Την περασμένη Δευτέρα, ο υπουργός Οικονομικών Ι. Στουρνάρας κατέθεσε στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής το προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού για το 2014. Τόσο στον πρόλογο όσο και στον επίλογο του προσχεδίου αυτού η κυβέρνηση προσπαθεί να καλλιεργήσει κλίμα ευφορίας. Ισχυρίζεται ότι από το 2014 αφήνεται πίσω η καπιταλιστική ύφεση και μπαίνει η Ελλάδα σε μια τροχιά ασθενικής ανάπτυξης, ότι δημιουργούνται πρωτογενή πλεονάσματα από το τέλος του 2013 και ότι το δημόσιο χρέος γίνεται διαχειρίσιμο. Και βέβαια, η κυβέρνηση αποσιωπά την επιβολή νέων μέτρων, σε πρώτη φάση μέσω του προϋπολογισμού του 2014, ύψους περίπου 5,7 δισ. ευρώ.
Μετά από δύο μέρες είχαμε μπαράζ δημοσιευμάτων απ’ αφορμή τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ και της έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους, της Βουλής. Οι εκθέσεις αυτές αμφισβητούν ευθέως τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους και θέτουν ζήτημα νέου κουρέματος, προφανώς με την επιβολή πρόσθετων αντιλαϊκών μέτρων.
Στη φάση αυτή, το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής με τη θέση του ότι το χρέος δεν καθίσταται βιώσιμο μόνο με τα λεγόμενα πρωτογενή πλεονάσματα και τις ιδιωτικοποιήσεις, λειτουργεί σαν λαγός, ανοίγοντας τη συζήτηση για ένα νέο κούρεμα του χρέους, που θα συνοδεύεται από πρόσθετα μέτρα, πέραν αυτών των μνημονίων και όσων προτείνονται με το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2014. Οι θέσεις του Γραφείου ήταν γνωστές στην κυβέρνηση και είχε δοθεί το ΟΚ για τη δημοσιοποίηση της έκθεσης.
Στην πρώτη σελίδα της έκθεσης αναγράφεται ότι είναι ενημερωτικό σημείωμα για τα μέλη των αρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών. Είναι πολύ χοντρό για να φάμε αυτό το παραμύθι. Αν πράγματι ίσχυε αυτό, δε θα διοχετευόταν από το ίδιο το Γραφείο σ’ όλους τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες. Είναι προφανές ότι το Γραφείο πήρε το ΟΚ να δημοσιοποιήσει την έκθεσή του και προφανώς με τη δημοσιοποίησή της δε θέλησε να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση, αλλά ν’ ανοίξει την συζήτηση για το νέο κούρεμα με την ταυτόχρονη επιβολή πρόσθετων μέτρων.
Δεν περιμέναμε, βέβαια, το Γραφείο, που στελεχώνεται από γνωστούς στην πολιτική πιάτσα καθηγητάδες, να μας πει για τη βιωσιμότητα ή μη του δημόσιου χρέους. Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Οικονομικών δημοσιεύονται δελτία για την πορεία του δημοσίου χρέους. Στις 24 Αυγούστου δημοσιεύτηκε το δελτίο για το 2ο τρίμηνο του 2013, σύμφωνα με το οποίο το χρέος ανήλθε στα 321.362 εκατ. ευρώ. Την επομένη ημέρα, το Γραφείο Τύπου του υπουργείου Οικονομικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ισχυριζόταν ότι η αύξηση του χρέους είναι προσωρινή και οφείλεται στο τμήμα του δανείου που πήγε για την ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων τραπεζών, από την οποία το δημόσιο απέκτησε περιουσιακά στοιχεία ύψους 17 δισ. ευρώ.
Τρεις μέρες μετά απαντήσαμε από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας μας με άρθρο που είχε τίτλο: «Το δημόσιο χρέος τραβά ξανά την ανηφόρα». Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα που απαντούν στο ερώτημα εάν το δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο και τι εξυπηρετεί η ύπαρξη του:
«Και πριν το PSΙ και μετά, με στοιχεία αποδείξαμε, ότι το δημόσιο χρέος ιστορικά χρησιμοποιήθηκε από τις μεγάλες καπιταλιστικές χώρες της ΕΕ για τη βίαιη αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ αυτή την περίοδο χρησιμοποιείται από το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο για να επιβληθεί η κινεζοποίηση τόσο του ελληνικού προλεταριάτου όσο και του προλεταριάτου των χωρών του λεγόμενου ευρωπαϊκού νότου (Νότια Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία). Επισημάναμε ακόμη, ότι η αφαίμαξη του πλούτου θα συνεχίζεται με την καταβολή εκατοντάδων δισ. ευρώ ως τοκοχρεολύσια, ενώ το δημόσιο χρέος θα παραμένει υψηλό».
Αφού παραθέταμε στοιχεία για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους την περίοδο από το Μάρτη του 2012 μέχρι τον Ιούνη του 2013, που ήταν περίοδος που επιβλήθηκε το PSI για να δοθεί το δεύτερο αποικιοκρατικό δάνειο των 136.100 εκατ. ευρώ, καταλήγαμε:
«Ο δανεισμός του ελληνικού κράτους δεν έγινε αποικιοκρατικός μόνο μετά το Μάη του 2010 με τα πολλά τροϊκανά μνημόνια. Ηταν πάντα αποικιοκρατικός και το ελληνικό προλεταριάτο πλήρωνε και πληρώνει βαρύ φόρο αίματος στο χρηματιστικό κεφάλαιο (…) Την περίοδο1997-2012 πληρώσαμε για τοκοχρεολύσια 748.778 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με στοιχεία της Εισηγητικής Εκθεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2013 (…) Το δημόσιο χρέος ήταν και θα παραμείνει Λερναία Υδρα. Θα παραμένει πάντοτε σε υψηλά επίπεδα. Ας μην μας παραμυθιάζει η δωσιλογική κυβέρνηση, ότι δήθεν θα μειώσει το δημόσιο χρέος και ότι αυτό είναι δήθεν διαχειρίσιμο».
Οταν γράψαμε αυτό το άρθρο είχαμε στοιχεία για το ύψος του δημοσίου χρέους μέχρι το τέλος Ιούνη. Γνωρίζαμε ότι από το πρώτο αποικοκρατικό δάνειο των 109.100 εκατ. ευρώ είχαν εκταμιευθεί 74.177 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 20.300 από το ΔΝΤ, ενώ είχε εκταμιευθεί ολόκληρο το δεύτερο αποικιοκρατικό δάνειο ύψους 136.100 εκατ. ευρώ. Ετσι, από τα δύο αποικιοκρατικά δάνεια είχε απομείνει η εκταμίευση 34.973 εκατ. ευρώ.
Ενώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων τραπεζών είχε εγκριθεί η εκταμίευση 50 δισ. ευρώ, το υπουργείο Οικονομικών, με τα δελτία για το χρέος που εξέδωσε μέχρι το τέλος Ιούνη είχε ενημερώσει ότι εκταμιεύθηκαν μόνο 25 δισ. ευρώ και έτσι αγνοούσαμε εάν και τα υπόλοιπα 25 δισ. διατέθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Από το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού (σελίδα 41) μαθαίνουμε ότι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εκταμιεύθηκαν 48.200 εκατ. ευρώ, δηλαδή άλλα 23.200 εκατ. ευρώ. Ετσι, υπολείπεται η εκταμίευση 1,8 δις ευρώ, εάν δεν έχει εντωμεταξύ εκταμιευθεί και αυτό το ποσό.
Την περασμένη Τετάρτη, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλος έδωσε συνέντευξη στο πρακτορείο Reuters και αναφερόμενος στην ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων τραπεζών δήλωσε ότι εκταμιεύθηκαν 28 δισ. ευρώ. Μολονότι γνωρίζει το ακριβές ποσό του δανείου που εκταμιεύθηκε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το υποεκτιμά, θέλοντας προφανώς να καλύψει το σκάνδαλο που ξετυλίχτηκε με την ανακεφαλαιοποίηση. Που το ελληνικό δημόσιο χρεώθηκε 50 δισ. ευρώ, αλλά αποκτά περιουσιακά δικαιώματα ύψους 17 δισ. ευρώ (αυτό ισχυρίστηκε το υπουργείο Οικονομικών στο δελτίο Τύπου που εξέδωσε στις 25 Αυγούστου του 2013, για ν’ απαντήσει στα δημοσιεύματα για τη μεγάλη αύξηση του χρέους).
Συνδυάζοντας τα στοιχεία του τελευταίου δελτίου του υπουργείου Οικονομικών για το δημόσιο χρέος με τα στοιχεία του προσχεδίου του κρατικού προϋπολογισμού (σελίδα 41), διαπιστώνουμε ότι απέμειναν μόνο 10.6 δισ. ευρώ για εκταμίευση μέχρι τα μέσα του 2014.
Τον Ιούνη του 2013 το δημόσιο χρέος ανήλθε στα 321.362 εκατ.ευρώ. Αν υποθέσουμε (γιατί δε διαθέτουμε τα στοιχεία), ότι εξωφλήθηκαν όλα τα λήγοντα το 2013 ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και οι τόκοι του 2013 και εξετάσουμε τα ομόλογα που λήγουν το 2014, τους τόκους του 2014 και το πρωτογενές πλεόνασμα του 2014, θα διαπιστώσουμε τα εξής (τα στοιχεία αντλούμε από την έκθεση του Γραφείου του Κρατικού προϋπολογισμού, Πίνακας 2, σελίδα 14):
Τα ληξιπρόθεσμα μέσα στο 2014 ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ανέρχονται σε 26,9 δισ. ευρώ, ενώ οι τόκοι που πρέπει να πληρωθούν σε 8,7 δισ. ευρώ. Σύνολο 33,6 δισ. ευρώ. Αν δεχτούμε τον κυβερνητικό ισχυρισμό ότι τη διετία 2013-2014 θα υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα, που θα ανέλθει σε 3,2 δισ. ευρώ, το ελληνικό δημόσιο –μαζί με το υπόλοιπο των 10,6 δισ. ευρώ από τα δύο αποικιοκρατικά δάνεια, που δεν εκταμιεύθηκε ακόμη– θα έχει στη διάθεσή του13,8 δισ. ευρώ, προκειμένου να καλύψει υποχρεώσεις 33,6 δισ. ευρώ. Πρέπει, λοιπόν, να αναζητήσει 19,8 δισ. ευρώ προκειμένου να καλύψει αυτή τη μεγάλη τρύπα που οι τεχνοκράτες ονομάζουν «χρηματοδοτικό κενό».
Για να μην πλατειάζουμε, μαζί με το 2015 και το 2016 θα χρειαστούν άλλα 28,2 δισ. ευρώ (αποδεχόμενοι πάλι τον κυβερνητικό ισχυρισμό, ότι τη διετία 2015-2016 θα προκύψει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 14,7 δισ. ευρώ, κάτι που φυσικά αμφισβητείται, όχι μόνο από εμάς, αλλά και από το ΔΝΤ και τον διοικητή της ΤτΕ, που ισχυρίζονται ότι η ελληνική οικονομία θα παραμείνει στην ύφεση το 2014 και 2015). Ετσι για το διάστημα 2014-2016, ακόμη και με το ευνοϊκό σενάριο της δημιουργίας πρωτογενών πλεονασμάτων, θα απαιτηθούν 48 δισ. ευρώ προκειμένου να εξωφληθούν ομόλογα και τόκοι.
Οπως αντιλαμβάνεστε, θα επιβληθούν πρόσθετα μέτρα στον ελληνικό λαό από το χρηματιστικό κεφάλαιο, προκειμένου να δοθεί το τρίτο αποικιοκρατικό δάνειο. Το πώς, με όλ’ αυτά, θα υπάρξει και στροφή από την καπιταλιστική ύφεση και τη δημιουργία ελλειμμάτων στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων, αυτό μόνο ο ταχυδακτυλουργός Ι. Στουρνάρας το ξέρει.
Με την εκταμίευση του υπολοίπου δανείου των 10,6 δισ. ευρώ το δημόσιο χρέος από 321.362 θα ανέλθει σε 331.962 εκατ. ευρώ και έπεται συνέχεια με το νέο αποικιοκρατικό δανεισμό. Επιβεβαιώνεται, λοιπόν, για μια φορά ακόμη η θέση μας ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο, αλλά είναι σαν τη Λερναία Υδρα. Οτι ήταν και είναι αποικιοκρατικό και ότι τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για την κινεζοποίηση της εργαζόμενης ελληνικής κοινωνίας.
Θα κλείσουμε με μια σύντομη αναφορά στο προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού για το 2014. Οι αριθμοί που αναφέρονται στο προσχέδιο δεν προσφέρονται για σοβαρό σχολιασμό, διότι θα αναθεωρηθούν στη συνέχεια, τόσο μέσω του σχεδίου του κρατικού προϋπολογισμού όσο και μέσω του νέου μνημονίου που θα ακολουθήσει (άρχισε σιγά-σιγά να ψήνεται).
Προβλέπεται αύξηση εσόδων κατά 2.554 εκατ. ευρώ και μείωση δαπανών κατά 3.123 εκατ. ευρώ. Αρα έχουμε ένα σύνολο μέτρων ύψους 5.677 εκατ. ευρώ. Περίπου 5 δισ. απ’ αυτά θα αντληθούν με αύξηση της άμεσης φορολογίας (για μια ακόμη φορά θα πλήξει τα γνωστά «υποζύγια») και με μείωση των δαπανών για κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη.
Αν προσθέσουμε και τα μέτρα που θα συνοδεύουν το τρίτο αποικιοκρατικό δάνειο, θα πάρουμε μια σαφή εικόνα του τι μας επιφυλάσσει η δωσιλογική κυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου. Το μόνο ερώτημα είναι: Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;
