Το κλασικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Τα ντουφέκια της κυρίας Καράρ», σε μια πρωτότυπη, επικαιροποιημένη παράσταση από την καλλιτεχνική κολεκτίβα «ανοικείωση» επιστρέφει στο κτίριο της «Κόντρας» για ένα δεύτερο κύκλο εννέα παραστάσεων (Σαββατοκύριακα από 31 Οκτώβρη μέχρι 29 Νοέμβρη, εκτός από το Σάββατο 7 Νοέμβρη).
Στις χαλεπές μέρες που περνάμε είναι σημαντικό η σπουδαία τέχνη να είναι προσιτή στον καθένα. Αυτόν ακριβώς το σκοπό υπηρετούν οι παραστάσεις της «ανοικείωσης». Οχι μόνο γιατί είναι χωρίς εισιτήριο, αλλά και γιατί –πέρα από την καλλιτεχνική αρτιότητά τους- στέφονται από μια συζήτηση των θεατών με τους συντελεστές, η οποία έρχεται να ολοκληρώσει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Ο θεατής μπορεί να πάρει πρόσθετες πληροφορίες για το έργο, για την παράσταση, για τον τρόπο δουλειάς της κολεκτίβας, για το θεατρικό της όραμα. Μπορεί να καταθέσει τις απόψεις του για το έργο, για την παράσταση και τους συντελεστές της, για το θέατρο, για την τέχνη και τη σχέση τους με τη ζωή και τον αγώνα, και να διασταυρώσει αυτές τις απόψεις με τις απόψεις των άλλων θεατών και των συντελεστών της παράστασης.
Οπως λέει η «ανοικείωση», καμιά συζήτηση δεν είναι ίδια με οποιαδήποτε προηγούμενη. Η συζήτηση μετά το τέλος μιας παράστασης σπάει το στερεότυπο παράσταση-θεατές (πομποί-δέκτες), δημιουργώντας μια καινούργια διαλεκτική σύνθεση, στην οποία οι αρχές του επικού θεάτρου βρίσκουν την πλήρη δικαίωσή τους.
Οσοι/ες δεν την έχετε δει, μην χάσετε αυτή την παράσταση. Απαιτείται κράτηση θέσης στο τηλέφωνο 6975507005.
«…Το ζήτημα που επιλέξαμε να καταστήσουμε ως κεντρικό στοιχείο του μύθου της παράστασής μας είναι αυτό της στράτευσης. Ζήτημα απόλυτα επίκαιρο στην εποχή μας. Ακολουθώντας τη συμβουλή του Μπρεχτ για τη χρήση αποστασιοποιητικών μέσων κατά την παρουσίαση και αυτού του έργου, καταλήξαμε στα εξής:
1. Στην παρουσίαση του έργου με τη μορφή του “θεάτρου εν θεάτρω''. Το έργο παρουσιάζεται ως πρόβα ενός θιάσου επαναστατών, οι οποίοι ετοιμάζοντας την πρόβα τους “καυγαδίζουν'' πάνω στο ζήτημα της στράτευσης, υποστηρίζοντας αποκλίνουσες απόψεις. Γράφτηκε έτσι ένας πρόλογος, που θέτει τα βασικά ερωτήματα του μύθου, ενώ η παράσταση κλείνει με έναν επίλογο συντεθειμένο από ένα κείμενο του Γκράμσι, δυο ποιήματα του Μπρεχτ και μια φράση του Θουκυδίδη.
2. Προκειμένου να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το αποστασιοποιητικό στοιχείο και δεδομένου ότι το έργο παρουσιάζεται ως πρόβα παράστασης, τα κοστούμια δεν είναι εποχής, αλλά υπάρχουν μόνο ενδυματολογικά στοιχεία που υποδηλώνουν τις ιδιότητες των προσώπων. Με την ίδια λογική διαμορφώθηκε ο σκηνικός χώρος. Τέλος, δεν υπάρχει κανένα μακιγιάζ των ηθοποιών που θα έφερνε τα πρόσωπα πιο κοντά στην ηλικία των προσώπων του δράματος…» (από το έντυπο πρόγραμμα της παράστασης).
