Οι The New York Times, αστική εφημερίδα που θεωρείται διεθνώς «μέσο αναφοράς», δεν είναι ακριβώς γνωστοί για μεροληψία υπέρ του παλαιστινιακού λαού — μάλλον το αντίθετο. Τους αποδίδονται εκατοντάδες μεροληπτικά ή ακόμη και ψευδή άρθρα σχετικά με τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα και αλλού στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.
Ομως τα στοιχεία συσσωρεύονται σχετικά με την πραγματικότητα των σεξουαλικών βιαιοτήτων και των βιασμών που φέρονται να διαπράττονται από στρατιώτες και δεσμοφύλακες του γενοκτονικού καθεστώτος. Και η αμερικανική εφημερίδα, προκειμένου να διατηρήσει κάποια αξιοπιστία, αναγκάζεται πλέον κι αυτή να αποκαλύψει ένα μέρος της αλήθειας στους αναγνώστες της.
Το μελάνι του άρθρου που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στις στήλες των The New York Times από τον δημοσιογράφο Nicholas Kristof δεν είχε ακόμα στεγνώσει, όταν η ισραηλινή κυβέρνηση ξέσπασε οργισμένη, μιλώντας για προδοσία.
Today, the @nytimes chose to publish one of the worst blood libels ever to appear in the modern press.
In an unfathomable inversion of reality, and through an endless stream of baseless lies, propagandist Nicholas Kristof turns the victim into the accused.
Israel – whose…— Israel Foreign Ministry (@IsraelMFA) May 11, 2026
«Σήμερα, οι The New York Times επέλεξαν να δημοσιεύσουν μία από τις χειρότερες συκοφαντίες αίματος που έχουν εμφανιστεί ποτέ στον σύγχρονο Τύπο. Σε μια αδιανόητη αντιστροφή της πραγματικότητας και μέσα από μια ατελείωτη σειρά αβάσιμων ψευδών ισχυρισμών, ο προπαγανδιστής Nicholas Kristof μετατρέπει το θύμα σε κατηγορούμενο. Το Ισραήλ — του οποίου οι πολίτες υπήρξαν θύματα των πιο φρικτών σεξουαλικών εγκλημάτων που διέπραξε η Χαμάς στις 7 Οκτώβρη και του οποίου οι όμηροι υπέστησαν αργότερα περαιτέρω σεξουαλική κακοποίηση — παρουσιάζεται ως ο ένοχος. Αυτή η δημοσίευση δεν είναι τυχαία. Αποτελεί μέρος μιας ψευδούς και καλά οργανωμένης αντι-ισραηλινής εκστρατείας που αποσκοπεί στην τοποθέτηση του Ισραήλ στη μαύρη λίστα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Το Ισραήλ θα πολεμήσει αυτά τα ψέματα με την αλήθεια — και η αλήθεια θα επικρατήσει».
Ακολουθεί το ρεπορτάζ του Nicholas Kristof, ο οποίος κάθε άλλο παρά υποστηρικτής της «Χαμάς» είναι, όπως θα φανεί στη συνέχεια:
ΤΙΤΛΟΣ: Η σιωπή απέναντι στο βιασμό των Παλαιστίνιων
Παλαιστίνιοι, άνδρες και γυναίκες, περιγράφουν βίαιες σεξουαλικές κακοποιήσεις που διαπράχτηκαν από δεσμοφύλακες, στρατιώτες, εποίκους και ανακριτές του Ισραήλ.
Του Nicholas Kristof
Ρεπορτάζ από τη Δυτική Οχθη
11 Μάη 2026
Η διαπίστωση είναι απλή: όποιες κι αν είναι οι απόψεις μας για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, θα έπρεπε να μπορούμε να ενωθούμε στην καταδίκη του βιασμού.
Οι υποστηρικτές του Ισραήλ το υπογράμμισαν μετά τις βίαιες σεξουαλικές επιθέσεις που διαπράχτηκαν εναντίον Ισραηλινών γυναικών κατά την επίθεση που εξαπέλυσε η Χαμάς εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτώβρη του 2023. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Τζο Μπάιντεν, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και πολλοί αμερικανοί γερουσιαστές, μεταξύ αυτών ο Μάρκο Ρούμπιο, καταδίκασαν αυτές τις σεξουαλικές βιαιότητες, ενώ ο Νετανιάχου κάλεσε, δικαιολογημένα, «όλους τους πολιτισμένους ηγέτες» να «υψώσουν τη φωνή τους».
[Ο Kristof δεν έχει κάνει ρεπορτάζ, για τις 7 Οκτώβρη, ούτε μπήκε στον κόπο να ερευνήσει τις μαρτυρίες ισραηλινών γυναικών που περιέγραψαν τον γεμάτο σεβασμό τρόπο με τον οποίο τους συμπεριφέρθηκαν οι παλαιστίνιοι μαχητές στις 7 Οκτώβρη. Δέχεται τις βρομιές της σιωνιστικής προπαγάνδας περί σεξουαλικών επιθέσεων των μαχητών (λες και οι μαχητές πραγματοποίησαν μια στρατιωτική επίθεση για να ικανοποιήσουν τα σεξουαλικά τους ένστικτα). Αυτή την τακτική των «ίσων αποστάσεων» ακολουθεί σε όλο του το άρθρο. Μόνο που από τη μια πλευρά βρίσκεται η αλήθεια που αποκάλυψε στον ίδιο το ρεπορτάζ του και από την άλλη πλευρά βρίσκεται το ψεύδος, το οποίο απλά αναπαράγει, χωρίς να έχει κάνει ο ίδιος ρεπορτάζ. Αυτή η θέση του, όμως, δίνει τη σφραγίδα της γνησιότητας στο ρεπορτάζ που έκανε.]
Ωστόσο, μέσα από συγκλονιστικές συνεντεύξεις, Παλαιστίνιοι μου περιέγραψαν ένα μοτίβο εκτεταμένων ισραηλινών σεξουαλικών βιαιοτήτων εναντίον ανδρών, γυναικών, ακόμα και παιδιών — που διαπράττονται από στρατιώτες, εποίκους, ανακριτές της Σιν Μπετ (της ισραηλινής υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας) και, κυρίως, από δεσμοφύλακες.
Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι ισραηλινοί ηγέτες διατάσσουν βιασμούς. Ομως, τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ έχει εγκαθιδρύσει έναν μηχανισμό ασφαλείας όπου η σεξουαλική βία έχει γίνει, όπως ανέφερε έκθεση των Ηνωμένων Εθνών πέρυσι, μία από τις «τυπικές επιχειρησιακές πρακτικές» και «σημαντικό στοιχείο της κακομεταχείρισης που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι». Μια έκθεση που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα από το Euro-Med Human Rights Monitor, μια οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα τη Γενεύη και συχνά επικριτική απέναντι στο Ισραήλ, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ καταφεύγει σε «συστηματική σεξουαλική βία» που «ασκείται ευρέως στο πλαίσιο οργανωμένης κρατικής πολιτικής».
Πώς μοιάζει αυτή η «τυπική πρακτική»;
Ο Σάμι αλ-Σάι, 46 ετών, ανεξάρτητος δημοσιογράφος, αφηγείται ότι το 2024, ενώ οδηγούνταν σε κελί μετά τη σύλληψή του, μια ομάδα δεσμοφυλάκων τον πέταξε στο έδαφος.
«Με χτυπούσαν όλοι, και ένας από αυτούς πάτησε το κεφάλι και τον λαιμό μου», λέει. «Κάποιος μου κατέβασε το παντελόνι. Κατέβασαν και το εσώρουχό μου». Στη συνέχεια, ένας από τους δεσμοφύλακες έβγαλε ένα λαστιχένιο γκλομπ, που χρησιμοποιούνταν για να χτυπούν κρατούμενους.
«Προσπαθούσαν να μου το βάλουν στο ορθό και πάλευα να τους εμποδίσω, αλλά δεν τα κατάφερνα», λέει, με τη φωνή του να γίνεται όλο και πιο ταραγμένη. «Ηταν αφόρητο». Οι δεσμοφύλακες τον κορόιδευαν, λέει. «Μετά άκουσα κάποιον να λέει: “Δώστε μου τα καρότα”», θυμάται, προσθέτοντας ότι τότε χρησιμοποίησαν ένα καρότο. «Ηταν τρομερά επώδυνο», λέει. «Προσευχόμουν να πεθάνω».
Ο αλ-Σάι είπε ότι είχε δεμένα τα μάτια και άκουσε κάποιον να λέει στα εβραϊκά — γλώσσα που καταλαβαίνει —: «Μην τραβάτε φωτογραφίες». Αυτό τον έκανε να καταλάβει ότι κάποιος είχε βγάλει φωτογραφική μηχανή. Μία από τις δεσμοφύλακες ήταν γυναίκα, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, τον άρπαξε από το πέος και τους όρχεις αστειευόμενη: «Αυτά είναι δικά μου», και μετά έσφιξε μέχρι που ούρλιαξε από τον πόνο.
Οι δεσμοφύλακες τον άφησαν δεμένο με χειροπέδες στο πάτωμα και ένιωσε μυρωδιά τσιγάρου. «Κατάλαβα ότι ήταν το διάλειμμά τους για τσιγάρο», είπε.
Οταν τελικά τον πέταξαν στο κελί του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέρος όπου είχε βιαστεί είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν, γιατί βρήκε εμετό, αίμα και σπασμένα δόντια κολλημένα πάνω στο δέρμα του.
Ο αλ-Σάι δήλωσε ότι του ζητήθηκε να γίνει πληροφοριοδότης των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και πιστεύει ότι η σύλληψη και η κράτησή του, στο πλαίσιο του συστήματος διοικητικής κράτησης, αποσκοπούσαν στο να τον εξαναγκάσουν να δεχτεί. Περήφανος για τη δημοσιογραφική επαγγελματική ακεραιότητά του, όπως είπε, αρνήθηκε.
Εχω αφιερώσει την καριέρα μου στην κάλυψη πολέμων, γενοκτονιών και φρικαλεοτήτων, συμπεριλαμβανομένων βιασμών, μερικές φορές σε περιοχές όπου η έκταση της σεξουαλικής βίας ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε διαπράττουν οι μαχητές της Χαμάς, οι Ισραηλινοί δεσμοφύλακες ή οι έποικοι. Στη σύγκρουση του Τιγκρέ στην Αιθιοπία πριν από λίγα χρόνια, εκτιμάται ότι 100.000 γυναίκες βιάστηκαν. Μαζικοί βιασμοί συμβαίνουν σήμερα και στο Σουδάν.
Ωστόσο, οι αμερικανικοί φόροι μας χρηματοδοτούν τον ισραηλινό μηχανισμό ασφαλείας· επομένως πρόκειται για σεξουαλικές βιαιότητες στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι συνένοχες. Το ενδιαφέρον μου για τις σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον παλαιστίνιων κρατούμενων ξεκίνησε όταν ο Ισα Αμρο, ακτιβιστής της μη βίας που αποκαλείται μερικές φορές «ο Παλαιστίνιος Γκάντι», μου εκμυστηρεύτηκε σε προηγούμενη επίσκεψη ότι είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση από ισραηλινούς στρατιώτες. Πίστευε ότι τέτοιες επιθέσεις ήταν συχνές, αλλά σπάνια καταγγέλλονταν λόγω ντροπής.
Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, το Ισραήλ έχει κρατήσει 20.000 ανθρώπους στη Δυτική Οχθη από τις επιθέσεις της 7ης Οκτώβρη, ενώ περισσότεροι από 9.000 Παλαιστίνιοι παρέμεναν κρατούμενοι αυτόν τον μήνα. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν κατηγορηθεί για κάποιο αδίκημα, αλλά κρατούνται για ασαφώς καθορισμένους λόγους ασφαλείας. Από το 2023, στους περισσότερους απαγορεύεται η επίσκεψη του Ερυθρού Σταυρού και δικηγόρων.
«Οι ισραηλινές δυνάμεις καταφεύγουν συστηματικά σε βιασμούς και σεξουαλικά βασανιστήρια για να ταπεινώσουν τις παλαιστίνιες κρατούμενες», αναφέρει η έκθεση του Euro-Med Human Rights Monitor. Η έκθεση παραθέτει τη μαρτυρία μιας 42χρονης γυναίκας που υποστηρίζει ότι αλυσοδέθηκε γυμνή σε μεταλλικό τραπέζι ενώ ισραηλινοί στρατιώτες τη βίαζαν επί δύο ημέρες, την ώρα που άλλοι στρατιώτες κατέγραφαν τις επιθέσεις. Αφηγείται ότι στη συνέχεια της έδειξαν φωτογραφίες του βιασμού της και την απείλησαν ότι θα τις δημοσιοποιήσουν αν δεν συνεργαζόταν με τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών.
Είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς πόσο συχνές είναι οι σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον Παλαιστίνιων. Η έρευνά μου γι’ αυτό το άρθρο βασίζεται σε συνεντεύξεις με 14 άνδρες και γυναίκες που δηλώνουν ότι δέχτηκαν σεξουαλικές επιθέσεις από ισραηλινούς εποίκους ή μέλη των δυνάμεων ασφαλείας. Μίλησα επίσης με μέλη των οικογενειών τους, ερευνητές, αξιωματούχους και άλλους ανθρώπους.
Βρήκα αυτά τα θύματα μιλώντας με δικηγόρους, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις και απλούς παλαιστίνιους πολίτες. Σε πολλές περιπτώσεις, κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθούν οι μαρτυρίες των θυμάτων, είτε μέσω αυτοπτών μαρτύρων είτε, συχνότερα, μέσω ανθρώπων στους οποίους είχαν εκμυστηρευτεί όσα υπέστησαν, όπως συγγενείς, δικηγόροι ή κοινωνικοί λειτουργοί. Σε άλλες περιπτώσεις, αυτό αποδείχτηκε αδύνατο, ίσως επειδή η ντροπή εμπόδιζε τα θύματα να παραδεχτούν την κακοποίηση ακόμη και στους κοντινούς τους ανθρώπους.
Η Save the Childrenν (Σώστε τα Παιδιά) πραγματοποίησε πέρυσι έρευνα σε παιδιά και εφήβους 12 έως 17 ετών που κρατούνταν στο Ισραήλ· περισσότεροι από τους μισούς δήλωσαν ότι είχαν υπάρξει μάρτυρες ή θύματα σεξουαλικής βίας. Η οργάνωση ανέφερε ότι ο πραγματικός αριθμός πιθανότατα είναι μεγαλύτερος, καθώς το κοινωνικό στίγμα αποτρέπει ορισμένους από το να παραδεχτούν τι τους συνέβη.
Η Committee to Protect Journalists (Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων), μια αναγνωρισμένη αμερικανική οργάνωση, πήρε συνεντεύξεις από 59 παλαιστίνιους δημοσιογράφους που φυλακίστηκαν από τις ισραηλινές αρχές μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτώβρη. Δύο από αυτούς δήλωσαν ότι βιάστηκαν και 17 ότι υπέστησαν άλλες μορφές σεξουαλικής βίας. (Και πάλι, πρόκειται για κρατούμενους που έχουν αφεθεί ελεύθεροι, σημ. συντ.).
Η ισραηλινή κυβέρνηση απορρίπτει τις κατηγορίες για σεξουαλικές κακοποιήσεις εναντίον Παλαιστίνιων, όπως και η Χαμάς αρνήθηκε ότι βίασε ισραηλινές γυναίκες. Το Ισραήλ χαιρέτισε έκθεση των Ηνωμένων Εθνών που τεκμηρίωνε σεξουαλικές επιθέσεις Παλαιστίνιων εναντίον ισραηλινών γυναικών, αλλά απέρριψε την έκκληση της ίδιας έκθεσης να διερευνηθούν οι ισραηλινές επιθέσεις εναντίον Παλαιστίνιων. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κατήγγειλε τις «αβάσιμες κατηγορίες σεξουαλικής βίας» κατά του Ισραήλ.
Το ισραηλινό υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας αρνήθηκε να σχολιάσει αυτό το άρθρο. Η σωφρονιστική υπηρεσία «απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς» περί σεξουαλικής κακοποίησης, δήλωσε εκπρόσωπος υπό καθεστώς ανωνυμίας, προσθέτοντας ότι οι καταγγελίες «εξετάζονται από τις αρμόδιες αρχές». Ο εκπρόσωπος δεν διευκρίνισε αν κάποιο μέλος του προσωπικού των φυλακών έχει απολυθεί ή διωχτεί ποτέ για σεξουαλική επίθεση.
Οι Παλαιστίνιοι με τους οποίους μίλησα περιέγραψαν διάφορες μορφές βίας πέρα από τον βιασμό. Πολλοί ανέφεραν ότι υπέστησαν αγγίγματα στα γεννητικά όργανα ή χτυπήματα στους όρχεις. Φορητοί ανιχνευτές μετάλλων χρησιμοποιήθηκαν για έρευνα στον καβάλο γυμνών ανδρών και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για να χτυπηθούν τα γεννητικά τους όργανα· ορισμένοι άντρες χρειάστηκε να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό όρχεων από γιατρούς μετά τους ξυλοδαρμούς, σύμφωνα με το Ευρω-Μεσογειακό Παρατηρητήριο.
Ενας από τους λόγους για τους οποίους αυτές οι θηριωδίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστες συνδέεται με τις απειλές που, σύμφωνα με απελευθερωμένους Παλαιστίνιους, εκτοξεύουν οι ισραηλινές αρχές. Οι αρχές διατάζουν τακτικά τους κρατούμενους να σιωπούν. Σύμφωνα με παλαιστίνιους επιζώντες, η αραβική κοινωνία αποθαρρύνει επίσης τη συζήτηση του θέματος, από φόβο μήπως αποθαρρυνθούν οι οικογένειες των κρατουμένων και πληγεί η παλαιστινιακή αφήγηση περί θαρραλέων και ηρωικών κρατουμένων.
Οι συντηρητικές κοινωνικές νόρμες δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τον διάλογο: δύο θύματα μου είπαν ότι ένας κρατούμενος που θα παραδεχόταν πως βιάστηκε θα έβλαπτε τις πιθανότητες γάμου των αδελφών και των θυγατέρων του.
Ενας αγρότης είχε αρχικά συμφωνήσει να δημοσιευτεί το όνομά του σε αυτό το άρθρο. Απελευθερώθηκε στις αρχές της χρονιάς έπειτα από μήνες διοικητικής κράτησης — χωρίς κατηγορία — και περιέγραψε όσα συνέβησαν πέρυσι: μισή ντουζίνα δεσμοφύλακες τον ακινητοποίησαν κρατώντας του χέρια και πόδια, ενώ του κατέβαζαν το παντελόνι και το εσώρουχο και του εισήγαγαν μεταλλικό γκλομπ στον πρωκτό. Αυτοί που του επιτέθηκαν γελούσαν και χειροκροτούσαν, είπε.
Λίγες ώρες αργότερα, πρόσθεσε, έχασε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο ιατρείο της φυλακής. Οταν συνήλθε, είπε ότι βιάστηκε ξανά, πάλι με το μεταλλικό γκλομπ.
«Αιμορραγούσα», θυμάται. «Κατέρρευσα. Εκλαιγα».
Επιστρέφοντας στο κελί του, ζήτησε από έναν δεσμοφύλακα στυλό και χαρτί για να καταθέσει καταγγελία. Το αίτημά του απορρίφτηκε. Το ίδιο βράδυ, ομάδα δεσμοφυλάκων μπήκε στο κελί του.
«Ποιος θέλει να κάνει καταγγελία;» χλεύασε ένας δεσμοφύλακας, όπως αφηγήθηκε, και ένας άλλος τον έδειξε με το δάχτυλο. «Οι ξυλοδαρμοί άρχισαν αμέσως», θυμάται. Στη συνέχεια, εκείνη την ημέρα, τον βίασαν για τρίτη φορά με το γκλομπ, όπως υποστήριξε.
Θυμάται κάποιον να του λέει: «Τώρα μπορείς να προσθέσεις έναν ακόμη λόγο στην καταγγελία σου».
Λίγες ημέρες μετά τη συνέντευξη, ο αγρότης με κάλεσε για να μου πει ότι τελικά δεν ήθελε να δημοσιοποιηθεί το όνομά του. Είχε μόλις δεχτεί επίσκεψη από τη Σιν Μπετ, η οποία τον προειδοποίησε να μην προκαλεί προβλήματα, ενώ φοβόταν επίσης ότι η οικογένειά του θα αντιδρούσε αρνητικά στη δημοσιότητα.
«Οι εκτεταμένες σεξουαλικές κακοποιήσεις εναντίον παλαιστίνιων κρατουμένων είναι καθημερινό φαινόμενο· έχουν γίνει ο κανόνας», δηλώνει η Σάρι Μπάσι, ισραηλινο-αμερικανίδα δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκτελεστική διευθύντρια της Public Committee Against Torture in Israel (Επιτροπή Ενάντια στα Βασανιστήρια). «Δεν βλέπω καμία απόδειξη ότι αυτές οι πράξεις διατάχτηκαν επίσημα. Υπάρχουν όμως επίμονες ενδείξεις ότι οι αρχές γνωρίζουν πως συμβαίνουν και δεν κάνουν τίποτα για να τις σταματήσουν».
Ενας άλλος ισραηλινός δικηγόρος, ο Μπεν Μαρμαρέλι, μου είπε ότι, σύμφωνα με την εμπειρία των παλαιστίνιων κρατούμενων που έχει εκπροσωπήσει, ο βιασμός κρατούμενων με αντικείμενα «είναι διαδεδομένη πρακτική».
Η Μπάσι δήλωσε ότι η οργάνωσή της έχει καταθέσει εκατοντάδες καταγγελίες που περιγράφουν φρικτά βασανιστήρια σε βάρος παλαιστίνιων κρατούμενων και ότι καμία από αυτές δεν οδήγησε σε διώξεις. Η ατιμωρησία, είπε, δίνει το πράσινο φως στους δράστες.
Ενας παλαιστίνιος κρατούμενος από τη Γάζα φέρεται να νοσηλεύτηκε τον Ιούλη του 2024 με ρήξη ορθού, σπασμένα πλευρά και διάτρηση πνεύμονα. Οι ερευνητές απέκτησαν βίντεο από τη φυλακή που φέρεται ότι κατέγραφε τα βασανιστήρια. Οι αρχές συνέλαβαν εννέα εφέδρους στρατιώτες, αλλά η ισραηλινή δεξιά αντέδρασε με οργή και πλήθος εξαγριωμένων διαδηλωτών, ανάμεσά τους και πολιτικά πρόσωπα, εισέβαλε στη φυλακή (το κέντρο βασανιστηρίων του Σντε Τεϊμάν, σημ. συντ.) για να στηρίξει τους δεσμοφύλακες. Οι τελευταίες κατηγορίες εναντίον των στρατιωτών αποσύρθηκαν τον Μάρτη και, τον περασμένο μήνα, ο στρατός επέτρεψε την επιστροφή τους στην υπηρεσία.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου χαιρέτισε την απόσυρση των κατηγοριών ως το τέλος μιας «κατηγορίας τελετουργικού εγκλήματος». «Το κράτος του Ισραήλ πρέπει να κυνηγά τους εχθρούς του και όχι τους ηρωικούς μαχητές του», δήλωσε.
Η Μπάσι περιέγραψε την κατάσταση ως εξής: «Η απόσυρση των κατηγοριών ισοδυναμεί με άδεια για βιασμό».
Ο κρατούμενος αυτός, που φέρεται να χρειάστηκε στη συνέχεια χειρουργική στομία, στάλθηκε πίσω στη Γάζα. Σύμφωνα με γνωστό του πρόσωπο, πέρασε μήνες στο νοσοκομείο αναρρώνοντας από τα εσωτερικά του τραύματα. Το ίδιο πρόσωπο διευκρίνισε ότι ο πρώην κρατούμενος αρνήθηκε να μιλήσει δημόσια.
Οι δικαστικές διώξεις και η δημόσια κατακραυγή μπορούν να περιορίσουν τέτοιες βιαιότητες. Το 1997, στη Νέα Υόρκη, αστυνομικοί βίασαν τον αϊτινό μετανάστη Abner Louima με γκλομπ, με τέτοια αγριότητα ώστε χρειάστηκε να νοσηλευτεί και να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις. Η αγανάκτηση στη Νέα Υόρκη ήταν γενικευμένη, ο δήμαρχος Ρούντι Τζουλιάνι επισκέφτηκε τον Λουίμα στο νοσοκομείο και οι αστυνομικοί διώχτηκαν, σε μια υπόθεση που δημιούργησε νομολογιακό προηγούμενο. Η δίκη εκείνη έστειλε ισχυρό μήνυμα σε όλα τα σώματα ασφαλείας: όσοι κακοποιούν κρατούμενους μπορούν να τιμωρηθούν. Το ίδιο μήνυμα πρέπει να σταλεί και σε όλες τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας.
Αν η κυβέρνηση Τραμπ απαιτούσε την επανέναρξη των επισκέψεων του Ερυθρού Σταυρού στους κρατούμενους, αν ο αμερικανός πρέσβης επισκεπτόταν θύματα βιασμού με κάμερες παρούσες, αν οι μεταφορές όπλων συνδέονταν με τον τερματισμό των σεξουαλικών επιθέσεων, τότε θα μπορούσε να σταλεί ένα ηθικό και πρακτικό μήνυμα: ότι η σεξουαλική βία είναι απαράδεκτη, ανεξάρτητα από την ταυτότητα του θύματος. Ως πρώτο βήμα, ο πρέσβης θα μπορούσε να διασφαλίσει ότι οι Παλαιστίνιοι που τόλμησαν να μιλήσουν σε αυτό το άρθρο δεν θα υποστούν νέα κακομεταχείριση λόγω του θάρρους τους.
Πώς συμβαίνει τέτοιου είδους βία; Δεκαετίες πολεμικής δημοσιογραφίας μού έμαθαν ότι ο συνδυασμός απανθρωποποίησης και ατιμωρησίας μπορεί να βυθίσει τους ανθρώπους σε μια χομπσιανή κατάσταση φύσης. Εχω δει αυτή τη διολίσθηση στη βαρβαρότητα σε ζώνες σφαγών, από το Κονγκό και το Σουδάν μέχρι τη Βιρμανία, και πιστεύω ότι εξηγεί εν μέρει και το πώς Αμερικανοί στρατιώτες μπόρεσαν να κακοποιήσουν σεξουαλικά κρατουμένους στη φυλακή Αμπού Γκράιμπ, στο Ιράκ.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι, όταν δεν υπάρχουν συνέπειες, εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για τεράστια διαστροφή απέναντι σε όσους μαθαίνουμε να περιφρονούμε ως υπανθρώπους.
Ο Iταμάρ Μπεν-Γκβιρ χαρακτήρισε τους κρατούμενους «σκουπίδια» και «ναζί» και καυχήθηκε ότι σκλήρυνε τις συνθήκες κράτησης των Παλαιστίνιων. Οταν τέτοιες αντιλήψεις κυριαρχούν, η σεξουαλική βία γίνεται ένα ακόμη εργαλείο επιβολής πόνου και ταπείνωσης στους Παλαιστίνιους.
Μέσω εκπροσώπου, ο Μπεν-Γκβιρ αρνήθηκε να σχολιάσει τις σεξουαλικές επιθέσεις από τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Η B’Tselem, ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τεκμηρίωσε «σοβαρό μοτίβο σεξουαλικής βίας» εναντίον Παλαιστίνιων. Παρέθεσε τη μαρτυρία του Τάμερ Καρμούτ, κρατούμενου από τη Γάζα, ο οποίος υποστηρίζει ότι βιάστηκε με γκλομπ. Τα βασανιστήρια, σύμφωνα με τη B’Tselem, «έχουν γίνει αποδεκτός κανόνας».
Ενας πρώην ισραηλινός αξιωματικός που εργαζόταν στο ιατρείο φυλακής περιέγραψε, σε μαρτυρία του προς την ισραηλινή οργάνωση Breaking the Silence (Σπάζοντας τη Σιωπή), τι σημαίνει πρακτικά αυτή η «αποδοχή»: «Βλέπεις φυσιολογικούς, απολύτως συνηθισμένους ανθρώπους να φτάνουν στο σημείο να κακοποιούν άλλους για διασκέδαση, ούτε καν για ανάκριση ή κάτι τέτοιο. Για διασκέδαση, για να έχουν κάτι να πουν στους φίλους τους ή από εκδίκηση».
Οι περισσότεροι βιασμοί και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας διαπράττονται εναντίον ανδρών, αν μη τι άλλο επειδή πάνω από το 90% των παλαιστίνιων κρατούμενων είναι άντρες. Ωστόσο, μίλησα και με μία Παλαιστίνια που συνελήφθη σε ηλικία 23 ετών μετά την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβρη του 2023. Μου είπε ότι οι στρατιώτες που τη συνέλαβαν απείλησαν να τη βιάσουν, όπως και τη μητέρα και τη μικρή ανιψιά της. Το μαρτύριό της στη φυλακή άρχισε με σωματική έρευνα από γυναίκες δεσμοφύλακες, «αλλά μετά μπήκε ένας στρατιώτης ενώ ήμουν εντελώς γυμνή», πρόσθεσε.
Τις επόμενες ημέρες, είπε, την ξεγύμνωναν, τη χτυπούσαν και την υπέβαλλαν επανειλημμένα σε εξευτελιστικές έρευνες από ομάδες δεσμοφυλάκων, ανδρών και γυναικών. Το σενάριο ήταν πάντα το ίδιο: αρκετοί δεσμοφύλακες έμπαιναν στο κελί της, την ξεγύμνωναν με τη βία, της περνούσαν χειροπέδες πίσω από την πλάτη και την έγερναν προς τα εμπρός, μερικές φορές βυθίζοντας το κεφάλι της στη λεκάνη της τουαλέτας. Σε αυτή τη στάση, είπε, τη χτυπούσαν και την άγγιζαν ανάρμοστα.
«Με άγγιζαν παντού», είπε. «Ειλικρινά, δεν ξέρω αν με βίασαν», δήλωσε, επειδή κάποιες φορές έχανε τις αισθήσεις της από τους ξυλοδαρμούς.
Πιστεύει ότι οι κακοποιήσεις αυτές είχαν διπλό σκοπό: να σπάσουν το ηθικό της και να επιτρέψουν σε ισραηλινούς άντρες να κακοποιούν σεξουαλικά μια γυμνή Παλαιστίνια χωρίς συνέπειες.
«Με ξεγύμνωναν και με χτυπούσαν πολλές φορές την ημέρα», αφηγήθηκε. «Ηταν σαν να με παρουσίαζαν σε όλους τους υπαλλήλους. Στην αρχή κάθε βάρδιας έφερναν άντρες για να με ξεγυμνώσουν».
Οταν επρόκειτο να αποφυλακιστεί, είπε ότι κλήθηκε σε δωμάτιο με έξι αξιωματούχους, οι οποίοι της απαγόρευσαν ρητά να δώσει συνεντεύξεις.
«Με απείλησαν με βιασμό, θάνατο και δολοφονία, όπως και τον πατέρα μου, αν μιλούσα», υποστήριξε. Δεν προκαλεί έκπληξη το ότι αρνήθηκε να κατονομαστεί σε αυτό το άρθρο.
Φαίνεται ότι ορισμένες από τις χειρότερες σεξουαλικές επιθέσεις διαπράχτηκαν σε βάρος κρατούμενων από τη Γάζα. Ενας δημοσιογράφος από τη Γάζα μού περιέγραψε τις κακοποιήσεις που υπέστη μετά τη σύλληψή του το 2024.
«Κανείς δεν γλίτωσε τις σεξουαλικές επιθέσεις», είπε. «Θα έλεγα ότι δεν βιάστηκαν όλοι, αλλά όλοι υπέστησαν ταπεινωτικές και αηδιαστικές σεξουαλικές κακοποιήσεις». Σε μία περίπτωση, είπε, οι δεσμοφύλακες του έδεσαν τους όρχεις και το πέος με πλαστικά δεματικά για ώρες, ενώ τον χτυπούσαν στα γεννητικά όργανα. Για αρκετές ημέρες μετά, είπε, ουρούσε αίμα.
Σε άλλη περίπτωση, αφηγήθηκε ότι τον ακινητοποίησαν, τον ξεγύμνωσαν και, ενώ του έδεναν τα μάτια και του περνούσαν χειροπέδες, κάλεσαν έναν σκύλο. Υποκινούμενος από τον εκπαιδευτή του στα εβραϊκά, είπε, ο σκύλος ανέβηκε πάνω του.
«Εβγαζαν φωτογραφίες και άκουγα τα γέλια και τα χαχανητά τους», είπε. Προσπάθησε να απομακρύνει τον σκύλο, είπε, αλλά εκείνος διείσδυσε σ’ αυτόν.
Αλλοι παλαιστίνιοι κρατούμενοι και παρατηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επίσης αναφέρει περιπτώσεις αστυνομικών σκύλων εκπαιδευμένων να βιάζουν κρατούμενους. Ο δημοσιογράφος είπε ότι κατά την απελευθέρωσή του, ισραηλινός αξιωματούχος τον προειδοποίησε: «Αν θέλετε να μείνετε ζωντανός όταν επιστρέψετε, μη μιλήσετε στα μέσα ενημέρωσης».
Γιατί λοιπόν δέχτηκε να μιλήσει;
«Υπάρχουν στιγμές που οι αναμνήσεις είναι αφόρητες», εξήγησε. «Νόμιζα ότι η καρδιά μου θα σταματούσε ενώ σας μιλούσα. Αλλά ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι πίσω από τα κάγκελα. Γι’ αυτό μιλάω».
Πολλές μαρτυρίες δείχνουν ότι σεξουαλική βία ασκήθηκε ακόμη και εναντίον παλαιστίνιων παιδιών, συνήθως φυλακισμένων επειδή πετούσαν πέτρες. Εντόπισα και πήρα συνέντευξη από τρία αγόρια που είχαν κρατηθεί και όλα περιέγραψαν ότι υπέστησαν σεξουαλικές κακοποιήσεις.
Ενα από αυτά, ένα ντροπαλό αγόρι που φορούσε μπλούζα Hilfiger και ήταν 15 ετών τη στιγμή της σύλληψής του, αρνήθηκε να πει αν είχε γίνει μάρτυρας βιασμών. Επιβεβαίωσε όμως ότι οι απειλές ήταν καθημερινές: «Ελεγαν: “Κάν’ το αυτό ή θα σου χώσουμε αυτό το γκλομπ στον κώλο”».
Τα άλλα αγόρια αφηγήθηκαν πολύ παρόμοιες ιστορίες σεξουαλικής βίας κατά τη διάρκεια ξυλοδαρμών και υπογράμμισαν ότι οι απειλές βιασμού στρέφονταν όχι μόνο εναντίον τους, αλλά και εναντίον των μητέρων και των αδελφών τους.
Σε έναν απομονωμένο οικισμό της κοιλάδας του Ιορδάνη, όπου ζουν βεδουίνοι αγρότες, συνάντησα τον Σουχάιμπ Αμπουαλκεμπάς, έναν 29χρονο αγρότη. Μου αφηγήθηκε πώς περίπου είκοσι έποικοι λεηλάτησαν τα σπίτια της οικογένειάς του, χτυπώντας ενήλικες και παιδιά, κλέβοντας κοσμήματα και 400 πρόβατα, ενώ του έσκισαν τα ρούχα με κυνηγετικό μαχαίρι πριν δέσουν το πέος του με πλαστικό δεματικό και το τραβήξουν.
«Φοβόμουν ότι θα μου κόψουν το πέος», μου είπε ο Σουχάιμπ Αμπουαλκεμπάς. «Νόμιζα ότι ήταν το τέλος».
Ορισμένοι αναρωτιούνται αν οι Παλαιστίνιοι επινόησαν κατηγορίες για σεξουαλικές επιθέσεις ώστε να δυσφημίσουν το Ισραήλ. Αυτό μου φαίνεται απίθανο, γιατί κανένας από όσους πήρα συνέντευξη δεν με προσέγγισε ο ίδιος ούτε γνώριζε με ποιους άλλους μιλούσα, και όλοι δίσταζαν να μιλήσουν. Παρολαυτά, ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις που αποδίδονται στο Ισραήλ έχουν γίνει τόσο συχνές ώστε οι νοοτροπίες αλλάζουν και οι Παλαιστίνιοι θύματα είναι πλέον κάπως πιο πρόθυμοι να σπάσουν τη σιωπή.
«Για έξι μήνες δεν μπορούσα να πω τίποτα, ούτε καν στην οικογένειά μου», δήλωσε ο Μοχάμαντ Ματάρ, παλαιστίνιος αξιωματούχος που μου αφηγήθηκε ότι έποικοι τον ξεγύμνωσαν, τον χτύπησαν και τον χτυπούσαν στους γλουτούς με ρόπαλο, απειλώντας ταυτόχρονα να τον βιάσουν. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, οι δράστες ανάρτησαν στα κοινωνικά δίκτυα φωτογραφία του με δεμένα μάτια και μόνο με τα εσώρουχα.
Με τον καιρό, ο Ματάρ αποφάσισε να σπάσει το ταμπού. Σήμερα κρατά μια μεγεθυμένη εκτύπωση της φωτογραφίας που τράβηξαν οι έποικοι, κρεμασμένη στον τοίχο του γραφείου του.
Προσπαθώντας να κατανοήσω όσα ανακάλυψα, επικοινώνησα με τον Eχούντ Ολμερτ, πρωθυπουργό του Ισραήλ από το 2006 έως το 2009. Ο Ολμερτ μου είπε ότι δεν είναι ιδιαίτερα ενημερωμένος για τις σεξουαλικές βιαιότητες εναντίον Παλαιστίνιων, αλλά ότι οι μαρτυρίες που συγκέντρωσα δεν τον εξέπληξαν.
«Αν πιστεύω ότι συμβαίνουν αυτά;» είπε. «Απολύτως».
«Εγκλήματα πολέμου διαπράττονται καθημερινά στα κατεχόμενα εδάφη», πρόσθεσε. Ετσι επιστρέφουμε στο σημείο που ανέφερα στην αρχή: οι υποστηρικτές του Ισραήλ είχαν δίκιο το 2023 όταν έλεγαν ότι, όποιες κι αν είναι οι απόψεις μας για τη Μέση Ανατολή, πρέπει να μπορούμε να καταδικάζουμε τον βιασμό.
«Πού βρίσκεστε λοιπόν;» είχε τότε απευθυνθεί ο Μπενιαμίν Νετανιάχου στη διεθνή κοινότητα, απαιτώντας να καταδικάσει τις σεξουαλικές βιαιότητες που, σύμφωνα με την ισραηλινή κυβέρνηση, διαπράττει το «καθεστώς βιαστών της Χαμάς».
Η Χαμάς πράγματι παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα με ακραία βαρβαρότητα. Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι, ωστόσο, θα έπρεπε επίσης να εξετάσουν τις δικές τους παραβιάσεις, ιδίως όσα μια έκθεση 49 σελίδων των Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύτηκε πέρυσι, χαρακτήριζε ως συστηματικά «σεξουαλικά βασανιστήρια» εναντίον Παλαιστίνιων από το Ισραήλ, με τουλάχιστον «σιωπηρή ενθάρρυνση από τα ανώτατα πολιτικά και στρατιωτικά κλιμάκια».
Φανταστείτε το: οι φρικτές κακοποιήσεις που υπέστησαν ισραηλινές γυναίκες στις 7 Οκτώβρη συμβαίνουν πλέον καθημερινά εναντίον Παλαιστίνιων. Και συνεχίζονται εξαιτίας της σιωπής, της αδιαφορίας και της αδυναμίας αμερικανών και ισραηλινών αξιωματούχων να απαντήσουν στο ερώτημα του Νετανιάχου: «Πού βρίσκεστε λοιπόν;».
ΠΗΓΗ: EuroPalestine
To εμβόλιμο σχόλιο είναι δικό μας
