Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η προσπάθεια του Λευκού Οίκου να νομιμοποιήσει και να μονιμοποιήσει την αμερικάνικη στρατιωτική κατοχή του Ιράκ μετά την εκπνοή της εντολής του ΟΗΕ στο τέλος του χρόνου, η οποία προσφέρει κάλυψη στην παρουσία των αμερικάνικων στρατευμάτων στο Ιράκ. Για το σκοπό αυτό, τον περαμένο Δεκέμβριο, ο Μπους και ο ιρακινός πρωθυπουργός Μαλίκι υπέγραψαν μια δήλωση αρχών για το μέλλον των αμερικανο-ιρακινών σχέσεων, με την οποία προανήγγειλαν μια νέα μακρόχρονη συμφωνία «στρατηγικής συμμαχίας», με καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσής της την 31η Ιουλίου, ώστε να επικυρωθεί έγκαιρα από την ιρακινή βουλή, πριν εκπνεύσει η εντολή του ΟΗΕ.
Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές ξεκίνησαν το Μάρτιο πάνω στο προτεινόμενο από την Ουάσιγκτον σχέδιο. Παρόλο που περιβάλλονται με μεγάλη μυστικότητα, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστό ούτε το προτεινόμενο σχέδιο, ούτε η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων, η διαρροή κάποιων βασικών σημείων έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και διαφωνιών ακόμη και στις γραμμές της ιρακινής κυβέρνησης. Τα σημεία που διέρρευσαν αποκαλύπτουν την πρόθεση του Λευκού Οίκου να μετατρέψει το Ιράκ σε αμερικάνικη αποικία με ιρακινή υπογραφή και ορμητήριο για τον έλεγχο ολόκληρης της περιοχής. Συγκεκριμένα, οι Αμερικάνοι απαιτούν, μεταξύ άλλων, να διατηρήσουν 58 μεγάλες βάσεις στο Ιράκ, να ελέγχουν τον εναέριο χώρο της χώρας, να εξασφαλίσουν ασυλία όχι μόνο για τα αμερικάνικα στρατεύματα αλλά και για τα μέλη των ιδιωτικών εταιριών Ασφάλειας, να συλλαμβάνουν όποιον Ιρακινό θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαρισμό στις ιρακινές αρχές, να κάνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις στο έδαφος του Ιράκ και με ορμητήριο το έδαφος του Ιράκ εναντίον χωρών ή στόχων, που θεωρούνται από τους Αμερικάνους ότι απειλούν τη διεθνή σταθερότητα ή τα εθνικά συμφέροντα του Ιράκ και των ΗΠΑ, χωρίς συννενόηση με την ιρακινή κυβέρνηση..
Οι σφοδρότερες αντιδράσεις στη συμφωνία προέρχονται από τους Σαντριστές. Την Παρασκευή, 30 Μαΐου, μετά την προσευχή, δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στους δρόμους της Βαγδάτης και αρκετών άλλων πόλεων, κυρίως του νότιου Ιράκ, ενάντια στη συμφωνία. Ηταν οι πρώτες διαδηλώσεις μετά το κάλεσμα του Σαντρ για διαδηλώσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κάθε Παρασκευή μέχρι να σταματήσει η κυβέρνηση τις διαπραγματεύσεις με τους κατακτητές. Επίσης, από το γραφείο του Μοκτάντα αλ-Σαντρ εκδόθηκε ανακοίνωση που χαρακτηρίζει το σχέδιο της συμφωνίας «σχέδιο ταπείνωσης», με στόχο «να μετατρέψει το Ιράκ σε πειθήνιο όργανο των ΗΠΑ», και καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις και να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.
Ομως οι αντιδράσεις στην προτεινόμενη συμφωνία δεν προέρχονται μόνο από το Σαντριστικό κίνημα. Ο «Σύνδεσμος Μουσουλμάνων Κληρικών» (Σουνίτες) σε ανακοίνωσή του κατήγγειλε τη μυστικότητα που περιβάλλει τις συνομιλίες και δήλωσε ότι η προτεινόμενη συμφωνία θα ανοίξει το δρόμο για «στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική κατοχή από τους Αμερικάνους». Ο ηγέτης του μεγαλύτερου σιιτικού κόμματος του κυβερνητικού συνασπισμού, ο Αμπντούλ-Αζίζ αλ-Χακίμ, δήλωσε ότι κάποια σημεία του σχεδίου της συμφωνίας «παραβιάζουν την εθνική κυριαρχία του Ιράκ» και πρόσθεσε ότι «εμφανίζεται εθνική συναίνεση ενάντια στην προτεινόμενη συμφωνία», ενώ και ο Μεγάλος Αγιατολάχ Αλί αλ-Σιστάνι, μέσω του εκπροσώπου του, δήλωσε ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή μια συμφωνία που θίγει την εθνική κυριαρχία του Ιράκ και αποτελεί απειλή για γειτονικές χώρες. Ακόμη πιο σκληρή γλώσσα ενάντια στη συμφωνία χρησιμοποιούν βουλευτές του κόμματος DAWA, από το οποίο προέρχεται ο ιρακινός πρωθυπουργός.
Τα σφοδρά πυρά που δέχεται το σχέδιο συμφωνίας αναγκάζει τους Αμερικάνους να αναδιπλωθούν, ενώ ταυτόχρονα αποδίδουν τις αντιδράσεις, χωρίς να μπορούν και να πείσουν, στην ιρανική κυβέρνηση, η οποία φυσικά έχει κάθε λόγο να εναντιώνεται σε μια συμφωνία που θα εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις δίπλα στα ιρανικά σύνορα. Ηδη διαρρέουν ότι ζητούν λιγότερες από 58 βάσεις, στις οποίες θα αποσυρθούν τα αμερικάνικα στρατεύματα, και ότι δεν επιμένουν στο ζήτημα της ασυλίας για τα μέλη των ιδιωτικών εταιριών Ασφάλειας,που προσφέρουν διάφορες υπηρεσίες στον αμερικάνικο στρατό στο Ιράκ. Με τέτοιες μικροαλλαγές, που θα τις προβάλλουν ως «σημαντική υποχώρηση», θα προσπαθήσουν να εξωραΐσουν την προτεινόμενη συμφωνία, για να δώσουν τη δυνατότητα στους ιρακινούς συνεργάτες τους να την επικυρώσουν στη βουλή, επικαλούμενοι τον κίνδυνο του χάους και την απειλή γενικευμένου εμφύλιου πολέμου, αν φύγουν τα αμερικάνικα στρατεύματα από τη χώρα. Αλλωστε, οι σιιτικές πολιτικές δυνάμεις που συμμετέχουν στην ιρακινή κυβέρνηση δεν τάσσονται υπέρ της αποχώρησης των αμερικάνικων στρατευμάτων από τη χώρα. Μια λιγότερο ταπεινωτική συμφωνία με τους Αμερικάνους επιδιώκουν για να μην στιγματιστούν με τη ρετσινιά του προδότη.
