Τα τεθωρακισμένα που βλέπετε δεν είναι του σιωναζιστικού στρατού. Είναι του Λιβανέζικου Στρατού. Δεν κατευθύνονται προς το μέτωπο για ν’ αντιμετωπίσουν τον σιωναζιστή εισβολέα. Αποχωρούν από το συνοριακό χωριό του νοτίου Λιβάνου, Αΐν Εμπελ, (7,5 χλμ. από τα σύνορα), αφήνοντας τους κατοίκους του στο έλεος των σιωναζιστών δολοφόνων.
Aλλά και επιτρέποντας στο σιωναζιστικό στρατό να ευθυγραμμίσει γρήγορα το μέτωπο της εισβολής και να προωθηθεί προς τις πόλεις Μπιντ Τζμπέιλ και Μαρούν αλ-Ρας, τις οποίες υπερασπίζεται η Λιβανέζικη Αντίσταση.
Στις 2 Μάη, ο ξενόδουλος πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ κήρυξε παράνομη τη στρατιωτική δραστηριότητα της Χεζμπολά. Στις 3 Μάρτη, ο Λιβανέζικος Στρατός, που υποτίθεται ότι βρισκόταν στα σύνορα για να φυλάξει τη χώρα και να εκτοπίσει ως αχρείαστη τη Χεζμπολά, αποχώρησε από όλα τα περάσματα.
Το Αΐν Εμπελ είναι χριστιανικό χωριό και δεν συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με τη Χεζμπολά. Στο παρελθόν έχουν υπάρξει και τριβές, γιατί από το χωριό κατάγονταν στελέχη του Λιβανέζικου Στρατού που στράφηκαν κατά της Χεζμπολά. Η Αντίσταση δεν είχε οχυρώσεις στο χωριό και σε μερικά ακόμα χριστιανικά χωριά σε κοντινή απόσταση.
Οι σιωναζιστές κάλεσαν τους κατοίκους του Αΐν Εμπελ να εκκενώσουν το χωριό. Πολλοί κάτοικοι αρνήθηκαν. Παρέμειναν στο χωριό τους, ενώ ο δήμαρχος Αγιούμπ Χράις μάζεψε τρόφιμα και καύσιμα για ν’ αντέξουν δύο μήνες, με την ελπίδα ότι η μη ανάμιξή τους στις μάχες θα τους γλίτωνε από τη σιωναζιστική μανία.
Στις 12 Μάρτη, οι σιωναζιστές βομβάρδισαν με αεροπλάνο την άκρη του χωριού, σκοτώνοντας τρεις κατοίκους: τον Τσάντι Τόνι Αμάρ, τον Ελία Ατάλα και τον Ζορζ Πιερ Χράις. Οι τρεις νεαροί άντρες επισκεύαζαν μια κεραία ταράτσας για ν’ αποκαταστήσουν τη σύνδεση στο Ιντερνετ.
Στις 16 Μάρτη, ο νούντσιος του Λιβάνου, αρχιεπίσκοπος Πάολο Μποργκία κατάφερε να επισκεφτεί το Αΐν Εμπελ και τα γύρω χριστιανικά χωριά και να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια και μήνυμα αλληλεγγύης του πάπα Λέοντα XIV.
Στις 24 Μάρτη, ένα σιωναζιστικό drone βομβάρδισε το σπίτι του δασκάλου του χωριού Ζορζ Αντώνιου Χράις και το κατέστρεψε. Τα μέλη της οικογένειας είχαν καταφύγει στο υπόγειο και γλίτωσαν.
Ποιος υπερασπίζεται την ανεξαρτησία του Λιβάνου, τις ζωές, την περιουσία και την αξιοπρέπεια των κατοίκων του; Ρητορικό είναι το ερώτημα. Αν πρέπει να σημειωθεί κάτι είναι πως σε τέτοιες συνθήκες, με έναν σιωναζιστή εισβολέα, δεν υπάρχουν περιθώρια για ουδετερότητα.
