Απαντώντας σε δηλώσεις του πορτοκαλομαλλιά φασίστα που υποστήριξε ότι έχει το δικαίωμα να κατάσχει λάφυρα από το Ιράν, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπακαεΐ τόνισε ότι, προτού κάποιος μπορέσει να διεκδικήσει λάφυρα πολέμου, πρέπει πρώτα να έχει εξέλθει νικητής από τον πόλεμο.
Σε ανάρτησή του στον λογαριασμό του στο X, ο Μπακαεΐ έγραψε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε πως «στον νικητή ανήκουν τα λάφυρα». Και πως πρόσθεσε: «Παίρνουμε πολύ πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα — δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου… Και κάνουμε το ίδιο στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν».
Δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφτεί το Catch-22 του Τζόζεφ Χέλερ, σημείωσε ο Μπακαεΐ. Στο οποίο ο Μάιλο Μάιντερμπαϊντερ, ένας καιροσκόπος που κερδοσκοπεί από τον πόλεμο, μετατρέπει τον πόλεμο σε μια επιχειρηματική δραστηριότητα με σκοπό το κέρδος.
Το μυθιστόρημα παρουσιάζει έναν παράλογο κόσμο όπου ο «πόλεμος» και η «επιδίωξη κέρδους» συνδέονται τόσο στενά, ώστε μπορεί κανείς να δει ανθρώπους να πολεμούν για τα δικά τους ιδιοτελή οικονομικά συμφέροντα και όχι για τη χώρα τους πρόσθεσε ο Μπακαεΐ. Και πρόσθεσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να αντλεί αυτή τη λογική απευθείας από τον κόσμο της μυθοπλασίας και να την τοποθετεί στο επίκεντρο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Οσον αφορά το Ιράν, λέει ότι θα κάνουν το ίδιο με αυτό που λένε ότι έκαναν στη Βενεζουέλα. Υπάρχει, όμως, ένα μικρό πρόβλημα: προτού διεκδικήσεις τα «λάφυρα του πολέμου», πρέπει να κερδίσεις τον πόλεμο πραγματικά — όχι να εγκλωβιστείς σε ένα στενό, να μην πετύχεις τους δηλωμένους (κακόβουλους) στόχους σου, να ξεμείνεις από όπλα και να χάσεις την αξιοπιστία σου στην πορεία.
Μέχρι στιγμής, τα «λάφυρα του Ιράν» δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα χάρτινο τρόπαιο για μια νίκη που δεν φαίνεται κανένα σημάδι ότι θα επιτευχθεί. Ο Μάιλο τουλάχιστον ήξερε πώς να βγάζει κέρδος από τον πόλεμο· αυτοί οι άνθρωποι είναι απασχολημένοι με το να μοιράζουν τα λάφυρα μπροστά στις κάμερες προτού καν να τα έχουν αγγίξει.
Δεν του έφταναν όλα τ’ άλλα του πορτοκαλομαλλιά φασίστα, του κάνουν και λογοτεχνικά μαθήματα οι ιρανοί πολιτικοί. Αυτός νόμιζε ότι έχει να κάνει με ανθρώπους που δεν έχουν διαβάσει τίποτα πέρα από το Κοράνι και του βγαίνει τώρα ο άλλος με αναφορές σε αμερικανό συγγραφέα που ο Τραμπ δεν έχει ακούσει ούτε το όνομά του, πόσω μάλλον να έχει διαβάσει το διάσημο αντιπολεμικό μυθιστόρημά του. Σε προσωπικό επίπεδο, τέτοια αιχμηρά και καυστικά σχόλια τον τσακίζουν περισσότερο απ’ όσο τσακίζουν τις αμερικάνικες βάσεις τα ιρανικά όπλα.
