Καραγκιοζιλίκια. ‘Η μάλλον χατζηαβατισμοί. Μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν τα όσα συνέβησαν σήμερα στην αίθουσα που συνεδριάζει το έκτακτο τρομοδικείο. Από μέρες συνήγοροι υπεράσπισης είχαν δηλώσει κώλυμα και είχαν ζητήσει να μη γίνουν συνεδριάσεις Πέμπτη και Παρασκευή. Το δικαστήριο, με πρόταση της εισαγγελέα που δίνει την εντύπωση ότι ελέγχει συνεχώς τον πρόεδρο ως προς τα ζητήματα αυτά, έγραψε τα αιτήματα των συνηγόρων εκεί που δεν πιάνει μελάνη και έβαλε συνεδρίαση. Με την έναρξη, λοιπόν, ο Χρ. Ξηρός ξεκαθάρισε ότι από τους δυο συνηγόρους του ο ένας εισήχθη για εξετάσεις στο νοσοκομείο (το είχε ανακοινώσει από μέρες) και ο άλλος ήταν σε δίκη στο αναθεωρητικό στρατοδικείο (επίσης το είχε ανακοινώσει από μέρες).
Η εισαγγελέας, σε μια ακόμη επίδειξη αυταρχισμού, έκανε την εξής πρόταση: «Κύριε πρόεδρε, ενόψει της απουσίας των συνηγόρων του κ. Χριστόδουλου Ξηρού και της άρνησής του να δεχτεί να εκπροσωπηθεί από κάποιο άλλο συνήγορο, θα πρότεινα να μετατεθεί η εκδίκαση των σημερινών υποθέσεων για κάποια άλλη μέρα, να διαβιβαστεί απόσπασμα των πρακτικών στο Δικηγορικό Σύλλογο για τους κ.κ. συνηγόρους του κ. Χριστόδουλου Ξηρού και να διακοπεί η σημερινή συνεδρίαση για αύριο 9 η ώρα».
Τι νόημα είχε η αποστολή των πρακτικών στον ΔΣΑ; Μήπως διέπραξαν κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα οι συνήγοροι, που εγκαίρως είχαν ενημερώσει για το κώλυμά τους να παραστούν στη σημερινή συνεδρίαση; Οχι βέβαια, και το γνωρίζει πολύ καλά η κ. Κουτζαμάνη, όμως προχώρησε σε μια ακόμη επίδειξη αυταρχισμού, δίνοντας την εντύπωση ότι από κάπου πιέζεται για να προχωρά σε τέτοιες ενέργειες. Το ίδιο και το δικαστήριο, που αποφάσισε «την αποστολή αντιγράφου των πρακτικών στο Δικηγορικό Σύλλογο αναφορικά με τους δικηγόρους του κ. Χριστόδουλου Ξηρού κατά πλειοψηφία». Πάλι καλά που αυτή τη φορά βρέθηκε ένα μέλος του δικαστηρίου να διαφωνήσει, υπερασπιζόμενο το αυτονόητο (και τη σοβαρότητά του, θα λέγαμε).
Ο Ι. Μυλωνάς με την ευκαιρία επανέφερε ένα αίτημα που και παλιότερα είχε θέσει η υπεράσπιση. Να συνεδριάζει το δικαστήριο δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, για να μπορούν οι συνήγοροι να προετοιμάζονται και να ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους. Το δικαστήριο αποσύρθηκε σε διάσκεψη και αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος. Γιατί; Ποιον ενοχλεί αυτό το αίτημα; Τι διακυβεύεται; Ο μόνος που έχει θέσει πρόβλημα είναι ο συνήγορος των Αγγλοαμερικανών, επικαλούμενος κίνδυνο παραγραφής για την υπόθεση Τζαντ. Και τι έγινε, ακόμα και αν παραγραφεί αυτή η υπόθεση; Και γιατί ο κίνδυνος μιας παραγραφής θα πρέπει να οδηγήσει σε φαλκίδευση των δικαιωμάτων των κατηγορούμενων,του βασικού δικαιώματός τους να έχουν υπεράσπιση που να μπορεί με επάρκεια να ανταποκρίνεται στα καθήκοντά της; Φταίει μήπως η υπεράσπιση που οι διωκτικές αρχές έκαναν όλες τις υποθέσεις «πακέτο» και τις παρέπεμψαν σε μια ενιαία δίκη; Αν δε γινόταν αυτό, τότε δεν θα υπήρχε κίνδυνος παραγραφής για καμιά υπόθεση. Να λοιπόν σε ποιους «δίνουν λογαριασμό» η εισαγγελέας και ο πρόεδρος. Στους προϊσταμένους τους, που ανησυχούν μη τυχόν και δυσαρεστηθούν οι Αμερικανοί.
Στη συνέχεια είχαμε νέο πρόβλημα. Ο Δ. Κουφοντίνας δήλωσε ότι έγκαιρα η συνήγορός του είχε δηλώσει κώλυμα για την Παρασκευή και ζήτησε να διακοπή η δίκη για την Τρίτη (τη Δευτέρα είναι αργία). Και ενώ ο πρόεδρος έδειχνε να συμφωνεί με το αίτημα Κουφοντίνα και ζήτησε από την εισαγγελέα να τοποθετηθεί σχετικά, η κ. Κουτζαμάνη μίλησε όχι ως λογικός άνθρωπος αλλά σαν λοχίας πειθαρχικού ουλαμού σε τάγμα ανεπιθυμήτων: «Κύριε πρόεδρε, θα το δούμε αύριο αυτό, μπορεί να έρθουν. Δεν μπορώ να σας πω τώρα». Ενώ η δήλωση του Δ. Κουφοντίνα ήταν σαφής, η εισαγγελέας έκανε πως δεν κατάλαβε, επιστρατεύοντας το βλακώδες επιχείρημα ότι… μπορεί να έρθουν οι συνήγοροι. «Ρώτησα και πάλι και ισχύει (σ.σ. το κώλυμα των συνηγόρων του)», είπε ο Δ. Κουφοντίνας, αλλά η εισαγγελέας δεν καταλάβαινε τίποτα: «Εμείς έχουμε καλέσει μάρτυρες και είμαστε υποχρεωμένοι να έρθουμε. Μετά, θα δω εγώ τι θα προτείνω πλέον».
Δικαίως διαμαρτυρήθηκε ο Ι. Μυλωνάς, ότι αυτό είναι εμπαιγμός των συνηγόρων. Δηλαδή, να μπουν στην ταλαιπωρία να έρθουν για λίγα λεπτά της ώρας, απλά για να διαπιστωθεί ότι δε μπορεί να γίνει δίκη. Η απάντηση της εισαγγελέα ήταν στο ίδιο στυλ: «Δηλαδή κ. Μυλωνά, είπαμε στους ανθρώπους να έρθουν και θα βρουν κλειστές πόρτες του Δικαστηρίου;»! Σαν να είναι υποχρεωμένη να δίνει εξηγήσεις σε κάποιους. «Αυτή η διαδικασία του καψονιού, κ. πρόεδρε, κάποτε γινόταν στο Στρατό. Να μην το κάνουμε κι εδώ!», ήταν η απάντηση Μυλωνά, όμως ο πρόεδρος, ευθυγραμμισμένος απόλυτα με την εισαγγελέα (σαν να φοβάται ότι κάποιος θα «του τραβήξει τ’ αυτί», τον διέκοψε ενοχλημένος: «Σας παρακαλώ. Διακόπτουμε για αύριο».
