Εκεί που το αίσθημα ασφάλειας είχε αρχίσει να επιστρέφει στο Ισραήλ, αφού τους τελευταίους τρεις μήνες δεν είχε γίνει κάποια σοβαρή επίθεση από παλαιστίνιους αγωνιστές εναντίον ισραηλινών στρατιωτών ή εποίκων, που να προκαλέσει απώλειες, η επίθεση με φορτηγό εναντίον στρατιωτών σε στάση λεωφορείου στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, την Κυριακή 8 Γενάρη, ήρθε να ξεσκίσει για άλλη μια φορά το μύθο της ασφάλειας του ισραηλινού πληθυσμού της πόλης, αλλά και συνολικά του Ισραήλ, και να καταστήσει σαφές ότι όσο υπάρχει σιωνιστική βαρβαρότητα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού θα υπάρχει και απάντηση σε αυτή, με ασύμμετρα μέσα.
Από την επίθεση με φορτηγό σε στάση λεωφορείου, όπου μόλις είχαν αποβιβαστεί ισραηλινοί στρατιώτες, σκοτώθηκαν τέσσερις στρατιώτες και τραυματίστηκαν σοβαρά άλλοι 13, καθώς και ο παλαιστίνιος αγωνιστής που έκανε την επίθεση. Η στάση βρισκόταν δίπλα στον ισραηλινό εποικισμό του Ταλπιγιότ στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ και οι στρατιώτες που δέχτηκαν την επίθεση εκτελούσαν χρέη φρουράς του εποικισμού. Οι τέσσερις νεκροί ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών Ισραηλινών από τον Οκτώβρη του 2015, όταν ξεκίνησε η εξέγερση της παλαιστινιακής νεολαίας στη Δυτική Οχθη, στους 40, ενώ οι νεκροί Παλαιστίνιοι έχουν φτάσει τους 247.
Ο Νετανιάχου υποστήριξε με δηλώσεις του ότι υπεύθυνο για την επίθεση είναι το Ισλαμικό Κράτος, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να συνδέσει τις οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης με το ΙΚ. Το ΙΚ δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει θύλακες επιρροής του στην περιοχή της Δυτικής Οχθης, ενώ στη Γάζα λίγες δεκάδες υποστηρικτές του γρήγορα συνελήφθησαν από τη Χαμάς. Το ΙΚ δεν έστρεψε ποτέ τα πυρά του ενάντια στο Ισραήλ και τους σιωνιστές. Γιατί λοιπόν να το κάνει τώρα, με μια τέτοιου μεγέθους επιχείρηση; Τους ισχυρισμούς του Νετανιάχου ακύρωσαν με δηλώσεις τους ακόμα και ισραηλινοί στρατιωτικοί αναλυτές, που υποστήριξαν ότι το χτύπημα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ δεν έχει καμία σχέση με τα χτυπήματα του ΙΚ στη Γαλλία και στη Γερμανία τους τελευταίους μήνες. Οπως σημείωσαν, τα χαρακτηριστικά της επίθεσης είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά των επιθέσεων του ΙΚ, ενώ τα κίνητρα του δράστη δεν ήταν θρησκευτικά.
Το χτύπημα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ έσπευσαν να χαιρετίσουν η Χαμάς και το Λαϊκό Μέτωπο χαρακτηρίζοντάς το ως ηρωική απάντηση του παλαιστινιακού λαού στη σιωνιστική κατοχή, ενώ παράλληλα η Χαμάς διοργάνωσε συγκεντρώσεις υποστήριξης του χτυπήματος στα προσφυγικά στρατόπεδα της Τζαμπαλίγια και του Αλ Σατί στη Γάζα.
Λίγες ώρες μετά το χτύπημα, ο ισραηλινός στρατός κύκλωσε την παλαιστινιακή συνοικία Τζαμπάλ Μουκαμπέρ της Ανατολικής Ιερουσαλήμ από όπου προέρχονταν ο παλαιστίνιος αγωνιστής, τοποθετώντας τσιμεντένια μπλοκ στους δρόμους εισόδου και εξόδου της συνοικίας και επιβάλλοντας πλήρη αποκλεισμό στους κατοίκους της. Τον Οκτώβρη του 2015, ο ισραηλινός στρατός κρατούσε τη συνοικία αποκλεισμένη για ολόκληρες βδομάδες, ύστερα από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις που είχαν δεχτεί ισραηλινοί στρατιώτες και έποικοι στην Ανατολική Ιερουσαλήμ από παλαιστίνιους αγωνιστές που προέρχονταν από τη συνοικία. Ο ισραηλινός στρατός εξακολουθεί να αρνείται να παραδώσει τα νεκρά σώματα πολλών απο τους μαχητές που σκοτώθηκαν στη διάρκεια των επιθέσεων, ενώ έχει εγκαταστήσει μόνιμα σημεία ελέγχου στις εισόδους και τις εξόδους της συνοικίας. Το ίδιο προτίθεται να κάνει και με το νεκρό σώμα του μαχητή της τελευταίας επίθεσης, ενώ παράλληλα έχει εκδόσει εντολή κατεδάφισης του σπιτιού του. Βέβαια, όσο και αν οι σιωνιστές επιβάλλουν μέτρα συλλογικής τιμωρίας των κατοίκων ολόκληρων συνοικιών, προκειμένου να κάμψουν την αποφασιστικότητα της παλαιστινιακής νεολαίας, αυτά δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα και οι επιθέσεις συνεχίζονται.
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Νετανιάχου ετοιμάζει νέο νόμο προς ψήφιση από την ισραηλινή Κνεσέτ, που θα δίνει το ελεύθερο στους ισραηλινούς στρατιώτες να σκοτώνουν χωρίς να φοβούνται ότι θα διωχθούν ποινικά. Εισηγητής του νέου νόμου είναι ο αναπληρωτής υπουργός άμυνας Ελί Μπεν Νταχάν. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο στρατός θα έχει πλήρη ασυλία για τις πράξεις του, όχι μόνο κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης, όπως ισχύει μέχρι τώρα, αλλά και πριν και μετά την ολοκλήρωσή της. Οι μόνες ενέργειες που θα θεωρούνται αδικήματα και θα διώκονται ποινικά θα είναι ο βανδαλισμος ξένης περιουσίας, το πλιάτσικο, η δωροδοκία και ο βιασμός. Η δήλωση του Νταχάν, ότι «ο νέος νόμος στέλνει το ξεκάθαρο μήνυμα στους στρατιώτες μας: μας προστατεύετε και σας προστατεύουμε», περιγράφει πλήρως την ουσία του νομοσχεδίου.
Αφορμή για το νέο νόμο αποτελεί η καταδίκη του ισραηλινού λοχία Ελόρ Αζάρια για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός Παλαιστινίου στη Χεβρώνα, το Μάρτη του 2016. Ο ισραηλινός στρατός ισχυρίζεται ότι το θύμα είχε επιτεθεί με μαχαίρι σε έναν στρατιώτη, δεκαπέντε λεπτά πριν από την εν ψυχρώ εκτέλεσή του από τον Αζάρια. Ο στρατιώτης που δέχτηκε την επίθεση είχε πυροβολήσει και τραυματίσει σοβαρά το θύμα που κειτόταν αναίσθητο στην άσφαλτο. Λίγο μετά, ο Αζάρια, που δεν ήταν παρών στο αρχικό περιστατικό, καταφτάνει στο σημείο, σηκώνει το αυτόματο ντουφέκι του και πυροβολεί από κοντινή απόσταση στο κεφάλι τον τραυματισμένο και αναίσθητο Παλαιστίνιο, αποτελειώνοντάς τον, χωρίς ο τελευταίος να αποτελεί απειλή για τη σωματική ακεραιότητα των στρατιωτών ή των πολιτών που βρίσκονταν στο σημείο.
Ολο το περιστατικό καταγράφηκε σε βίντεο από παλαιστίνιο κάτοικο που το διαμέρισμά του είχε οπτική επαφή με το σημείο της δολοφονίας. Το βίντεο δόθηκε στη δημοσιότητα από ισραηλινή οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναγκάζοντας τον στρατιωτικό εισαγγελέα να ασκήσει δίωξη στο δολοφόνο και το δικαστήριο να τον καταδικάσει πρόσφατα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, ξεσηκώνοντας αντιδράσεις στο Ισραήλ. Το νομοσχέδιο έχει ως στόχο να αποτρέψει τέτοιου είδους εξελίξεις στο μέλλον, δίνοντας το ελεύθερο στον στρατό των σιωνιστών να δολοφονεί ελεύθερα και χωρίς το φόβο της τιμωρίας Παλαιστινίους. Τη στήριξή του στον Αζάρια έχει δηλώσει όλος ο ακροδεξιός πολιτικός εσμός της χώρας, ενώ ο Νετανιάχου έχει καλέσει τον πρόεδρο του Ισραήλ Ρόιβεν Ρίβλιν να δώσει χάρη στο δολοφόνο.
