Η έκφραση της λαϊκής οργής στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις της 5ης Μάη ήταν αρκετή για να χτυπήσουν καμπανάκια κινδύνου στις κορυφές του συστήματος. Σαμαράς και Παπανδρέου συνεννοήθηκαν στο πόδι, μέσα στην αίθουσα της Βουλής, και αποφάσισαν να οργανώσουν την αστική φιέστα του «συμβουλίου πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας», που τις προηγούμενες μέρες είχε ναυαγήσει, λόγω της άρνησης των κομμάτων της αντιπολίτευσης (πλην ΛΑΟΣ).
«Να σφυρηλατήσουμε την ενότητά μας», «το σύστημα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας να σηκώσει το ανάστημά του», «άλλο οι πολιτικές διαφωνίες, άλλο οι εθνικές μας ευθύνες», «η ΝΔ που έχει αγωνιστεί για τον τόπο και τη δημοκρατία θα είναι εκείνη που θα πρωταγωνιστήσει στη μάχη για εθνική ενότητα αυτές τις δύσκολες στιγμές», «χαίρομαι που ο πρωθυπουργός δέχεται να γίνει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών», διακήρυξε ο Σαμαράς, ακολουθώντας τον Παπανδρέου σ’ αυτό που ήδη είχαν προσυνεννοηθεί.
Για το ΛΑΟΣ δεν τίθεται, βέβαια, θέμα. Ο Καρατζαφέρης ήθελε και το προηγούμενο συμβούλιο, γι’ αυτό και κατηγόρησε εκείνους που το ματαίωσαν ότι «δημιούργησαν ένα ανατρεπτικό υπόστρωμα που διευκόλυνε τη δράση των αντιεξουσιαστών». Ομως, και ο Περισσός, δίνοντας για μια ακόμη φορά διαπιστευτήρια στο σύστημα, είναι έτοιμος να πάει στη φιέστα. «Το θέμα δεν είναι αν θα πάμε, μπορεί να πάμε, δεν είναι εκεί το θέμα, δεν έχει γίνει ακόμα επίσημη πρόσκληση», δήλωσε η Παπαρήγα την Τετάρτη. Το θέμα όμως είναι και εκεί. Γιατί είπαν πως δεν θα πάνε την προηγούμενη φορά; Τι άλλαξε μέσα σε τρεις μέρες; Το μόνο που άλλαξε είναι ότι οι εργαζόμενοι βγήκαν μαχητικά στο δρόμο και το σύστημα κηρύσσει πολιτική πανστρατιά ενάντια στην απειλή.
