Oνομάζεται Τζέιμς Φίσμπακ, είναι διαχειριστής χρηματιστικού κεφαλαίου και ονειρεύεται να γίνει «ΝτεΣάντις στη θέση του Ρον ΝτεΣάντις», σημερινού (Ρεπουμπλικανού) κυβερνήτη της Φλόριντα. Από τον Νοέμβρη του 2025, ο Φίσμπακ ξεκίνησε καμπάνια για τη διεκδίκηση του χρίσματος των Ρεπουμπλικανών (η εκλογή θα γίνει από το τοπικό συνέδριο τον Αύγουστο), ώστε να είναι ο υποψήφιος κυβερνήτης των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές του προσεχούς Νοέμβρη.
Δεν πρόκειται να μας απασχολήσουν οι πιθανότητες που έχει ο Φίσμπακ να πάρει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών. Ισως να μην το πιστεύει ούτε ο ίδιος και το καπιταλιστικό λόμπι που του κινεί τα νήματα και απλά να προετοιμάζονται για την επόμενη φορά, βάζοντας τον Φίσμπακ στον πολιτικό χάρτη.
Ούτε με το εκλογικό του «πρόγραμμα» θα ασχοληθούμε, που είναι ένα μείγμα τραμπισμού και μαμντανισμού (ο Δημοκρατικός δήμαρχος της Νέας Υόρκης φτιάχνει «σχολή»). Θα σχολιάσουμε μόνο το γεγονός ότι ο Φίσμπακ έβαλε στο «πρόγραμμά» του και «αντι-σιωνισμό», σε μια προσπάθεια να κερδίσει ψήφους και από τη χριστιανική ακροδεξιά και από τους μουσουλμάνους, τους αφροαμερικανούς και τους λατινοαμερικανούς. Τη λέξη «σιωνισμός» δεν την λέει, αλλά αναφέρεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς στο Ισραήλ και τον Νετανιάχου.
Κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα στις 5 Φλεβάρη, ο Φίσμπακ δήλωσε ότι δεν θα επισκεφθεί το Ισραήλ «υπό καμία συνθήκη», ούτε θα «φιλήσει τον ηλίθιο τοίχο», αναφερόμενος στην παράδοση αμερικανών πολιτικών να επισκέπτονται το Δυτικό Τείχος της Ιερουσαλήμ, που οι σιωνιστές ονομάζουν «τείχος των δακρύων». Χαρακτήρισε την πρακτική αυτή «τεστ επαγγελματικής πίστης» και υποστήριξε ότι τέτοιες επισκέψεις δεν ωφελούν τους πολίτες της Φλόριντα.
«Αν πρόκειται να επισκεφθείς μια άλλη χώρα, θα πρέπει να βοηθάς τους ανθρώπους, να δημιουργείς θέσεις εργασίας, να διευκολύνεις το εμπόριο — όχι να φιλάς έναν ηλίθιο τοίχο», είπε χαρακτηριστικά. Και συμπλήρωσε ότι, αντί αυτού, ο ίδιος, στις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του θα δώσει προτεραιότητα σε εμπορική αποστολή στη Βραζιλία — τον σημαντικότερο εμπορικό εταίρο της Φλόριντα — με στόχο τη δημιουργία 5.000 θέσεων εργασίας.
Ο Φίσμπακ «δεσμεύτηκε» επίσης ότι από την πρώτη ημέρα στην εξουσία θα αποσύρει και τα 385 εκατομμύρια δολάρια που έχει επενδύσει η Φλόριντα σε Israel Bonds και θα κατευθύνει τα κεφάλαια αυτά σε εγχώριο πρόγραμμα στεγαστικής ενίσχυσης με την ονομασία «Rise and Shine», το οποίο θα παρέχει επιχορηγήσεις 10.000 δολαρίων σε έγγαμα ζευγάρια της Φλόριντα.
Επιπλέον, επιτέθηκε στον Νετανιάχου, χαρακτηρίζοντάς τον «διεφθαρμένο εγκληματία πολέμου» και δηλώνοντας ότι δε θα είναι ευπρόσδεκτος στη Φλόριντα υπό τη δική του διοίκηση.
.@j_fishback Mocking the act of kissing the Western Wall, sacred to religious souls around the world, isn’t politics, it’s sacrilege. Anyone who sneers at holiness for clout should kiss their campaign goodbye. People of conscience must reject this. 🔥 https://t.co/zKwgSp8Leh
— Rabbi Steven Burg (@stevenburg) February 5, 2026
Φυσικά, οι σιωνιστές ξεσηκώθηκαν και χαρακτήρισαν τη ρητορική του Φίσμπακ «αντισημιτική». και υποτιμητική απέναντι σε ιερό τόπο. Αναμενόμενο.
Γιατί, όμως, ένας φιλόδοξος δεξιός πολιτικός, δεξιός μέχρι το μεδούλι, υποστηρικτής της επίθεσης στη Βενεζουέλα και της απαγωγής του προέδρου της Νικολάς Μαδούρο, πολέμιος του δικαιώματος των γυναικών στην έκτρωση, ευσεβής καθολικός κατά δήλωσή του, βάζει στην προεκλογική του ρητορική αντι-ισραηλινό λόγο;
Γιατί απλούστατα τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά μετά την 7η Οκτώβρη του 2023. Ακόμα και στο συντηρητικό ακροατήριο των ΗΠΑ, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για φοιτητική νεολαία, υπάρχει οργή για τους σιωναζιστές εγκληματίες και συμπάθεια για τους Παλαιστίνιους. Το επιτελείο του Φίσμπακ είδε το κενό που αφήνει η ρητορική του ΝτεΣάντις και σπεύδει να το καλύψει. Σημασία έχει το κενό, όχι η ρητορική του Φίσμπακ, που είναι υποκριτική και πρόστυχη.
Τίποτα πια δεν είναι όπως πριν μετά τις 7 Οκτώβρη. Το ξεχασμένο Παλαιστινιακό βρίσκεται στο κέντρο της διεθνούς προσοχής και η λαϊκή αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό, με όλες τις διαβαθμίσεις και τις διαφορετικές όψεις της, αναγκάζει ακόμα και δεξιούς πολιτικούς στις ΗΠΑ να προσαρμόζουν ανάλογα τη δημαγωγική ρητορική τους.
