«Η στάση Πόντιου Πιλάτου του ΝΑΤΟ, αυτή τη φορά για το ζήτημα της σύλληψης και κράτησης στις τουρκικές φυλακές των δύο ελλήνων στρατιωτικών, εκθέτει απόλυτα την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που έχει εξελιχθεί στον καλύτερο σημαιοφόρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή, αλλά και όλους όσοι συνεχίζουν να αναγορεύουν αυτό τον επικίνδυνο για τους λαούς και τη χώρα μας οργανισμό, σε εγγυητή της ειρήνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας».
Αυτό το σχόλιο έκανε την περασμένη Τετάρτη το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Περισσού, απ' αφορμή τη δήλωση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, ότι «πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να λύσουν αποκλειστικά η Ελλάδα και η Τουρκία» (την οποία χαρακτήρισε «πολύτιμο σύμμαχο» και την ευχαρίστησε επειδή «συνεισφέρει στη συλλογική μας ασφάλεια, στις αποστολές και επιχειρήσεις μας με πάρα πολλούς τρόπους», χωρίς να παραλείψει να συμπληρώσει ότι «οι ανησυχίες της χώρας για την ασφάλειά της είναι θεμιτές»).
Επειδή εμείς -εν αντιθέσει με τον Περισσό- απεχθανόμαστε τον κιτρινισμό, δε θα τον κατηγορήσουμε ότι περίμενε στήριξη από το ΝΑΤΟ. Αυτό ισχύει για τη ΝΔ που -διά στόματος Κουμουτσάκου- εξέφρασε την απογοήτευσή της για τη δήλωση Στόλτενμπεργκ, βρίσκοντας και την εξήγηση: «Μηδενικού αποτελέσματος οι διπλωματικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης. Αναμενόμενο». Θα τον κατηγορήσουμε ότι χρησιμοποιεί τον (βερμπαλιστικό) αντινατοϊσμό του για να ενισχύσει το «εθνικό μέτωπο». «Να μην περιμένουμε τίποτα από το ΝΑΤΟ, να υπερασπιστούμε μόνοι μας τα εθνικά μας ζητήματα», είναι σε ελεύθερη απόδοση η ουσία της θέσης του Περισσού.
Ποια είναι η βάση πάνω στην οποία αναπτύσσεται το πολιτικό σχόλιο του Περισσού; Οτι υπάρχει μια γενικότερη επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας, στο πλαίσιο της οποίας προχώρησε στην άδικη πράξη της σύλληψης των δυο ελλήνων στρατιωτικών. Κι ενώ συμβαίνει αυτό, το ΝΑΤΟ το παίζει Πόντιος Πιλάτος. [Λεπτομέρεια: παρόμοια θέση εξέφρασε και ο Ν. Φίλης που δήλωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό: «Ως Πόντιος Πιλάτος μίλησε ο Στόλτενμπεργκ. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΝΑΤΟ διαδραματίζει τέτοιο ρόλο σε τέτοια ζητήματα»].
Επομένως, στην εθνικιστική διαμάχη ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας και στα κράτη τους, ο Περισσός παίρνει αναφανδόν το μέρος της ελληνικής, της «δικής του» αστικής τάξης. Αυτό ως προς τη γενική τοποθέτηση του ζητήματος. Γιατί υπάρχει και ο ειδικός χαρακτήρας του. Οι δύο έλληνες στρατιωτικοί εκτελούσαν αποστολή κυνηγητού μεταναστών και προσφύγων που προσπαθούν να περάσουν στην Ελλάδα και στο πλαίσιο αυτής της αποστολής τους πέρασαν σε τουρκικό έδαφος. Μας είναι αδιάφορο αν πέρασαν κατά λάθος ή εν γνώσει τους ότι παραβιάζουν τη συνοριογραμμή. Το γεγονός ότι δεν διεκπεραίωναν για πρώτη φορά αυτή την αποστολή, πάντως, δείχνει ότι μάλλον συνειδητά πέρασαν στο τουρκικό έδαφος.
Μένουμε σ' αυτό το δεδομένο, που δεν αποτελεί εικασία (όπως ήταν στην αρχή), αλλά επίσημη παραδοχή, βγαλμένη από το στόμα του υπουργού Αμυνας Π. Καμμένου, στη σύνοδο των υπουργών Αμυνας της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Μπορεί κανείς να οικοδομήσει διάφορα σενάρια για τις συνθήκες εμπλοκής και σύλληψης των δύο στρατιωτικών, όμως θα μείνουμε μόνο σ' αυτό που είναι επισήμως παραδεκτό: έκαναν «σαφάρι» με «θηράματα» μετανάστες και πρόσφυγες. Ο Καμμένος ήρθε να επιβεβαιώσει αυτά που είχαν γράψει τουρκικές εφημερίδες (π.χ. Sabah) και είχαν αναδημοσιεύσει ευρωπαϊκές εφημερίδες.
Για τον Περισσό, όμως, αυτό είναι αδιάφορο. Οι δύο στρατιωτικοί εκτελούσαν «εθνική αποστολή» και γι' αυτό η σύλληψή τους είναι άδικη! Η προσχώρηση στο «εθνικό μέτωπο» των αστών είναι πλήρης, με επιφυλάξεις μόνο για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ. Αυτές οι επιφυλάξεις, όμως, ουδόλως ενοχλούν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Π.Γ.
