Δυο χιλιάδες και οχτώ: έτος φαύλο και φριχτό.
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Το καλοκαίρι είναι απάτη κι η άδεια δεν είναι απολυτήριο, όπως ξέρουν καλά όσοι υπηρέτησαν την μαμά πατρίδα (μητρίδα δεν υπάρχει;). Ετσι λοιπόν, εν όψει κι άλλων απολύσεων και με εμφανή δυσχέρεια εύρεσης λύσεων λόγω μαζικών και ατομικών παραλύσεων, επανερχόμαστε στο μετερίζι της άκαιρης και άκυρης ενημέρωσης. Αυτό το λέω ως διαφημιστικό τρικ (το έμαθα σ’ ένα επιδοτούμενο σεμινάριο marketing που έκανα, όπου εγώ επιδοτούμουν με 0,3% και με το υπόλοιπο 99,7% οι διοργανωτές), για να κάνω αντίθεση με την καραμέλα της έγκυρης και έγκαιρης που αρέσκονται να πιπιλάνε όλα τα ΜΜΕ. Καλωσορίζουμε και τους λεβέντες συντρόφους που επέστρεψαν νικητές από τη Γάζα και που σίγουρα θα έχουν πολλά να πουν (κάποια έχουν καταγραφεί μέρα-μέρα στο ιστορικό και σπουδαίο χρονικό που υπάρχει στην ιστοσελίδα της «Κ»). Ωστόσο, έδωσαν ήδη το σπουδαιότερο μάθημα, στα πρησμένα από τους ανέξοδους δεκάρικους στόματα και στους πρησμένους από τους καναπέδες κώλους…
Δεν θα επιδοθούμε σήμερα στην πατροπαράδοτη (μητροπαράδοτη δεν υπάρχει;) κι αγαπημένη ενασχόληση, να γράψουμε δηλαδή έκθεση με θέμα «πώς πέρασα το καλοκαίρι μου». Ετσι κι αλλιώς οι δάσκαλοι ήδη ξέρουν και οι συμμαθητές φαντάζονται… Ισως κάποια στιγμή αργότερα, παίξουμε το παιχνίδι «βρείτε ποιο πλωτό σαπάκι δεν παρουσίασε βλάβη το καλοκαίρι» (το καθυστερούμε γιατί μας ειδοποιούν από Φολέγανδρο ότι ο διαγωνισμός συνεχίζεται). ‘Η το παιχνίδι «πόσοι, πού και με τι λεφτά έκαναν διακοπές» (το καθυστερούμε κι αυτό για να παρέλθει η συναισθηματική φόρτιση). Η στήλη προτίθεται να μοιράσει πλούσια δώρα, που θα αθλοθετήσει μέσα από την προσέγγιση μεγάλων χορηγών από το χώρο του επιχοιρείν (όπως ακριβώς γράφεται, αδιόρθωτοι σ. διορθωτάδες, που –πέρα από την πλάκα– σας στέλνω αγωνιστι-κούς χαιρετισμούς).
Λοιπόν… πατριώτες (μητριώτες δεν υπάρχουν;), την επιστροφή μας στα κυνά, σημαδεύει ένα πολύ ενδιαφέρον –πλην εξόχως εξοργιστικό– βιντεάκι που μπορείτε ελεύθερα ν’ απολαύσετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.in.gr/video/default.aspx?videoID=71744. Εξερχόμενος από το ΜΜΕ (Μέγαρο Μαξίμου Ενταύθα) με μια νεόκοπη σεμνή και ταπεινή μαγκιά πουτσακίζει, ο απαχθείς και αφεθείς –άφες αυτοίς– millionaire Μυλωνάς, κάνει τη δήλωση της χρονιάς: «Μου ευχήθηκε (ο Καραμανλής) ό,τι το καλύτερο, το οποίο βέβαια δεν χρειάζεται να μου το ευχηθεί, εγώ το παίρνω μόνος μου»!!! Τι να πρωτοπεί κανείς; Οτι απαξιώνει τον πρωθυπουργό και τον θεσμό (όχι πως μας νοιάζει, δηλαδή); Οτι δείχνει «ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο»; Οτι απαντά σε πλείστα όσα ερωτήματα και υπόνοιες του κοσμάκη, τόσο κυνικά, τόσο ξεκάθαρα; Τι; Κι όμως, η δήλωση αυτή πέρασε παντελώς ασχολίαστη από τα ΜΜΕ (του Μεγάρου Μαξίμου Ενταύθα συμπεριλαμβανομένου)! Τι τρέχει ωρέ καλόπαιδα, ψιχαλίζει ή απλώς μας φτύνουν τ’ αφεντικά;
Τσαμπουκαλεμένοι όμως εμφανίζονται και οι αμερικάνοι στην Κρήτη, που επί σειρά ετών εξακολουθούν να πλακώνουν στο ξύλο όποιον δεν γουστάρουν, όπως τις προάλλες στα Χανιά. Ευαρεστημένοι κι ευγνωμονούντες οι εγχώριοι τοποτηρητές της αποικίας αφήνουν τα παιδιά να ξεδίνουν που και που, ενώ πριν τρεις μέρες ο μάνι-μάνι κάκλα-μάνι (όπως λέμε χέρι-χέρι κλπ.), δήλωσε πως θα πάρει σκληρά μέτρα –έχω ένα τέτοιο σκληρό μέτρο, ξύλινο από τα παλιά με υποδιαιρέσεις χιλιοστών– κατά των παράνομων αλλοδαπών (βλέπετε αυτοί που δέρνουν είναι νόμιμοι, όταν προέρχονται από τη… γη του ονείρου). Στη λογική του χέρι-χέρι ο μάνι-μάνι, θα διώξει αυτούς τους επικίνδυνους κακοποιούς που πλακώνονται στην Αθήνα μες στο κέντρο, όπου όχι μόνο δεν φύτρωσε καινούργιο δέντρο, αλλά εξαφανίζεται και κάθε παλιό. Οπου ήταν τσιμέντο θα ξαναγίνει τσιμέντο κι όπου ήταν μπουρδέλο, δέον όπως παραμείνει μπουρδέλο για να μη διαταραχθεί το (λ)οικοσύστημα. Διότι, ηγαπημένοι αναγνώσται, η πατρίς διατρέχει σοβαρόν κίνδυνον συρρικνώσεως προ των ορδών αλλοεθνών που την κατακλύζουν και αλλοιώνουν την εθνικήν μας ταυτότητα. Αγρυπνούντες οι τετιμημένοι και φιλόχρηστοι ταγοί –με την αρωγή των γνωστών πατριωτικών (μητριωτικές δεν υπάρχουν;) ευαισθητοποιημένων ομάδων– θα εκδιώξουν εκείνους που ήρθαν και μας πήραν τις δουλειές (ή έστω το δικό μας, πάλαι ποτέ αμιγώς ελληνικό ποσοστό ανεργίας) και που –ποιος ξέρει;– ίσως αύριο μας σφάξουν με τα παραδοσιακά κονσερβοκούτια, πηδήξουν τις μάντρες των ιδιοκτησιών και τις γυναίκες μας (ή τους άντρες μας, για μας τας θήλεις) και εκχερσώσουν τον μέγα πολιτισμό μας που αποτελεί τον αείφωτο λύχνο και το λίκνο της ανθρωπότητας (σ’ έσκισα, τέτοιε…).
Καλά κρασά…
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
