Στις 19 Οκτώβρη του 2026 εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό, στο ΣΤ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας (κτίριο Προκάτ Αίθουσα 4, δικαστήρια Ευελπίδων), η υπόθεση 13 κατηγορούμενων από τη Φθιώτιδα που πήραν παράνομα κοινοτικές επιδοτήσεις.
Αρκετοί απ’ αυτούς συνέχισαν να παίρνουν παράνομα επιδοτήσεις μέχρι το 2024, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν μέχρι το 2025. Θυμίζουμε ότι οι επιδοτήσεις για τις Ενιαίες Αιτήσεις Ενίσχυσης που υποβάλλονται για παράδειγμα το 2024 καταβάλλονται το 2025. Γι’ αυτό και στην ιστοσελίδα του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ, που από την 1η Γενάρη ενσωματώθηκε στην ΑΑΔΕ ως Γενική Διεύθυνση, στην ενότητα με τίτλο «Δημοσιοποίηση Ποσών Επιδότησης», υπήρχαν στοιχεία για τις επιδοτήσεις που καταβάλλονται από το ΕΓΤΕ (Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων) και το ΕΓΤΑΑ (Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης).
Οι 13 έχουν καταδικαστεί σε ποινές φυλάκισης από 12 μέχρι 40 μήνες και στους περισσότερους δόθηκε τριετής αναστολή στην εκτέλεση των ποινών.
Η εκδίκαση αυτής της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό αρχικά είχε οριστεί για τις 19 Δεκέμβρη του 2025, αλλά αναβλήθηκε για τις 28 Απρίλη του 2026 λόγω κωλύματος στα πρόσωπα συνηγόρων υπεράσπισης (σύμφωνα με το άρθρο 349 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας). Στις 28 Απρίλη του 2026 υποβλήθηκε νέο αίτημα αναβολής για κώλυμα στα πρόσωπα συνηγόρων υπεράσπισης, το οποίο έγινε δεκτό από το δικαστήριο που όρισε νέα δικάσιμο στις 19 Οκτώβρη του 2026. Ετσι, δεν αποκλείεται να υποβληθεί νέο αίτημα από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων.
Στη φάμπρικα των συνεχών αναβολών για κώλυμα των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων Νικόλαου Χλύκα και Ηλία Καλφούτζου και των δύο και τριών μελών των οικογενειών τους, αντίστοιχα, θα αναφερθούμε παρακάτω.
Θυμίζουμε ότι στην περίπτωση του Ηλία Καλφούτζου έχουν ασκηθεί τρεις διώξεις, εκ των οποίων η μία έχει εκδικαστεί σε πρώτο βαθμό στο Δ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων και έχουν καταδικαστεί αυτός και άλλα τρία μέλη της οικογένειάς του. Η δεύτερη δίωξη είχε οριστεί στο Δ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας για τις 16 Οκτώβρη του 2025, αλλά αναβλήθηκε τρεις φορές και διακόπηκε δύο φορές, πάντα για κώλυμα στα πρόσωπα συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορούμενων. Συγκεκριμένα, είχε αναβληθεί για τις 25 Φλεβάρη του 2026, για τις 12 Ιούνη του 2026, για τις 18 Σεπτέμβρη του 2026 και είχε διακοπεί για τις 30 Ιούνη του 2026 και τώρα για τις 3 Νοέμβρη του 2026.
Κατηγορούμενοι σε αυτή την υπόθεση είναι 12, μεταξύ των οποίων ο Ηλίας Καλφούτζος, ο Νικόλαος Χλύκας και ο γιος του Απόστολος Χλύκας. Οι πρώτος και τρίτος ως ιδιοκτήτες ΚΥΔ (Κέντρο Υποβολής Δηλώσεων) και ο δεύτερος ως διαχειριστής ΚΥΔ ιδιοκτησίας του πρώτου. Βασικοί συνήγοροι υπεράσπισης των τριών αυτών κατηγορούμενων σε αυτή την υπόθεση, όπως και στην πρώτη δίκη που καταδικάστηκαν μαζί με άλλα τέσσερα μέλη των οικογενειών τους, είναι οι Θ. Καραγιάννης, Θ. Μαντάς, Κ. Ζαφειρούλης και Αθ. Ζαχαριάδης.
Επίσης, κατά των Ηλία Καλφούτζου, Παρασκευής Κουλουρίδη και Ευτ. Στριμπόνα έχει ασκηθεί ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος, γιατί οι επιδοτήσεις που έλαβαν παράνομα είχαν ξεπεράσει τις 120.000 ευρώ. Είχε οριστεί δικάσιμος στο Γ’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας για τις 29 Ιούνη του 2026. Η δίκη αναβλήθηκε λόγω κωλύματος στο πρόσωπο της συνηγόρου υπεράσπισης της δεύτερης κατηγορούμενης, Νικολέτας Μπουρνόβα, για λόγους υγείας, και του συνηγόρου υπεράσπισης των δύο άλλων κατηγορούμενων, Κωνσταντίνου Ζαφειρούλη, λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης σε άλλη δίκη.
Επιστρέφουμε στην πρώτη δίκη που αναφέραμε κατά του Ν. Χλύκα και των δύο παιδιών του και του Ηλία Καλφούτζου, της γυναίκας του, της μάνας και της αδελφής του. Αυτοί οι καταδικάστηκαν στις 29 Ιούλη του 2025 σε ποινές:
- Φυλάκιση 10 μηνών στην κόρη του Χλύκα.
- Φυλάκιση 10 συν 10 μηνών, κατά συγχώνευση 15 μηνών στον γιο του Χλύκα.
- Φυλάκιση επίσης 15 μηνών στη σύζυγο του Καλφούτζου.
- Φυλάκιση 9 μηνών στην καθεμιά από τις αδερφή και μητέρα του Καλφούτζου.
- Φυλάκιση ενός έτους στον καθένα από τους Ν. Χλύκα και Ηλ. Καλφούτζο.
Ολες οι ποινές είναι με αναστολή.
Η δίκη αυτή είχε οριστεί στο Δ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων για τις 11 Οκτώβρη του 2024. Λόγω κωλύματος στα πρόσωπα συνηγόρων υπεράσπισης είχε αναβληθεί για τις 19 Φλεβάρη του 2025. Ενώ υποβλήθηκε αίτημα αναβολής για κώλυμα στα πρόσωπα συνηγόρων υπεράσπισης, το δικαστήριο, με την σύμφωνη γνώμη της εντεταλμένης ευρωπαίας εισαγγελέα Καλ. Νταγιάντα, αποφάσισε τη διακοπή. Ετσι συνεχίστηκε η φάμπρικα των συνεχών διακοπών. Μέχρι τη συνεδρίαση της 29ης Μάη του 2025 πέντε: 6 Μάρτη, 20 Μάρτη, 9 Απρίλη, 10 Απρίλη και 21 Μάη του 2025.
Στις 29 Μάη του 2025 ξεκίνησε τελικά η δίκη και ακολούθησαν τέσσερις συνεδριάσεις: στις 13 και 16 Ιούνη και στις 4 και 29 Ιούλη, όταν και ανακοινώθηκε η καταδικαστική απόφαση για τους επτά κατηγορούμενες με τις ποινές που αναφέραμε παραπάνω.
Στις 4 Ιούλη του 2025, οι συνήγοροι υπεράσπισης των επτά κατηγορούμενων, Θ. Καραγιάννης, Θ. Μαντάς, Κ. Ζαφειρούλης και Αθ. Ζαχαριάδης, αγόρευσαν αντικρούοντας ανεπιτυχώς την καταδικαστική πρόταση της εντεταλμένης ευρωπαίας εισαγγελέα Καλ. Νταγιάντα για τους εντολείς τους.
Μια παλιά απόπειρα περιορισμού της δημοσιογραφικής δουλειάς, που πήγε στα σκουπίδια
Θυμίζουμε ότι υπάρχει πλούσια νομολογία με τις παρεμπίπτουσες αποφάσεις που έβγαλαν τα Τριμελή Εφετεία Κακουργημάτων Αθήνας τις δεκαετίες του 2000 και 2010, όταν εκδίκασαν υποθέσεις της 17 Νοέμβρη, του ΕΛΑ, της ΣΠΦ (Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς) και του ΕΑ (Επαναστατικού Αγώνα), επιτρέποντας στους παράγοντες της δίκης και τους δημοσιογράφους να μαγνητοφωνούν τη διαδικασία για προσωπική τους διευκόλυνση.
Σε μια από τις υποθέσεις κατά της ΣΠΦ που εκδικάζονταν το 2012 και το 2013, ο Θ. Μαντάς υπερασπιζόταν τον Κ. Παπαδόπουλο. Σχολιάσαμε τότε την απαράδεκτη στάση του έναντι των άλλων συνηγόρων υπεράσπισης και τον εκ μέρους του διαχωρισμό των κατηγορούμενων σε αθώους και ενόχους. Τότε αυτός, σε επόμενη συνεδρίαση, ζήτησε από το δικαστήριο να μας απαγορεύσει τη χρήση του δημοσιογραφικού μαγνητόφωνου, με το οποίο μαγνητοφωνούσαμε τη διαδικασία φανερά, καθώς το δικαστήριο είχε δεχτεί την άτυπη μαγνητοφώνηση για προσωπική διευκόλυνση. Οπως ήταν φυσικό, το δικαστήριο αγνόησε το αίτημα του Θ. Μαντά, χωρίς καν να το συζητήσει.
Γράφαμε, σε άρθρο μας με τίτλο: Νέα δίκη για τη ΣΠΦ, πακέτο με άλλες υποθέσεις – 10η συνεδρίαση, Τετάρτη 28.11.12:
«ΥΓ. Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε ο Θ. Μαντάς (υπεράσπιση Κ. Παπαδόπουλου), ο οποίος με μια ρηχότατη αγόρευση, κοπιάροντας κακότεχνα απόψεις που είχαν ακουστεί από την πολιτική αγωγή στην πρώτη δίκη της 17Ν, ζήτησε την απόρριψη της ένστασης κακής σύνθεσης του δικαστηρίου, εμφανιζόμενος εν τοις πράγμασι ως πολιτική αγωγή εγκατεστημένη στα έδρανα της υπεράσπισης. Την ενόχλησή τους εξέφρασαν φωναχτά οι Σπ. Φυτράκης και Φρ. Ραγκούσης».
Επανήλθαμε σε άρθρο μας με τίτλο: Νέα δίκη για την ΣΠΦ, πακέτο με άλλες υποθέσεις – 19η συνεδρίαση, Δευτέρα 14.1.13, σημειώνοντας:
«ΥΓ. Για μια ακόμη φορά αλγεινή εντύπωση προκάλεσε με όσα είπε ο συνήγορος Θ. Μαντάς. Πριν παραθέσουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα της τοποθέτησή του, πρέπει να εκφράσουμε τη δική μας άποψη αρχών. Ως δημοσιογράφοι και ως επαναστατική εφημερίδα δεν επεμβαίνουμε και δεν αντιλέγουμε στην υπερασπιστική γραμμή κάθε κατηγορούμενου και των συνηγόρων του, φτάνει αυτή να μην πλήττει άλλους κατηγορούμενους και ιδιαίτερα εκείνους που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην ένοπλη επαναστατική οργάνωση. Με την σημερινή του τοποθέτηση ο Θ. Μαντάς μπήκε σε ξένα χωράφια και το κυριότερο χώρισε τους κατηγορούμενους σε «αθώους» και «ενόχους», θεωρώντας τη δεύτερη κατηγορία υπεύθυνη του ότι, με την προβολή δικονομικών ζητημάτων καθυστερεί το πέρασμα της δίκης στην αποδεικτική διαδικασία και δημιουργεί προβλήματα σε άλλους κατηγορούμενους. Παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένα αποσπάσματα:
«Κυρία πρόεδρε, οφείλω να σας πω ότι επιτέλους, εάν υπάρχει ένα νομοθέτημα το οποίο κυριολεκτικά με προχειρότητα αντιμετωπίστηκε είναι ο νόμος 4055 του 2012… Από εκεί και μετά, όμως, κυρία πρόεδρε, έχουμε την συγκεκριμένη ρύθμιση, εισφέρθηκε με τρόπο δογματικό στις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και δυστυχώς η υφιστάμενη σήμερα κατάσταση δεν αφήνει περιθώριο πρότασης διαφορετικής – στην δογματική της ερμηνεία αναφερόμεθα πάντοτε – απ’ αυτήν που διατυπώθηκε από τον κύριο εισαγγελέα…
Περισσότερα, όμως, κυρία πρόεδρε, και το λέω ευθέως, απευθυνόμενος και στο δικαστήριό σας και απευθύνομαι, μου επιτρέπεται, με ταπεινότητα και στους συναδέλφους μου, αλλά και στους ίδιους τους κατηγορούμενους, δράττομαι της ευκαιρίας να πάρω τον λόγο για το θέμα το δικονομικό που αναφύεται προκειμένου να διατυπώσω προτροπή – διορθώνω, έκκληση – σ’ όλους τους παράγοντες της δίκης, να απεμπλακούμε το ταχύτερο δυνατό από τα δικονομικά ζητήματα που αναφύονται και να περάσουμε στην αποδεικτική διαδικασία. Και τούτο διότι πιστεύω με τρόπο απόλυτο, κυρία πρόεδρε, ότι από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας και μετά θα αποδομείται σημείο-σημείο αλλά και στο σύνολό της η κατηγορία. Εχω απόλυτη βεβαιότητα ότι η εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας στο επίπεδο της ουσιαστικής έρευνας της κατηγορίας θα αποδεικνύει την ένδεια του αποδεικτικού υλικού, του τεκμηριωτικού της κατηγορίας, έτσι όπως αποδίδεται, υλικού. Θα πάψουν στην πρόοδο της δίκης οι κατηγορούμενοι, εάν θέλετε σωστότερα κάποιοι κατηγορούμενοι, να είναι σε καθεστώς ομηρίας».
Κατέληξε ότι, εάν άρχιζε και συνεχίζονταν η αποδεικτική διαδικασία, θα ακυρώνονταν τα πειστήρια του υλικού της δικογραφίας και δε θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πάλι από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ενάντια σε ανθρώπους που είχαν συλληφθεί και είχαν αφεθεί ελεύθεροι εδώ και δεκαέξι μήνες.
Δε θα συμπληρώσουμε τίποτα πέραν των όσων αναφέραμε στην αρχή. Παραδίδουμε αυτή την τοποθέτηση-παρέμβαση στην κρίση των αναγνωστών μας και του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους».
Στο επόμενο ρεπορτάζ μας από εκείνη τη δίκη, με τίτλο: Νέα δίκη για τη ΣΠΦ, πακέτο με άλλες υποθέσεις – 20ή συνεδρίαση, Δευτέρα 21.1.13, περιγράψαμε την προκλητική πρόταση του Θ. Μαντά προς το δικαστήριο να μας απαγορεύσει να κάνουμε χρήση του δημοσιογραφικού μας μαγνητόφωνου και αναφερθήκαμε στον εκ μέρους του διαχωρισμό των κατηγορούμενων σε ενόχους και αθώους. Η επίθεση του Θ Μαντά ενάντια στον συντάκτη μας και στην Κόντρα έγινε μπούμερανγκ γι’ αυτόν, καθώς το μεν δικαστήριο αγνόησε την πρότασή του, ο δε Χρήστος Τσάκαλος τον επέκρινε έντονα με μια ξεκάθαρη δήλωση στο δικαστήριο, στην οποία ανάμεσα στ’ άλλα συμφώνησε με τα δημοσιεύματά μας.
Παραθέτουμε ένα εκτενές απόσπασμα από εκείνο το ρεπορτάζ:
«Eπίθεση στην «Κόντρα» επεχείρησε ο συνήγορος Θ. Μαντάς. Πήρε όμως πληρωμένη απάντηση από τον Χρ. Τσάκαλο, που μίλησε εξ ονόματος όλων των φυλακισμένων μελών της ΣΠΦ. Σε ό,τι μας αφορά, πρέπει να πούμε στον κ. Μαντά, ότι η «Κόντρα» ούτε εκφοβίζεται, ούτε κάμπτεται, ούτε δέχεται υποδείξεις από άτομα όπως αυτός.
Αμέσως μετά την καθιερωμένη ανάγνωση από την πρόεδρο του τρομοδικείου Μ. Τζανακάκη των ονομάτων των κατηγορούμενων και την λήψη παρουσιών των παριστάμενων συνηγόρων υπεράσπισης, ζήτησε και πήρε το λόγο ο Θ. Μαντάς για να κάνει μια δήλωση. Στο πρώτο μέρος της δήλωσής του στράφηκε ευθέως κατά των δημοσιευμάτων της «Κ» (10η και 19η συνεδρίαση), στα οποία σχολιάζαμε και τη δική του στάση, που προκάλεσε αλγεινή εντύπωση (και όχι μόνο σε μας). Εφτασε στο σημείο να ζητήσει, εμμέσως πλην σαφώς, από την πρόεδρο του τρομοδικείου τη λήψη κατασταλτικού μέρους σε βάρος μας με την απαγόρευση της χρήσης δημοσιογραφικού κασετοφώνου που μας βοηθά να κάνουμε τη δουλειά μας και να αποδίδουμε με πιστότητα τα διαμειβόμενα στη δίκη.
Εν προκειμένω, ο συγκεκριμένος συνήγορος πιάστηκε αδιάβαστος. Θα έπρεπε να γνωρίζει, ότι οι δημοσιογράφοι του δικαστικού ρεπορτάζ που παρακολουθούν τις πολιτικές δίκες, όπως αυτή της ΣΠΦ, έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν κασετόφωνο. Δικαίωμα το οποίο έχει αναγνωριστεί με αποφάσεις των τριμελών και πενταμελών εφετείων σε όλες τις μεγάλες και ιστορικές πολιτικές δίκες (17Ν, ΕΛΑ, Επαναστατικού Αγώνα και ΣΠΦ). Αλλωστε, χρησιμοποιούμε τα κασετόφωνά μας φανερά και όχι κρυφά και στη συγκεκριμένη δίκη.
Οταν τελείωσε ο Θ. Μαντάς η πρόεδρος απλώς συνέχισε τη διαδικασία. Τότε πήρε το λόγο ο Χρήστος Τσάκαλος και ανακοίνωσε ότι θέλει να κάνει μια τοποθέτηση απ’ αφορμή τη δήλωση Μαντά. Η τοποθέτηση ήταν η εξής:
«Πριν συνεχίσετε, θέλουμε και εμείς να σχολιάσουμε την τοποθέτηση του συνηγόρου. Γιατί προκύπτουν κάποια ζητήματα. Επειδή δεν θέλουμε τίποτα να αφήνεται και να λέγεται χωρίς την κατάλληλη απάντηση από εμάς τους ίδιους, που δικαζόμαστε εδώ πέρα -μιλώ για τη ΣΠΦ- θα κάνω ένα σχολιασμό και μια μικρή τοποθέτηση.
Καταρχάς, είμαστε ενήμεροι για το δημοσίευμα αυτό, το οποίο ανέφερε ο συνήγορος. Το διαβάσαμε και εμείς οι ίδιοι και εν ολίγοις το προσυπογράφουμε. Συμφωνούμε απόλυτα για όλα αυτά που γράφει και θα εξηγήσω για ποιους λόγους συμφωνούμε.
Eμείς οι ίδιοι, έχουμε τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή του δικαστηρίου για το θέμα που τέθηκε ξεκάθαρα, το κατά πόσο δηλαδή κάποιες ενστάσεις που έχουν κατατεθεί εδώ πέρα είναι προσχηματικές και καθυστερούν τη διαδικασία και την απονομή της δικαιοσύνης, σύμφωνα με την άποψη του συνηγόρου. Αν και, όπως και όλα τα μέλη της ΣΠΦ, νομικοί δεν είμαστε και είναι μεγάλη μας τιμή που δεν είμαστε και επιλέξαμε να είμαστε αντάρτες πόλης, παρολαυτά οφείλουμε να σχολιάσουμε κάποια πράγματα που ακούγονται και αφορούν εμάς τους ίδιους. Κανείς δε μιλάει εδώ πέρα, χωρίς να έχει τη δική μας συναίνεση και συγκατάθεση των απόψεων υπεράσπισής μας. Υπεράσπιση σε εισαγωγικά, γιατί υπερασπιζόμαστε μόνοι μας τον εαυτό μας και απέναντι στα δικαστήρια, αλλά απέναντι και στη ζωή, αναλαμβάνοντας με αξιοπρέπεια τις ευθύνες μας.
Από κει και πέρα, υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα. Σ’ αυτό το δικαστήριο, αν θυμάμαι καλά στην πρώτη συνεδρίαση, βγήκαμε και ξεκάθαρα είπαμε τα εξής: Οτι εμείς οι εννιά, που έχουμε αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή μας στη ΣΠΦ, είμαστε οι μοναδικοί που έχουμε σχέση με τη ΣΠΦ. Απαλλάξαμε όλους τους άλλους “κατηγορούμενους“ από οποιαδήποτε ποινική και πολιτική ευθύνη σε σχέση με την οργάνωσή μας, σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια που την αφορούσε -και ήταν τιμή μας- και την αφορά ακόμα, καθώς είναι ενεργή. Αρα, λοιπόν, εμείς οι ίδιοι θέσαμε ένα διαχωρισμό.
Ομως είναι αντιφατικό, όταν ένας συνήγορος υπεράσπισης βάζει και ο ίδιος αυτούς τους διαχωρισμούς. Αν θέλουν να μιλήσουν κάποιοι θα ‘ναι οι “κατηγορούμενοι“. Οταν κάποιος συνήγορος υπεράσπισης μιλάει για “αθώους“ και “ένοχους“, ξεπερνάει κάποια όρια και δεν είναι απλός συνήγορος, γίνεται δικαστής, γιατί έχει κρίνει. Οταν λοιπόν γίνεται η συγκεκριμένη αναφορά από τον δικηγόρο, ότι “κάποιοι κατηγορούμενοι βρίσκονται υπό δικαστική ομηρία και εγώ θέλω να τους παραδώσω ως πάλλευκα παιδιά στην κοινωνία“, εδώ έχουμε μια πλήρη πολιτική επίθεση στις θέσεις της ΣΠΦ. Σ’ αυτή τη δίκη δικάζεται η οργάνωση ΣΠΦ και εμείς οι ίδιοι έχουμε πει για τους άλλους “κατηγορούμενους“, που βρίσκονται εδώ πέρα, ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία σχέση.
Από εκεί και πέρα, λοιπόν, όσον αφορά τον δήθεν προσχηματικό τρόπο, όπως τον αποκάλεσε αυτός ο συνήγορος, με τον οποίο τέθηκαν κάποιες ενστάσεις σχετικά με τον πολιτικό χαρακτήρα της δίκης, έγιναν με τη δική μας συναίνεση. Δεν θεωρούμε, λοιπόν, ότι είναι τρόπος ή κόλπο καθυστέρησης της δίκης το να μιλάνε οι συνήγοροί μας και να λένε για συγκεκριμένα ζητήματα, είτε για την υγεία του Παναγιώτη Αργυρού, είτε για το ζήτημα των ταυτοτήτων, είτε για άλλες ενστάσεις, είτε για την πολιτική δίκη. Καταρχάς, ο ίδιος ο συνήγορος ανέφερε ότι αυτή η δίκη είναι ποινική. Αυτό αντιβαίνει σ’ αυτό που λέμε. Εμείς λέμε ότι είναι ξεκάθαρα πολιτική δίκη.
Λοιπόν, αυτό που θέλω να τονίσω είναι το εξής: Επειδή δεν μας ενδιαφέρει και δεν θέλουμε να μπούμε σε μια διαδικασία νομικών αντεγκλήσεων, γιατί μας είναι αδιάφορο, ας προσέχει ο κάθε δικηγόρος τα όριά του και τις γραμμές της υπερασπιστικής λογικής που έχει επιλέξει. Γιατί ο καθένας φέρνει μια συγκεκριμένη ευθύνη, γιατί τέτοιες δηλώσεις, εδώ πέρα, είναι ύποπτες και πολύ περίεργες. Και αν διαβάστηκε, όπως διαβάστηκε, η δήλωση του Δένδια, θα μπορούσα και εγώ να πω το εξής: Εάν κάποιος συνήγορος υπεράσπισης κάνει τοποθέτηση σε σχέση με το χρονικό πλαίσιο της δίκης, αυτό και εάν είναι αξιοπερίεργο. Ιδιαίτερα σε μια πολιτική δίκη ο χρόνος είναι ρευστός, δεν είναι ούτε αντικειμενικός ούτε υποκειμενικός. Ο χρόνος είναι αυτός που βγαίνει μέσα από τις διαδικασίες. Δεν υπάρχουν ούτε ημερολόγια, ούτε ρολόγια που τον μετρούν».
Οταν οι υπερασπιστές των νεοναζιστών έκαναν νέα απόπειρα
Μετά την ψήφιση του νόμου 5119/2024 (ΦΕΚ 103 Α, 5.7.2024), οι συνήγοροι υπεράσπισης των νεοναζιστών της ΧΑ Ρουσόπουλος και Παπαδέλης υπέβαλαν στην πρόεδρο του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας αίτημα να αποβληθεί το Παρατηρητήριο της δίκης της ΧΑ από τη δίκη, με το πρόσχημα ότι κάνει δήθεν μετάδοση της δίκης ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή των συνεδριάσεων.
Ο ισχυρισμός των υπερασπιστών των νεοναζιστών περί μετάδοσης της δίκης ήταν ψευδής. Σε άρθρο μας με τίτλο: Τρέμουν τη δημοσιότητα της δίκης τους οι νεοναζιστές – Ζητούν την απαγόρευσή της! Οι συνήγοροι των Ματθαιόπουλου και Μιχαλολιάκου ζήτησαν τον αποκλεισμό του Παρατηρητήριου στη δίκη της ΧΑ!, αντικρούσαμε με πληρότητα αυτόν τον ισχυρισμό, παρουσιάζοντας από τη μια τι έγραφε το Παρατηρητήριο και από την άλλη τι ακριβώς γινόταν στην δίκη.
Παραθέτουμε αποσπάσματα από αυτό το ρεπορτάζ, με το αίτημα που υπέβαλαν στις 17 Ιούλη του 2024 (δώδεκα ημέρες μετά τη δημοσίευση του νόμου) οι συνήγοροι υπεράσπισης των νεοναζιστών για τη δήθεν ταυτόχρονη μετάδοση της δίκης και με τη δική μας αντίκρουση:
«Είπε ο Ρουσόπουλος:
Κα πρόεδρε, υπέπεσε στην αντίληψή μου, βλέποντας μάλιστα μέσα από την πλατφόρμα Χ, ότι υπάρχει πλήρης αναμετάδοση της δίκης, λεκτική, σε πραγματκό χρόνο. Δηλαδή, δεν είναι ότι υπάρχει ένας δημοσιογράφος ο οποίος έρχεται, ακούει στην δίκη, κρατάει σημειώσεις, κάνει μια ανάρτηση και λέει, ξέρετε στη δίκη αυτή είπε πέντε πράγματα ο κ. Θεοδωρόπουλος και δύο πράγματα ο κ. Ρουσόπουλος. Εδώ υπάρχει πραγματική καταγραφή σε πραγματικό χρόνο. Δηλαδή, ο Ρουσόπουλος τι ακριβώς είπα, μεταγενέστερα θα προχωρήσει ο κ. Θεοδωρόπουλος, λέει ο κ. Παπαδάκης. Ολα αυτά είναι καταγραμμένα με ακρίβεια.
Αυτά, κα πρόεδρε, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 31 του 5119 του 2024, που έβαλε και την διαδικτυακή μετάδοση, απαγορεύεται, και μάλιστα στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης, όπου τέθηκε θέμα για την δίκη για τον (δεν ακούστηκε μια λέξη) των μεταναστών, που δεν ήξερε ο κ. Υφαντής, όταν τον ρώτησα το δικαστήριο, το δικαστήριο (σ.σ. εννοεί της Μυτιλήνης) απαγόρευσε ακόμη και την παρουσία των Παρατηρητηρίων τα οποία παρουσιάζουν με πολιτικά κίνητρα τα πράγματα.
Οχι στα πλαίσια αυτής τα δημοσιογραφικής έρευνας, αλλά στην πλήρη καταγραφή και αναμετάδοση της δίκης. Γεγονός που απαγορεύεται και αυτό μπορεί να γίνει όταν υπάρχει συναίνεση των διαδίκων. Από την πλευρά την δική μου και του εντολέα μου δεν υπάρχει καμία συναίνεση και βεβαίως του δικαστηρίου. Και εφόσον, εάν το δικαστήριο το επιτρέψει, θα πρέπει να υπάρχει αιτιολογημένη απόφαση για ποιο λόγο το επιτρέπει παρότι αντιδρούν οι διάδικοι.
Πρόεδρος: Αρα το αίτημα είναι;
Ν. Ρουσόπουλος: Να αποβληθεί το συγκεκριμένο Παρατηρητήριο»
Ιδού τι μπόρεσε να καταγράψει το Παρατηρητήριο από αυτή την παρέμβαση του Ρουσόπουλου, για να διαπιστωθεί για μια ακόμα φορά ότι το Παρατηρητήριο δεν μεταδίδει τη δίκη:
Ρουσσόπουλος: Υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι υπάρχει πλήρης αναμετάδοση λεκτική σε πραγματικό χρόνο. Δεν είναι ότι υπάρχει ένας δημοσιογράφος που παρακολουθεί και μετά γράφει ρεπορτάζ. Γίνεται σε πραγματικό χρόνο. Υπάρχει αυτολεξεί καταγραφή. Αυτό κυρία πρόεδρε με το άρθρο 31 του 5119/2024, απαγορεύεται. Στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης όταν έγινε τέτοιο αίτημα το δικαστήριο απαγόρευσε και την παρουσία των παρατηρητηρίων, τα οποία με πολιτικά κίνητρα παρουσιάζουν τα πράγματα όπως θέλουν. Χρειάζεται συναίνεση των διαδίκων και της έδρας
Πρ: Και άρα έχετε το αίτημα να αποβληθεί το παρατηρητήριο.
Περιττεύει να σχολιάσουμε ότι ο Ρουσόπουλος ξεπέρασε κάθε όριο, απαιτώντας από το δικαστήριο να δικαιολογήσει την απόφασή του στην περίπτωση που απορρίψει το αίτημά του»!
Γιατί θέλεις να μην αποδίδονται πιστά αυτά που λες;
Επιστρέφουμε στο σχολιασμό των συμβάντων που διαδραματίστηκαν στις 4 και 29 Ιούλη του 2025 στο Δ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας που εκδίκασε την υπόθεση των επτά κατηγορούμενων των οικογενειών Ν. Χλύκα και Ηλ. Καλφούτζου, στα οποία ο Θ. Μαντάς, ως συνήγορος μελών της οικογένειας Χλύκα, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ατελέσφορη και συνάμα προβληματική επίθεση εναντίον μας.
Στις 4 Ιούλη του 2025, αγόρευσαν οι συνήγοροι υπεράσπισης Θ. Καραγιάννης, Θ. Μαντάς, Κ. Ζαφειρούλης και Αθ. Ζαχαριάδης, προσπαθώντας – ανεπιτυχώς – να αντικρούσουν την καταδικαστική και για τους επτά κατηγορούμενους πρόταση της εντεταλμένης ευρωπαίας εισαγγελέα Καλ. Νταγιάντα.
Ο Θ. Μαντάς, κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του που διήρκησε 51 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα, απείλησε ευθέως τον πρόεδρο του δικαστηρίου, πρόεδρο Εφετών Λαμπρινόπουλο, ότι θα κάνει αγωγή κατά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην περίπτωση που το δικαστήριο υιοθετήσει την πρόταση της εισαγγελέα και θα «τα τινάξει όλα στον αέρα».
Παρότι αυτή η ευθεία απειλή ήταν πρωτόγνωρη στα δικαστικά χρονικά, εμάς δεν μας ξάφνιασε, γιατί γνωρίζαμε τον Θ. Μαντά από τα συμβάντα της περιόδου 2012-2013 στην δίκη για την υπόθεση της ΣΠΦ, τα οποία εκθέσαμε παραπάνω.
Αυτή την πρωτόγνωρη επίθεση την είχαμε καταγράψει, ως είχαμε δικαίωμα, και την παρουσιάσαμε στις 23 Ιούλη του 2025, σε άρθρο μας με τίτλο: Ιδού η εγκληματική οργάνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ (ντοκουμέντα) – Μονόδρομος η καταδίκη κατά το κατηγορητήριο των εφτά μελών των οικογενειών Χλύκα και Καλφούτζου. Σημειώνουμε πως δεν κάναμε άμεση μετάδοση της δίκης από την ιστοσελίδα μας, ούτε δημοσιοποιήσαμε κάποιο ηχητικό. Η συνεδρίαση που αγόρευσε ο Θ. Μαντάς έγινε στις 4 Ιούλη του 2025 κι εμείς την παρουσιάσαμε στις 23 Ιούλη του 2025.
Την παραθέτουμε πάλι:
«Κλείνουμε με την απειλή που εκστόμισε ο λαλίστατος συνήγορος της οικογένειας Ν. Χλύκα, Θ. Μαντάς, κατά την διάρκεια της αγόρευσής του στις 4 Ιούλη του 2025:
«Εχω μια σκέψη η οποία αγγίζει τα όρια της διαστροφής, θα την μοιραστώ μαζί σας. Εάν το δικαστήριό σας υιοθετήσει την πρόταση της κυρίας εισαγγελέως για την αρμοδιότητα, ότι δεν είναι του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ακούστε να δείτε πώς με μια διαστροφή μπορεί να επιλυθεί αυτή η διαφορά.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας θα εγείρω αγωγή κατά του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα ζητάω πίσω τα λεφτά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Και εδώ αρχίζει η διαστροφή του συνηγόρου υπεράσπισης. Και θα πω ως επίκληση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κύριε Ζαχαριάδη, να έρθει να κάνει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος. Και θα το κάνω κύριε πρόεδρε μόνο για τη δημοσιότητα. Θα κάνω αγωγή για τα 35.000 και 45.000 ως αχρεωστήτως καταβληθέντα και θα τα τινάξω όλα στον αέρα.
Θα κάνω προς επίκληση για πρόσθετη παρέμβαση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να έρθει στην αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας να πει κακώς ο ΟΠΕΚΕΠΕ πήρε τα λεφτά από τους ανθρώπους ενώ δεν είχε την εξουσία και την αρμοδιότητα. Και θα βγει μια απόφαση δικαστική και επί τέλους θα νομολογηθεί, είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο, είτε έχει την αρμοδιότητα είτε όχι ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Και θα βασανίζεστε τώρα εσείς εάν είναι ή όχι αρμόδιος φορέας ο ΟΠΕΚΕΠΕ».
Ο ίδιος ο Θ. Μαντάς χαρακτήρισε διαστροφή την απειλή του στον πρόεδρο του δικαστηρίου, που είναι τζούφια για πολλούς λόγους. Στην πραγματικότητα είναι διαστροφική, νομικά δεν εδράζεται πουθενά και αποκαλύπτει τον πανικό του συνηγόρου υπεράσπισης Μαντά μπροστά στο ότι η επιστροφή των παρανόμως ληφθέντων κοινοτικών επιδοτήσεων δεν αίρει το αξιόποινο των πράξεων για τις οποίες κατηγορούνται οι εντολείς του της οικογένειας Ν. Χλύκα. Γιατί αποδείχτηκε η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων τους και γιατί – επικουρικώς – η επιστροφή των κοινοτικών επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αίρει τη βλάβη, γιατί δεν υπέστη τη βλάβη αυτός ως φορέας, αλλά την υπέστησαν οι αγρότες.
Η εισαγγελέας Καλ. Νταγιάντα, με την πρότασή της, επικουρικώς έθεσε το θέμα ότι η επιστροφή των κοινοτικών επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αίρει την βλάβη που υπέστησαν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και δεν υποστήριξε ότι κακώς τις εισέπραξε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως ανυπόστατα ισχυρίστηκαν οι συνήγοροι υπεράσπισης.
Γεράσιμος Λιόντος».
Ο Θ. Μαντάς γνώριζε ότι από τις 23 Ιούλη του 2025, με το συγκεκριμένο άρθρο μας, αποκαλύψαμε την ευθεία απειλή του στον πρόεδρο του δικαστηρίου, αλλά δεν τόλμησε να στείλει εξώδικο στην εφημερίδα μας και να απαιτήσει την απόσυρσή του επικαλούμενος την παράγραφο 1 του άρθρου 31 του νόμου 5119, που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα μας.
Γιατί εξόφθαλμα δεν ήταν ταυτόχρονη μετάδοση της δίκης.
Ο ίδιος γνώριζε, τουλάχιστον από το 2013, ότι οι δημοσιογράφοι, όπως και οι παράγοντες της δίκης, έχουμε το δικαίωμα να καταγράφουμε στο μαγνητόφωνο τα πρακτικά της δίκης, για να διευκολύνεται η δουλειά μας. Γνώριζε ότι το αίτημά του το 2013 στο δικαστήριο να απαγορευτεί η χρήση του δημοσιογραφικού μαγνητόφωνου πετάχτηκε στα σκουπίδια, καθώς το δικαστήριο ούτε καν ασχολήθηκε, ενώ εμείς συνεχίζαμε φανερά να κάνουμε χρήση του μαγνητόφωνου κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.
Στις 29 Ιούλη του 2025, όμως, μετά την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου που βρήκε ενόχους τους επτά κατηγορούμενους, υιοθετώντας την πρόταση της εντεταλμένης ευρωπαίας εισαγγελέα Καλ. Νταγιάντα, ο Θ. Μαντάς έθεσε ζήτημα δήθεν παραβίασης από εμάς της παρ. 1 του άρθρου 31 του νόμου 5119/2024 για την απαγόρευση της ταυτόχρονης μετάδοσης της δίκης.
Εθεσε τέτοιο ζήτημα γιατί τον εξόργισε το γεγονός ότι το δικαστήριο απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι η επιστροφή των παρανόμως αποκτηθέντων κοινοτικών επιδοτήσεων αίρει το αξιόποινο των πράξεων για τις οποίες κατηγορούνται οι πελάτες του.
Η τζούφια επίθεση από τον Θ. Μαντά εναντίον μας έγινε κατά το στάδιο που οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων υποβάλλουν αιτήματα για την αναγνώριση ελαφρυντικών στους εντολείς τους. Στη σχετική παρέμβασή του, που διήρκησε δώδεκα λεπτά, ο Θ. Μαντάς αφιέρωσε τα τέσσερα λεπτά στη τζούφια επίθεση εναντίον μας! Είπε:
«Κύριε Πρόεδρε, πριν μπω πράγματι στην διατύπωση αυτοτελών ισχυρισμών περί αναγνώρισης ελαφρυντικών περιστάσεων, θα μου επιτρέψει το δικαστήριό σας, σε αυτό το σημείο, σε αυτό ακριβώς το σημείο, να καταχωρηθεί στα πρακτικά το εξής:
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 31 του νόμου 5119 του 2024, επαναλαμβάνω νόμος 5119 του 24, απαγορεύεται η ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, όλα τα υπόλοιπα δεν με ενδιαφέρουν, τηλεόραση, ραδιόφωνο κλπ, γενικά οποιοδήποτε τεχνολογικό μέσο, καταλαμβάνει και τα κινητά, συνεπώς η μαγνητοσκόπηση και η κινηματογράφηση δεν με ενδιαφέρουν, η ηχογράφηση και η αποτύπωση της δίκης μέσω ειδικού λογισμικού σε γραπτό κείμενο. Κατ’ εξαίρεση το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τις ενέργειες αυτές εφ’ όσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι.
Στο σημείο αυτό λοιπόν δηλώνω ξεκάθαρα ότι σε καμιά περίπτωση δεν δίνω την συναίνεσή μου και δεν είναι τυχαία η επιλογή μου να το έχω ρητά διατυπώσει ώστε να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης.
Γιατί κύριε πρόεδρε δεν πρέπει να σας κρύψω και κυρία εισαγγελέα, ότι με έκπληξη διαπίστωσα να μεταφέρεται αυτούσια περικοπή εκτεταμένη της αγορεύσεώς μου επί της ουσίας και βέβαια σε δεύτερο χρόνο, με απόλυτη παραποίηση της αλήθειας και της πραγματικότητας, με συγκεκριμένη και επώνυμη αναφορά στο πρόσωπό μου.
Απευθύνομαι στους εξαιρετικούς συναδέλφους του δικαστικού ρεπορτάζ και αντιλαμβάνονται τι εννοώ, ότι ο συνήγορος Θεόδωρος Μαντάς απείλησε, δηλαδή σας προξένησα φόβο και ταραχή, κύριε πρόεδρε. Σε τρόπο να σας εκβιάσω για να εκδώσετε για τους εντολείς μου απόφαση ευνοϊκή.
Αλλά το ενοχλητικό για μένα, μπορεί να λένε ό,τι θέλουν, δεν με αγγίζει τίποτα στην διαδρομή των 35 ετών και στην βαθύτατη εκτίμησή μου στο δικαστήριο. Γνωρίζουν πολύ καλά οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί αν έχω ποτέ απειλήσει, εκφοβίσει ή τρομοκρατήσει δικαστήριο με μια αποστροφή ότι θα στραφώ εναντίον του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα το κάνω ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Το έχω πει πάλι. Να κλείσω.
Ομως με ενόχλησε γιατί έχουμε ευθεία παραβίαση. Είναι αυτούσια μεταφορά σε δημοσιογραφικό μεγάλης περικοπής της αγορεύσεώς μου, η οποία με άλλο τρόπο δεν μπορεί να έχει μεταφερθεί παρά μόνο με μαγνητοφώνηση, με ηχητική αποτύπωση σε κινητό. Τελείωσα, τελείωσα, έκλεισα έχουνε γνώση οι φύλακες».
Γι’ αυτή τη δήλωση του Θ. Μαντά επισημαίνουμε ότι:
Πρώτο, για τον ισχυρισμό του ότι γίνεται μετάδοση και ότι δεν δίνει την συγκατάθεσή του γι’ αυτήν, αποδείξαμε παραπάνω ότι είναι ανυπόστατος και ψευδής.
Δεύτερο, ο ισχυρισμός του ότι στην αγόρευσή του δεν απείλησε το δικαστήριο αλλά ότι ανέφερε απλά ότι θα στραφεί εναντίον του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι ψευδής. Θα παραθέσουμε για μια ακόμη φορά αυτά που είπε στην αγόρευσή του στις 4 Ιούλη του 2025:
«Εχω μια σκέψη η οποία αγγίζει τα όρια της διαστροφής, θα την μοιραστώ μαζί σας. Εάν το δικαστήριό σας υιοθετήσει την πρόταση της κυρίας εισαγγελέως για την αρμοδιότητα ότι δεν είναι του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ακούστε να δείτε πώς με μια διαστροφή μπορεί να επιλυθεί αυτή η διαφορά.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας θα εγείρω αγωγή κατά του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα ζητάω πίσω τα λεφτά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Και εδώ αρχίζει η διαστροφή του συνηγόρου υπεράσπισης. Και θα πω ως επίκληση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κύριε Ζαχαριάδη, να έρθει να κάνει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος. Και θα το κάνω κύριε πρόεδρε μόνο για τη δημοσιότητα. Θα κάνω αγωγή για τα 35.000 και 45.000 ως αχρεωστήτως καταβληθέντα και θα τα τινάξω όλα στον αέρα…
Και θα βγει μια απόφαση δικαστική και επί τέλους θα νομολογηθεί, είτε με τον ένα τρόπο, είτε με τον άλλο, είτε έχει την αρμοδιότητα, είτε όχι ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Και θα βασανίζεστε τώρα εσείς εάν είναι ή όχι αρμόδιος φορέας ο ΟΠΕΚΕΠΕ».
Τρίτο, ο Θ. Μαντάς, επειδή γνωρίζει ότι η επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον μας είναι τζούφια και ανυπόστατη, περιορίστηκε να ζητήσει να καταχωρηθεί η δήλωσή του στα πρακτικά της δίκης. Δεν ζήτησε αντίγραφο των πρακτικών ούτε έστειλε εξώδικο στην εφημερίδα μας απειλώντας με δικαστικές ενέργειες σε βάρος μας.
Τέταρτο, επειδή αποκαλύψαμε την πρωτόγνωρη απειλή εναντίον του προέδρου του δικαστηρίου, σε συνδυασμό με την καταδίκη των εντολέων του, που δεν την περίμενε (γιατί θεωρεί τον εαυτό του υψηλών προδιαγραφών), πανικοβλήθηκε και μας θεώρησε βασικούς υπεύθυνους γι’ αυτή την πολύ αρνητική γι’ αυτόν εξέλιξη.
Αυτός και άλλοι συνήγοροι υπεράσπισης είχαν επενδύσει πολλά στο άρθρο 405 του ΠΚ, που ως γνωστόν αίρει το ακαταδίωκτο για πολλά οικονομικά εγκλήματα. Ηταν σίγουρος ότι με την επίκληση αυτής της διάταξης θα πετύχαινε να αθωωθούν οι εντολείς του, επειδή επέστρεψαν τις παρανόμως αποκτηθείσες κοινοτικές επιδοτήσεις. Οτι αυτή η δίκη θα ήταν πιλοτική για την πληθώρα των ποινικών διώξεων που έχουν ασκηθεί για πολλά μέλη της εγκληματικής οργάνωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Για να πετύχει αυτόν το στόχο του, ο Θ. Μαντάς θεώρησε σκόπιμο να αναφέρει στην αγόρευσή του στις 4 Ιούλη του 2025 ότι ο ίδιος μαζί με πανεπιστημιακούς καθηγητές κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για τη διαμόρφωση του 405 ΠΚ. Παρότι αυτό το άρθρο δεν περιποιεί τιμή στους συντάκτες του, ο Θ. Μαντάς ανερυθρίαστα περηφανεύεται για τη δική του συμμετοχή στη σύνταξή του.
Γεράσιμος Λιόντος
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συγκάλυπτε και συγκαλύπτει τα δύο σκάνδαλα με τα βοσκοτόπια
Υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ: Εκτός από τη συγκάλυψη των δύο σκανδάλων για τα βοσκοτόπια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φρόντισε και για την ποινική ασυλία των απατεώνων
Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Kι άλλη αναβολή στη δίκη Καλφούτζου-Χλύκα (πατέρα και γιου)
Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Αναβλήθηκε η δίκη για την τρίτη δίωξη κατά Καλφούτζου κ.ά.
Σε μια ακόμα δίκη, για τρίτη στη σειρά δίωξη, ο Ηλίας Καλφούτζος
Τι γύρευε η Εφη Αχτσιόγλου σε δίκη λαμόγιων του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ;
Ιδού η εγκληματική οργάνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ (ντοκουμέντα) – Μονόδρομος η καταδίκη κατά το κατηγορητήριο των εφτά μελών των οικογενειών Χλύκα και Καλφούτζου
Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Αθλια δικονομικά κολπάκια λίγο προτού εκδοθεί η δικαστική απόφαση για παράνομες επιδοτήσεις – Ενοχοι όλοι κατά το κατηγορητήριο
