Ο εκλογικός νόμος των Τσιπραίων δεν είχε κατατεθεί όταν έκλεινε η ύλη της «Κόντρας». Ετσι, πληροφόρηση αντλούμε από τις διαρροές που είχε κάνει το Μαξίμου, σύμφωνα με τις οποίες θα καταργεί το μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα, διατηρώντας παράλληλα το όριο του 3% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή, και θα θεσπίζει την ψήφο στα 17.
Η κοινοβουλευτική αριθμητική δεν είναι υπέρ της άμεσης εφαρμογής (από τις επόμενες εκλογές) αυτού του νέου εκλογικού νόμου. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν 153, στους οποίους θα προστεθούν σίγουρα οι 9 του Λεβέντη και μάλλον οι 17 του ΠΑΣΟΚ. Η ΝΔ ξεκαθάρισε πως δεν ψηφίζει, ο Θεοδωράκης ξεκαθάρισε πως δεν ψηφίζει (θέλει το μπόνους, αλλά μειωμένο), ενώ και ο Περισσός δεν έχει κανένα λόγο να ψηφίσει, εφόσον δεν καταργείται το όριο του 3%, που αποτελεί θέση του (και θέση του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και το 2012).
Οι σίγουροι και μάλλον σίγουροι φτάνουν τους 179 κι αν προστεθούν οι τέσσερις ανεξάρτητοι φτάνουν τους 183. Ακόμα κι αν κάποιοι του Ποταμιού ψηφίσουν υπέρ (όπως διέρρεαν οι Τσιπραίοι μετά τη συνάντηση Τσίπρα-Θεοδωράκη), και πάλι θα χρειάζονται οι 18 νεοναζί για να συγκεντρωθεί ο μαγικός αριθμός των 200 βουλευτών. Οι χρυσαυγίτες δεν είχαν ανοίξει τα χαρτιά τους, ενώ και οι συριζαίοι έκαναν το χαζό όταν ετίθετο το ερώτημα αν θα δεχτούν να αποκτήσει ο νέος εκλογικός νόμος άμεση ισχύ με τις ψήφους των νεοναζί. Στην ψηφοφορία, πάντως, δε γίνεται διάκριση ανάμεσα σε ψήφους, οπότε αυτές των νεοναζί μετρούν όσο και όλων των υπόλοιπων. Αυτό βγήκε και το είπε και ο Βούτσης: «Στη Βουλή δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι»! Ο ίδιος κατέληξε με… έκκληση προς τους νεοναζί να στηρίξουν την πρόταση της κυβέρνησης: «Επειδή ο εκλογικός νόμος είναι ένα κορυφαίο ζήτημα και κάθε κόμμα έχει τη δική του άποψη, περιμένουμε να δούμε τι θα πει και η Χρυσή Αυγή»!
ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Λεβέντης, ΠΑΣΟΚ και νεοναζί φτάνουν όλοι μαζί τους 197. Αρα χρειάζονται οι τρεις από τους τέσσερις ανεξάρτητους για να σχηματιστεί ο μαγικός αριθμός 200. Τι θα γίνει, όμως, αν απλώς απουσιάσουν μερικοί πασόκοι; Για παράδειγμα, οι τρεις -κατά Σαμαρά- «μεταρρυθμιστές», Βενιζέλος, Λοβέρδος και Μανιάτης; Δεν πιάνονται οι 200 ψήφοι, οπότε οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο. Υπάρχει, βέβαια, η επιχειρηματολογία ότι εκλογικό νόμο παρόμοιο μ' αυτόν που ετοιμάζονται να προωθήσουν τώρα οι Τσιπραίοι είχαν καταθέσει οι πασόκοι το 2015, με συγγραφείς τους Βενιζέλο και Λοβέρδο, που υποστήριζαν ότι οι συνθήκες έχουν πλέον αλλάξει, ο δικομματισμός δεν υπάρχει, οπότε χρειάζεται ένας εκλογικός νόμος που να ευνοεί τις πολιτικές συνεργασίες. Κι είναι αυτό το επιχείρημα που αποστομώνει διάφορους, σαν τον Πρετεντεράκο που καλεί το ΠΑΣΟΚ να παραμείνει σταθερό στις… αρχές του και να ψηφίσει υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής. Μιλώντας μάλιστα για «λαμπρές εξαιρέσεις του Κουτσόγιωργα και του Τσοχατζόπουλου», λες και οι νόμοι που έφεραν τα ονόματα αυτών των δύο υπουργών ήταν προσωπική τους πρωτοβουλία και όχι κεντρική απόφαση του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου. Για να είμαστε δίκαιοι, πάντως, πρέπει να πούμε ότι ο νόμος του Κουτσόγιωργα ήταν υπερενισχυμένη αναλογική και εφαρμόστηκε στις εκλογές του 1985. Ο νόμος Τσοχατζόπουλου ήταν αυτός που πλησίαζε την απλή αναλογική (μπασταρδεμένη πάντοτε, όπως αυτή που θέλουν να φέρουν οι συριζαίοι) και εφαρμόστηκε στις τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989-90, μην επιτρέποντας στον Μητσοτάκη να πάρει αυτοδυναμία ούτε με 48% (ως γνωστόν, τον Απρίλη του 1990 πήρε 150 έδρες και χρειάστηκε να πάρει τον Κατσίκη από τη ΔΗΑΝΑ για να σχηματίσει κυβέρνηση με οριακή πλειοψηφία).
Τα έχει κάνει, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ αυτά τα κόλπα κι αυτή η τυχοδιωκτική εργαλειακή αντιμετώπιση του εκλογικού νόμου μπορεί να οδηγήσει κάποιους πασόκους στην αποχή ή στην καταψήφιση, προκειμένου να μη φτάσουν οι Τσιπραίοι τις 200 ψήφους. Να επικαλεστούν, δηλαδή, τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό των Τσιπραίων, υποστηρίζοντας πως ενεργούν πολιτικά.
Ολ' αυτά θα τα δούμε τις επόμενες μέρες, καθώς οι Τσιπραίοι υποστηρίζουν ότι θέλουν μέχρι τις 20 του Ιούλη να έχουν ψηφίσει το νέο εκλογικό νόμο. Εκείνο που θέλουμε να τονίσουμε είναι πως και αν πιάσουν τις 200 ψήφους, οπότε ο εκλογικός τους νόμος θα εφαρμοστεί από τις επόμενες εκλογές, το σύστημα δε θ' αντιμετωπίσει μεγάλους κινδύνους, μολονότι θα υπάρξουν δυσκολίες στο σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης. Ενας σχετικά αναλογικός εκλογικός νόμος θα επηρεάσει σ' ένα βαθμό (κανείς δεν ξέρει σε ποιο) το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα. Τα μεγάλα κόμματα θα προσπαθήσουν να συμπιέσουν τα μικρότερα, επισείοντας τον κίνδυνο της ακυβερνησίας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα υπάρξει τάση προς τη διαμόρφωση πολιτικών συμμαχιών. Οχι κατ' ανάγκη κοινής καθόδου στις εκλογές, αλλά έκφρασης πρόθεσης για μετεκλογική συνεργασία. Τα στρατόπεδα ήδη διαμορφώνονται. Το Ποτάμι (η ομάδα Θεοδωράκη) τείνει προς τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ τείνει προς τον ΣΥΡΙΖΑ (με τη βοήθεια και των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών). Κανένας, όμως, δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι αυτό θα λειτουργήσει αμέσως και ότι, αντίθετα, δε θα υπάρξει παραπέρα κατακερματισμός του αστικού πολιτικού συστήματος, που θα κάνει πιο δύσκολα τα πράγματα για το σχηματισμό κυβέρνησης και θα μεγιστοποιήσει την πίεση για κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού». Γιατί αν ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση με τα μικρότερα κόμματα, θα αναγκαστούν να σχηματίσουν κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού», στο πλαίσιο της οποίας θα φθείρονται παρέα, χωρίς κανένα από τα δύο κόμματα να μπορεί να λειτουργήσει ως αντιπολίτευση που καθαρίζει τις αμαρτίες της και περιμένει υπομονετικά να επανέλθει στην κυβέρνηση.
Από την άποψη της σταθερότητας του αστικού πολιτικού συστήματος έχουν δίκιο αυτοί που κατηγορούν τους Τσιπραίους για τυχοδιωκτισμό. Ομως τι άλλο μπορεί να κάνει ένα κόμμα που βλέπει να καταρρέει με τόσο μεγάλη ταχύτητα; Το ίδιο που έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1989.
