Ο δεύτερος μάρτυρας στην υπόθεση Σεπολίων, ο αστυφύλακας Κώτσιας, προσπάθησε και πάλι, όπως και στην πρώτη δίκη, να δώσει το δικό του «σόου», διαστρέφοντας τα πραγματικά περιστατικά. Επειδή, λοιπόν, ήρθε αποφασισμένος να δώσει «σόου», η κατάθεσή του ήταν και πάλι γεμάτη από αντιφάσεις και συνεχείς αυτοδιαψεύσεις. Εφτασε στο σημείο να διαψεύσει τις περιγραφές των υπόλοιπων συναδέλφων του, αλλά και να αφήσει υπόνοιες για τους… αξιωματικούς της Ασφάλειας που έκαναν τότε την προανάκριση! Οτι άλλα τους έλεγε και άλλα έγραφαν και προσπαθούσαν να καθοδηγήσουν την ανάκριση!! Δεν δίστασε να διαψεύσει ακόμα και τις ιατροδικαστικές εκθέσεις! Μοναδική πηγή και κάτοχος της απόλυτης αλήθειας ο Κώτσιας.
Αυτή του η στάση οδήγησε την υπεράσπιση να ζητήσει την κατ’ αντιπαράσταση εξέτασή του με τον συνάδελφό του Καδά και ο πρόεδρος του ζήτησε να μη φύγει από την αίθουσα. Η εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα, διότι κάθε μάρτυρας εισφέρει τη δική του άποψη για τα γεγονότα. Ο Α. Κωνσταντάκης αντέτεινε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε το ίδιο γεγονός να περιγράφεται από δυο μάρτυρες με μικρές αποκλίσεις στην περιγραφή τους, αλλά δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές και γι’ αυτό χρειάζεται η κατ’ αντιπαράσταση εξέταση, για να διαπιστωθεί ποια από τις δυο εκδοχές ευσταθεί. Το δικαστήριο δέχτηκε την πρόταση της εισαγγελέα και απέρριψε το αίτημα. Για μια φορά ακόμη προστάτευσε μ’ αυτό τον τρόπο τους ψευδομάρτυρες αστυνομικούς.
Ας δούμε μερικές από τις πιο κραυγαλαίες αντιφάσεις του Κώτσια, γιατί όλες δε μπορούμε να τις παραθέσουμε:
– Στην προανάκριση, αμέσως μετά το επεισόδιο δηλαδή, δήλωσε ότι δεν είδε κανένα από τα άτομα με τα οποία συνεπλάκησαν στο πρόσωπο, γι’ αυτό και δεν θα μπορέσει να αναγνωρίσει κανένα. Μετά τις συλλήψεις, όμως, με το σενάριο έτοιμο, δεν δίστασε να αναγνωρίσει τους Σάββα και Χριστόδουλο Ξηρό. Τώρα για τον Χριστόδουλο κράτησε επιφύλαξη. Προσέξτε, όμως, πως είχε προανακριτικά περιγράψει τον υποτιθέμενο Χριστόδουλο: Ευτραφής, ύψους περίπου 1,60-1,65. Είκοσι πόντος κοντύτερο δηλαδή. Όταν του επισημάνθηκε η αντίφαση, είχε έτοιμη την απάντηση: Αμα ο άνθρωπος είναι ευτραφής μπερδεύεσαι! Κάθε άνθρωπος μπορεί έναν χοντρό να τον κάνει ψηλότερο, αλλά ο Κώτσιας (που έχει ύψος 1,70) έκανε τον γίγαντα Χριστόδουλο ψηλότερο από την αφεντιά του.
– Επέμεινε ότι έφαγε σφαίρες από μπροστά και από πίσω, ενώ η ιατροδικαστική έκθεση είναι συγκεκριμένη: όλες οι σφαίρες έχουν την ίδια πύλη εισόδου.
– Επέμεινε ότι έφαγε σφαίρες από 38άρι και 45άρι και μάλιστα μία έσκασε (!) μέσα στο σώμα του και τον γέμισε θραύσματα που τα έχει ακόμα και σήμερα! Η ιατροδικαστική έκθεση είναι και πάλι σαφής. Στο σώμα του βρέθηκαν τρεις βολίδες από 38άρι και αφαιρέθηκαν.
– Επέμεινε ότι ο άλλος τραυματίας, ο Παπαφώτης, του είπε ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής, ενώ ο Παπαφώτης έχει καταθέσει από την αρχή ότι πυροβολήθηκε από απόσταση περίπου 8 μέτρων.
Σ’ αυτό το στιλ ήταν όλη η κατάθεσή του. Οταν στριμώχνονταν και καταλάβαινε ότι έπεσε σε αντίφαση απαντούσε «αυτό είναι θέμα άλλου», «δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι», «αυτό δεν το ξέρω», φώναζε, κάποια στιγμή άρχισε να ξεντύνεται κιόλας για να δείξει τα τραύματά του (!), γεγονός που έκανε έξω φρενών τον συνήθως ήρεμο κ. Βερτέλλη. Οταν του επεσήμαναν τι λένε οι συνάδελφοί του, περιγραφές εξ ολοκλήρου αντίθετες με τις δικές του, απαντούσε με τον ίδιο τρόπο: «Να ρωτήσετε αυτούς».
Ο επόμενος μάρτυρας, ο Παπαφώτης, δεν προσπάθησε να δώσει σόου. Αυτός προετοιμάστηκε να υποστηρίξει με αναφορές στη μεταφυσική τις αναγνωρίσεις που έκανε: οδηγός του ταξί (αυτό που πήραν τα μέλη της 17Ν για να διαφύγουν) ήταν ο Κουφοντίνας κι αυτός που με πυροβόλησε ήταν ο Κονδύλης. Είμαι 100% βέβαιος, αλλά μη μου ζητήσετε να σας περιγράψω κάποιο χαρακτηριστικό τους. Είμαι βέβαιος, αλλά δεν ξέρω πώς!! Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογός του με τον πρόεδρο:
Πρόεδρος: Τι είναι εκείνο που σας έκανε να αναγνωρίσετε τον κ. Κονδύλη;
Παπαφώτης: Μετά τις συλλήψεις, αυτοί οι άνθρωποι έμπαιναν καθημερινά στα σπίτια μας. Δεν ξέρω αν η τηλεόραση υποβοήθησε τη μνήμη ή το αντίθετο. Είμαι σίγουρος ότι ο Κονδύλης είναι αυτός που με πυροβόλησε. Γιατί είμαι σίγουρος; Δε μπορώ να το πω.
Πρόεδρος: Πώς το λέτε τότε; Από διαίσθηση; Το άτομο αυτό που λέτε έχει φάει χρόνια φυλακή γι’ αυτή την πράξη. Λέτε ότι επειδή η τηλεόραση μπαίνει στα σπίτια μας, καταλήγω ότι είναι αυτός. Δεν μας λέτε όμως τίποτα συγκεκριμένο.
Παπαφώτης: Δεν ξέρω πως γίνεται, αλλά αυτό λέω και σήμερα. Στοιχεία δεν έχω.
Πρόεδρος: Αμα δεν έχεις στοιχεία μπορείς να καταδικάσεις έναν άνθρωπο; Αυτό που λέτε μου κάνει εντύπωση.
Πάντως, ο Κονδύλης δεν έχει καταδικαστεί πρωτόδικα για απόπειρα ανθρωποκτονίας του Παπαφώτη. Από τη συγκεκριμένη κατηγορία έχει αθωωθεί. Σημασία, όμως, έχει η πρόθεση του συγκεκριμένου μάρτυρα. Γιατί ο ίδιος διαχρονικά έχει δώσει διαφορετικιές εκδοχές για τα πρόσωπα με τα οποία ενεπλάκη σε ανταλλαγή πυροβολισμών. Αρχικά κατέθεσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί κανένα πρόσωπο. Αργότερα υποστήριξε ότι έδωσε ψεύτικες περιγραφές, όταν έμαθε πως συνεπλάκη με μέλη της 17Ν, επειδή φοβήθηκε για τη ζωή του. Τέλος, πήγε στον Ζερβομπεάκο και «αναγνώρισε» τον Κονδύλη και τον Κουφοντίνα! Οπως εύστοχα παρατήρησε ο συνήγορος του Κονδύλη Μ. Δαλιάνης, αναγνώρισε τον Κουφοντίνα, ο οποίος είχε γίνει το πιο γνωστό πρόσωπο στην Ελλάδα, όταν καταζητούνταν, αλλά δεν τον αναγνώρισε ο φρουρός της ΓΑΔΑ, όταν εμφανίστηκε για να παραδοθεί και μάλιστα τους είπε το όνομά του και δεν πίστευαν ότι είναι αυτός!
Η παρέλαση των μαρτύρων με τη… διαφορική μνήμη (φαινόμενο που πρέπει να μελετηθεί στις έδρες Ανώτερων Μαθηματικών) συνεχίστηκε με τον επόμενο μάρτυρα, το Σταμάτη. Αυτός παρουσίασε την εξής διαφορικότητα στη μνήμη του. Αμέσως μετά το συμβάν δήλωσε ότι δεν είδε κανέναν άλλο εκτός από τους συναδέλφους του (ήταν στο περιπολικό που ενεπλάκη μετά την πρώτη σύγκρουση). Αργότερα, «θυμήθηκε» ένα άτομο με μουστάκι (ήταν, βλέπετε, η περίοδος που είχαν συλλάβει τον Σκυφτούλη γι’ αυτό το πριστατικό). Τέλος, το 2002 θυμήθηκε «έναν ψηλό αδύνατο», τον οποίο δεν είχε ξαναναφέρει ποτέ! Τι εξήγηση έδωσε στις εύλογες ερωτήσεις της υπεράσπισης; Την καθιερωμένη: Εγώ το ανέφερα, αυτοί (δηλαδή οι συνάδελφοί του που έκαναν την προανάκριση) δεν το έγραψαν. Όταν ο Α. Κωνσταντάκης τον στρίμωξε, προσπάθησε να το παίξει τσαμπουκάς κι όταν ο τσαμπουκάς δεν έπιασε τόπο θυμήθηκε ότι… πενθεί: «Εγώ έχασα τον πατέρα μου, έχω τη στενοχώρια μου κι εγώ»!!!
Ο τελευταίος αστυνομικός μάρτυρας (Σταυρακάκης) δεν είπε τίποτα το ουσιαστικό. Ανέφερε απλά ότι είδε ένα χέρι μέσα από το ταξί να πετάει δύο χειροβομβίδες. Ομως, δεν εμφανίστηκε ο επιβάτης του ταξί (μολονότι κλήθηκε), ενώ δεν κλήθηκε ο περιβόητος ταξιτζής Δημόπουλος (ξέρετε, αυτός που «αναγνώρισε» τον Σκυφτούλη και με την κατάθεσή του θεμελίωσε τη διαπόμπευση και την προφυλάκισή του). Ο Α. Κωνσταντάκης ζήτησε τη βίαιη προσαγωγή του πρώτου και την κλήτευση του δεύτερου.
