Τι ανάγκασε τη ΝΔ να συναινέσει στην εσπευσμένη ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού του 2012 (τέλη Οκτώβρη αντί τέλη Δεκέμβρη που ψηφίζεται συνήθως); Πρακτικά τίποτα. Απλά, διευκολύνει την κυβέρνηση, όπως τη διευκόλυνε και με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου.
Το πιθανότερο είναι ότι η ΝΔ δεν θα υπερψηφίσει τον επόμενο προϋπολογισμό. Θ’ αφήσει την κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία να το κάνει, ίσως και με τσόντες από ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ. Θ’ ακούσουμε τον Σαμαρά και τους υπόλοιπους να κατακεραυνώνουν την κυβέρνηση για τη «λάθος συνταγή», επειδή «βυθίζει την οικονομία στην ύφεση» και τα παρόμοια. Δεν θα παραλείψει στο τέλος ο Σαμαράς να ζητήσει εκλογές, για ν’ αναλάβει αυτός και να εφαρμόσει «το σωστό μίγμα οικονομικής πολιτικής».
Πώς γίνεται, όμως, ένα κόμμα που ζητάει εκλογές, ισχυριζόμενο ότι πρέπει αυτή η κυβέρνηση να φύγει το ταχύτερο δυνατόν, γιατί καταστρέφει τη χώρα, να διευκολύνει την κυβέρνηση στα διαδικαστικά ζητήματα (για να μην αναφέρουμε την πληθώρα των αντιλαϊκών νόμων, τους οποίους η ΝΔ έχει υπερψηφίσει, εν όλω ή εν μέρει); Δεν θα ‘πρεπε κανονικά η ΝΔ να κάνει αβίωτο το βίο της κυβέρνησης, ώστε να την σπρώξει σε εκλογές, τις οποίες υποτίθεται ότι ζητάει;
Οταν ο Παπανδρέου ζητούσε εκλογές το 2010, το εννοούσε. Γι’ αυτό και δεσμεύτηκε ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα ψήφιζε για πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακόμη και αν ο Καραμανλής υπεδείκνυε πάλι τον Παπούλια, ώστε να προκαλέσει εκλογές. Δεν κατέστη, βέβαια, δυνατό να μάθουμε αν ο Παπανδρέου θα πραγματοποιούσε την απειλή του, γιατί ο Καραμανλής την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, φροντίζοντας με την προεκλογική του καμπάνια να «κλειδώσει» την… ήττα του κόμματός του, όμως ο Παπανδρέου αυτά υποστήριζε και εμφανιζόταν σαν πραγματικά να θέλει πολύ τις πρόωρες εκλογές. Ως υπό συνεχή αμφισβήτηση πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αισθανόταν ανασφαλής και η «οικογένεια» ήθελε να ξαναβρεθεί στην εξουσία, πριν γίνει καμιά στραβή και χάσει διά παντός αυτή τη δυνατότητα.
Ο Σαμαράς, όμως, δεν θέλει εκλογές. Κάποια στιγμή αναγκάστηκε να τις ζητήσει, γιατί αυτό απαιτούσε η προπαγανδιστική ανάγκη του κόμματός του, όμως δεν τις θέλει. Γιατί ξέρει τι θα κληθεί να διαχειριστεί, πέραν του φόβου ότι μπορεί να μην έχει απόλυτη πλειοψηφία για να κυβερνήσει μόνος του. Αφήνοντας το χρόνο να περνά, με συνεχείς διευκολύνσεις προς την κυβέρνηση, και τη διαφορά από το ΠΑΣΟΚ αυξάνει και τα πολύ «χοντρά» μέτρα αφήνει να τα πάρει η σημερινή κυβέρνηση. Η τακτική της ΝΔ είναι σαφέστατη: αντικυβερνητική ρητορική, συναίνεση σε πολλά αντιλαϊκά νομοθετήματα, υποκριτικό αίτημα εκλογών και στήριξη της κυβέρνησης ώστε να παραμείνει στην εξουσία όσο γίνεται περισσότερο.
