I dare avouch it, sir. What, fifty followers?
Is it not well? What should you need of more?
Yea, or so many, sith that both charge and danger
Speak ‘gainst so great a number? How in one house
Should many people under two commands
Hold amity? ‘Tis hard, almost impossible.
W. Shakespeare, “King Lear”
Με το να είναι ένα πράγμα δύσκολο, δεν είναι και ακατόρθωτο.
Το σπουδαίο είναι να έχεις την πεποίθηση ότι διάλεξες το σωστό
Δρόμο, και η πεποίθηση αυτή εκατονταπλασιάζει την επαναστατική
ενέργεια και τον επαναστατικό ενθουσιασμό, που μπορούν να κάνουν θαύματα.
> Ο Αλέξης ο Φλου.
> Θυμάστε την πασοκική λέξη «αυτοδυναμία»; Μία εκ των «δημοκρατικών δυνάμεων» (Περισσός) ενθουσιάζεται τόσο πολύ από την «πρωτιά» της φοιτητικής παράταξής της που τιτλοφορεί μία της είδηση «Πρώτη και αυτοδύναμη “Πανσπουδαστική ΚΣ”» (902.gr/9-5-2018). Bέβαια, αυτή η «πρωτιά» αφορά ΜΟΝΟ τον σύλλογο οικοτρόφων φοιτητών Ξάνθης… Ο Περισσός όμως την παρουσιάζει ως πρόκριμα για τις λεγόμενες φοιτητικές εκλογές. Αλήθεια, στους νέους στην ηλικία φοιτητές μιλάει η π.σ.κ για τις παλιές επιτυχίες της, όπως Πολυτεχνείο 1973, Πανσπουδαστική Νο 8, Χημείο 1979;
> Δίκη Χρυσής Αυγής: Βαμμένοι (και στο αίμα) οι νεοναζί. Δεν τους ξεπλένει ούτε η κρατική αρωγή.
> Ναζιστικά καθάρματα!
> Αυτό που «ξέχασε» στην ανακοίνωσή της για την 9η Μάη η νεολαία Σύριζα είναι το χάιδεμα των ναζιστομούλαρων από την δική της, καταδική της κυβέρνηση..
> Καλά, όπου πάει ο Κάρολος παίρνει και την καμίλα του;
> Φίλος της Ελλάδας ο (οιονεί) διάδοχος. Τσκ, τσκ…
> «Η πόρτα του Μαξίμου είναι ανοιχτή σε όσους ζητούν ουσιαστική ενημέρωση». Α. Τσίπρας. Η πόρτα μπορεί να ‘ναι ανοιχτή, όμως η πρόσβαση είναι μη εφικτή με τις τόσες διμοιρίες ΜΑΤ στην περιοχή…
> Ο Χαρίτσης δήλωσε: «Σύντομα νέο καθεστώς προώθησης της καινοτομίας των επιχειρήσεων». Σ’ αυτή την ποδιά της «καινοτομίας» σφάζονται εργασιακά δικαιώματα-κατακτήσεις δεκαετιών…
> Λευτεριά πανώρια κόρη.
> Ψηφίζοντας ναι σε ΟΛΑ τα άλλα ο Κατσίκης δεν ήταν υπόλογος (απ’ αφορμή την κίνηση των 16 βουλευτών του Σύριζα που ζητούν την παραπομπή του βουλευτή των ΑΝΕΛ στην επιτροπή δεοντολογίας της Βουλής εξαιτίας των ομοφοβικών δηλώσεών του).
> Ενα μικρό σημείο στην ανακοίνωση της νεολαίας Σύριζα: «…η μάχη ενάντια στον ολοκληρωτισμό και το φασισμό…».
> «Η κυβέρνηση ασφαλώς πρέπει να σχεδιάζει και να υλοποιεί. Η κοινωνία όμως πρέπει να ‘ναι παρούσα και συμμέτοχος. Να διαβουλεύεται και να ‘ναι πρωταγωνίστρια της νέας σελίδας για τη χώρα». Δραγασάκης χαμογελών σε εκδήλωση του Σύριζα Αγίων Αναργύρων. Οσο και να είναι φανερή η επιθυμία της κυβέρνησης για λαό-κολαούζο των σφαγιαστικών ενεργειών της, μέχρι στιγμής (ο λαός) δε βάζει τα χεράκια του να βγάλει τα ματάκια του… Δεν είναι σανοχάφτης.
> Ο Δραγασάκης έδωσε καθαρή εικόνα για τις προθέσεις της κυβέρνησης έναντι των τραπεζών: «…στόχος η ενεργή παρουσία των τραπεζών στη χρηματοδότηση της οικονομίας». Το αντίθετο, βέβαια, συμβαίνει: η κοινωνία (τα συνήθη υποζύγια) χρηματοδοτούν τις τράπεζες.
> Ποια να ‘ναι άραγε «τα πρακτικά αποτελέσματα» της «προσπάθειας εξόδου από τα Μνημόνια» τα οποία ευαγγελίζεται σε άρθρο του («Ο λαός δεν ξεχνά, ξεχνά όμως η Φώφη…», avgi.gr/article/10811/886548) o Δ. Χρήστου; Μια μπλαζέ ανάπτυξη, ψοφοδεής εν τω συνόλω…
> «Μαλώνει» τη Φώφη γιατί «πλησιάζει» την «πολύ δεξιά ΝΔ» κατά τα γραφόμενά του.
> Δεν είναι καθόλου «ιδιότυπη εργοδοτική αντίληψη» «από όσους εκτιμούν πως, ελέω ψωμιού που τρώνε από το χέρι του εργοδότη, ο τελευταίος έχει το δικαίωμα να τους απαξιώνει, να τους υποτιμά, να τους εξευτελίζει και να τους μετατρέπει σε μεταχειρισμένα κωλόχαρτα» (Π. Κατσάκος, «Λεπτές εργοδοτικές αντιλήψεις», avgi.gr, 9/5/2018). Και ναι μεν τα γραφόμενα αφορούν και περιγράφουν τον Μαρινάκη, όμως στο σύνολό τους οι καπιταλιστές έτσι (και χειρότερα) ενεργούν. Οπως και το κράτος ΤΟΥΣ.
> Τελικά ο Πίου έρχεται, ήλθε ή απήλθε;
> «Ευφυής γεωργία»: τα δύο υπουργεία (Ψηφιακής Πολιτικής και Αγροτικής Ανάπτυξης) θεωρούν ότι απευθύνονται σε μη ευφυείς…
> «…δηλαδή να γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα…». Σπίρτζης στην συνέντευξη Τύπου της προέδρου της επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρ. Κοινοβουλίου στην Αθήνα. Τα είδαμε ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ τα αντιπλημμυρικά μερεμέτια…
> Επιμένει το ΒΗΜΑ: «Στις 9 Μαΐου 1950 αρχίζει η οικοδόμηση της ενωμένης Ευρώπης». Το ότι πέντε χρόνια πριν ο αντιφασιστικός αγώνας των λαών (η ένοπλη αντιφασιστική πάλη) γκρέμισε το φασιστικό θηρίο από το θρόνο που το είχαν ανεβάσει οι αστικές τάξεις δεν είναι καν άξιο λόγου για τη γραφίδα του κ. Σ. Ντάλη…
> Νέο πόνημα του υπαστυνόμου Λαμπρόπουλου.
> «Γαλλία-Λεμέρ για ΗΠΑ: Δεν πρέπει να είναι ο χωροφύλακας της παγκόσμιας οικονομίας» – είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.
> «Οι κάτοικοι του Ατραπού θα ορκισθούν να μη ομιλούν το σλαυόφωνον ιδίωμα». Εφημερίδα «Εθνος Φλώρινας», 8 Αυγούστου 1959.
> «Σε διαφορετικούς τόνους, η περιγραφή αυτή επιβεβαιώνεται κι από έναν εξωτερικό παρατηρητή, τον άγγλο λοχαγό Πάτρικ Εβανς, που έζησε για οκτώ μήνες στην περιοχή του Βίτσι: “Πολλές από τις γυναίκες, ιδιαίτερα οι γριές, πολλοί γέροι και σχεδόν όλα τα παιδιά που έχουν γεννηθεί από το 1939 και μετά δεν έχουν ιδέα ελληνικών”, παρατηρεί σε υπηρεσιακή έκθεσή του τον Δεκέμβριο του 1944. “Ακόμη κι εκείνοι που γνωρίζουν ελληνικά προτιμούν να μιλάνε στα μακεδονικά όποτε μπορούν. Ενας ξένος που λέει “καλημέρα” στα ελληνικά θα πάρει την ίδια απάντηση, αν όμως το πει στα μακεδονικά θα λάβει επιπλέον ένα χείμαρρο από καλωσορίσματα. Τα ελληνικά αντιμετωπίζονται σχεδόν σαν ξένη γλώσσα”» (Τ. Κωστόπουλος: «Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ-ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΣΛΑΒΙΚΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 2000).
> Κράτα με να σε κρατώ για να πέσουμε κι οι δυο (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Ανάπ-τηξη…
> Γκάρντιαν: «Ιστορική επίσκεψη Καρόλου στην Αθήνα για να γιατρέψει παλιές πληγές». Ατσα! Και μάγος-γιατρός ο δικός σου!
Βασίλης
Αναλύοντας τον ιμπεριαλισμό, ο Λένιν σημείωσε πως στην εποχή του τα μονοπώλια κυβερνούν απευθείας, βάζοντας δικούς τους ανθρώπους στην κυβέρνηση. Οι ΗΠΑ είναι κλασικό παράδειγμα ιμπεριαλιστικής χώρας που η μετακίνηση από τις επιχειρήσεις στις κυβερνήσεις και αντίστροφα είναι μια συνήθης διαδικασία. Συμβαίνει και στην Ευρώπη, φυσικά, αλλά ψιλοκρύβεται, για να συντηρηθεί η ψεύτικη εικόνα της «αυτονομίας» της αστικής πολιτικής. Ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ είναι ένα παράδειγμα. Από την καγκελαρία στην προεδρία του ρωσογερμανικού κονσόρτσιουμ του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream. Και στην τελετή στέψης του Πούτιν, φυσικά, χειροκροτητής του νέου τσάρου. Από πολιτική άποψη είναι ένας καραγκιόζης. Ομως δεν είναι πλέον πολιτικός, αλλά ένας μάνατζερ με πολιτικές διασυνδέσεις.
