Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Οπως πάνε τα πράματα και με τη σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική που ακολουθείται από τους άριστους πολιτικούς διαχειριστές (και) της πανδημίας, αναμνηστικοί θα είμαστε εμείς σε λίγο και όχι οι δόσεις των εμβολίων…
Κατά το τραγούδι “Πρώτο φθινόπωρο” του σ. Βαγγέλη Κορακάκη, θα πρέπει τώρα να γραφεί και ο “Τρίτος χειμώνας“, επικαιροποιώντας το για την εποχή του κοροναβάιρους.
Σε κοίταζα και νόμιζα ότι τα έχω παίξει
που τον Αντρέα έβλεπα, μα ήσουν εσύ Αλέξη!
“Ε, να μην πιω κι εγώ ένα καφέ;” ρωτούσε ναζιάρικα και… διαφημιστικά η εθνική μας σταρ σε άλλες εποχές. Τη σκυτάλη της απόλαυσης του καφέ και των εσόδων που αποφέρει εκεί που άλλοι ξοδεύονται, πήρε στις μέρες μας ο εθνικός μας σαλτιμπάγκος.
Φτάνουν τα βοηθήματα και οι επιδοτήσεις
να καταφέρεις στη ζωή κάποιους να τους κρατήσεις;
So, to be or not to be χωρίς δουλειά και πόρους
απεγνωσμένα να κοιτάς πώς να πληρώσεις φόρους;
Θάνος, Αδωνις, Μάκης, Ασημίνα. Τα αρχικά τους συνθέτουν το απόλυτο θάμα. “Για ιδές θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο” που λέει και η λαϊκή παράδοση. Γιατί “ο λαός δεν ξεχνά“…
Μετά από τις αλλεπάλληλες διώξεις που υφίστανται, το πρόταγμα της στήλης δεν μπορεί να είναι άλλο: Αλληλεγγύη στους ανεμβολίαστους αρνητές. Οχι σε όλα, ω, χι σε όλα.
Οι οποίοι ανεμβολίαστοι αρνητές διοργανώνουν τα δικά τους –υπαίθρια και ημιυπαίθρια- πάρτι πλέον και διαμηνύουν “δεν πατάμε στα μαγαζιά σας“! Οφείλουμε λοιπόν όλοι να στη ρίξουμε και να στηρίξουμε τον ανυποχώρητο αντικαπιταλιστικό αγώνα τους.
Και σα να μην έφταναν οι αντιεμβολιαστές, πυκνώνουν ήδη τις δικές τους γραμμές –που είναι εφαπτόμενες σε πολλά σημεία- και οι αρνητές της απογραφής! Πλειονότητα των οποίων είναι διάφοροι ακραιφνείς χριστιανοί, που ξεχνάνε τι τράβηξαν ο Ιωσήφ με τη Μαρία για να απογραφούν και πού και πώς ένεκα τούτου γεννήθηκε ο Χριστός! Και πως οι Ρωμαίοι δεν άρπαξαν τα παιδιά των απογεγραμμένων, αλλά έψαχναν για εκείνα των αρνητών!
Είναι εκείνοι που δεν πάνε ούτε στην τουαλέτα χωρίς να το καταγράψουν στα μέσα κυνωνικής δικτύωσης, εκείνοι που βγάζουν τα πάντα σε παγκόσμια θέα, αλλά αρνούνται να δηλώσουν μερικές ασήμαντες –και ήδη γνωστές- λεπτομέρειες χωρίς ιδιαίτερη σημασία!
Πάντως, με όλους αυτούς τους τρικυμισμένους και τρι-κοιμισμένους, ζούμε την εποχή των νέων κινημάτων. Και σίγουρα δεν πλήττουμε ούτε στιγμή. Μονάχα οργιζόμαστε λιγάκι… Τι να πεις, Tina piss.
Κάποιοι κάνουν τους όμορφους, άλλοι κάνουν τον μάγκα
ξεχωριστή μονάχα μια όμως: η lady Γκάγκα.
Το ότι μέσα στη γενική κατάρρευση αποδομείται και η γλώσσα, είναι από εκείνα που καταγράφει συχνά και διά σωρών παραδειγμάτων η στήλη. Γιατί είναι και πολιτικό το ζήτημα. Μέσα στα αμέτρητα λοιπόν, έχουμε κι εκείνο το “κομμάτι“, που δεν το ακούς από νέους ως… ντοπιολαλιά, αλλά από δημοσιολογούντες. Ακούς συνέχεια -από τους αθλητικοδιάφορους- “στο κομμάτι της άμυνας” (αντί σκέτα “στην άμυνα“) ή –από “υπουργάκια” που έλεγε και τραγουδούσε ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ- “στο κομμάτι των επενδύσεων“. Τομείς, τμήματα, μέρη, απάρτια, “κομμάτια” όλα! Ακόμα και άνθρωποι και κυρίως θηλυκού φύλου (“τι κομμάτι!” εκ του παλαιότερου “τι κόμματος“). Οπως λέει ένα… κομμάτι της “Κ”: “Θα πεθάνουμε βασανισμένοι και στ’ αυτιά“.
Σκίζουν ανθρώπους και λαούς κι εγώ κάνω την κλώσα
σιγά μην κάτσω να νοιαστώ τώρα και για τη γλώσσα.
Περί τις εκπτώσεις εκ πτώσης ο λόγος: Τη μια φωνάζουν οι εμπόροι (κατά το “οι ανθρώποι“) υπέρ των εκπτώσεων, την άλλη βγαίνουν και ξαναφωνάζουν, γιατί λέτε; Επειδή “οι ενδιάμεσες εκπτώσεις δεν ενισχύουν ταμειακά τις εμπορικές επιχειρήσεις“! Τι να πεις, Tina piss (ξανά).
Ολο και περισσότερο σκοτάδι στους δρόμους. Ολο και περισσότεροι φασίστες, γραφικοί, απίθανοι, καμένοι, κάθε πικραμένος. Ολο και πιο ηχηρή απουσία, όλο και πιο πηχτή σιωπή…
Κοκκινοσκουφίτσα
