Η εβδομάδα που ξεκινάει φέρνει τα γενέθλια δύο μεγάλων πολιτικών ανδρών που κατοίκησαν σε παλάτια και σημάδεψαν την ελληνική ιστορία του 20ού αλλά και του 21ου αιώνα. Στις 2 Ιουνίου ο Κοκός, ο και Ντεγκρέτσια επονομαζόμενος μέγας έλλην πατριώτης, κλείνει τα 75 χρόνια του. Δύο μέρες αργότερα, ο πολιτειακός διάδοχός του στην αβασίλευτη προεδρευόμενη δημοκρατία, Κάρολος Παπούλιας, κλείνει τα 86.
Και αφού πιαστήκαμε με τις ιστορικές ανάμνησες, θυμόμαστε και θυμίζουμε τον ρου της Ιστορίας σε περασμένες αλλά όχι και πολύ μακρινές εποχές: Ηταν 3 Ιουνίου του 2003 όταν περισσότεροι από εκατό μεταλλωρύχοι άρχιζαν απεργία πείνας στα μεταλλεία της εταιρίας TVX στο Στρατώνι Χαλκιδικής, ζητώντας να μείνουν αυτά ανοιχτά και να μη χάσουν τη δουλειά τους. Στις 13 του μήνα σταματούν την απεργία πείνας, αλλά παραμένουν κλεισμένοι για ένα δεκαήμερο ακόμη στις στοές των μεταλλείων, παρά τις δεσμεύσεις που λαμβάνουν από τον τότε υφυπουργό Οικονομίας.
«Δεν ζει μόνο με ψωμί ο άνθρωπος. Αν ήμουν πεινασμένος και αβοήθητος στο δρόμο, δεν θα ζητούσα ένα ψωμί. Θα ζητούσα μισό ψωμί και ένα βιβλίο» (Federico Garcia Lorca).
Ο Μπαρουφάκης είπε ότι ίσως φορολογηθούν οι τραπεζικές αναλήψεις και δοσοληψίες. Η Κοκκινοσκουφίτσα ξέρει ότι σε δύο αναλήψεις της, λίγο πριν γραφούν αυτές οι γραμμές, είχαν παρακρατηθεί από τρία ευρώ άμα τη καταθέσει! Κάτι που δεν συνέβαινε μέχρι πριν λίγο καιρό. Φυσικά και θα δούμε τι και πώς αύριο-μεθαύριο, αλλά μήπως κάποιος άλλος ξέρει τίποτε περισσότερο να μας διαφωτίσει;
να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε.
– Δεν γουστάρω. – Θα το κάνεις. – Για σταθείτε βρε παιδιά.
Τι καμώματα είναι τούτα; Με το ζόρι κούρεμα;
Ο Γιάνης Μπαρουφάκης! Στο πνεύμα του «όταν η ορθογραφία δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την ορθογραφία»! Που κάποια στιγμή ακούστηκε να σιγοτραγουδάει στα κανάλια (ποιας Βενετίας ρε;) «το ‘να μου νι το αφαίρεσα / και δεν ρωτώ κανένα / πρώτη φορά αριστερά / μη ορθογραφημένα».
Συχνά τρώγονται σαν τα κοκόρια ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά και άλλοι πολιτικοί γόνοι μεταξύ τους στη Βουλή. Οι γονείς είναι αρμόδιοι να μαζέψουν και να νουθετήσουν τα παιδιά τους, έστω και για να μην καταδικάζεται ο λαός να ζει τα ίδια και τα ίδια, με τα ίδια ονόματα μάλιστα.
«Αυτός εδώ λιθοβολεί / κι αυτός εκεί λιθοβολείται / ο άλλος πάλι κάθεται / μετράει τις πέτρες» (Γιώργος Δανιήλ – «Λιθοβολία»).
Από το ένα εξάνθημα (Σαμα-rash) στο άλλο (Τσιπ-rash). Μόνο που το ένα είναι γνωστό και αναμενόμενο, ενώ το άλλο μάλλον φτηνό (cheap).
Υπενθυμίζουμε ότι «κλιμάκωση» δεν είναι μόνο η ανοδική αλλά και η καθοδική επί κλίμακος πορεία. Και εξαρτάται βέβαια από τον προσανατολισμό σου και από το πού θέλεις τελικά να πας…
Αντί να ξεκουμπιστεί όπως υποσχέθηκε ότι θα κάνει αν γίνει κυβέρνηση ο ΣυΡιζΑ, εξακολουθεί να περιφέρεται ο Αδωνις άδων εις τα κανάλια.
Πήγε για άλλη μια φορά στην Ξάνθη ο πολιτικός γυρολόγος Γρηγόρης (ένας είναι ο Γρηγόρης. Και γρήγορος σαν ορμητικό «Ποτάμι»), διατύπωσε τις ακροδεξιάς υφής αριστερές απόψεις του και κατάφερε να γελάνε οι μισοί και να βρίζουν οι άλλοι μισοί.
Πέρασε και η γιορτή της Αναλήψεως (αλήθεια, πού εκκλησιάστηκε ο πρωθυπουργός εκείνη τη μέρα;). Μια φορά κι ένα καιρό, τέτοια μέρα λέγαμε χαριτολογώντας ότι γιόρταζαν τα Α.Τ.Μ. (έι-τι-εμ, όπως τα λένε οι… δωσίλογοι του προφορικού λόγου). Χαμός από αναλήψεις σ’ εκείνες τις good old days! Τώρα πια οι αναλήψεις περιορίστηκαν σε μερικές εκατοντάδες ευρώ ενός μίζερου, γλίσχρου μισθού, για όσους έχουν ακόμη αυτή τη σκανδαλώδη ευεργεσία. Εναντι μιας κοινωνίας που η μόνη ανάληψη που μπορεί να κάνει πια είναι αυτή της ευθύνης των επιλογών της. Κι όμως, ίσως αυτή η ανάληψη, η γενναιότερη όλων, να μη γίνει ποτέ…
Κοκκινοσκουφίτσα
