Μούγκα στη στρούγκα. Τσιμουδιά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, τσιμουδιά και ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης, που έπρεπε ήδη να έχει καθίσει στο σκαμνί (λέμε τώρα) τον περιβόητο Ρωμύλο Κεδίκογλου, που με περισσό θράσος δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του ανώτατου ακυρωτικού δικαστήριου, με την οποία ενταφιάστηκε το δίκαιο αίτημα των συμβασιούχων, τρεις δικαστές δεν πήραν μέρος στη διάσκεψη και ψήφισαν… τηλεφωνικά. Φυσικά, ψήφισαν υπέρ της πρότασης Κεδίκογλου, που «όλως τυχαίως» ταυτίζεται με τη θέση της κυβέρνησης και αναιρεί προηγούμενη απόφαση του Αρείου Πάγου. Αν η άποψή τους ήταν με τη μειοψηφία, φυσικά και δεν θα τους επιτρέπονταν να ψηφίσουν τηλεφωνικά.
Η «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» για μια φορά ακόμη απέδειξε ότι αποτελεί όχι θεραπαινίδα, αλλά γκόμενα της πολιτικής εξουσίας. Μαντρόσκυλο του καπιταλισμού, που δε διστάζει να ξεφτιλίζεται, όταν μόνο έτσι μπορεί να φέρει σε πέρας την αποστολή που της ανετέθη. Προσέξτε, μιλάμε για το δικαστικό μηχανισμό ως σύνολο και όχι για τον Κεδίκογλου και την παρέα του. Γιατί δεν είδαμε κανέναν άλλο να διαμαρτύρεται και να καταγγέλλει. Ούτε κι αυτά τα συνδικαλιστικά τους όργανα, τα λαλίστατα όταν είναι να τσεπώσουν τις αυξησάρες τους. Τώρα, κυριαρχεί η συντεχνιακή αλληλεγγύη και ο πόθος της καριέρας, που εξαρτάται από τη ΝΔ, αφού αυτή θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, και πάλι κυβέρνηση.
