Μέσα στο υπουργικό συμβούλιο πρέπει να «λοξοκοιτάζονται» κάθε φορά που βλέπουν τις εταιρικού τύπου παρουσιάσεις του Σταϊκούρα (και σίγουρα όχι μόνο τις δικές του). Αν διαβάσει κανείς την παρουσίαση που έκανε στις αρχές της εβδομάδας στο υπουργικό συμβούλιο, θα νομίσει ότι η ευημερία και η ανάπτυξη έχουν τρυπώσει σε κάθε σπίτι. Το κάθε σπίτι, όμως, βλέπει την πραγματικότητα ανεξάρτητα από το πόσο όμορφα είναι τα διαγράμματα και τα ευχολόγια του Σταϊκούρα.
Πρώτος τίτλος παρουσίασης: «Η ύφεση της οικονομίας είναι ηπιότερη». Η ελληνική οικονομία κατέγραψε ανάπτυξη 4,4% από το 4ο τρίμηνο του 2020 στο 1ο τρίμηνο του 2021. Αν όμως συγκριθεί σε χρονικό ορίζοντα έτους (πρώτο τρίμηνο 2020 – πρώτο τρίμηνο 2021) έχουμε ύφεση 2,3%. Οσον αφορά δε την ανεργία, ο τίτλος είναι «Η ανεργία δεν έχει διογκωθεί». Δεν ξέρουμε τι θέλει να πει ο υπουργός λέγοντας διόγκωση, αλλά η ανεργία παραμένει σταθερά σε υψηλό ποσοστό (η καταγεγραμμένη πάντα) και συγκεκριμένα από 16,1% το πρώτο τρίμηνο του 2020 έφτασε το 16,3% το 2021. Θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε και τα υπόλοιπα μέρη του powerpoint, όπως περί «βελτιωμένου οικονομικού κλίματος», αλλά θα αντιπαραθέσουμε δύο διαφορετικές στατιστικές.
Η πρώτη αφορά την υλική στέρηση του πληθυσμού για τη διετία 2019-2020. Με τον όρο υλική στέρηση ορίζεται η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών (δυσκολία ανταπόκρισης στην πληρωμή έκτακτων οικονομικών αναγκών, αδυναμία κάλυψης εξόδων για διακοπές μίας εβδομάδας το χρόνο, αδυναμία διατροφής που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας ή ψάρι, αδυναμία πληρωμής για ικανοποιητική θέρμανση της κατοικίας, έλλειψη βασικών αγαθών, όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη τηλεόραση, τηλέφωνο, αυτοκίνητο, αδυναμία αποπληρωμής δανείων ή αγορών με δόσεις, δυσκολίες στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών).
Στην αρχή της έρευνας τονίζεται ότι η υλική στέρηση δεν περιορίζεται μόνο στο φτωχό κομμάτι του πληθυσμού αλλά επεκτείνεται και σε άλλα πληθυσμιακά κομμάτια που επιστημονικά διακρίνονται από το πρώτο. Οσον αφορά τις συνθήκες στέγασης, το ποσοστό του πληθυσμού που διαβιεί σε κατοικία με στενότητα χώρου ανέρχεται σε 29,1% για το σύνολο του πληθυσμού, σε 25,8% για τον μη φτωχό πληθυσμό και σε 44,6% για τον φτωχό πληθυσμό. Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία που προκύπτουν σε σχέση με την οικονομική αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών. Ενδεικτικά, στο σύνολο του πληθυσμού το 16,7% δεν διαθέτει ικανοποιητική θέρμανση, το 50,4% δεν μπορεί να αντιμετωπίσει έκτακτες αναγκαίες δαπάνες ύψους 395€ , το 45,4% δεν εξασφαλίζει ικανοποιητική διατροφή (όπως ορίστηκε πιο πάνω) και το 53,5% δεν μπορεί να κάνει διακοπές για μια εβδομάδα. Και αυτά αφορούν τον γενικό πληθυσμό. Τα ποσοστά στα φτωχά νοικοκυριά είναι αντίστοιχα 38,8%, 96,6%, 45,5%, 89%.
Ομως ο Σταϊκούρας θα αντέτεινε, ελέω Ταμείου Ανάκαμψης (ανάκαμψης ποιων, όμως;), πως «φυσάει» ήδη ανάπτυξη, οπότε και τα ποσοστά φτώχειας αναμενόμενα θα μειωθούν. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της ΕΛΣΤΑΤ για τον κίνδυνο φτώχειας για το 2020 (λαμβάνοντας τα εισοδήματα του 2019), το 29 % του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό. Και μια ενδιαφέρουσα σύνδεση με το νομοσχέδιο έκτρωμα του Χατζηδάκη: Ο κίνδυνος φτώχειας για τον γενικό πληθυσμό είναι 17,7%. Εάν όμως δεν περιληφθούν εισοδηματικά οι κοινωνικές μεταβιβάσεις (συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα), «σκαρφαλώνει» στο 49,6%!
Στο ηλικιακό εύρος 18-64, χωρίς τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, ο κίνδυνος είναι στο 39,3%, ενώ αν προσθέσουμε μόνο τις συντάξεις και όχι τα επιδόματα, κατεβαίνει στο 24,6%. Για να γίνει ακόμα πιο ξεκάθαρο: περισσότερο από το 1/3 του συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών είναι κοινωνικές μεταβιβάσεις. Το 87,3% αυτών είναι οι συντάξεις, που από ό,τι δείχνουν οι αριθμοί κρατούν σε μεγάλο βαθμό όρθια τα νοικοκυριά. Τέλος, σε αυτά τα ποσοστά «υπο-αντιπροσωπεύονται» άστεγοι, οικονομικοί μετανάστες, Ρομά, πληθυσμιακές ομάδες που ανήκουν στο φτωχό κομμάτι του πληθυσμού.
Αυτά βλέπει το κάθε σπίτι. Το ότι δεν μπορεί να φάει όπως πρέπει, να αισθάνεται βεβαιότητα, να πάει διακοπές. Οταν ένας στους τρεις δεν μπορεί να ζήσει, ποιος εγγυάται ότι δε θα γίνουν δύο στους τρεις; Ο Σταϊκούρας και ο σούπερ-Χατζηδάκης; ‘Η οι υπόλοιποι ά(χ)ριστοι; Η μόνη εγγύηση είναι πως για να μείνουν όρθια τα νοικοκυριά θα πρέπει να πέσουν αυτοί. Και επειδή μόνοι τους δεν θα πέσουν, θα πρέπει να τους ρίξει ο λαός. Οχι με μια διαδικασία κυβερνητικής εναλλαγής, που θα συνεχίσει τη γνωστή σκυταλοδρομία, αλλά με μια διαδικασία «δρόμου», που θα οδηγεί σε κατακτήσεις προς όφελος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
