Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Κατά τα ειωθότα, έφυγε άλλη μια «κ@λοχρονιά» πέρασε άλλη μια πρωτοχρονιά και πάμε για άλλη μια «κ@λοχρονιά». Ο κόσμος υποδέχτηκε το 2026 (1.634 συν Φ.Π.Α., MMXXVI στα λατινικά, ΒΚΣΤ στα αρχαιοελληνικά, @)@^ στα κεφαλαία του υπολογιστή, 690.359,50 σε δραχμές αν πρόκειται για ευρώ, 5,945 σε ευρώ αν πρόκειται για δραχμές και 2779 από κτίσεως Ρώμης).
Τώρα τελειώνουν οι «γιορτές», τέρμα τα παραμύθια
και πάλι αντιμέτωποι με τη σκληρή αλήθεια.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 66 χρόνων αύριο (4 του Γενάρη) από τον θάνατο του Albert Camus, ένα απόσπασμα από την ομιλία του στη Σουηδική Ακαδημία κατά την παραλαβή του Nobel λογοτεχνίας το 1957: «Κληρονόμος μιας διεστραμμένης ιστορίας όπου ανακατεύονται προδομένες επαναστάσεις, τρελαμένες τεχνολογίες, πεθαμένοι θεοί και ξοφλημένες ιδεολογίες, όπου μέτριες ηγεσίες μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα αλλά δεν μπορούν να πείσουν κανέναν, όπου η νοημοσύνη ταπεινώνεται, αυτή η γενιά οφείλει, ξεκινώντας από τις αρνήσεις της, να αποκαταστήσει έστω κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου».
Ας κατατοπιστούμε πολιτικά: Βγήκε ο ΣτεΚας σε μια διαδικτυακή εκπομπή, εκεί όπου… ασκείται η πολιτική καθώς ένα γραμμάριο ίματζ αντιστοιχεί σε ένα κιλό δουλειάς, και στο ερώτημα «αν οι πολιτικοί ήταν φαγητά, τι θα ήταν;» απάντησε: «Ο Μητσοτάκης θα ήταν φάβα, ο Τσίπρας σαρδέλα, η Κωνσταντοπούλου πιπεριά, ο Ανδρουλάκης τζατζίκι». Και στο ερώτημα «κι εσύ Στέφανε;» απάντησε με αφοπλιστική σεμνότητα «φουά γκρα», το ξανασκέφτηκε λίγο και διόρθωσε «θα ήμουνα συναγρίδα». Χρειάζονται σχόλια;
Η στήλη περιμένει με περίσσια ανυπομονησία τον Τσίπρα και την Καρυστιανού να ανατρέψουν το γνωστό πολιτικό σκηνικό και να αφήσουν άφωνη την παγκόσμια κυνότητα. Σοβαροί πολιτικοί κύκλοι και ολόκληρα τετράγωνα, καθώς και πωλητικοί αναλυτές και συνθέτες, διαψεύδουν τις φήμες ότι τα νέα κώματα θα έχουν τοπωνύμια (Ιθάκη, Τέμπη) ως τίτλο τους. Η δε στήλη προτείνει ονόματα που να έχουν σχέση με τα αρχικά των ονομάτων τους, συνδυαζόμενα με την ανατολική φιλοσοφία ως γέφυρα για την εδραίωση της πάνδημης νιρβάνα: «Κάρμα» (Καρυστιανού Μαρία) και «Άτμα» (Αλέξης Τσίπρας Μεσσίας Αναστηθείς). Πάντως, το σίγουρο είναι ότι οι νέοι φορείς θα είναι above party (υπερκομματικοί) στο super party που θα στήσουμε άμα τη συστάσει τους.
Φάγανε, ήπιαν, σκάσανε, κόψανε και την πίτα
και τώρα επιστρέφουνε να κόψουνε τι; Κοίτα…
Σταματήστε να ασχολείστε με τον Νικήτα Κακλαμάνη, το πολύχρωμο ντύσιμο και τις κάλτσες του, σας το είπε: «Φοράω ό,τι μου κάνει κέφι». Ας περιμένουμε να δούμε αν θα του κάνει κέφι να σπάσει θεαματικά κάποιο ενδυματολογικό πρότυπο, ας πούμε να πάει στο προεδρικό μέγαρο με βερμούδα και σαγιονάρες, σαν τον Στρατάκη.
Ίσως να μην είναι τίποτα σπουδαίο, όμως μπροστά στην εκκωφαντική σιωπή των «στρατευμένων» επιστημόνων (στη… γνωστή πλευρά της ιστορίας), φέρνει ένα κάποιο χαμόγελο. Το είπε ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Bristol, Jeff Holly, ακριβώς πάνω στην ώρα που Κούλης και Άδωνις άρχισαν να μοιράζουν φάρμακα για την παχυσαρκία (την εξωτερική, γιατί υπάρχει και η εσωτερική): «Η θεραπεία των ατόμων -αντί του συστήματος που τα αρρωσταίνει- διαιωνίζει την εσφαλμένη ιδέα ότι η παχυσαρκία πηγάζει από την έλλειψη θέλησης στα άτομα. Για να μειωθεί η επιβάρυνση του συστήματος τροφίμων για την υγεία και το κλίμα, οι κυβερνήσεις πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουν ότι τόσο η κλιματική αλλαγή όσο και η παχυσαρκία είναι συμπτώματα συστημικών προβλημάτων που αποσκοπούν στο κέρδος και να αντιμετωπίσουν τη ρίζα τους».
Α, ναι, μη ξεχάσουμε να καλωσορίσουμε τη Βουλγαρία στη μεγάλη, χορτάτη οικογένεια της ευρωζώνης.
Αλησμονώ και χαίρομαι, θυμούμαι και δακρύζω
καινούργια έφτασε χρονιά κι εγώ συνέχεια βρίζω.
«Ψέματα πάλι λένε οι κεραίες / για να τελέψουν οι έμποροι του αίματος / και πάλι φέτος τις δουλειές» (Ναζίμ Χικμέτ – «Τα ποιήματα των 9-10 μ.μ.»).
Κοκκινοσκουφίτσα
