Ουδείς εξεπλάγη από τις ανακοινώσεις τεσσάρων υπουργών (Παπακωνσταντίνου, Ρέππας, Μπιρμπίλη, Γερουλάνος – η Κατσέλη με εύσχημο τρόπο «την έκανε», επικαλού-μενη απασχόληση στη Βουλή) για τις ιδιωτικοποιήσεις, μετά το άτυπο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης. Ενας από τους άξονες του δωσιλογικού Μνημόνιου είναι οι ιδιωτικοποιήσεις (με «στόχο» μεγαλύτερο απ’ αυτόν που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση το Φλεβάρη).
Ο Παπακωνσταντίνου, βέβαια, που μαζί με το Ρέππα σήκωσε το βάρος της συνέντευξης Τύπου, προσπάθησε να παρουσιάσει τα πράγματα όπως τα παρουσιάζει κάθε κυβέρνηση που κάνει ιδιωτικοποιήσεις. Οτι δεν ξεπουλάει, ότι έχει σχέδιο «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας που μένει ανεκμετάλλευτη και τα συναφή. Επομένως, δεν έχει καμιά σημασία να καθήσουμε να απαντήσουμε στα βλακώδη προπαγανδιστικά επιχειρήματα του κάθε Παπακωνσταντίνου και του κάθε Ρέππα, αλλά να πάμε στην ουσία των όσων εξαγγέλθηκαν.
Πωλούνται τα πάντα. Ο,τι μπορεί να πουληθεί, ανεξαρτήτως της τιμής που μπορεί να πιάσει. Περιττεύει να πού-με ότι η τιμή θα είναι τιμή ξεπουλήματος χρεοκοπημένου μαγαζιού. Για δυο λόγους. Πρώτο, επειδή σε μια περίοδο απανωτών χρηματιστηριακών «κραχ» δε μπορείς να πιάσεις τιμή, όσο καλά κι αν τη διαπραγματευθείς. Δεύτερο, επειδή ο κάθε υποψήφιος αγοραστής ξέρει ότι αυτή η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη (λόγω των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει) να πουλήσει οπωσδήποτε, κατά συνέπεια δεν είναι αυτός που «επείγεται».
Aς δούμε, λοιπόν, τι (ξε)πουλιέται:
ΟΣΕ: Μέσα στον τρέχοντα μήνα θα δημοσιευτεί το πρόγραμμα «εξυγίανσης», το οποίο θα βγάζει στο σφυρί το 49% της ΤΡΕΝΟΣΕ μαζί με το μάνατζμεντ. Αναζητείται, δηλαδή, «στρατηγικός επενδυτής» για να πάρει έναντι πινακίου φακής το φιλέτο των συγκοινωνιών, το συγκοινωνιακό έργο, ενώ στον κρατικό ΟΣΕ θα μείνει το δίκτυο (που θέλει κεφάλαια για τη συντήρηση και την ανάπτυξή του) και τα συσσωρευμένα χρέη. Επιπλέον, θα συσταθεί ανώνυμη εταιρία στην οποία θα παραχωρηθούν σταθμοί, αποθήκες και λοιπά ακίνητα του ΟΣΕ, προκειμένου αυτά να δοθούν σε ιδιώτες καπιταλιστές μέσω συμβάσεων παραχώρησης. Ενας από τους μνηστήρες, η κινέζικη Cosco, έχει ήδη εκδηλώσει δημόσια το ενδιαφέρον της για τις αποθήκες του ΟΣΕ στο Θριάσιο Πεδίο. Οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ θα περάσουν από «αξιολόγηση» και οι «πλεονάζοντες» θα μεταταγούν σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου.
ΔΕΗ – ΔΕΠΑ: Ως γνωστόν, από τη ΔΕΗ έχει χωριστεί το δίκτυο μεταφοράς και διανομής, που ανήκει στον ΔΕΣΜΗΕ. Τώρα θα διαχωριστούν και η ΔΕΠΑ με τη ΔΕΣΦΑ (φυσικό αέριο), ώστε τα δίκτυα να μπορούν να λειτουργούν με τη συμμετοχή και ιδιωτών παραγωγών και εμπόρων ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αέριου. Οι υπουργοί μίλησαν για «θεσμικές παρεμβάσεις» που θα προωθούν το άνοιγμα της χοντρικής και λιανικής αγοράς. Ομως οι αγορές είναι ήδη ανοιχτές. Αρα οι «θεσμικές παρεμβάσεις» άλλο αντικείμενο θα έχουν. Θα αφορούν τον τρόπο τιμολόγησης, για να εξυπηρετηθούν οι κεφαλαιοκράτες που «παίζουν» ή θέλουν να «παίξουν» στον κλάδο. Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει τις τεράστιου κόστους υποδομές, οι οποίες δίνονται στους καπιταλιστές που με μικρή κεφαλαιακή επένδυση θα βγάζουν υπερκέρδη.
ΕΥΔΑΠ- ΕΥΑΘ: Θα πωληθεί το 23% της ΕΥΑΘ σε ιδιώτες και το 10% της ΕΥΔΑΠ. Ετσι, τα μονοπώλια που θέλουν να βάλλουν πόδι στον υδάτινο πλούτο της χώρας θα κάνουν μεγαλοπρεπώς την εισβολή τους, για να συνεχίσουν με αυξήσεις της συμμετοχής τους (κάπως έτσι δεν ξεπουλήθηκε ο ΟΤΕ;).
ΟΤΕ – ΕΛΤΑ: Ο ΟΤΕ, που σύμφωνα με το προεκλογικό ΠΑΣΟΚ θα επέστρεφε σε κρατικό έλεγχο, θα δοθεί εξ ολοκλήρου στη Ντόιτσε Τέλεκομ, ενώ θα πουληθεί επίσης το 39% των ΕΛΤΑ (μαζί με το μάνατζμεντ, προφανώς).
Λιμάνια: Ο έλεγχος των λιμανιών θα περάσει σε ορισμένες εταιρίες, που θα μπουν στο Χρηματιστήριο, ενώ το δημόσιο θα διατηρήσει το 51% των μετοχών (λέμε τώρα). Οι εταιρίες αυτές θα αναζητήσουν «στρατηγικούς εταίρους» για την ανάπτυξη των λιμενικών υπηρεσιών. Μία-δύο-πολλές Cosco!
Αεροδρόμια: Σχεδιάζεται η επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του «Ελ. Βενιζέλος» με τη γερμανική «Χόχτιφ» και εξετάζεται να δοθεί η συμμετοχή του Δημοσίου σε εταιρία συμμετοχών ή να τη βάλουν κατευθείαν στο Χρηματιστήριο. Για τα περιφερειακά αεροδρόμια θα ιδρυθεί εταιρία, η οποία θα αναζητήσει «στρατηγικούς επενδυτές» για να τους πουλήσει δικαιώματα διαχείρισης αεροδρομίων, μέσω συμβάσεων παραχώρησης. Φυσικά, οι ιδιώτες ενδιαφέρονται μόνο για τα λίγα αεροδρόμια-φιλέτα (Ηράκλειο, Ρόδος κ.λπ.) ενώ στο κράτος θα μείνει ο κατιμάς (τα μικρά αεροδρόμια που εξακολουθούν να λειτουργούν λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας της Ελλάδας, αρκετά από τα οποία –ιδιαίτερα τα στεριανά– δεν αποκλείεται να κλείσουν).
Ακίνητα: Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου – Τουριστικά – Ολυμπιακά Ακίνητα θα συγχωνευτούν σε μία εταιρία που θ’ αρχίσει το ξεπούλημα με κάθε πρόσφορο τρόπο (συμβάσεις παραχώρησης, εταιρία συμμετοχών, Χρηματιστήριο). Στην εταιρία αυτή θα περάσουν άμεσα τα πολύ καλά φιλέτα, όπως οι εκτάσεις στο Ελληνικό και το Τατόι, καθώς και τα ΞΕΝΙΑ, αρκετά από τα οποία βρίσκονται μέσα σε αρχαιολογικούς χώρους και σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Εθνικοί δρόμοι: Σε ιδιώτες θα παραχωρηθεί και η Εγνατία (αφού πρώτα ανοίξουν σε όλο το μήκος της σταθμοί διοδίων), όπως και οι οδικοί άξονες της Κρήτης, οι νέοι αυτοκινητόδρομοι της Αττικής και τα εμπορευματικά κέντρα του ΟΣΕ στο Θριάσιο και τη Θεσσαλονίκη.
Τι θα σημάνουν όλ’ αυτά; Πρώτο, παραπέρα ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Την έννοια ΔΕΚΟ με υποφερτές εργασιακές σχέσεις σε λίγο θα την ξεχάσουμε τελείως. Δεύτερο, ακριβότερες υπηρεσίες παντού για τον ελληνικό λαό, αφού στη λειτουργία του έως τώρα κρατικού επιχειρηματικού τομέα δεν θα υπεισέρχεται το παραμικρό κοινωνικό κριτήριο. Οι καπιταλιστές που θα μπουν στη διαδικασία αγορών ή συμμετοχών θα το κάνουν επειδή θα έχουν εξασφαλίσει το μέγιστο κέρδος, λόγω υπερεκμετάλλευσης και ακριβών τιμολογίων.
