα πρωθυπουργού, που έχει πολλούς εβραίους και ισραηλινούς φίλους και επιχειρηματικές επαφές, μερικοί από τους οποίους κατέχουν ψηλές θέσεις στην πολιτική και τις υπηρεσίες πληροφοριών στο Ισραήλ». «Διαπίστωσε (σ.σ. ο Παπανδρέου) την ευκαιρία της Αθήνας να γλιστρήσει στη θέση της Αγκυρας στην Ιερουσαλήμ και να μετατρέψει τους σημερινούς δεσμούς στους τομείς της διπλωματίας, της οικονομίας, των ενόπλων δυνάμεων και των πληροφοριών…

Εδώ και μια βδομάδα, με το που ανέβηκαν οι θερμοκρασίες και άρχισαν τα μελτέμια δηλαδή, η Ελλάδα καίγεται και πάλι. Γνώριμο το σκηνικό: η φωτιά να κατατρώει τα πάντα, αλλόφρονες άνθρωποι να τα βάζουν με τον κρατικό μηχανισμό, δημαρχαίοι και λοιποί τοπικοί παράγοντες να προσπαθούν να εκτονώσουν την κατάσταση και αφού η φωτιά κάψει ό,τι μπορούσε να κάψει, ν’ αρχίζει το πολιτικό σόου, με την αξιωματική αντιπολίτευση να καταγγέλλει την κυβέρνηση για ανετοιμότητα (ξεχνώντας τις δικές της πομπές) και την κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι φταίει οτιδήποτε άλλο και οποιοσδήποτε άλλος εκτός απ’ αυτή. «Μπορούμε να δηλώσουμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι, γιατί με τις συνθήκες που επικρατούσαν, ο κρατικός μηχανισμός απέδειξε για άλλη μία φορά ότι όταν υπάρχει οργάνωση και βούληση, ειδικότερα από την πολιτική ηγεσία, αλλά και φυσικά με την αυταπάρνηση των υπαλλήλων της Πυροσβεστικής, τότε πραγματικά τα αποτελέσματα είναι θετικά», δήλωσε ο Πεταλωτής την περασμένη Δευτέρα. Καθώς μιλούσε κατάλαβε (ακόμα…

Εντελώς συγκυριακή είναι η αύξηση το Μάη του 2010 κατά 13,6% του Δείκτη Κύκλου Εργασιών στη Βιομηχανία, σε σύγκριση με το Μάη του 2009. Διότι το Μάη του 2009 ο ίδιος δείκτης είχε καταβυθιστεί (πτώση 31,2%) σε σχέση με το Μάη του 2008. Επομένως, η φετινή σύγκριση γίνεται σε σχέση με μια πολύ χαμηλή βάση της προηγούμενης χρονιάς. Η αλήθεια είναι πως η βιομηχανική παραγωγή βρίσκεται ελάχιστα πάνω από τα επίπεδα του 2005. Πιο ενδεικτική είναι η σύγκριση των μέσων γενικών δεικτών δωδεκαμήνου. Το δωδεκάμηνο Ιούνης 2009 – Μάης 2010 ο μέσος γενικός δείκτης παρουσίασε μείωση κατά 10,7%, ενώ το αμέσως προηγούμενο δωδεκάμηνο (Ιούνης 2008 – Μάης 2009) η μείωση ήταν 9,8%. Επομένως, η βιομηχανική παραγωγή εξακολουθεί να πέφτει και ο ρυθμός πτώσης είναι μεγαλύτερος φέτος σε σχέση με πέρυσι.

Μετά τα εξάμηνα έντοκα γραμμάτια πουλήθηκαν και τα τρίμηνα. Με εξίσου τοκογλυφικό επιτόκιο. Στο 4,05% έφτασε το επιτόκιο για τρεις μήνες, όταν στην προηγούμενη δημοπρασία, που είχε γίνει στις 20 Απρίλη, δηλαδή πάνω στην κορύφωση της κρίσης και της εκτίναξης των spread, είχε φτάσει το 3,65%, ενώ στα τέλη του 2009 δεν ξεπερνούσε το 0,50%. Η κυβέρνηση, βέβαια, πανηγυρίζει… συγκρατημένα. Διότι –λέει– οι προσφορές υπερκάλυψαν την έκδοση. Πράγματι, η κυβέρνηση ζητούσε 1,5 δισ. ευρώ και οι προσφορές έφτασαν τα 5,8 δισ. ευρώ. Εκείνο που δεν μας λένε, όμως, είναι πως και στην προηγούμενη δημοπρασία ζητούσαν 1,5 δισ. και οι προσφορές ξεπέρασαν τα 6,9 δισ. Δηλαδή, τις μέρες που είχε φουντώσει η φιλολογία περί επικείμενης χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους, οι τραπεζίτες προσφέρονταν να δανείσουν περισσότερα το ελληνικό κράτος απ’ όσα προσφέρθηκαν να το δανείσουν τώρα που υποτίθεται ότι «ακουμπάει» στο μηχανισμό «στήριξης». Η διαφορά είναι πως τότε, που το ρίσκο υποτίθεται…

Στο 11,9% έφτασε το ποσοστό ανεργίας τον Απρίλη, σύμφωνα με την «Ερευνα Εργατικού Δυναμικού» της ΕλλΣτατ (Ελληνική Στατιστική Αρχή, πρώην ΕΣΥΕ). Οπως πολλές φορές έχουμε σημειώσει, η συγκεκριμένη έρευνα είναι εντελώς αναξιόπιστη και γίνεται με ένα πρότυπο που σκοπό έχει να υποεκτιμά την πραγματική ανεργία. Για παράδειγμα, όποιος έχει εργαστεί έστω και μία ώρα κατά την εβδομάδα αναφοράς της έρευνας, θεωρείται απασχολούμενος. Ακόμα και αν αυτή η μία ώρα εργασίας πραγματοποιήθηκε στην οικογενειακή επιχείρηση. Επίσης, όσοι «δεν αναζητούν ενεργά εργασία τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες» αφαιρούνται από τους ανέργους και κατατάσσονται στους «οικονομικά μη ενεργούς». Ετσι, ένα ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων ή κάποιων που έχουν απογοητευθεί ότι μπορούν να βρουν εργασία τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο εξαιρούνται από την καταγραφή τους ως ανέργων. Η έρευνα αυτή, λοιπόν, έχει μόνο σχετική αξία, στο βαθμό που μας δείχνει τάση ανόδου ή πτώσης της ανεργίας. Κατά συνέπεια, άξιο σύγκρισης είναι το γεγονός ότι το ποσοστό…

Υπήρχε κάποτε μια προεκλογική «δέσμευση» του ΠΑΣΟΚ, ότι θα επιδιώξει τη δημιουργία ενός ισχυρού, κρατικού ελεγχόμενου τραπεζικού πυλώνα, με θεμέλια την ΑΤΕ και το ΤΤ. Τη συγκεκριμένη ιδέα φέρεται να υποστηρίζει ο (διορισμένος από τη σημερινή κυβέρνηση) διοικητής της ΑΤΕ Θ. Πανταλάκης, με πρόταση για τη συγχώνευση ΑΤΕ, ΤΤ, Αττικής και Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Ερωτηθείς αν η κυβέρνηση «εξετάζει με το ίδιο ενδιαφέρον» και αυτή την πρόταση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής, που δεν έχει μάθει (μπορεί και να μη μάθει ποτέ, είναι και θέμα ικανοτήτων) να «κρύβει λόγια», έσπευσε να αποκλείσει κατηγορηματικά κάθε τέτοια σκέψη: «Επαναλαμβάνω ότι η κυβέρνηση, αυτή τη στιγμή, εξετάζει αποκλειστικά, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, τη συγκεκριμένη πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς. Αυτή εξετάζουμε» (press room, 19.7.10). Η «πρόταση Πανταλάκη» ενδεχομένως να μη διατυπωθεί ποτέ δημόσια. Αλλωστε, ο Πανταλάκης από την κυβέρνηση διορίστηκε στη διοίκηση της ΑΤΕ και πριν διοριστεί σ’ αυτό το πόστο, ήταν…

Με το θράσος που τον διακρίνει και ποντάροντας στην άγνοια των πολιτικών συντακτών, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε την περασμένη Δευτέρα στο press room, ότι «αυτά τα 28 δισ., τα οποία διατέθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αποδείχθηκε ότι δεν πέρασαν ως ρευστότητα στην αγορά», και πως «όταν υπάρχει αποτίμηση, θα υπάρχει και ενημέρωση». Διαβάστε στη συνέχεια ποια είναι η αλήθεια. Από το πακέτο των 28 δισ., που αποφάσισε να διαθέσει στις τράπεζες η κυβέρνηση της ΝΔ, το μεγαλύτερο μέρος διατέθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, χωρίς ν’ αλλάξει ούτε έναν όρο απ’ αυτούς που θεσπίστηκαν από τον Αλογοσκούφη το Νοέμβρη του 2008 (νόμος 3723/2008). Ιδού μερικές αποφάσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Στις 22 και 23 Απρίλη του 2010 (ΦΕΚ Β’ 511) υπογράφονται τέσσερις αποφάσεις με τις οποίες δίνονται εγγυήσεις 2,117 δισ. ευρώ στην Alphabank, 1,97 δισ. ευρώ στην Πειραιώς, 2,5 δισ. ευρώ στην Εθνική και 2,3 δισ. ευρώ…

Είναι γνωστό ότι ο νόμος για τη μονοετή υποχρεωτικότητα του νηπιαγωγείου, που ψηφίστηκε μετά τη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας το 2006, ακυρώθηκε στη συνέχεια στην πράξη, επειδή η κυβέρνηση -και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ- δεν πήρε απολύτως κανένα μέτρο για την ουσιαστική εφαρμογή του. Ούτε καινούργια νηπιαγωγεία έγιναν, ούτε κτίρια χτίστηκαν, ούτε νηπιαγωγοί διορίσθηκαν. Μάλιστα, η κατάσταση προοιωνίζεται χειρότερη, αφού και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων μειώθηκε και οι διορισμοί ελαχιστοποιήθηκαν και στην ουσία πάγωσαν για την επόμενη τριετία. Η θέσπιση του υποχρεωτικού νηπιαγωγείου για ένα έτος, οδήγησε τους γονείς σε αναζήτηση θέσης για το παιδί τους στο σχολείο. Το δημόσιο, όμως, νηπιαγωγείο αδυνατούσε να τους προσφέρει αυτό το δικαίωμα. Την κατάσταση εκμεταλλεύτηκαν δεόντως οι ιδιωτικές επιχειρήσεις -συγγνώμη, τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία θέλαμε να πούμε-, που φύτρωσαν άφθονα σαν τα μανιτάρια μετά τη βροχή. Ετσι, οι κυβερνήσεις έκαναν ένα ωραίο δώρο στους σχολάρχες και οι γονείς εξαναγκάζονται, για μια…