Μπορεί ο Ερντογάν να κατηγορεί το ΝΑΤΟ γιατί δεν του παρέχει τη βοήθεια που θα ήθελε, όμως η αλήθεια είναι ότι συνεχίζει την αιματηρή του προέλαση στο συριακό Κουρδιστάν χωρίς κανένα πρόβλημα από τις μεγάλες δυνάμεις. Η πολιορκία του Αφρίν από τις τουρκικές δυνάμεις, με τη συμμαχία αρκετών χιλιά-δων μαχητών του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (από 15 μέχρι 25 χιλιάδες αναφέρουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία), έχει αρχίσει να γίνεται ασφυκτική. Τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ίσως οι τουρκικές δυνάμεις να έχουν μπει στην πόλη που ήδη βομβαρδίζεται ανηλεώς, έχει μείνει χωρίς νερό, βρίσκεται αντιμέτωπη με ελλείψεις στα τρόφιμα και με σοβαρά προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες.
Γράφει ο δημοσιογράφος του βρετανικού Independent Πάτρικ Κόκμπορν, σε άρθρο με τίτλο «Ενώ ο κόσμος κοιτάζει αλλού, οι πολίτες στο Αφρίν σφαγιάζονται»: «Υπάρχουν πολλά βίντεο και φωτογραφίες που πάρθηκαν από Κούρδους και μέλη των τουρκικών δυνάμεων στο Αφρίν, που δείχνουν τα βομβαρδισμένα σπίτια, τα κατακρεουργημένα πτώματα των σκοτωμένων παιδιών από τις εκρήξεις και άλλους χτυπημένους κούρδους πολίτες. Μια τρομακτική σέλφι που πάρθηκε από έναν στρατιώτη τον δείχνει να κοιτά την κάμερα ενώ πίσω από τον δεξιό του ώμο βρίσκεται το καμένο αυτοκίνητο ενός πολίτη, ο οποίος κάθεται καμένος στη θέση του οδηγού, με τα δόντια του να πετάγονται έξω και το υπόλοιπο σώμα του μαύρο. Αν οποιεσδήποτε από αυτές τις φωτογραφίες προέρχονταν από την Ανατολική Γκούτα, θα γίνονταν πρώτη είδηση σε κάθε δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης και θα κυριαρχούσαν στα πρωτοσέλιδα. Ο Νίκι Χάλεϊ, ο αμερικάνος πρεσβευτής στον ΟΗΕ, θα κρατούσε αυτές τις φωτογραφίες των νεκρών και των παιδιών που ψυχορραγούσαν. Αλλά εφόσον αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν στο Αφρίν και όχι στην Ανατολική Γκούτα, στην ίδια χώρα αλλά 200 μίλια μακριά, περνούν σχεδόν απαρατήρητα τόσο από τα μίντια όσο κι από τους ξένους πολιτικούς. Το Αφρίν βρίσκεται στα πρόθυρα μιας τραγωδίας που θα μπορούσε να είναι το ίδιο μεγάλη ή χειρότερη από αυτά που είδαμε στην Ανατολική Γκούτα σήμερα ή το ανατολικό Χαλέπι το 2016… Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο περιπτώσεων, είναι ότι οι ακρότητες της Δαμασκού δημοσιεύονται από τα μίντια ανά τον κόσμο, ενώ στην περίπτωση των Κούρδων θεωρούνται ανάξιες σχολιασμού».
Οι Κούρδοι μπορεί να μάχονται σθεναρά και να έχουν καταφέρει να δυσκολέψουν την προέλαση των τούρκικων στρατευμάτων και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που μάχεται στο πλευρό τους, όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα νικήσουν κιόλας. Σ’ αυτό το μακελειό, που μέχρι στιγμής έχει κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 220 αμάχους (άλλοι 600 έχουν τραυματιστεί), οι τουρκικές δυνάμεις είναι πιο ισχυρές και έχουν περισσότερες πιθανότητες να νικήσουν. Θα είναι φυσικά μία πύρρειος νίκη, αφού δε θα είναι δυνατόν να αφανίσουν την αντίσταση των Κούρδων. Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Κούρδοι έχοντας δεχτεί μία γερή σφαλιάρα από τους αμερικάνους «συμμάχους» τους. Θα εξακολουθήσουν να ζητούν την αμερικάνικη βοήθεια; Πάντως, οι «αμερικάνοι φίλοι» τώρα ξεκινούν να συζητούν με την Τουρκία για το θέμα, όπως αποκάλυψε στη συνέντευξη Τύπου της Παρασκευής 9 Μάρτη ο εκπρόσωπος Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μένοντας στις εκκλήσεις για αποκλιμάκωση της βίας!
