«Στα μέσα της νύχτας, τα αεροπλάνα σας κατέστρεψαν τανκς που ήταν έτοιμα να συντρίψουν τη Βεγγάζη…Ο λιβυκός λαός σας βλέπει σαν απελευθερωτές. Η αναγνώρισή σας θα είναι αιώνια». Μ’ αυτά τα λόγια ευχαρίστησε τους διεθνείς νταβατζήδες ο πρωθυπουργός του Ενδιάμεσου Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου της Λιβύης, Μαχμούντ Τζιμπρίλ, σε επιστολή που έστειλε στον Νικολά Σαρκοζί την προηγούμενη βδομάδα και δημοσιεύτηκε στην γαλλική εφημερίδα Le Figaro. Μετά το γλύψιμο, ο Τζιμπρίλ έκανε έκκληση να μη φτάσουν ξένες δυνάμεις στο έδαφος ισχυριζόμενος ότι «θα κερδίσουμε την πρώτη μάχη χάρη σ’ εσάς, θα κερδίσουμε την επόμενη μάχη με τα δικά μας μέσα».
Η πραγματικότητα έδειχνε να τον δικαιώνει. Μετά τον καταιγισμό των αεροπορικών επιθέσεων, οι αντικαθεστωτικοί φαίνονταν να προελαύνουν πλησιάζοντας στις θέσεις που κρατούσαν πριν την αντεπίθεση των δυνάμεων του Καντάφι. Μετά από μία βδομάδα βομβαρδισμών, τα αραβικά ειδησεογραφικά πρακτορεία (τόσο το Αλ Τζαζίρα, που είναι ένθερμος υποστηρικτής της επίθεσης, όσο και το Αλ Αραμπίγια, αλλά ακόμη και το Αλ Μανάρ της Χεζμπολά) μετέδιδαν την περασμένη Κυριακή τα νέα της προέλασης των αντικαθεστωτικών και της κατάληψης των πόλεων Αζνταμπίγια, Μπρέγκα, Ρας Λανούφ και Μπιν Τζαουάντ. Την επομένη (Δευτέρα 28/3), το Αλ Τζαζίρα μας ενημέρωνε για «τις σκληρότερες συγκρούσεις από την αρχή της γενικευμένης επίθεσης που οδήγησε σειρά παράκτιων πόλεων να πέσουν στον έλεγχο της αντιπολίτευσης», αναφερόμενο στις συγκρούσεις που σημειώθηκαν 100 χιλιόμετρα έξω από την Σύρτη (την γενέτειρα του Καντάφι), κατά τις οποίες οι δυνάμεις του Καντάφι αντιστέκονταν σθεναρά.
Κι εκεί που θα περίμενε κανείς ο Καντάφι να πέσει σαν ώριμο φρούτο, έχοντας υποστεί ισχυρό πλήγμα από τους βομβαρδισμούς των έξωθεν «απελευθερωτών», η ζυγαριά γύρισε ταχύτατα προς το μέρος του μόλις δυο μέρες μετά. Ετσι, την περασμένη Τετάρτη, το Αλ Τζαζίρα μετέδωσε ότι «τα πιστά στον μακροχρόνιο ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι, στρατεύματα κεφαλαιοποίησαν την προφανή επιβράδυνση στη συχνότητα των αεροπορικών βομβαρδισμών στα ανατολικά και έσπρωξαν πίσω τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες, κατακτώντας τη στρατηγική πετρελαϊκή πόλη της Ρας Λανούφ. Οι καθεστωτικές δυνάμεις σφυροκόπησαν τους μαχητές των ανταρτών με όλμους και πιθανώς ρουκέτες Γκραντ την Τετάρτη, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν από την Μπιν Τζαουάντ στη Ρας Λανούφ, περισσότερο από 200 χιλιόμετρα ανατολικά της Σύρτης, της γνωστής γενέτειρας του Καντάφι. Η αντιστροφή για τη νεοσύστατη αντιπολίτευση ήρθε αφού οι δυνάμεις της είχαν πραγματοποιήσει μια γρήγορη διήμερη προέλαση από την Αζνταμπίγια, υπό την προστασία της διεθνούς αεροπορικής κάλυψης» (30/3/11).
Η υποχώρηση των αντικαθεστωτικών κάθε άλλο παρά οργανωμένη ήταν. Σε αντίθεση με τις δυνάμεις του Καντάφι, που δείχνουν αξιοσημείωτη αντοχή, οι αντικαθεστωτικοί υποχώρησαν άτακτα, όπως επισημαίνουν στις ανταποκρίσεις τους το Ασοσιέιτεντ Πρες και το Ρόιτερς. Η προέλασή τους ήταν περισσότερο ένα προπαγανδιστικό τερτίπι παρά αποτύπωση νικών στα πεδία των μαχών. Γιατί μάχες δεν έγιναν. Οι δυνάμεις του Καντάφι αναδιπλώθηκαν, εγκαταλείποντας τις πόλεις που είχαν καταλάβει, ώστε να κατατροπώσουν τους αντικαθεστωτικούς με την πρώτη ευκαιρία. Και το έκαναν.
Αποδεικνύεται έτσι περίτρανα η αλήθεια, ότι οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν αρκούν για να κερδηθεί ένας πόλεμος. Παρά τα πλήγματα που όντως επιφέρουν (ιδιαίτερα στους αμάχους, ακριβή στοιχεία για τις απώλειες στους κόλπους των οποίων δεν γνωρίζουμε), δε μπορούν να αντικαταστήσουν το στρατό στο έδαφος, ιδιαίτερα όταν οι μάχες γίνονται από κοντά. Από την άλλη μεριά, στο διπλωματικό πεδίο τα πράγματα δεν είναι ρόδινα για τους «απελευθερωτές». Η «διεθνής σύνοδος» που έστησαν στο Λονδίνο δεν είχε την δέουσα επιτυχία, αφού μια σειρά από αραβικά κράτη αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη σύνοδο (συμπεριλαμβανομένων της Αιγύπτου και της Αλγερίας), ενώ δεν παρευρέθηκε ούτε ο πρόεδρος του Αραβικού Συνδέσμου, Αμρ Μού-σα, ο οποίος αρνήθηκε να δεχτεί την πρόσκληση και αντιπροσωπεύτηκε από έναν πρεσβευτή του Συνδέσμου. Ο Καντάφι φαίνεται ότι έχει το μεγαλύτερο μέρος του στρατού μαζί του, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την εξουσία εύκολα. Οσο δεν καταφέρνουν να τον στριμώξουν στα πεδία των μαχών τόσο πιο παρατεταμένη θα είναι η σύγκρουση. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, μάλλον επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες του αμερικάνου αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Μάικ Μιούλεν, που προειδοποιούσε ότι οι επιθέσεις μπορεί να οδηγήσουν και σε αδιέξοδο.
