είσαι ο μπάτλερ τους, Αλέξη
Μη Mega μας… Κάτω τα χέρια απ' το Mega μας.
«Οι σάλπιγγες αναγγέλλουν κρεμάλες / κι ασήμαντα ανθρωπάκια εξαγγέλλουν / όσα δεν θα μπορέσουν να κάνουν ποτέ» (Charles Bukowski).
Κάποτε οι πατριώτες, οι βασιλικοί και οι γλάστρες έστελναν ευχετήριες κάρτες στον αείμνηστο (αποκαλείται έτσι λόγω πολιτικού θανάτου) ελέω θεού μονάρχη της χώρας, στα γενέθλια και στη γιορτή του. Αλλο ένα έθιμο που χάθηκε μέσα στον γενικό αφανισμό της πατρίδος, των ιερών και των οσίων. Και ο Ντεγκρέτσια, ο πάλαι ποτέ Κοκός, κλείνει τα 76 στις 2 Ιουνίου χωρίς να λάβει όσα πρέπει…
«Μάθαινε και τ’ απλούστερα! Γι’ αυτούς που ο καιρός τους ήρθε ποτέ δεν είναι πολύ αργά! Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί! Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο! Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή! Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε, εξηντάχρονε! Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Ψάξε για σχολείο, άστεγε! Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε! Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν’ ένα όπλο. Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία. Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, σύντροφε!» (Berthold Brecht).
Ουφ, ευτυχώς που ο αριστερός πρωθυπουργός της χώρας (τι βρίζετε ρε;) καθησύχασε τους συντρόφους (τους δικούς μας, όχι τους δικούς του) που ανησυχούσαν, γιατί δεν μπορούσαμε να τους συγκρατήσουμε τελευταία. «Πέρασε τόσος καιρός κι ούτε μια συνάντηση. Γιατί; Πού πήγε τόση αγάπη;» ρωτούσαν κι έσκιζαν τα ιμάτιά τους για τη στροφή Τσίπρα. «Υπομονή» τους λέγαμε, αλλά πού… Ωσπου, τελικά συναντήθηκε με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο την προηγούμενη Δευτέρα, δικαιώνοντας την τυφλή πίστη της στήλης, διαλύοντας τα σύννεφα κι αποστομώνοντας τους κακεντρεχείς. Και τώρα όλοι ξαλαφρωμένοι και χαρωποί αναμένουμε τη νέα συνάντηση (μετά γεύματος ή άνευ, νηστίσιμου ή μη) και με τον Τζερόνιμο, το «ιερόν emo» κατά Τζιμάκο. Βέβαια, πρόλαβε ο Φιλη-Νίκο νταμ-νταμ την Πέμπτη (προχθές), αλλά αυτός είναι θεσμικός συνομιλητής που χρησιμοποιείται σε ρόλο λαγού (εντάξει, ίσως λίγο υπερμεγέθης για τρωκτικό) από την Εκκλησία, για να ισχυροποιήσει τις προαιώνιες πάγιες θέσεις της η τελευταία.
Παραμένοντας στα εκκλησιαστικά ζητήματα που αποτελούν κορωνίδα της στήλης, να σημειώσουμε ότι έρχεται στην Ελλάδα ο Βλαδίμηρος (ποιος Λένιν ρε;) στις 27-28 Μαΐου για να επισκεφτεί το αγαπημένο του Αγιο Ορος, το έμβλημα της ορθοδοξίας (και όχι μ' όνο). Γι' αυτό πήγε εκεί ο ίδιος ο Προκόπης (ποιο στρουμφάκι ρε;) πριν από λίγο καιρό, να ετοιμάσει τα της υποδοχής και διάφορα άλλα… Ισως αυτή τη φορά να πάει και ο Αλέξης, μιας και είναι το μόνο βουνό στο οποίο μπορεί να ανέβει ως… αριστερός. Ανερυθρίαστα.
«Το εγώ αγαπά τον πληθυντικό. Και όποιος μιλάει εν ονόματι των άλλων είναι πάντα πλάνος. Οι πολιτικοί, οι μεταρρυθμιστές και όσοι επικαλούνται ένα συλλογικό πρόσχημα είναι απατεώνες. Μόνο το ψεύδος του καλλιτέχνη δεν είναι καθολικό, γιατί επινοεί μόνο τον εαυτό του» (Emile M. Cioran).
Νέο δυναμικό χτύπημα στην άγνοια επέφερε ο γίγαντας Ευάγγελος Βενιζέλος, με την έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου του «Μετασχηματισμοί του κράτους και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης – Διδάγματα της οικονομικής κρίσης: Η ελληνική περίπτωση». Το βιβλίο παρουσιάστηκε την Τετάρτη σε θέατρο της Αθήνας (ποιος συμβολισμός ρε;) και η είδηση είναι ότι δεν εκδόθηκε από τον γνωστό οίκο!
«Ο φασισμός είναι βία, όμως η βία δεν είναι φασισμός πάντα, όπως προσπαθεί –για λόγους δικούς της- να δημιουργήσει την εντύπωση η αστικο-δημοκρατική προπαγάνδα. Η βία ασκεί μια δικτατορία πάνω στο λαό, δεν είναι το ίδιο πράγμα με τη βία που μπορεί να μεταχειριστεί ο λαός στην πάλη του για την ανατροπή της δικτατορίας» («Αντιπληροφόρηση» – Απρίλης 1976).
Πάλι στο προσκήνιο ο πολύς Καρανίκας. Τη φορά αυτή για τη θαυματουργή κάνναβη. Περιττό, τουλάχιστον σ' αυτή τη συγκεκριμένη φάση, το γνωστό ερώτημα «τι πίνετε και δεν μας δίνετε;».
Κοκκινοσκουφίτσα
